Άρθρα - απόψεις

Απειλεί ένας γάντζος την δημοκρατία;

Φέτος στολίσαμε νωρίς. Η σκόνη των έργων βιάστηκε να μετουσιωθεί σε πολύχρωμο φωτισμό ποικίλης μορφής και μεγέθους. Γιατί όχι άλλωστε , μιας και μιλάμε για εορταστική περίοδο και σε αντίθεση με την προεκλογική περίοδο , η εορταστική περίοδος είναι καλύτερη όταν είναι μακρά σε διάρκεια ( όσον αφορά στο φως καλό είναι να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις) .

Μία νέα ιδέα που εφαρμόστηκε φέτος ήταν τα φωτιζόμενα ευμεγέθη (και καλόγουστα θα έλεγα) στολίδια που κρέμονται πάνω από τους πεζοδρόμους της πόλης από ένα σύρμα το οποίο διατηρείται τεντωμένο ανάμεσα σε αντικριστά κτήρια με τη βοήθεια γάντζων. Ένας γάντζος από τη μία, ένας από την άλλη . Το θέμα είναι πως η τοποθέτηση αυτού του γάντζου έγινε τρυπώντας την πρόσοψη του κτηρίου. Το πρόβλημα είναι πως δεν ερωτήθηκε κανείς στο κτήριο ,ούτε ενημερώθηκε ο διαχειριστής ,ούτε υπήρξε έστω κάποια έγγραφη κοινοποίηση για την συγκεκριμένη παρέμβαση , η οποία θυμίζω αφορά ιδιωτική περιουσία.

Ναι, αλλά κοιτάξτε πόσο όμορφος είναι ο δρόμος!

Κι αν είναι όμορφος αλλάζει κάτι; Δικαιολογείται η αυθαιρεσία λόγω του τελικού αισθητικού αποτελέσματος; Για ποιο λόγο και με ποιο σκεπτικό προέβη η Δημοτική Αρχή σε μία πράξη παρέμβασης σε ιδιωτικό χώρο χωρίς προηγουμένως να ζητήσει συναίνεση; Είναι η ανάγκη στολισμού της πόλης υπέρτερη των δικαιωμάτων του πολίτη πάνω στην ιδιωτική του περιουσία με τους όρους και τους περιορισμούς του νόμου φυσικά; Ή τέλος πάντων , εάν κρίνει ο Δήμος πως δικαιούται να προχωρήσει σε τέτοιου είδους παρέμβαση , δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει κοινοποίηση της απόφασης αυτής πριν εκτελεστεί , έτσι ώστε να υπάρχει περιθώριο αντίδρασης από την μεριά του πολίτη; Εδώ να σημειώσω πως δεν προδικάζω κανενός είδους αντίδραση ,θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ενθουσιώδης η υποδοχή μιας τέτοιας παρέμβασης. Στέκομαι στον τρόπο άσκησης της εξουσίας.

Τα τελευταία χρόνια η πολιτική ζωή της χώρας έχει εμποτιστεί από μία αντίληψη άσκησης της εξουσίας με τέτοιο τρόπο που να τονίζεται πως ο ασκών την εξουσία αρέσκεται ιδίως στο να την κατέχει και δεν ανέχεται να αμφισβητείται . Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που επιλέγει να λαμβάνει τις αποφάσεις του ο Πρωθυπουργός , ο τρόπος που νομοθετεί ή που παρακάμπτει την νομοθετική διαδικασία ,ο τρόπος που λειτουργεί η εκτελεστική εξουσία και φυσικά ο τρόπος αντίδρασης σε όποιον έλεγχο ή κριτική. Η ασέβεια προς τους θεσμούς προκύπτει ακριβώς γιατί η πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση της κυβέρνησης στην ουσία της και στον πραγματικό της πυρήνα δεν υποστηρίζει τους θεσμούς,δεν έχει εμπεδωμένη την αντίληψη της φιλελεύθερης δημοκρατίας, δεν μπορεί να ενσωματώσει στην πλήρη διάστασή της την διάκριση των εξουσιών και τον γνήσιο σεβασμό στα δικαιώματα του πολίτη. Αντιθέτως ,αγκαλιάζει με σπουδή τον λαϊκισμό σε όλες τις εκφάνσεις του και τροφοδοτεί ο,τιδήποτε θα μπορούσε να προάγει αισθήματα πολιτικής και κοινωνικής πόλωσης.

Ο γάντζος είναι ο μη σεβασμός στα δικαιώματα του πολίτη. Ο γάντζος είναι πολιτική . Μιλώντας για τοπική αυτοδιοίκηση πάντα αρεσκόμαστε να αναφέρουμε την ανεξαρτησία από τα κόμματα (καταθέτω την κομματική μου ταυτότητα ,λέει ο υποψήφιος για να καθησυχάσει τους καχύποπτους ψηφοφόρους) ,την αποκλειστική ενασχόληση με τα ζητήματα της πόλης , την περίφημη καθημερινότητα ,το Άγιο δισκοπότηρο ,το κλειδί που ξεκλειδώνει σαν πασπαρτού κάθε Δημαρχιακό Μέγαρο. Ξεχνάμε όμως την ουσία. Ξεχνάμε την πολιτική. Ξεχνάμε τον γάντζο . Σήμερα αυτό ,αύριο τι;

Θωμάς Δ. Ρετσιάνης / Μαιευτήρας-Γυναικολόγος

ΠΗΓΗ:https://www.onlarissa.gr

Ατυχήματα παιδικής ηλικίας: Πως να προληφθούν

Γράφει ο Αναστάσιος Δ. Χατζής, Παιδίατρος – Εντατικολόγος, Διευθυντής Παιδιατρικής ΜΕΘ

Τα παιδιά από τη γέννηση τους μέχρι την ενηλικίωση εκτίθενται στον κίνδυνο ατυχήματος που μπορεί να απειλήσει τόσο την υγεία τους όσο και αυτή την ίδια τους τη ζωή τους.



Για τη σοβαρότητα του προβλήματος θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι κάθε χρόνο στη χώρα μας 500 χιλιάδες περίπου παιδιά θα υποστούν ένα ατύχημα, από το πιο μικρό μέχρι το πιο σοβαρό, με συνέπεια να χάνονται περίπου 700 παιδιά και άλλα 3000 να παρουσιάζουν μικρή ή μεγάλη αναπηρία.

Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι περισσότερα από τα μισά ατυχήματα συμβαίνουν μέσα στο ίδιο το σπίτι του παιδιού και οφείλονται σε μια τεράστια ποικιλία αιτών, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι δηλητηριάσεις.



