Άρθρα - απόψεις

Γιάννης Κυριόπουλος: Τα γενόσημα θα έπρεπε να είναι στην πρώτη γραμμή συνταγογράφησης στον ΕΟΠΥΥ!

Την Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018, στο αμφιθέατρο της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για παρουσίαση του βιβλίου με συγγραφείς τους κ.κ. Ε. Μπραουδάκη, Β. Ναούμ, Η. Κυριόπουλου, Ε. Καραμπλή, Κ. Αθανασάκη, Ε. Πάβη και Γ. Κυριόπουλου με τίτλο “Πολιτικές Διαχείρισης των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα”. Στην εκδήλωση παρέστησαν πλήθος εκπροσώπων της ακαδημαϊκής κοινότητας, δημοσιογράφοι, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας.

Την εκδήλωση, συντόνισαν από κοινού ο αντιπρόεδρος του ΕΟΦ κ. Η. Γιαννόγλου και ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Γ. Κυριόπουλος και ομιλητές ήταν ο οικονομολόγος της Υγείας κ. Κ. Αθανασάκης, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας κ. Γ. Γιαννόπουλος, ο καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής (ΕΚΠΑ) κ. Γ. Τούντας και ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας κ. Θ. Τρύφων.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο κ. Αθανασάκης παρουσίασε συνοπτικά τις βασικές εννοιολογικές προσεγγίσεις που αφορούν στα γενόσημα φάρμακα ενώ αναφέρθηκε στη θεωρητική θεμελίωση ενός βέλτιστου υποδείγματος για τη διαχείριση των γενοσήμων φαρμάκων. Αναφέρθηκε ότι τα χαρακτηριστικά της εγχώριας και της διεθνούς φαρμακευτικής αγοράς τονίσθηκε ότι οι παρεμβάσεις και τα μέτρα φαρμακευτικής πολιτικής για τα γενόσημα φάρμακα, τόσο από την οπτική του ελληνικού συστήματος υγείας όσο και από τη διεθνή οπτική μέσω της ανάδειξης καλών πρακτικών άλλων χωρών με στόχο την ενίσχυση της διείσδυσης των γενοσήμων.

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε δέσμη προτάσεων που συνθέτουν μία ολοκληρωμένη πολιτική γενοσήμων στην οποία περιλαμβάνονται ο εξορθολογισμός της συνταγογράφησης, τα κίνητρα χρήσης, οι προϋπολογισμοί ανά κατηγορία νόσου, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον δυνητικό ρόλο των επαγγελματιών υγείας για την προώθηση της χρήσης οικονομικότερων θεραπειών.

Στο πλαίσιο της συζήτησης που ακολούθησε, τέθηκαν τα θέματα της τιμολόγησης καθώς και των υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών (rebate-clawback) που βαραίνουν ιδιαίτερα την φαρμακοβιομηχανία.

Ο Αντιπρόεδρος του ΕΟΦ κ. Γιαννόγλου επισήμανε ότι «είναι ανάγκη για μια νέα οπτική ως προς τη διαχείριση των γενοσήμων στην ελληνική αγορά και ο ρόλος του φαρμακοποιού είναι σημαντικός».

Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Κυριόπουλος σημείωσε τα εξής: «Τα ελληνικά γενόσημα θα πρέπει να είναι στη πρώτη γραμμή θεραπείας στον ΕΟΠΥΥ, στα Κέντρα Υγείας και τα Νοσοκομεία. Έχω υποστηρίξει από την πρώτη στιγμή ότι πρέπει να δημιουργηθεί συγκεκριμένη ομάδα στον ΕΟΠΠΥ για την ώθηση της τεκμηριωμένης συνταγογράφησης και παράλληλα να συγκροτηθεί μονάδα τεκμηρίωσης και ανάλυσης της συνταγογράφησης στην ΗΔΙΚΑ. Απαιτείται , τέλος, να ελεγχθεί η σχέση γενόσημων – πρωτότυπων μέσω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης».

Επίσης, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας, κ. Γιαννόπουλος στην τοποθέτησή του τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Έχουμε νομοθετήσει αρκετές παρεμβάσεις στην πρακτική συνταγογράφησης, προωθήσαμε την καμπάνια ενημέρωσης για τα γενόσημα και εξετάζουμε να δώσουμε περισσότερα αντικίνητρα στους φαρμακοποιούς ώστε να μην γίνεται αλλαγή της συνταγής από γενόσημη σε πρωτότυπη θεραπεία ενώ θα πρέπει να δώσουμε και θετικά κίνητρα στην συνταγογράφηση γενοσήμων από το ιατρικό σώμα».

Ο επιστημονικός συνεργάτης της ΕΣΔΥ, οικονομολόγος της Υγείας, κ. Αθανασάκης σημείωσε τα εξής: «Η εφαρμογή οικονομικών κινήτρων για την διείσδυση των γενοσήμων είναι απαραίτητη αλλά θα πρέπει να συνοδευτεί με την προώθηση μη οικονομικών κινήτρων, όπως είναι η ενημέρωση του απλού πολίτη προκειμένου να βελτιώσει το γνωσιακό του υπόβαθρο σχετικά με τα γενόσημα φάρμακα».

Ο καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής κ. Τούντας επισήμανε ότι: «Θα πρέπει να υπάρξει ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική για τα θέματα τιμολόγησης και αποζημίωσης και όχι απλά να εφαρμόζουμε μεμονωμένες πρακτικές από χώρες της Ε.Ε. Χρειάζεται, παράλληλα, μεγαλύτερη προσπάθεια ενημέρωσης για τα γενόσημα από τους ίδιους τους επιστημονικούς φορείς και τους συλλόγους ασθενών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η απουσία πρωτοβάθμιας φροντίδας έχει επηρεάσει την πολιτική φαρμάκου».

Ο Πρόεδρος της ΠΕΦ κ. Τρύφων υπογράμμισε τα εξής: «Δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική πολιτική διείσδυσης γενοσήμων με μειώσεις τιμών στα παλαιά και οικονομικά φάρμακα και με επιβολή clawback στα γενόσημα φάρμακα. Η κατηγορία των off patent και των γενόσημων φαρμάκων θα πρέπει να παίξει πρωτεύων ρόλο στο σύστημα με παράλληλη προώθηση ελέγχων στην συνταγογράφηση».

ΠΗΓΗ:https://www.healthview.gr/

 

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία

Ο γενικός γραμματέας προανήγγειλε αλλαγές στο σύστημα τιμολόγησης – αποζημίωσης φαρμάκων, στις οποίες θα περιλαμβάνεται ο προσδιορισμός του κόστους ημερήσιας θεραπείας ως κατώτατο όριο τιμής.
Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
 

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία
Αιχμές προς τους φαρμακοποιούς αφήνει το υπουργείο Υγείας για τη χαμηλή διείσδυση των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα.

Τα ποσοστά δεν είναι εκείνα που αναμένει η πολιτική ηγεσία, αν και στο πρώτο εξάμηνο του έτους, η χρήση τους έχει ανέλθει στο 30% του συνόλου των χορηγούμενων φαρμάκων, σημειώνοντας αύξηση κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες από το τέλος του 2017.

Μιλώντας την Τετάρτη σε εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου “Πολιτικές Διαχείρισης των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα”, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας Γιώργος Γιαννόπουλος (φωτό) είπε χαρακτηριστικά:

“Έχουμε νομοθετήσει αρκετές παρεμβάσεις στην πρακτική συνταγογράφησης, προωθήσαμε την καμπάνια ενημέρωσης για τα γενόσημα.