Όμως κάθε χώρος, στον οποίο βρίσκονται και δραστηριοποιούνται παιδιά, περιλαμβάνει δυνητικά και κινδύνους ατυχήματος.

Η πρόληψη όλων αυτών των ατυχημάτων προϋποθέτει αφ’ ενός την προστασία και την ενημέρωση των παιδιών αφ’ ετέρου τη δημιουργία ασφαλών συνθηκών κατά τη διάρκεια της εκεί παρουσίας των παιδιών.

Καθημερινά καταγράφονται ατυχήματα, στα οποία εμπλέκονται και παιδιά, με άλλοτε άλλη συνέπεια. Το πρόσφατο τραγικά τροχαίο ατύχημα με θύματα τρία παιδιά ξαναφέρνει στην επιφάνεια με τον πιο δραματικό τρόπο την ανάγκη για δραστική παρέμβαση για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων.

Απαιτείται:

1. Η ανάγκη συνεχούς ενημέρωσης των γονέων Για τους κινδύνους ατυχημάτων και κυρίως για τα μέτρα πρόληψης που αυτοί θα πρέπει να λαμβάνουν για να προστατέψουν τα παιδιά τους

2. Την ανάγκη επιμόρφωσης των ίδιων των παιδιών για τους κινδύνους που απορρέουν από τη δική τους (και των άλλων παιδιών) παραβατική συμπεριφορά

3. Την ανάγκη συνεχούς επιτήρησης και παρέμβασης της Πολιτείας για την αποτροπή των ατυχημάτων που αφορούν και σε παιδιά και σε ενήλικες.

Δεν ευελπιστώ ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί άμεσα. Όμως είναι σίγουρο ότι με τη συνεχή προσπάθεια μπορούμε σταδιακά να αλλάξουμε και τη δική μας νοοτροπία και να βελτιστοποιήσουμε τις συνθήκες προστασίας των παιδιών από τα ατυχήματα.

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

Ιατρικό απόρρητο: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς

Τζώρτζης Ρούσσος

Του δικηγόρου Τζώρτζη Ρούσσου

Η ιδιωτικότητα κάνει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ το ιατρικό απόρρητο
Ζούμε σε μία εποχή που πολλοί ορέγονται να εισχωρήσουν στην ιδιωτικότητα μας… Όταν όμως τα μυστικά μας άπτονται της υγείας μας και αυτοί που το ορέγονται προσπαθούν να αποκομίσουν κέρδος από αυτά, τότε η κατάσταση ξεφεύγει…



Μάλιστα το θέμα είναι τόσο σοβαρό που έκανε την Ευρωπαϊκή Ένωση να νομοθετήσει το Γενικό Κανονισμό Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (ΓΚΠΔ, GDPR), όπου κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζουν αυτά που έχουν χαρακτηριστεί ως ευαίσθητα! Βέβαια καθίσταται προφανές ότι στην κορυφή των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων βρίσκονται τα θέματα που άπτονται της υγείας ενός προσώπου.

Αφορά το σύνολο των υγειονομικών
Ας αφήσουμε όμως τη γενικολογία και ας εισέλθουμε στο επίκεντρο αυτού του άρθρου που αφορά στο καθήκον εχεμύθειας που οφείλει ο ιατρός και όχι μόνο… Είναι σαφές ότι γνώση ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών για την υγεία ενός ανθρώπου λαμβάνεται και από άλλους επαγγελματίες του χώρου της υγείας όπως οι φαρμακοποιοί και οι νοσηλευτές… Άρα καθίσταται προφανές ότι τα ιατρικό απόρρητο καταλαμβάνει τα σύνολο των υγειονομικών επαγγελμάτων που έρχονται σε επαφή με τις προβλήματα υγείας που μπορεί να φέρει ένας άνθρωπος.



Τι είναι όμως ιατρικό απόρρητο;
Καταρχάς θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε την έννοια της ιδιωτικότητας. Πρόκειται για τα δικαίωμα ενός ανθρώπου να επιδιώκει την προστασία του απορρήτου της ιδιωτικής του ζωής. Όταν λοιπόν αναφερόμαστε στην Υγεία τότε αποκτά βαρύνουσα σημασία αυτό το δικαίωμα. Η παραβίαση του δε από τους επαγγελματίες του χώρου της υγείας, έχει σύμφωνα με τη νομοθεσία, τεράστιες επιπτώσεις αστικής και ποινικής φύσεως.

Παρότι δεν υφίσταται σχετικός νομικός ορισμός μπορούμε να πούμε ότι ιατρικό απόρρητο είναι η υποχρέωση οποιουδήποτε υγειονομικού παράγοντα (γιατροί, μαίες, νοσοκόμοι, φαρμακοποιοί) να τηρεί απόλυτη εχεμύθεια σε οτιδήποτε πληροφορήθηκε κατά τη ενάσκηση του λειτουργήματος του και άπτεται της υγείας ενός ασθενούς.

Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί ότι το ιατρικό απόρρητο εκτείνεται και σε ότι πληροφορήθηκε κατά την ενάσκηση του λειτουργήματος ο επαγγελματίας της Υγείας και αφορά στην ιδιωτικότητα του προσώπου.
Ουσιαστικά μιλάμε για κάθε πληροφορία που ο ασθενής εκμυστηρεύτηκε στον θεράποντα και την οποία επιθυμεί να είναι γνωστοποιημένη μόνο σε ένα περιορισμένο κύκλο προσώπων που ο ίδιος ο ασθενής επιλέγει.

Άρα τα ιατρικό απόρρητο καταλαμβάνει:
-καθετί που ένας ασθενής εμπιστεύτηκε στον υγειονομικό παράγοντα

-καθετί ο επαγγελματίας του χώρου της υγείας πληροφορήθηκε, συνήγαγε, υπέθεσε ή αντιλήφθηκε κατά την άσκηση των καθηκόντων του

– κάθε άλλη πληροφορία που ο ασθενής επιθυμεί να θεωρηθεί απόρρητο. ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακόμη και αν υπάρχει σχετική φημολογία αλλά ο ασθενής δεν θέλει να επιβεβαιωθεί τότε αυτό εμπίπτει στο ιατρικό απόρρητο.

-Το ιατρικό απόρρητο καταλαμβάνει ακόμη και την είσοδο σε ιατρείο κλινική νοσοκομείο ή οποιουδήποτε είδους νοσηλευτική μονάδα

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

Η νομική ευθύνη του γιατρού για ιατρικά σφάλματα!

Του δικηγόρου Τζώρτζη Ρούσσου

Πως ο ασθενής μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση. Ποια τα νομικά του όπλα
Αρκεί για τη Δικαιοσύνη ακόμη και η ελαφρά αμέλεια του ιατρού προκειμένου ο ασθενής που υπέστη ζημιά από τις ιατρικές υπηρεσίες να διεκδικήσει αποζημίωση στα Δικαστήρια.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία λοιπόν «ο ιατρός οφείλει να παρέχει με ζήλο, ευσυνειδησία και αφοσίωση την ιατρική του συνδρομή, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης και της κτηθείσας πείρας τηρώντας τις ισχύουσες διατάξεις για τη διαφύλαξη των ασθενών και την προστασία των υγιών».

Αν λοιπόν δούμε τι γίνεται στα δικαστήρια με βάση τη νομοθεσία τότε θα διαπιστώσουμε ότι ο ιατρός ευθύνεται σε αποζημίωση για τη ζημία που έπαθε ο ασθενής πελάτης του από κάθε αμέλειά του, ακόμη και ελαφρά, αν κατά την εκτέλεση των ιατρικών του καθηκόντων παρέβη την υποχρέωσή του να ενεργήσει σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης επιδεικνύοντας τη δέουσα επιμέλεια, δηλαδή αυτή που αναμένεται από το μέσο εκπρόσωπο του κύκλου του.

Το δύσκολο λοιπόν είναι να αποδείξουμε ότι δεν έδειξε τη δέουσα επιμέλεια… Αν όμως το αποδείξουμε ο ιατρός ευθύνεται στην καταβολή αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης του παθόντος ασθενούς.

Σε μία αγωγή λοιπόν που διεκδικούμε χρήματα από τον ιατρό λόγω λάθους που έκανε κατά τη διάγνωση ή την εγχείρηση αυτό που καλούμαστε να αποδείξουμε στον δικαστή είναι ότι ο ιατρός κινήθηκε έξω από τα όσα θα έκανε ο μέσος όρος των γιατρών της ειδικότητας του.

Αντίστοιχα ο ιατρός δεν φέρει καμία ευθύνη (για τη ζημία που έπαθε ο ασθενής πελάτης του) αν ενήργησε κατά τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης (lege artis) και, ειδικότερα, όπως θα ενεργούσε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και περιστάσεις και έχοντας στη διάθεση του τα ίδια μέσα ένας συνετός και επιμελής ιατρός.

Σ’ αυτό το σημείο λοιπόν είναι που εστιάζουμε οι δικηγόροι ώστε αυτός που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ασθενή να αποδείξει ότι ο ιατρός δεν κινήθηκε, κατά το χειρισμό της υπόθεσης του ασθενούς, σύμφωνα με τους όρους τις ιατρικής επιστήμης. Αντίθετα ο αντίδικος δικηγόρος που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ιατρού καλείται να αποδείξει ότι ο εναγόμενος πελάτης του κινήθηκε όπως θα ενεργούσε κάθε άλλος ιατρός.

Γιατί θεωρείται υπέρ του ασθενούς η ειδικότητα του ιατρού
Όπως έχουν αποφανθεί πολλές φορές τα ελληνικά δικαστήρια η ειδικότητα που έχει ο ιατρός λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψη και αποτελεί και το λόγο βαρύτερης ευθύνης του. Ο λόγος βρίσκεται στο γεγονός ότι θεωρείται δεδομένου ότι ο ασθενής προσέφυγε στις υπηρεσίες του λόγω αυτής ακριβώς της ειδικότητας και μάλιστα πλήρωσε πολύ ακριβότερα αυτές τις υπηρεσίες.

Το όπλο του καταναλωτικού νόμου
Λέγεται «νόθος αντικειμενική ευθύνη για τον υπαίτιο ιατρό»… Πίσω από τον δυσνόητο νομικό ορισμό όμως κρύβεται ένα πυρηνικό όπλο υπέρ του ασθενούς που υπέστη ζημιά από τις παρεχόμενης ιατρικές υπηρεσίες.

Ο λόγος για το βάρος αποδείξεως καθώς ο νόμος για την προστασία των καταναλωτών αντιστρέφει το τεκμήριο αθωότητας του εναγομένου υπό την έννοια ότι ο εναγόμενος ιατρός πρέπει να αποδείξει ότι ΔΕΝ είναι ένοχος (αντεστραμμένο βάρος αποδείξεως).

Αναλυτικότερα ο ασθενής που υπέστη βλάβη κατά την παροχή των ιατρικών υπηρεσιών καλείται να αποδείξει την παροχή των υπηρεσιών, τη ζημία του και τον αιτιώδη σύνδεσμο της ζημίας με την ιατρική υπηρεσία.

Αντίθετα ο γιατρός σε περίπτωση αγωγής εναντίον του καλείται να αποδείξει για να απαλλαγεί από την ευθύνη είτε την ανυπαρξία των ευθυνών που του καταλογίζονται (δηλαδή ότι δεν έδρασε από αμέλεια αλλά όπως θα δρούσε κάθε ιατρός που αντιμετώπιζε αυτή την περίπτωση). Επίσης ο ιατρός καλείται να προβάλει και να αποδείξει το αν υπάρχει κάποιος λόγος που εξαλείφει την ευθύνη του.

Ο Τζώρτζης Ρούσσος είναι δικηγόρος μέλος της εταιρείας «ΤΖΙΦΑΣ-ΡΟΥΣΣΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και δημοσιογράφος μέλος της ΕΣΗΕΑ.