Εξετάζουμε να δώσουμε περισσότερα αντικίνητρα στους φαρμακοποιούς, ώστε να μην γίνεται αλλαγή της συνταγής από γενόσημη σε πρωτότυπη θεραπεία, ενώ θα πρέπει να δώσουμε και θετικά κίνητρα στην συνταγογράφηση γενοσήμων από το ιατρικό σώμα”.

Σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο, από τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ προκύπτει πως στο 50% των συνταγών έχει συνταγογραφηθεί γενόσημο, το οποίο αλλάζει στο φαρμακείο.

Ο γενικός γραμματέας προανήγγειλε αλλαγές στο σύστημα τιμολόγησης – αποζημίωσης φαρμάκων, στις οποίες θα περιλαμβάνεται ο προσδιορισμός του κόστους ημερήσιας θεραπείας (ΚΗΘ), ως κατώτατο όριο για την τιμή του φαρμάκου.

Ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) και φαρμακοποιός Ηλίας Γιαννόγλου εξέφρασε διαφορετική εκτίμηση, λέγοντας πως δεν γίνεται αλλαγή της συνταγής στο φαρμακείο και πως - εάν επιθυμεί ο γιατρός - μπορεί να "κλειδώσει" το φάρμακο στη συνταγή, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει.

Χαρακτήρισε σημαντικό τον ρόλο του φαρμακοποιού στην ανάγκη για μία νέα οπτική ως προς τη διαχείριση των γενοσήμων στην ελληνική αγορά.

 

Τεκμηριωμένη
Ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος τόνισε πως τα ελληνικά γενόσημα πρέπει να είναι στη πρώτη γραμμή θεραπείας στον ΕΟΠΥΥ, στα Κέντρα Υγείας και τα νοσοκομεία:

“Έχω υποστηρίξει, από την πρώτη στιγμή, ότι πρέπει να δημιουργηθεί συγκεκριμένη ομάδα στον ΕΟΠΥΥ για την ώθηση της τεκμηριωμένης συνταγογράφησης και παράλληλα να συγκροτηθεί μονάδα τεκμηρίωσης και ανάλυσης της συνταγογράφησης στην ΗΔΙΚΑ.

Απαιτείται , τέλος, να ελεγχθεί η σχέση γενόσημων - πρωτότυπων μέσω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης”.

Επιβαρύνσεις
Ο πρόεδρος της της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) Θεόδωρος Τρύφων αναφέρθηκε στις επιβαρύνσεις που υφίσταται η φαρμακοβιομηχανία, μέσω των υποχρεωτικών εκπτώσεων (rebates) και των επιστροφών (clawback).

Σημείωσε χαρακτηριστικά πως δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική πολιτική διείσδυσης γενοσήμων με μειώσεις τιμών στα παλαιά και οικονομικά φάρμακα και με επιβολή clawback στα γενόσημα φάρμακα.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΕΦ, η κατηγορία των “off patent” και των γενόσημων φαρμάκων θα πρέπει να παίξει πρωτεύων ρόλο στο σύστημα με παράλληλη προώθηση ελέγχων στην συνταγογράφηση.

Διαχείριση
Ο εκ των συγγραφέων του βιβλίου Κώστας Αθανασάκης παρουσίασε συνοπτικά τις βασικές εννοιολογικές προσεγγίσεις που αφορούν στα γενόσημα φάρμακα και αναφέρθηκε στη θεωρητική θεμελίωση ενός βέλτιστου υποδείγματος για τη διαχείριση των γενοσήμων φαρμάκων.

Αναφέρθηκε ότι τα χαρακτηριστικά της εγχώριας και της διεθνούς φαρμακευτικής αγοράς τονίσθηκε ότι οι παρεμβάσεις και τα μέτρα φαρμακευτικής πολιτικής για τα γενόσημα φάρμακα, τόσο από την οπτική του ελληνικού συστήματος υγείας όσο και από τη διεθνή οπτική μέσω της ανάδειξης καλών πρακτικών άλλων χωρών με στόχο την ενίσχυση της διείσδυσης των γενοσήμων.

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε δέσμη προτάσεων που συνθέτουν μία ολοκληρωμένη πολιτική γενοσήμων στην οποία περιλαμβάνονται ο εξορθολογισμός της συνταγογράφησης, τα κίνητρα χρήσης, οι προϋπολογισμοί ανά κατηγορία νόσου, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον δυνητικό ρόλο των επαγγελματιών υγείας για την προώθηση της χρήσης οικονομικότερων θεραπειών.

ΠΗΓΗ:https://www.iatronet.gr/

 

Το clawback στα φάρμακα και το...σούπερ μάρκετ - Πώς ελέγχουν τη δαπάνη στην Ευρώπη

Έπειτα από την ολοκλήρωση των προγραμμάτων προσαρμογής της χώρας, πρέπει να επαναξιολογηθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
ΙΑΤRONET

Είναι εύλογη η απορία πολλών σχετικά με το clawback στα φάρμακα. Τι σημαίνει τελικά αυτός ο περίεργος όρος;

Παράδειγμα: Παρέχεται σε έναν καταναλωτή μία δωροεπιταγή 100 ευρώ για το σούπερ μάρκετ. Τού επισημαίνεται, παράλληλα, πως εάν η αξία των αγορών ξεπεράσει τα 100 ευρώ, τη διαφορά θα καλύψει το κατάστημα (clawback).

Ερώτημα: Πόσο αναμενόμενο είναι ο συγκεκριμένος καταναλωτής να μείνει στα 100 ευρώ και πόσο να γεμίσει το καρότσι του, ακόμη και με είδη που δεν χρειάζεται;

Αυτή είναι περίπου η προσέγγιση του clawback στην Ελλάδα. Να επιστρέφει, δηλαδή, ο πωλητής την υπέρβαση από το ποσό που έχει υπολογίσει να διαθέσει ο αγοραστής...

Όταν υπάρχει κάποια λογική εκτίμηση των αναγκών του αγοραστή και συμφωνία με τον πωλητή, το μέτρο μπορεί να γίνει αποδεκτό. Ισχύει, εξάλλου, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στη χώρα μας, όμως, επικρατεί ένα παράλογο σύστημα ελέγχου της φαρμακευτικής δαπάνης, το οποίο γεννά και δεν αντιμετωπίζει τις υπερβάσεις.

Απουσιάζουν οι προσπάθειες για προσαρμογή σε μία ρεαλιστική κατάσταση. Ελάχιστα μέτρα λαμβάνονται για τον έλεγχο της συνταγογράφησης και το σύνολο σχεδόν των παρεμβάσεων στοχεύει σε “κούρεμα” του κόστους προς όφελος του κράτους.

Αυτό έχει άμεση επίπτωση στους ασθενείς, στους οποίους μετακυλίεται όλο και μεγαλύτερο μέρος του λογαριασμού. Με πολιτικούς όρους, αυτό συνιστά αναδιανομή πλούτου, σε βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων...

Έχει επίπτωση και στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, οι οποίες αναμένεται να πληρώσουν φέτος 1,4 δισ. ευρώ, ως υποχρεωτικές επιστροφές υπερβάσεων (clawback) και εκπτώσεις (rebates).

Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί (με πολιτικούς όρους), πως οι επιβαρύνσεις προς τη φαρμακοβιομηχανία αποτελούν αναδιανομή πλούτου, με χρήματα από τους “κακούς καπιταλιστές” προς τις ανάγκες της κοινωνίας...