ΠΗΓΗ:http://healthreport.gr/

 

Rebate και Claw back : Οι αλχημείες του Υπουργείου Υγείας

Αποτέλεσμα εικόνας για REBATE CLAWBACK

Τα μαγικά μέτρα του ΕΟΠΥΥ δεν αγγίζουν τα προβλήματα του χώρου που εποπτεύει.
 Η έκπτωση αξιών, μεθόδων και πρακτικών έχει εξελιχθεί σε ζούγκλα. Όπου ζούγκλα σημαίνει αγώνας επιβίωσης.
Του Αριστείδη Κάντα, Βιοπαθολόγου

Για όσους δεν υφίστανται το δρεπάνι του «rebate» και του «claw back», οι έννοιες αυτές είναι άγνωστες, όπως άγνωστες ήταν και για τους παθόντες, πριν από το 2012 που εμφανίστηκαν σε νόμο του Υπουργείου Υγείας (ΥΥ). Τάχιστα, λοιπόν, ας αναφέρουμε πως πρόκειται για εργαλεία που ανακαλύφτηκαν από το Υπουργείο Υγείας προκειμένου να περιορίσει τις υπερβολικές δαπάνες του, στο φάρμακο, στις διαγνωστικές εξετάσεις και σε άλλες δαπάνες των υπηρεσιών υγείας.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: To 2012, το ΥΥ αποφάσισε ο προϋπολογισμός του Εθνικού Οργανισμού Υγείας (ΕΟΠΥΥ) να είναι κλειστός και μάλιστα μειωμένος τουλάχιστον κατά 50% σε σχέση με τις δαπάνες του Οργανισμού πριν από το 2012. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, το ΥΥ Υγείας είχε την ευρηματική ιδέα της εισαγωγής των εργαλείων «rebate» και «claw back», τα οποία περικόπτουν τα αιτούμενα ποσά στους λογαριασμούς που υποβάλλουν οι συμβεβλημένοι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στου ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.


Σε αδρές γραμμές, τα μέτρα αυτά λειτουργούν ως εξής: Το «rebate», κατά πρώτον, εφαρμόζει εκπτώσεις στους λογαριασμούς που υποβάλλουν οι συμβεβλημένοι πάροχοι με τη λογική του Προκρούστη. Στους υψηλούς λογαριασμούς, οι οποίοι προφανώς οφείλονται σε υψηλό πλήθος υπηρεσιών, επιβάλλονται μεγάλες περικοπές – εκπτώσεις έτσι ώστε να μικρύνουν, ενώ στους χαμηλούς λογαριασμούς, οι περικοπές είναι μικρότερες ή και καθόλου.

Μετά την αφαίρεση των εκπτώσεων-«rebate», στη συνέχεια, το «claw back» περικόπτει τα εναπομείναντα ποσά των λογαριασμών, ανάλογα με την υπέρβαση του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ. Για παράδειγμα, αν το ποσόν που το σύνολο των Διαγνωστικών Κέντρων (ΔΚ) ζητάει από τον ΕΟΠΥΥ είναι διπλάσιο του ετήσιου προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, τότε στον λογαριασμό του κάθε ΔΚ γίνεται περικοπή κατά 50%.

Στο σημείο αυτό αξίζει να τεθεί ένα ερώτημα: Γιατί για τις έννοιες «εκπτώσεις»-«rebate» και «αρπαγή»-«claw back» χρησιμοποιήθηκαν ξενικοί όροι; Μήπως γιατί η Ελληνική γλώσσα είναι φτωχή και δεν μπορεί να τις εκφράσει; Η απάντηση είναι απλή: Είναι τέτοιου μεγέθους η λεηλασία που περιέχεται στο νόμο περί «rebate» και «claw back» που οι εμπνευστές του ντρέπονταν να την πουν στα Ελληνικά.

Τέλος πάντων, η εφαρμογή των δύο αυτών «μαγικών» μέτρων λειτούργησε στην εντέλεια. Οι προϋπολογισμοί του ΕΟΠΥΥ τις χρονιές 2013, 2014 και 2015 υλοποιήθηκαν στο ακέραιο. Όμως, οι περικοπές του 50% ήταν εξοντωτικές για τα Διαγνωστικά Κέντρα, τα οποία εξέφρασαν την αγανάκτησή τους προς τον ΕΟΠΥΥ.

Και τότε, οι μάγοι του ΕΟΠΥΥ, προκειμένου να αμβλύνουν τη χρήση των «Rebate» και «Claw back», σοφίστηκαν ένα άλλο εύρημα. Πήραν τον τιμοκατάλογο των εργαστηριακών εξετάσεων που σημειωτέον ίσχυε από το 1991 και μείωσαν τις τιμές του κατά 50% περίπου. Πράγμα που σημαίνει πως οι λογαριασμού που υποβάλλουν πλέον τα Διαγνωστικά Κέντρα μειώθηκαν στο μισό. Παρ’ όλα αυτά, δεν καταργήθηκαν τα «rebate» και «claw back», τα οποία συνεχίζουν να είναι απαραίτητα στην κοπτική-ραπτική προκειμένου να υλοποιείται με ακρίβεια ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ.

Το συμπέρασμα είναι πως με τις μεθόδους αυτές το YY, ο ΕΟΠΥΥ εν προκειμένω, ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνον για να λύσει το ταμειακό του πρόβλημα, χωρίς καθόλου να σκοτίζεται για την εύρυθμη λειτουργία στον τομέα που εποπτεύει. Δε νοιάζεται να εξορθολογήσει το σύστημα έτσι ώστε να περιοριστεί η υπερσυνταγογράφηση, η προκλητή συνταγογράφηση, η πλασματική συνταγογράφηση και η κατευθυνόμενη συνταγογράφηση, που για πολλές δεκαετίες αποτελεί ανοιχτή πληγή στο χώρο της Υγείας.

Το Υπουργείο Υγείας, με τις αλχημείες που εφαρμόζει, δηλώνει με κυνισμό: Εγώ αυτά τα χρήματα διαθέτω κι εσείς κάνετε ό,τι σας αρέσει. Γράψτε εικονικές εξετάσεις, συνεχίστε την υπερσυνταγογράφηση και την κατευθυνόμενη συνταγογράφηση προς συγκεκριμένα εργαστήρια, ζητήστε περιττές εξετάσεις, ικανοποιήστε τις απαιτήσεις των ασθενών σας που σας ζητούν φάρμακα και εξετάσεις που εκείνοι αποφασίζουν. Κάνετε ό,τι θέλετε. Εμάς το ζήτημα δε μας αφορά γιατί εμείς το πρόβλημά μας το λύσαμε. Επί τέλους, ο προϋπολογισμός μας εφαρμόζεται στα μέτρα μας.

Έτσι, εκεί που νομίζαμε πως η οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει και μια ευκαιρία για την εξυγίανση των νοσηρών πρακτικών που κατέστρεψαν τη χώρα, διαπιστώνουμε πως κάτι τέτοιο δε συνέβη. Τα μαγικά μέτρα του ΕΟΠΥΥ δεν αγγίζουν τα προβλήματα του χώρου που εποπτεύει. Περιορίζονται στην εξ ορισμού περιστολή των δαπανών του κράτους και τέρμα. Πράγμα που σημαίνει πως φθάσαμε σ’ ένα καινούριο δόγμα: Άλλο το κράτος και άλλο η κοινωνία. Το κράτος νοιάζεται για το συμφέρον του και η κοινωνία ας νοιαστεί για το δικό της. Το κράτος πορεύεται με τα προνόμια και την ασφάλεια που του παρέχουν οι νόμοι που για λογαριασμό του ψηφίζονται «εν μια νυκτί» και η κοινωνία, οι γιατροί, οι ασθενείς και τα ΔΚ, εν προκειμένω, ας νοιαστούν για το δικό τους.

Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ το νέο δόγμα αποτελεί πλέον γεγονός. Η έκπτωση αξιών, μεθόδων και πρακτικών έχει εξελιχθεί σε ζούγκλα. Όπου ζούγκλα σημαίνει αγώνας επιβίωσης. Και ο αγώνας επιβίωσης νομιμοποιεί τη συναλλαγή μεταξύ των εμπλεκομένων, την κλοπή και την απάτη μεταξύ των ανταγωνιστών, την αδιαφορία για την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών. Σε ωραίο σημείο φθάσαμε! 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Πείτε και κανένα όχι!

Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 για να στείλει σπίτι της τη «μαντάμ Μέρκελ» και να σκίσει τα Μνημόνια των «Γερμανοτσολιάδων».


Γράφει ο Πάνος Αμυράς

Τέσσερα χρόνια μετά και αφού έχει υπογράψει δύο Μνημόνια, η σημερινή κυβέρνηση έχει «αναγνωρισθεί» ως η πολιτική δύναμη που έδωσε τα πάντα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.

Για αυτό άλλωστε έχει τη στήριξη από τις δυνάμεις του εξωτερικού. Το μοναδικό «επίτευγμα» της κυβέρνησης Τσίπρα στην οικονομία είναι τα θηριώδη πλεονάσματα. «Ματωμένα» τα χαρακτήριζε ο κ. Τσίπρας πριν περάσει τις πύλες του Μαξίμου, ακόμη και όταν δεν ξεπερνούσαν το 1% του ΑΕΠ, δείγμα επιτυχίας τα θεωρεί τώρα, που προσεγγίζουν το 4% και δεν είναι αποτέλεσμα της μεγέθυνσης της οικονομίας αλλά της υπερφορολόγησης.

Το μεγαλύτερο τμήμα των πλεονασμάτων κατευθύνεται στα θησαυροφυλάκια των δανειστών για την αποπληρωμή υποχρεώσεων, και έτσι εξηγείται γιατί κλείνουν τα μάτια στις μεθοδεύσεις για τον σχηματισμό τους. Το Δημόσιο έχει κηρύξει στάση πληρωμών, το πρόγραμμα επενδύσεων υστερεί κατά 1 δισεκατομμύριο ευρώ αλλά η κυβέρνηση επαίρεται για τα θετικά δημοσιονομικά αποτελέσματα.

Ποιος άλλος πολιτικός, πλην του κ. Τσίπρα, θα μπορούσε να περάσει τη δημιουργία του υπερταμείου στο οποίο πέρασε για 99 χρόνια όλη η κρατική περιουσία, ακόμη και ιστορικά μνημεία; Ποια άλλη δύναμη, πλην του ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών έχοντας απέναντι τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών; Και ποια άλλη κυβέρνηση από αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. θα στεκόταν στα πόδια της όταν δεν αντιπροσωπεύει παραπάνω από το 25% του λαού και έχει ψηφίσει όλα τα επώδυνα μέτρα σε φορολογία και συντάξεις;

Ωστόσο τα λάθη συνεχίζονται. Στον Προϋπολογισμό του 2019, το οικονομικό επιτελείο προκειμένου να εμφανίσει υπερπλεόνασμα κόβει τις δαπάνες για την Παιδεία και την Υγεία! Πρόκειται για μια απαράδεκτη επιλογή, όταν μάλιστα οι δαπάνες για τη μισθοδοσία στο Δημόσιο έχουν αυξηθεί από το 2015 κατά 1,5 δισ. Το κοινωνικό κράτος υποχωρεί, οι πόροι για την εκπαίδευση και την Υγεία πετσοκόβονται προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος! Από τη μία πλευρά η κυβέρνηση έχει υπερφορολογήσει επιχειρήσεις και νοικοκυριά, πλήττοντας κυρίως μέσω της έμμεσης φορολογίας τους οικονομικά ασθενέστερους, και από την άλλη περιορίζει τις δαπάνες για παραγωγικές επενδύσεις, Παιδεία και σύστημα Υγείας. Αποτέλεσμα αυτών των επιλογών είναι να χάνονται οι στόχοι της ανάπτυξης και να ανακυκλώνεται ο φαύλος κύκλος της κρίσης.

Μέρες που είναι, ας πουν τα μέλη του οικονομικού επιτελείου και κανένα «όχι» στους δανειστές. Δεν μπορεί διαρκώς να προτάσσουν ως εθνικό στόχο την επίτευξη πλεονασμάτων ξεζουμίζοντας την πραγματική οικονομία και τσεκουρώνοντας το κοινωνικό κράτος.

Για το δημογραφικό ούτε κουβέντα…

Συγκινητικές οι σκηνές με τις παρελάσεις δύο ή τριών μαθητών στα ακριτικά μας νησιά αλλά με τη γενική εικόνα του δημογραφικού μας προβλήματος δεν ασχολείται ουδείς. Η βόμβα του δημογραφικού έχει ήδη ενεργοποιηθεί, ο πληθυσμός της Ελλάδας τα επόμενα 30 χρόνια θα μειωθεί έως και 20% ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νέοι έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό για καλύτερη τύχη χωρίς να έχουν στις προτεραιότητές τους την επιστροφή στην πατρίδα. Η οικογένεια τιμωρείται από την υψηλή φορολογία, τις απίστευτες δαπάνες της παραπαιδείας (που γίνονται εν ονόματι της δωρεάν εκπαίδευσης) και την ανυπαρξία κοινωνικών δομών για τη βοήθεια των εργαζόμενων γυναικών.

Κανένα οικονομικό μοντέλο δεν θα πετύχει εάν δεν αντιμετωπισθεί το ζήτημα του δημογραφικού. Η μείωση του πληθυσμού επιδεινώνει τη σχέση εργαζομένων/ συνταξιούχων, δημιουργεί πρόσθετα βάρη στα ασφαλιστικά ταμεία και βέβαια ενέχει εθνικούς κινδύνους.