Ναι, μόνο που αυτό δεν αποτελεί “αναδιανομή”, αλλά “δήμευση”, η οποία οδηγεί σε μία σειρά από οικονομικές επιπτώσεις και απομακρύνει το σενάριο της “ανάπτυξης”. Το σωστό θα ήταν να μιλάμε για ανικανότητα στοιχειώδους πρόβλεψης των κοινωνικών αναγκών από την πλευρά του κράτους και ιδού γιατί:

"Κλειστός"

Ο προϋπολογισμός για φάρμακα είναι “κλειστός”. Δεν μπορεί, δηλαδή, να ξεπερνάει ένα επίπεδο και εάν το ξεπεράσει, οι εταιρείες επιστρέφουν στο κράτος την υπέρβαση (clawback).

Για το έτος 2018, ο “κλειστός” προϋπολογισμός για εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική περίθαλψη είναι 1,945 δισ. ευρώ. Από αυτά, εκτιμάται πως οι εταιρείες θα επιστρέψουν 600 εκατομμύρια ως clawback και 400 εκατομμύρια ως έκπτωση (rebate). Σύνολο επιστροφών 1 δισ. ευρώ.

Για το ίδιο έτος, ο “κλειστός” προϋπολογισμός για νοσοκομειακή φαρμακευτική περίθαλψη είναι 530 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, εκτιμάται πως οι εταιρείες θα κληθούν να επιστρέψουν πάνω από 300 εκατομμύρια (clawback).

Εάν προστεθούν οι επιστροφές (1 δισ. + 300 εκατομμύρια), θα δώσουν ένα σύνολο σχεδόν 1,3 δισ. ευρώ, σε έναν συνολικό “κλειστό” προϋπολογισμό 2,47 δισ. ευρώ (1,945 δισ. + 530 εκατομμύρια). Οι εταιρείες, δηλαδή, θα καλύψουν σχεδόν τη μισή δαπάνη του προϋπολογισμού!

Το εύλογο επιχείρημα είναι πως, “εφόσον υπάρχει υπέρβαση, καλά κάνει το κράτος και επιβαρύνει τις εταιρείες”. Σωστό, μόνο που δουλειά του κράτους δεν είναι να κάνει τον “τροχονόμο” στα δισεκατομμύρια, αλλά να ρυθμίζει το πλαίσιο και να παρεμβαίνει όπου θεωρεί ότι γίνεται σπατάλη ή υπερκατανάλωση.

Με απλά λόγια, από τη στιγμή που εκτιμά πως υπάρχει υπέρβαση στη φαρμακευτική δαπάνη (αν και δεν προκύπτει από τα συγκριτικά στοιχεία), θα πρέπει να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της. Θυμίζουμε πως η αυξημένη κατανάλωση φαρμάκων δεν έχει μόνο οικονομική επίπτωση, αλλά οδηγεί και σε προβλήματα υγείας...

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, καθώς εκκρεμούν ακόμη τα φίλτρα στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ο ηλεκτρονικός φάκελος του ασθενούς δεν λειτουργεί ακόμη, οι οδηγίες συνταγογράφησης και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα προχωρούν αργά...

Το clawback λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας για το Δημόσιο, καλύπτοντας την απροθυμία του υπουργείου Υγείας να επιβάλει διαρθρωτικά μέτρα. Παρέχει, δε, κίνητρα για υπερβολές και πλήρη απουσία ελέγχου.

Ευρώπη

Το Iatronet παρουσιάζει σήμερα τη λογική της εφαρμογής του clawback σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ώστε να γίνει κατανοητή η κουλτούρα του μέτρου.

Στην Αυστρία, δεν υπάρχει υποχρεωτική επιστροφή και οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις συμμετέχουν με μία εθελοντική εισφορά αλληλεγγύης.

Στο Βέλγιο, υπάρχει clawback εφόσον παρατηρηθεί υπέρβαση στη δαπάνη, από το οποίο εξαιρούνται τα “ορφανά” φάρμακα, τα παράγωγα αίματος και τα νοσοκομειακά φάρμακα.

Στη Γαλλία, το clawback μπορεί να μειωθεί, εάν οι επιχειρήσεις υπογράψουν σύμβαση με την Οικονομική Επιτροπή Υγείας. Εξαιρούνται, δε, τα γενόσημα και τα “ορφανά” φάρμακα.

Στην Ουγγαρία, δεν παρατηρείται υπέρβαση του προϋπολογισμού για την εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, χάρη σε άλλους μηχανισμούς που επιτρέπουν την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού. Οι πληρωμή μπορεί να μειωθεί, στην περίπτωση που οι επιχειρήσεις επενδύουν σε έρευνα και ανάπτυξη.

Στην Ιταλία, υπάρχει clawback στην περίπτωση που η εξωνοσοκομειακή δαπάνη ξεπεράσει το 7,96% των δαπανών για την Υγεία και η νοσοκομειακή το 6,89%. Εξαιρούνται τα καινοτόμα και τα “ορφανά φάρμακα.

Στην Πολωνία, οι εταιρείες επιστρέφουν ποσά, εφόσον η φαρμακευτική δαπάνη (εντός και εκτός νοσοκομείων) ξεπεράσει το 17% της συνολικής δαπάνης Υγείας. Εξαιρούνται φάρμακα με καθορισμένο μηχανισμό καταμερισμού κινδύνου και τα νοσοκομειακά φάρμακα.

Ελλάδα

Το clawback έχει θεσπιστεί ως προσωρινό μέτρο στην Ελλάδα από το 2012. Με διαδοχικές παρεμβάσεις, έχει παραταθεί η ισχύς του έως και το 2022.

Η ανάγκη να αποκτήσει χαρακτηριστικά λογικής, τα οποία έχουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι επιβεβλημένη όσο ποτέ. Έπειτα από την ολοκλήρωση των προγραμμάτων προσαρμογής της χώρας, πρέπει να επαναξιολογηθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Είναι, επίσης, καλό να εξεταστεί το ενδεχόμενο της δημιουργίας χωριστών προϋπολογισμών για την πρόληψη (εμβόλια) και άλλες ανελαστικές συνιστώσες της δαπάνης.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Υγείας πρέπει να ελέγχει τον όγκο της συνταγογράφησης μέσω αποτελεσματικών “εργαλείων” που έχουν θεσπιστεί, αλλά δεν εφαρμόζονται.

Το απολύτως λογικό είναι να υπάρχει συνυπευθυνότητα μεταξύ κράτους και βιομηχανίας, όσον αφορά την κάλυψη της υπέρβασης της φαρμακευτικής δαπάνης. Οι επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη πρέπει να εξαιρούνται από το clawback και να προβλεφθεί ένας πρόσθετος προϋπολογισμός για τα καινοτόμα προϊόντα...

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Παγκόσμια πρωτοτυπία με τα γενόσημα στην Ελλάδα

Παγκόσμια πρωτοτυπία με τα γενόσημα στην Ελλάδα

Σε όλο τον κόσμο, οι κυβερνήσεις προωθούν τα γενόσημα, που είναι πολύ φθηνότερα από τα αντίστοιχα πρωτότυπα, για να μειώσουν το κόστος της φαρμακευτικής δαπάνης. Οι δικοί μας, οι φωστήρες της Αριστεράς, κατάφεραν με απόφαση, που ισχύει από τον Ιούνιο, να αυξήσουν την επιβάρυνση του κράτους από τα γενόσημα!

Θυμίζω ότι στις 18 Ιουνίου πέρασε μία υπουργική απόφαση του Ανδρέα Ξανθού για τον «τρόπο ορισμού των τιμών αναφοράς, που αποτελούν ασφαλιστικές τιμές αποζημίωσης» των φαρμάκων. Ανάμεσα στα άλλα, λοιπόν, με την απόφαση εξισώνεται η λιανική τιμή με την τιμή αποζημίωσης για τα γενόσημα.

Σκοπός της ρύθμισης αυτής είναι να καταστήσει τα γενόσημα πιο ελκυστικά για τους ασθενείς, αφού αν ένας ασθενής επιλέξει γενόσημο θα επιβαρυνθεί μόνο το ποσοστό συμμετοχής του ανάλογα με τη θεραπευτική κατηγορία. Μέχρι πρότινος, ο ασθενής καλούνταν να πληρώσει επιπλέον και τη διαφορά ανάμεσα στην τιμή αποζημίωσης και στη λιανική τιμή.

Ας το δούμε πρακτικά με ένα πραγματικό παράδειγμα. Επιλέξαμε την ουσία ατορβαστατίνη, που διαθέτει πάνω από 60 γενόσημα και ανήκει σε μία δημοφιλή κατηγορία φαρμάκων (αντιλιπιδαιμικά). Στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται το πρωτότυπο (Lipitor) και δύο από τα πρώτα σε πωλήσεις γενόσημα CARD-OK και ATROSFT στην περιεκτικότητα των 20mg. Να σημειώσω ότι, μέχρι να χάσει την πατέντα του το 2011, το Lipitor ήταν το Νο 1 σε πωλήσεις φάρμακο διεθνώς και στη χώρα μας.

Με τον παλαιό τρόπο υπολογισμού, οι ασθενείς επιβαρύνονταν με το ποσοστό συμμετοχής τους (25%) και τη διαφορά ανάμεσα στη λιανική τιμή και την τιμή αποζημίωσης, τόσο για το πρωτότυπο όσο και τα γενόσημα. Με τον νέο τρόπο υπολογισμού, οι ασθενείς επιβαρύνονται μόνο με το ποσοστό συμμετοχής τους.

    Παλιός τρόπος υπολογισμού
Προϊόν Λιανική τιμή Τιμή Αποζημίωσης Συμμετοχή ασθενή Επιβάρυνση κράτους
Lipitor 7,00 3,47 4,40 2,60
CARD-OK 4,79 3,47 2,19 2,60
ATROSFT 4,87 3,47 2,27 2,60

 

Νέος τρόπος υπολογισμού Διαφορά
Τιμή Αποζημίωσης Συμμετοχή ασθενή Επιβάρυνση κράτους Συμμετοχή ασθενή Επιβάρυνση κράτους
3,47 4,40 2,60 0 0
4,79 1,20 3,59 –  0,99 0,99
4,87 1,22 3,65 – 1,05 1,05
 


Βλέπουμε λοιπόν ότι για κάθε γενόσημο φάρμακο ατορβαστατίνης αυξάνεται κατά περίπου 1 ευρώ η επιβάρυνση του κράτους! Σιγά το ποσό θα πει κάποιος. Σκεφθείτε όμως ότι συνολικά ετησίως τα σκευάσματα ατοραβαστατίνης έχουν πωλήσεις της τάξης των 7 εκατ. συσκευασιών. Άρα, με τη νέα απόφαση, η συνολική επιβάρυνση για το Κράτος αυξάνεται κατά περίπου 7 εκατ. ευρώ!

 

Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος των τριών χαμηλότερων τιμών του Lipitor στην Ε.Ε. είναι περίπου 3,5 ευρώ. Δηλαδή, η μισή σε σχέση με την Ελλάδα! Εδώ έχουμε τα εξής κωμικοτραγικά:

Τα γενόσημα στην Ελλάδα έχουν υψηλότερη τιμή από ότι το αντίστοιχο πρωτότυπο σε άλλες χώρες!
Οι Έλληνες ασθενείς έχουν συμμετοχή που είναι υψηλότερη από ότι η λιανική τιμή του ίδιου φαρμάκου στο εξωτερικό! Όπως φαίνεται στον Πίνακα, η συμμετοχή του ασθενή για το Lipitor είναι 4,4 ευρώ, ενώ ο μέσος όρος των 3 χαμηλότερων τιμών είναι περίπου 3,5 ευρώ.
Τα ίδια συμβαίνουν και σε άλλες δημοφιλείς κατηγορίες, στις οποίες είναι διαθέσιμα γενόσημα, όπως για παράδειγμα τις πραζόλες (ομεπραζόλη, εσομεπραζόλη κλπ), που χορηγούνται για γαστροπροστασία, ειδικά μαζί με αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Στον Πίνακα βλέπουμε και κάτι ακόμη σημαντικό. Με τον νέο τρόπο υπολογισμού, δημιουργείται ένα ισχυρό αντικίνητρο για τους φαρμακοποιούς για να προτείνουν στον ασθενή κάποιο γενόσημο. Διότι αν ο ασθενής λάβει το Lipitor τότε ο φαρμακοποιός θα εισπράξει 4,4 ευρώ «ζεστό χρήμα» από τον ασθενή, ενώ αν του προτείνει γενόσημο μόλις 1,2 ευρώ και από τον ΕΟΠΥΥ θα περιμένει να λάβει 3,47 ευρώ…

Έπειτα από όλα αυτά, πολύ φοβάμαι ότι θα κάνουμε μία τρύπα στο νερό με τα γενόσημα. Επίσης, δεν ξέρω αν η διαφορά των 3 ή 5 ή και 10 ευρώ θα είναι ελκυστική για τους ασθενείς, ώστε να λάβουν γενόσημα, την ώρα που είναι αλήθεια ότι στο ευρύ κοινό υπάρχει – αβάσιμη – σύγχιση για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των γενοσήμων.

Εύλογα, λοιπόν, οι ελληνικές εταιρείες γενοσήμων διαμαρτύρονται ότι καλούνται να επιστρέψουν όλο και περισσότερα ποσά σε clawback, ενώ η αύξηση της δαπάνης οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στα νέα και ακριβά σκευάσματα των ξένων εταιρειών. Δυστυχώς, η παγκόσμια πρωτοτυπία με τα γενόσημα, που αποκαλύπτουμε σήμερα δείχνει ότι η κυβέρνηση συνεχίζει και πελαγοδρομεί στη φαρμακευτική πολιτική. Να δούμε τι θα κάνει η νέα διακομματική επιτροπή…

ΠΗΓΗ:https://virus.com.gr/

 

Πληθυσμιακή γήρανση, μια ωρολογιακή βόμβα στο σύστημα υγείας

Η πρόβλεψη αποζημίωσης μονάδων φροντίδας από τον ΕΟΠΥΥ και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, θα επιτρέψει παροχή υπηρεσιών σε μια ευρύτερη μερίδα πληθυσμού

Μελέτη του Ινστιτούτου του Βερολίνου για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη, η οποία αναλύει το δημογραφικό μέλλον της Ευρώπης, αναδεικνύει την φθίνουσα πληθυσμιακή πορεία της χώρας μας. Με βάση τις έως τώρα δημογραφικές τάσεις, η Ελλάδα μέχρι το 2050 είναι πιθανό ότι θα έχει τη χειρότερη αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους στην Ευρώπη. Εκτιμά ότι έως το 2050 η υψηλότερη μέση ηλικία του πληθυσμού, μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, θα υπάρχει στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, δύο χώρες που επίσης θα γνωρίσουν εκτός από γήρανση και συρρίκνωση του πληθυσμού τους.