*O Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com

 

Ομηροι του ΕΦΚΑ χιλιάδες υγειονομικοί

ΕΡΩΤΗΣΗ Κ. ΜΠΑΡΓΙΩΤΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ


«Ομηροι της γραφειοκρατίας του ΕΦΚΑ» είναι χιλιάδες υγειονομικοί υποστηρίζει ο Λαρισαίος βουλευτής Κώστας Μπαργιώτας με ερώτησή του στην υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

eleftheria.gr

Όπως αναφέρει στην ερώτησή του «Η κυβέρνηση εμφανίζει πλεονασματικό τον ΕΦΚΑ σε βάρος των συνταξιούχων. Χιλιάδες υγειονομικοί βρίσκονται «όμηροι» λόγω της μη οριστικής απονομής συντάξεων. Σύμφωνα με στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (προ μηνών μεταβιβάστηκε η αρμοδιότητα χορήγησης συντάξεων του Δημοσίου σε υπηρεσία του ΕΦΚΑ), που επικαλείται σε δημοσίευμά της η ΠΟΕΔΗΝ, πάνω από 3.500 εργαζόμενοι στο ΕΣΥ και το ΕΚΑΒ βρίσκονται σε αναμονή για δύο και πλέον χρόνια, καθώς η εκκαθάριση συνεχίζεται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Σύμφωνα με τον νόμο, η προκαταβολή που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι είναι το μισό του βασικού μισθού που λάμβαναν ως εργαζόμενοι τον Οκτώβριο 2011. Συγκεκριμένα, καλούνται να ζήσουν τις οικογένειές τους με 500 ευρώ τον μήνα. Την ίδια στιγμή, επειδή δεν εκκαθαρίζεται η κύρια σύνταξή τους, δεν εκδίδονται ούτε οι επικουρικές συντάξεις και το εφάπαξ βοήθημα. Επιπλέον, είναι και 850 γιατροί που δεν εξετάζονται τα αιτήματα απονομής των συντάξεών τους λόγω μη αποσαφήνισης της διαδικασίας (διαθέτουν δύο ταμεία κύριας ασφάλισης)» συνεχίζει ο κ. Μπαργιώτας και ρωτά την υπουργό:

1) Επιβεβαιώνετε τα στοιχεία του ΓΛΚ; Ποιος είναι σήμερα ο ακριβής αριθμός των υπό εκκαθάριση συντάξεων υγειονομικών και γιατρών;

2) Γιατί δεν έχει εκδοθεί ακόμα διευκρινιστική εγκύκλιος σχετικά με τον τρόπο έκδοσης των συντάξεων; Πότε θα εκδοθεί;

3) Πόσοι είναι οι υπάλληλοι που εργάζονται σήμερα στην αρμόδια Διεύθυνση Χορήγησης Συντάξεων Δημόσιου Τομέα στον ΕΦΚΑ; Πόσοι ήταν πριν την ενοποίηση των ταμείων στο τμήμα του ΓΛΚ;,

4) Πώς θα επιταχυνθεί η διαδικασία ενημέρωσης/συνεργασίας των διαφόρων υπηρεσιών του ΕΦΚΑ; Με ποιο τρόπο θα λύσετε το πρόβλημα των καθυστερήσεων που οφείλονται στην έλλειψη αρχείων μισθοδοσίας των νοσοκομείων;

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Γιάννης Κυριόπουλος: Τα γενόσημα θα έπρεπε να είναι στην πρώτη γραμμή συνταγογράφησης στον ΕΟΠΥΥ!

Την Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018, στο αμφιθέατρο της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για παρουσίαση του βιβλίου με συγγραφείς τους κ.κ. Ε. Μπραουδάκη, Β. Ναούμ, Η. Κυριόπουλου, Ε. Καραμπλή, Κ. Αθανασάκη, Ε. Πάβη και Γ. Κυριόπουλου με τίτλο “Πολιτικές Διαχείρισης των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα”. Στην εκδήλωση παρέστησαν πλήθος εκπροσώπων της ακαδημαϊκής κοινότητας, δημοσιογράφοι, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας.

Την εκδήλωση, συντόνισαν από κοινού ο αντιπρόεδρος του ΕΟΦ κ. Η. Γιαννόγλου και ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Γ. Κυριόπουλος και ομιλητές ήταν ο οικονομολόγος της Υγείας κ. Κ. Αθανασάκης, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας κ. Γ. Γιαννόπουλος, ο καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής (ΕΚΠΑ) κ. Γ. Τούντας και ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας κ. Θ. Τρύφων.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο κ. Αθανασάκης παρουσίασε συνοπτικά τις βασικές εννοιολογικές προσεγγίσεις που αφορούν στα γενόσημα φάρμακα ενώ αναφέρθηκε στη θεωρητική θεμελίωση ενός βέλτιστου υποδείγματος για τη διαχείριση των γενοσήμων φαρμάκων. Αναφέρθηκε ότι τα χαρακτηριστικά της εγχώριας και της διεθνούς φαρμακευτικής αγοράς τονίσθηκε ότι οι παρεμβάσεις και τα μέτρα φαρμακευτικής πολιτικής για τα γενόσημα φάρμακα, τόσο από την οπτική του ελληνικού συστήματος υγείας όσο και από τη διεθνή οπτική μέσω της ανάδειξης καλών πρακτικών άλλων χωρών με στόχο την ενίσχυση της διείσδυσης των γενοσήμων.

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε δέσμη προτάσεων που συνθέτουν μία ολοκληρωμένη πολιτική γενοσήμων στην οποία περιλαμβάνονται ο εξορθολογισμός της συνταγογράφησης, τα κίνητρα χρήσης, οι προϋπολογισμοί ανά κατηγορία νόσου, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον δυνητικό ρόλο των επαγγελματιών υγείας για την προώθηση της χρήσης οικονομικότερων θεραπειών.

Στο πλαίσιο της συζήτησης που ακολούθησε, τέθηκαν τα θέματα της τιμολόγησης καθώς και των υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών (rebate-clawback) που βαραίνουν ιδιαίτερα την φαρμακοβιομηχανία.

Ο Αντιπρόεδρος του ΕΟΦ κ. Γιαννόγλου επισήμανε ότι «είναι ανάγκη για μια νέα οπτική ως προς τη διαχείριση των γενοσήμων στην ελληνική αγορά και ο ρόλος του φαρμακοποιού είναι σημαντικός».

Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Κυριόπουλος σημείωσε τα εξής: «Τα ελληνικά γενόσημα θα πρέπει να είναι στη πρώτη γραμμή θεραπείας στον ΕΟΠΥΥ, στα Κέντρα Υγείας και τα Νοσοκομεία. Έχω υποστηρίξει από την πρώτη στιγμή ότι πρέπει να δημιουργηθεί συγκεκριμένη ομάδα στον ΕΟΠΠΥ για την ώθηση της τεκμηριωμένης συνταγογράφησης και παράλληλα να συγκροτηθεί μονάδα τεκμηρίωσης και ανάλυσης της συνταγογράφησης στην ΗΔΙΚΑ. Απαιτείται , τέλος, να ελεγχθεί η σχέση γενόσημων – πρωτότυπων μέσω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης».

Επίσης, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας, κ. Γιαννόπουλος στην τοποθέτησή του τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Έχουμε νομοθετήσει αρκετές παρεμβάσεις στην πρακτική συνταγογράφησης, προωθήσαμε την καμπάνια ενημέρωσης για τα γενόσημα και εξετάζουμε να δώσουμε περισσότερα αντικίνητρα στους φαρμακοποιούς ώστε να μην γίνεται αλλαγή της συνταγής από γενόσημη σε πρωτότυπη θεραπεία ενώ θα πρέπει να δώσουμε και θετικά κίνητρα στην συνταγογράφηση γενοσήμων από το ιατρικό σώμα».

Ο επιστημονικός συνεργάτης της ΕΣΔΥ, οικονομολόγος της Υγείας, κ. Αθανασάκης σημείωσε τα εξής: «Η εφαρμογή οικονομικών κινήτρων για την διείσδυση των γενοσήμων είναι απαραίτητη αλλά θα πρέπει να συνοδευτεί με την προώθηση μη οικονομικών κινήτρων, όπως είναι η ενημέρωση του απλού πολίτη προκειμένου να βελτιώσει το γνωσιακό του υπόβαθρο σχετικά με τα γενόσημα φάρμακα».

Ο καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής κ. Τούντας επισήμανε ότι: «Θα πρέπει να υπάρξει ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική για τα θέματα τιμολόγησης και αποζημίωσης και όχι απλά να εφαρμόζουμε μεμονωμένες πρακτικές από χώρες της Ε.Ε. Χρειάζεται, παράλληλα, μεγαλύτερη προσπάθεια ενημέρωσης για τα γενόσημα από τους ίδιους τους επιστημονικούς φορείς και τους συλλόγους ασθενών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η απουσία πρωτοβάθμιας φροντίδας έχει επηρεάσει την πολιτική φαρμάκου».

Ο Πρόεδρος της ΠΕΦ κ. Τρύφων υπογράμμισε τα εξής: «Δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική πολιτική διείσδυσης γενοσήμων με μειώσεις τιμών στα παλαιά και οικονομικά φάρμακα και με επιβολή clawback στα γενόσημα φάρμακα. Η κατηγορία των off patent και των γενόσημων φαρμάκων θα πρέπει να παίξει πρωτεύων ρόλο στο σύστημα με παράλληλη προώθηση ελέγχων στην συνταγογράφηση».

ΠΗΓΗ:https://www.healthview.gr/

 

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία

Ο γενικός γραμματέας προανήγγειλε αλλαγές στο σύστημα τιμολόγησης – αποζημίωσης φαρμάκων, στις οποίες θα περιλαμβάνεται ο προσδιορισμός του κόστους ημερήσιας θεραπείας ως κατώτατο όριο τιμής.
Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
 

Γιώργος Γιαννόπουλος: Οι μισές συνταγές περιέχουν γενόσημα και αλλάζουν στα φαρμακεία
Αιχμές προς τους φαρμακοποιούς αφήνει το υπουργείο Υγείας για τη χαμηλή διείσδυση των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα.

Τα ποσοστά δεν είναι εκείνα που αναμένει η πολιτική ηγεσία, αν και στο πρώτο εξάμηνο του έτους, η χρήση τους έχει ανέλθει στο 30% του συνόλου των χορηγούμενων φαρμάκων, σημειώνοντας αύξηση κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες από το τέλος του 2017.

Μιλώντας την Τετάρτη σε εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου “Πολιτικές Διαχείρισης των γενοσήμων φαρμάκων στην Ελλάδα”, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας Γιώργος Γιαννόπουλος (φωτό) είπε χαρακτηριστικά:

“Έχουμε νομοθετήσει αρκετές παρεμβάσεις στην πρακτική συνταγογράφησης, προωθήσαμε την καμπάνια ενημέρωσης για τα γενόσημα.

Εξετάζουμε να δώσουμε περισσότερα αντικίνητρα στους φαρμακοποιούς, ώστε να μην γίνεται αλλαγή της συνταγής από γενόσημη σε πρωτότυπη θεραπεία, ενώ θα πρέπει να δώσουμε και θετικά κίνητρα στην συνταγογράφηση γενοσήμων από το ιατρικό σώμα”.

Σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο, από τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ προκύπτει πως στο 50% των συνταγών έχει συνταγογραφηθεί γενόσημο, το οποίο αλλάζει στο φαρμακείο.

Ο γενικός γραμματέας προανήγγειλε αλλαγές στο σύστημα τιμολόγησης – αποζημίωσης φαρμάκων, στις οποίες θα περιλαμβάνεται ο προσδιορισμός του κόστους ημερήσιας θεραπείας (ΚΗΘ), ως κατώτατο όριο για την τιμή του φαρμάκου.

Ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) και φαρμακοποιός Ηλίας Γιαννόγλου εξέφρασε διαφορετική εκτίμηση, λέγοντας πως δεν γίνεται αλλαγή της συνταγής στο φαρμακείο και πως - εάν επιθυμεί ο γιατρός - μπορεί να "κλειδώσει" το φάρμακο στη συνταγή, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει.

Χαρακτήρισε σημαντικό τον ρόλο του φαρμακοποιού στην ανάγκη για μία νέα οπτική ως προς τη διαχείριση των γενοσήμων στην ελληνική αγορά.

 

Τεκμηριωμένη
Ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος τόνισε πως τα ελληνικά γενόσημα πρέπει να είναι στη πρώτη γραμμή θεραπείας στον ΕΟΠΥΥ, στα Κέντρα Υγείας και τα νοσοκομεία:

“Έχω υποστηρίξει, από την πρώτη στιγμή, ότι πρέπει να δημιουργηθεί συγκεκριμένη ομάδα στον ΕΟΠΥΥ για την ώθηση της τεκμηριωμένης συνταγογράφησης και παράλληλα να συγκροτηθεί μονάδα τεκμηρίωσης και ανάλυσης της συνταγογράφησης στην ΗΔΙΚΑ.

Απαιτείται , τέλος, να ελεγχθεί η σχέση γενόσημων - πρωτότυπων μέσω της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης”.