Σύμφωνα με υπολογισμούς της ΕΛΣΤΑΤ, στο διάστημα 2011-2017 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 355.000. Στοιχεία της EUROSTAT δείχνουν ότι το 2060, ο πληθυσμός θα φθάσει στα 8,6, το 2070 στα 8,1 και το 2080 στα 7,2 εκατομμύρια.
Η μείωση των γεννήσεων έχει σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του πληθυσμού και την αύξηση του ποσοστού των ηλικιωμένων.

Σε ένα δυστοπικό πολύ κοντινό μέλλον, ο γηράσκων πληθυσμός θα πεθαίνει από σύνθετες, πολυπαραγοντικές, πολυσυστηματικές νόσους, με ολοένα λιγότερη οικογενειακή συμπαράσταση, μας φέρνει αντιμέτωπους με μεγάλες κλινικές προκλήσεις και ηθικά διλήμματα.

Το μεγάλο ποσοστό της γενιάς που φτάνει στο όριο συνταξιοδότησης, μεταφέρει την ευθύνη για την υποστήριξη των κοινωνικών δαπανών σε μια νέα, αριθμητικά μειούμενη, γενιά εργαζομένων και μας αναγκάζει να επανασχεδιάσουμε το σύστημα υγείας, με ορθολογικότερη κατανομή πόρων και την ουσιαστική -πλέον- Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

 

 

Είναι προφανές ότι ο επανασχεδιασμός αυτός επιβάλλει την δημιουργία οργανωμένων υπηρεσιών για άτομα που έχουν ανάγκη από μακροχρόνια φροντίδα, ανακουφιστική φροντίδα, των χρονίως πασχόντων, των ηλικιωμένων και των ασθενών τελικού σταδίου.

Στα πλαίσια αυτού του επανασχεδιασμού, το κράτος θα πρέπει να εντάξει δράσεις όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι» σε ένα ενιαίο ευρύτερο σύστημα.

Ο ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να αναλάβει, την αποζημίωση μονάδων φροντίδας. Η πρόβλεψη αποζημίωσης από πλευράς ΕΟΠΥΥ, σε συνδυασμό με αποζημίωση από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, θα επιτρέψει σε εξειδικευμένες μονάδες φροντίδας να αναπτυχθούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ένα ευρύτερο κοινό.

Σήμερα δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ασφαλιστικές καλύψεις για αυτές τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες. Η ασφαλιστική αγορά πρέπει να τις περιλάβει στα υπάρχοντα προγράμματα της, ή να δημιουργήσει νέα.

Τέλος οι υπηρεσίες υγείας δεν θα πρέπει να επιβαρύνονται με ΦΠΑ ώστε να είναι προσβάσιμες ακόμη και από άτομα με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες.

Με τον προσεκτικό σχεδιασμό, την ανακατανομή πόρων, την ενίσχυση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) και συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα μπορεί να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του συστήματος υγείας και η κοινωνική συνοχή.


Ο κ. Κώστας Στεργιόπουλος, MBA, είναι Επιχειρησιακός Διευθυντής του Mediterraneo Hospital, Μέλος Δ.Σ. του Συνδέσμου Ελληνικών Κλινικών και του Τομέα Υγείας της Δημοκρατικής Ευθύνης 

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Κοστολόγηση ανά ιατρική υπηρεσία

Θεόδωρος Φορτσάκης
Insider

Σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η ιδιωτική υγεία είναι ακριβότερη έναντι της δημόσιας υγείας. Μία μικρή έρευνα στο συγκεκριμένο θέμα αρκεί για να διαπιστώσουμε ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Σήμερα λειτουργούν στην Ελλάδα ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα που διαθέτουν καταξιωμένο ιατρικό προσωπικό και παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με συνολικό κόστος πολύ μικρότερο από εκείνο των δημοσίων νοσοκομείων για τις αντίστοιχες υπηρεσίες. Όμως, δυστυχώς, οι ασθενείς δεν επωφελούνται, διότι όσοι καταφεύγουν στα ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα αναγκάζονται να καλύψουν από την τσέπη τους διάφορα έξοδα, τα οποία στα δημόσια νοσοκομεία δεν τα πληρώνουν μεν οι ίδιοι, αλλά τα πληρώνει, και μάλιστα πολύ επαυξημένα, ο φορολογούμενος.

Η πραγματικότητα είναι ότι η παροχή υπηρεσιών υγείας στα δημόσια νοσοκομεία είναι συχνά χαμηλότερου επιπέδου και κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στα ιδιωτικά. Περίπλοκες επεμβάσεις στα δημόσια νοσοκομεία, με χρήση παλαιών τεχνικών, κοστολογούνται 5 ή 6 ή ακόμα και 10 φορές περισσότερο έναντι αντίστοιχων επεμβάσεων σε ιδιωτικούς φορείς, με χρήση σύγχρονων μηχανημάτων, που μειώνουν σημαντικά τη διάρκεια των επεμβάσεων και τα μετεγχειρητικά προβλήματα. Ακόμη και μια απλή ακτινογραφία σε δημόσιο νοσοκομείο κοστολογείται ακόμα και 4 φορές περισσότερο απ’ ό,τι σε έναν ιδιωτικό φορέα. Τέλος, η αγορά των ιατρικών προϊόντων από τα δημόσια νοσοκομεία κοστολογείται σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και 10 φορές περισσότερο απ’ ό,τι από τους ιδιωτικούς φορείς.

Επιπλέον, τα δημόσια νοσοκομεία έχουν στη διάθεσή τους το ΕΚΑΒ, το οποίο διαμετακομίζει «δωρεάν» απευθείας σε αυτά όλους τους ασθενείς που χρειάζονται άμεση ιατρική βοήθεια. Όταν όμως λέμε «δωρεάν», εννοούμε με χρέωση του δημοσίου ταμείου. Ενώ τα ιδιωτικά νοσοκομεία υποχρεώνονται, με ίδιες δαπάνες, να διαθέτουν και να λειτουργούν δικά τους ασθενοφόρα.

Τέλος, τα δημόσια νοσοκομεία επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και με τους μισθούς του προσωπικού, καθώς και με όλα τα λειτουργικά έξοδα. Ενώ στον ιδιωτικό τομέα όλα αυτά καλύπτονται, αντιστοίχως, μόνο από τις χρεώσεις των ιατρικών υπηρεσιών.

Από τα παραπάνω καταδεικνύεται όχι ότι η ιδιωτική υγεία είναι φθηνή, αλλά αντιστρόφως ότι η δημόσια υγεία είναι υπερβολικά ακριβή.

Την υπερκοστολογημένη «δωρεάν» παροχή υπηρεσιών στα δημόσια νοσοκομεία την επωμιζόμαστε όλοι. Βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό και συνεπώς όλους τους πολίτες και, κατ’ επέκταση, τους ίδιους τους ασθενείς. Τις χρεώσεις των ιατρικών υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα όχι μόνο δεν τις επωμίζεται το κοινωνικό σύνολο, αλλά αντιθέτως αυτές συμβάλλουν ως φορολογούμενα ποσά στην αύξηση των δημοσίων εσόδων.

Οφείλουμε όλοι να αναρωτηθούμε γιατί η δημόσια υγεία εξακολουθεί να έχει τόσο υψηλό κόστος. Ας έχουμε πάντα συνείδηση ότι πρόκειται για διαχείριση του δημοσίου χρήματος.

Δεδομένου ότι τα δημόσια νοσοκομεία δέχονται πολύ περισσότερους ασθενείς σε σχέση με τα ιδιωτικά, αν εφαρμόζονταν οι κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, μια τέτοια μαζική παροχή ιατρικών υπηρεσιών θα έπρεπε να συνεπάγεται πολύ χαμηλότερο κόστος. Στην πράξη όμως, η μέχρι σήμερα μη εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού στην υγεία όχι μόνο δεν μειώνει το κόστος στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά διαιωνίζει την υπερκοστολόγηση των υπηρεσιών σε αυτά.

Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης προτείνω η κοστολόγηση να γίνεται ενιαία από το κράτος, τόσο για το δημόσιο όσο και για τον ιδιωτικό τομέα, ανά παρεχόμενη ιατρική υπηρεσία. Και να επιλέγει ο ασθενής σε ποιο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα θα χρησιμοποιήσει το αντίστοιχο ποσό. Με αυτόν τον τρόπο, εκτιμώ ότι οι πολίτες θα απολαμβάνουν πολύ καλύτερες ιατρικές υπηρεσίες σε πολύ χαμηλότερο κόστος. Ενώ πολλαπλάσιο θα είναι το όφελος και για τον κρατικό προϋπολογισμό από τη μείωση των δημοσίων δαπανών για την υγεία στα δημόσια νοσοκομεία και την προβλεπόμενη φορολόγηση των ιατρικών υπηρεσιών στους ιδιωτικούς φορείς.

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Τι είναι οι μεσογειακοί κυκλώνες και πού "χτυπάνε"

Οι μεσογειακοί κυκλώνες, διεθνώς γνωστοί ως Medicanes (από τις λέξεις Mediterranean και hurricanes), είναι ένα σχετικά σπάνιο φαινόμενο, που συμβαίνει μία έως δύο φορές τον χρόνο.

Έχουν πολλά κοινά με τους τροπικούς κυκλώνες, καθώς θυελλώδεις άνεμοι στροβιλίζονται γύρω από ένα «μάτι», συνοδευόμενοι από καταρρακτώδεις βροχές.

Όμως, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της Γης του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, επειδή η Μεσόγειος δεν έχει μεγάλη έκταση, ούτε πολύ ζεστά νερά, ο μεσογειακός κυκλώνας δεν αποκτά την ένταση ενός τροπικού κυκλώνα. Είναι έτσι αμφίβολο αν όντως το εν λόγω φαινόμενο στη Μεσόγειο πρέπει να θεωρηθεί κανονικός κυκλώνας.

Οι μεσογειακοί κυκλώνες (με ή χωρίς εισαγωγικά) είναι πιθανότερο να σχηματισθούν το φθινόπωρο ή τον χειμώνα πάνω από σχετικά θερμά ύδατα, σε συνδυασμό με τον ψυχρότερο αέρα από πάνω τους, ενώ οι τροπικοί κυκλώνες είναι πιο συνηθισμένοι κατά τους μήνες του καλοκαιριού. Ενώ στον Ατλαντικό ή στον Ειρηνικό Ωκεανό οι κυκλώνες προϋποθέτουν θερμοκρασίες θάλασσας περίπου 27 βαθμών Κελσίου, στη Μεσόγειο μπορούν να σχηματισθούν κυκλώνες ακόμη και με νερά με θερμοκρασία μόνο 14 βαθμών Κελσίου.

Οι Medicanes έχουν έναν ψυχρό πυρήνα και κινούνται πάντα από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Ξεκινούν σαν απλές καταιγίδες για να εξελιχθούν σε κάτι πολύ περισσότερο, μετατρέποντας θερμοδυναμικά τη θερμότητα και την υγρασία της Μεσογείου σε ενέργεια. Αναπτύσσεται έτσι ένα ισχυρό υποτροπικό σύστημα χαμηλών πιέσεων, με πυκνά νέφη να στροβιλίζονται γύρω από ένα «μάτι» καθαρό από νέφη, κάτι που θυμίζει πολύ έναν τροπικό κυκλώνα.

Δύο είναι οι συνηθέστερες περιοχές για τη δημιουργία μεσογειακού κυκλώνα: αφενός μια περιοχή στη δυτική Μεσόγειο μεταξύ της Ισπανίας, της Σαρδηνίας και της Κορσικής και, αφετέρου, στην ανατολική Μεσόγειο στο Ιόνιο, ιδίως στο νότιο. Είναι πιθανό ότι η μορφολογία των ακτογραμμών ανάμεσα στη «μπότα» της νότιας Ιταλίας και στη δυτική Ελλάδα ευνοεί την ανάπτυξη ανέμων που στροβιλίζονται αντίστροφα από τη φορά του ρολογιού, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα χαμηλό βαρομετρικό σύστημα.

Παρόλο που οι Medicanes αναμένεται να παραμείνουν σχετικά σπάνιοι, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια θεωρούν ότι, καθώς θα αυξάνεται η επιφανειακή θερμοκρασία των υδάτων στη Μεσόγειο λόγω και της κλιματικής αλλαγής, στο μέλλον είναι πιθανό ότι το φαινόμενο -όταν συμβαίνει - θα είναι ισχυρότερο και θα μοιάζει ακόμη περισσότερο με κανονικό κυκλώνα.

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Editorial: Πόσοι ακόμη Φλώροι βγήκαν από τη φυλακή με υπογραφή ΕΣΥ;

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου


«Φοβάμαι μην περάσω με κόκκινο ή παρκάρω παράνομα και με συλλάβουν. Ανησυχώ μήπως δεν έχω χρήματα να πληρώσω την εφορία και μου χτυπήσει η αστυνομία την πόρτα. Σκέφτομαι μην εκνευριστώ καμία μέρα από την αγωνία της οικονομικής κρίσης και κάνω τίποτε και βρεθώ στη φυλακή«.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα βασανιστικά ερωτήματα που απασχολούν καθημερινά χιλιάδες Έλληνες…πληβείους που ζουν με την αγωνία μην παρανομήσουν έστω στο ελάχιστο και βρεθούν κατηγορούμενοι.

Βέβαια η αγωνία των περισσοτέρων περιστρέφεται κυρίως σε οικονομικές δυσκολίες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στη φυλακή έναν απλό καθημερινό βιοπαλαιστή. Άλλωστε πόσοι συνάνθρωποί μας δεν έχουν βρεθεί φυλακή για ΦΠΑ, γιατί δεν πλήρωσαν τα χρέη τους, γιατί φαλίρισε η επιχείρησή τους…

Όμως σε αυτή τη ζωή τελικά αποδεικνύεται ότι κανείς δεν είναι ίσος με κανέναν. Για παράδειγμα: αν έχεις λεφτά έχεις τις καλύτερες υπηρεσίες υγείας, τις καλύτερες θεραπείες και την καλύτερη φροντίδα.
Αν και πάλι έχεις λεφτά μπορείς να βρεις τρόπο να βγεις ακόμη και από τη φυλακή στην οποία θα έχεις καταδικαστεί για 20 χρόνια και βάλε.

Ο τρόπος- όπως απεδείχθη με την υπόθεση Φλώρου -είναι απλός: έχεις χρήματα ή γνωριμίες, μπορεί να βρεις μία δίοδο στο δημόσιο σύστημα υγείας και να εξασφαλίσεις το δρόμο προς την ελευθερία.
Απλά δηλαδή…καθημερινά πράγματα…

Υπάρχουν κι άλλοι Φλώροι;
Και ξάφνου ενώ όλη η ελληνική κοινωνία είναι στα κάγκελα για την άνεση με την οποία κινήθηκε στα μονοπάτια του ΕΣΥ ένας 39χρονος καταδικασμένος, προκειμένου να αποχαιρετήσει της φυλακής τα σίδερα, υπάρχουν ανησυχίες ότι μπορεί και άλλοι αντίστοιχοι Φλώροι να πήραν το δρόμο της απελευθέρωσης με τη βοήθεια του συστήματος υγείας.

Και είναι να απορεί κανείς: Τελικά πόσο εύκολο είναι να καταστρατηγηθούν οι αρχές αυτού του συστήματος υγείας που υποτίθεται ότι φτιάχτηκε για να στηρίξει τους αδύναμους, εκείνους που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην ιδιωτική υγεία; Πόσο εύκολο είναι να προσπελαστεί ένα δημόσιο σύστημα από τον κάθε κρατούμενο που επιχειρεί να αποφυλακιστεί;

Πιθανώς η βεβαιότητα που διακατέχει τον κάθε εύπορο κρατούμενο ότι μπορεί να … «εξαγοράσει» τα πάντα ακόμη και το ΕΣΥ, καθιστά ευάλωτο ακόμη και ένα σύστημα που φτιάχτηκε για τον λαό και ανήκει σε αυτόν.
Αλλά η αλήθεια παραμένει: είσαι φτωχός πέθανες ή μπήκες φυλακή. Είσαι πλούσιος, θα τη βρεις την άκρη…

ΠΗΓΗ:http://healthreport.gr/

 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΝΩΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΕΠΑΓ/ΤΙΩΝ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΑΤΟΥΣΑ 4 – ΑΘΗΝΑ 10677
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : 6947700789

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ

Την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου στο ίδιο site , ( Medispin) , αναρτήθηκαν δύο ανακοινώσεις από τον Σύνδεσμο Διαγνωστικών Κέντρων (ΠΑΣΙΔΙΚ) και από τον Σύνδεσμο Ιδιωτών Εργαστηριακών Γιατρών Δυτικής Ελλάδας (ΣΙΔΕΙΔΕΛ) με παραπλήσια θεματολογία. Η επικεφαλίδα της ανακοίνωσης του ΠΑΣΙΔΙΚ ήταν «προ των πυλών η κατάρρευση των Διαγνωστικών κέντρων και Εργαστηρίων».

Και οι δύο αναφέρονται στην δύσκολη οικονομική κατάσταση που βιώνουν τα εργαστήρια φυσικών προσώπων και τα μέσης δυναμικής Διαγνωστικά Κέντρα.

Και ενώ περιγράφεται αυτή η οικονομική δυσπραγία , που όλοι γνωρίζουμε , με κίνδυνο να κλείσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις Υγείας , η Εννεαμελής Επιτροπή χορήγησης αδειών κατακλύζεται στην κυριολεξία από αιτήσεις Ομίλων για την δημιουργία νέων υποκαταστημάτων.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην Πρωτοβάθμια Υγεία ;

Η γνώμη μας είναι ότι διαμορφώθηκε , ήδη , μια νέα κατάσταση , με συγκέντρωση κεφαλαίων , σε δύο-τρεις ομίλους , ορισμένοι εκ των οποίων έχουν φτάσει και ξεπεράσει τα 50 υποκαταστήματα.

Το όχημα , μέσω του οποίου , επιτελείται αυτή η πόλωση και η διαμόρφωση δύο ακραίων καταστάσεων , είναι το clawback.

Το clawback , για τις μεγάλες εταιρείες είναι ένας φόρος βαρύς μεν αλλά διαχειρήσιμος και σε συνδυασμό με φορολογικούς συνδυασμούς , δεν προξενεί ιδιαίτερη ζημία , ενώ για τους μικρούς τζίρους των μικρομεσαίων το clawback είναι απολύτως καταστροφικό .

Είναι δεδομένο ότι ο ΕΟΠΥΥ διαθέτει έναν κλειστό προϋπολογισμό , ο οποίος πιθανότερο είναι να συρρικνωθεί , παρά να αυξηθεί .

Είναι δεδομένο ότι επί τέσσερα συναπτά έτη ΕΟΠΥΥ και Υπουργείο Υγείας δεν μπόρεσαν να περιορίσουν την υπερ-συνταγογράφηση μέσω των ΑΜΚΑ των ασθενών , είτε εν γνώσει αυτών , είτε ερήμην αυτών .Και απ΄ό,τι φαίνεται δεν ενδιαφέρονται να δώσουν λύση , αφού μ΄αυτόν τον τρόπο της ασύστολης ή πλασματικής συνταγογράφησης , και οι ασθενείς είναι ευχαριστημένοι που γράφουν ό,τι συνταγή ζητούν και οι Κλινικοί Ιατροί είναι ευχαριστημένοι αυτονοήτως και ο ΕΟΠΥΥ είναι ευχαριστημένος, αφού δεν πληρώνει τίποτα περισσότερο πέραν του κλειστού προϋπολογισμού και το Υπουργείο Υγείας είναι ευχαριστημένο αφού είναι ευχαριστημένοι οι άρρωστοι πολίτες και εν δυνάμει ψηφοφόροι . Την νύφη πληρώνουν οι νομοταγείς Εργαστηριακοί Ιατροί , αφού την αυξημένη κατανάλωση και κατ΄επέκταση το υψηλό clawback , που προκαλούν οι μεγάλοι πάροχοι , καλούνται να το πληρώσουν αυτοί με τα καταστροφικά αποτελέσματα που αναφέραμε .

Με τα ανωτέρω αδιαμφισβήτητα γεγονότα και την προϋπόθεση ότι θέλουμε να κρατήσουμε τους γιατρούς μας στην Ελλάδα και τα Διαγνωστικά Κέντρα με τους Έλληνες γιατρούς ιδιοκτήτες να επιβιώσουν πρέπει να ξαναπροσδιορίσουμε :

1. Την κατανομή του clawback , ανάλογα με τον τζίρο του κάθε εργστηρίου και όχι οριζόντια όπως είναι σήμερα.

2. Τον έλεγχο της παράνομης συνταγογράφησησης.

Οι βεβαιωμένες , ως τώρα , απάτες με την στρεβλή χρήση του ΑΜΚΑ στην υπόθεση με τα επιθέματα , τα φάρμακα , τα αμαξίδια κλπ καθιστά επιτακτική και άμεση υποχρέωση του Υπουργείου να πατάξει εκείνους που κλέβουν την περιουσία των ασφαλιστικών Ταμείων .

Για μεν το clawback να θεσπιστούν Plafond και ποσοστόσεις ανάλογα του Rebate , για τους μικρούς, μεσαίους και μεγάλους τζίρους , ούτως ώστε εκείνοι που διαμορφώνουν το υψηλό clawback να το πληρώνουν.

Για τον έλεγχο της συνταγογράφησης να συνταχθεί Ειδική Επιτροπή ελεγκτών, που θα ελέγχει και θα διασταυρώνει τα παραπεμπτικά για τζίρους άνω των 70.000 ευρώ.

Αν δεν ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση σε λίγα χρόνια θα έχουν μείνει στον χώρο μόνο 2-3 ΄Ομιλοι και οι νέοι Γιατροί μόλις πάρουν πτυχίο Ιατρικής , θα ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για το εξωτερικό .

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΩΝ 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

Εσύ ποια μέρα θα αρρωστήσεις; Τις ζυγές ή τις μονές;

Μιχάλης Ι. Λιβανός - Insider.gr

Σκάνδαλα, σκάνδαλα, σκάνδαλα. Η κυβέρνηση και τα όργανα προπαγάνδας ανακαλύπτουν και κατασκευάζουν ευφάνταστα πράγματα κάθε μέρα για να σπιλώσουν αντιπάλους και ανεπιθύμητους. Όμως τι μπορεί να αποτελέσει μεγαλύτερο σκάνδαλο από έναν άνθρωπο που έχει πρόβλημα υγείας και σπεύδει στην κοντινότερη δημόσια δομή (κέντρο υγείας) και την βρίσκει κλειστή γιατί εφημερεύει μόνο τις ζυγές μέρες; Αποτέλεσμα; Ο ασθενής χάνει τη ζωή του μόνος, αβοήθητος, χωρίς ελπίδα. Άτιμη τύχη τον καταδίκασε να αρρωστήσει μονή ημέρα του μήνα και όχι ζυγή! Αυτό βέβαια για την ηγεσία του υπουργείου υγείας και τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης δεν είναι σκάνδαλο. Είναι απλά η κακιά ώρα, ή μήπως μια στραβή όπως θα έλεγε και η αξιότιμη Περιφερειάρχης κα Δούρου; Πεθαίνει ένας άνθρωπος υπό αυτές τις συνθήκες και ευθύνη δεν αναλαμβάνει κανείς! Αναμενόμενο βέβαια, όταν σε μια απώλεια 98 ανθρώπων όλα έγιναν με τρόπο αλάνθαστο, και εσύ μένεις στήλη άλατος να αναρωτιέσαι πόσοι θα έπρεπε να χαθούν για να καταλάβουν οι κυβερνώντες και να ομολογήσουν με απόλυτο τρόπο ότι κάπου, κάπως, κάποιο λάθος έγινε;

Στην Ελλάς του 2018 οι φωστήρες του Υγείας έχοντας ήδη δυο ανάπηρες και ελλιπείς δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΕΔΥ και ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ), αντί να βελτιώσουν και να βοηθήσουν με ουσιαστικές παρεμβάσεις τις υπάρχουσες δομές, βρήκαν ότι χρειάζονται άλλη μια που αυτή θα λύσει το πρόβλημα! Και εγένετο... ΤΟ.Μ.Υ (τοπικές μονάδες υγείας)! Προσλήψεις ημετέρων, χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, σχεδιασμός στο πόδι και κατάργηση των συμβασιούχων ιατρών του ΕΟΠΥΥ (των 200 δωρεάν επισκέψεων). Κατάργηση δηλαδή της μόνης ουσιαστικά δομής που κρατούσε μαζί με τον ΕΟΠΥΥ το σύστημα όρθιο και υποτυπωδώς κατάφερνε κάποιος να έχει κάποια ελάχιστη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες της ΠΦΥ. Και έτσι εξοικονόμησαν 120 εκ € για να φτιάξουν μια δομή που μαζί με τον ήδη αποτυχημένο οικογενειακό ιατρό στοιχίζει ετησίως περίπου τα διπλάσια.

Έτσι και προσλήψεις έγιναν και πουλήσαμε δημόσιο χαρακτήρα στην υγεία, στην πραγματικότητα όμως οι ασθενείς πηγαίνουν στους γιατρούς τους, όπου πήγαιναν και πριν, πληρώνοντας από την τσέπη τους γιατί διαφορετικά δεν ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ. Στην συντριπτική πλειοψηφία τους, οι ασθενείς με ένα χαμηλό αντίτιμο επίσκεψης πηγαίνουν στον γιατρό τους, αυτόν που ήξεραν και τους κουράριζε, γιατί αυτόν ήξεραν και εμπιστεύονται, ενώ τώρα δεν ξέρουν καν που πρέπει ή αν έχουν κάπου να απευθυνθούν. Άλλο ένα κόστος που μετακυλίσθηκε έντεχνα στους ασφαλισμένους, την ίδια στιγμή που ο προϋπολογισμός επιβαρύνεται με άχρηστες και ανεπαρκείς δομές.

Σε ποιο φοβερό και τόσο πλούσιο κράτος έχουν την πολυτέλεια να συντηρούν τρεις και τέσσερις δομές μόνο για την Πρωτοβάθμια Υγεία και πάλι υπηρεσίες να μην έχουν; Ουάου όπως έλεγε και ο Γιάνης! Στην μεταμνημονιακή και ακόμη καταρρέουσα Ελλάς!

Στην περιφέρεια η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη. Τα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας υποστελεχωμένα και ελλιπή φυτοζωούν. Υπολειτουργούν, εφημερεύουν χωρίς βασικές ειδικότητες, δεν έχουν νοσηλευτές και γιατρούς, αν και από τα διοικητικά γραφεία ξεχειλίζει το κομματικό κράτος και εκεί! Ένα από τα βασικότερα ζητήματα των περιφερειακών νοσοκομείων είναι και οι ειδικευόμενοι γιατροί που αποτελούν πλέον είδος προς εξαφάνιση (κενές θέσεις άνω του 30%). Τα τμήματα τα κρατάνε ουσιαστικά οι λιγοστοί επιμελητές και οι διευθυντές οι οποίοι είναι περισσότεροι από τους επιμελητές Α, Β και τους ειδικευόμενους. Άλλο ένα παράδοξο του ελληνικού συστήματος. Πολλοί στρατηγοί αλλά κανένας στρατιώτης. Οι κουτσουρεμένες προσλήψεις επιμελητών Β και οι επικουρικοί προς το παρόν φιλότιμα κρατάνε όπως όπως όρθιο το ΕΣΥ, διότι οι γιατροί αυτοί κάνουν και τον ειδικευόμενο όταν χρειαστεί, αλλά είναι σαφές ότι το σύστημα αυτό δεν είναι βιώσιμο σε βάθος χρόνου. Αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά, πρώτα θα καταρρεύσει η επαρχία και όταν λέω επαρχία δεν εννοώ μόνο τα πολύ ορεινά μέρη και νησιά, αλλά τα μεγάλα νομαρχιακά νοσοκομεία τα οποία εφημερεύουν σε καθημερινή βάση. Οι νέοι γιατροί προφανώς και θα συνεχίσουν να προτιμούν το εξωτερικό για να κάνουν την ειδικότητα τους, γιατί εκεί και εκπαιδεύονται καλά και αμείβονται καλά, και διαβιούν μέσα σε ανθρώπινες συνθήκες και ωράρια. Η υποβάθμιση των δημόσιων νοσοκομείων είναι ίσως η χειρότερη πτυχή της οικονομικής κρίσης. Ουδείς όμως από αυτούς που κούναγαν το δάκτυλο για τις αυτοκτονίες και τις ελλείψεις στο ΕΣΥ δεν δείχνουν σήμερα να τους απασχολεί κάτι από όλα αυτά. Έχουν σοβαρότερα πράγματα να κάνουν στο Υγείας. Το Facebook δε μπορεί να περιμένει. Η διαχείριση της επικοινωνίας και τα ψηφαλάκια είναι σημαντικότερα από τη δημόσια υγεία.

Το θέμα παραμένει και είναι το μόνο σοβαρό εντέλει: σε ποια Ελλάδα θέλουμε να ζούμε; Στην Ελλάδα που το κέντρο υγείας εφημερεύει τις μισές ημέρες, ή σε μια Ελλάδα που με ορθολογισμό και πρόγραμμα θα ξαναγίνει το κράτος μας στιβαρό και αντάξιο των φόρων που πληρώνουμε κάθε μέρα; 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Οκτώβριος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