Επιβαρύνσεις
Ο πρόεδρος της της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) Θεόδωρος Τρύφων αναφέρθηκε στις επιβαρύνσεις που υφίσταται η φαρμακοβιομηχανία, μέσω των υποχρεωτικών εκπτώσεων (rebates) και των επιστροφών (clawback).

Σημείωσε χαρακτηριστικά πως δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική πολιτική διείσδυσης γενοσήμων με μειώσεις τιμών στα παλαιά και οικονομικά φάρμακα και με επιβολή clawback στα γενόσημα φάρμακα.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΕΦ, η κατηγορία των “off patent” και των γενόσημων φαρμάκων θα πρέπει να παίξει πρωτεύων ρόλο στο σύστημα με παράλληλη προώθηση ελέγχων στην συνταγογράφηση.

Διαχείριση
Ο εκ των συγγραφέων του βιβλίου Κώστας Αθανασάκης παρουσίασε συνοπτικά τις βασικές εννοιολογικές προσεγγίσεις που αφορούν στα γενόσημα φάρμακα και αναφέρθηκε στη θεωρητική θεμελίωση ενός βέλτιστου υποδείγματος για τη διαχείριση των γενοσήμων φαρμάκων.

Αναφέρθηκε ότι τα χαρακτηριστικά της εγχώριας και της διεθνούς φαρμακευτικής αγοράς τονίσθηκε ότι οι παρεμβάσεις και τα μέτρα φαρμακευτικής πολιτικής για τα γενόσημα φάρμακα, τόσο από την οπτική του ελληνικού συστήματος υγείας όσο και από τη διεθνή οπτική μέσω της ανάδειξης καλών πρακτικών άλλων χωρών με στόχο την ενίσχυση της διείσδυσης των γενοσήμων.

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε δέσμη προτάσεων που συνθέτουν μία ολοκληρωμένη πολιτική γενοσήμων στην οποία περιλαμβάνονται ο εξορθολογισμός της συνταγογράφησης, τα κίνητρα χρήσης, οι προϋπολογισμοί ανά κατηγορία νόσου, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον δυνητικό ρόλο των επαγγελματιών υγείας για την προώθηση της χρήσης οικονομικότερων θεραπειών.

ΠΗΓΗ:https://www.iatronet.gr/

 

Το clawback στα φάρμακα και το...σούπερ μάρκετ - Πώς ελέγχουν τη δαπάνη στην Ευρώπη

Έπειτα από την ολοκλήρωση των προγραμμάτων προσαρμογής της χώρας, πρέπει να επαναξιολογηθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
ΙΑΤRONET

Είναι εύλογη η απορία πολλών σχετικά με το clawback στα φάρμακα. Τι σημαίνει τελικά αυτός ο περίεργος όρος;

Παράδειγμα: Παρέχεται σε έναν καταναλωτή μία δωροεπιταγή 100 ευρώ για το σούπερ μάρκετ. Τού επισημαίνεται, παράλληλα, πως εάν η αξία των αγορών ξεπεράσει τα 100 ευρώ, τη διαφορά θα καλύψει το κατάστημα (clawback).

Ερώτημα: Πόσο αναμενόμενο είναι ο συγκεκριμένος καταναλωτής να μείνει στα 100 ευρώ και πόσο να γεμίσει το καρότσι του, ακόμη και με είδη που δεν χρειάζεται;

Αυτή είναι περίπου η προσέγγιση του clawback στην Ελλάδα. Να επιστρέφει, δηλαδή, ο πωλητής την υπέρβαση από το ποσό που έχει υπολογίσει να διαθέσει ο αγοραστής...

Όταν υπάρχει κάποια λογική εκτίμηση των αναγκών του αγοραστή και συμφωνία με τον πωλητή, το μέτρο μπορεί να γίνει αποδεκτό. Ισχύει, εξάλλου, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στη χώρα μας, όμως, επικρατεί ένα παράλογο σύστημα ελέγχου της φαρμακευτικής δαπάνης, το οποίο γεννά και δεν αντιμετωπίζει τις υπερβάσεις.

Απουσιάζουν οι προσπάθειες για προσαρμογή σε μία ρεαλιστική κατάσταση. Ελάχιστα μέτρα λαμβάνονται για τον έλεγχο της συνταγογράφησης και το σύνολο σχεδόν των παρεμβάσεων στοχεύει σε “κούρεμα” του κόστους προς όφελος του κράτους.

Αυτό έχει άμεση επίπτωση στους ασθενείς, στους οποίους μετακυλίεται όλο και μεγαλύτερο μέρος του λογαριασμού. Με πολιτικούς όρους, αυτό συνιστά αναδιανομή πλούτου, σε βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων...

Έχει επίπτωση και στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, οι οποίες αναμένεται να πληρώσουν φέτος 1,4 δισ. ευρώ, ως υποχρεωτικές επιστροφές υπερβάσεων (clawback) και εκπτώσεις (rebates).

Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί (με πολιτικούς όρους), πως οι επιβαρύνσεις προς τη φαρμακοβιομηχανία αποτελούν αναδιανομή πλούτου, με χρήματα από τους “κακούς καπιταλιστές” προς τις ανάγκες της κοινωνίας...

Ναι, μόνο που αυτό δεν αποτελεί “αναδιανομή”, αλλά “δήμευση”, η οποία οδηγεί σε μία σειρά από οικονομικές επιπτώσεις και απομακρύνει το σενάριο της “ανάπτυξης”. Το σωστό θα ήταν να μιλάμε για ανικανότητα στοιχειώδους πρόβλεψης των κοινωνικών αναγκών από την πλευρά του κράτους και ιδού γιατί:

"Κλειστός"

Ο προϋπολογισμός για φάρμακα είναι “κλειστός”. Δεν μπορεί, δηλαδή, να ξεπερνάει ένα επίπεδο και εάν το ξεπεράσει, οι εταιρείες επιστρέφουν στο κράτος την υπέρβαση (clawback).

Για το έτος 2018, ο “κλειστός” προϋπολογισμός για εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική περίθαλψη είναι 1,945 δισ. ευρώ. Από αυτά, εκτιμάται πως οι εταιρείες θα επιστρέψουν 600 εκατομμύρια ως clawback και 400 εκατομμύρια ως έκπτωση (rebate). Σύνολο επιστροφών 1 δισ. ευρώ.

Για το ίδιο έτος, ο “κλειστός” προϋπολογισμός για νοσοκομειακή φαρμακευτική περίθαλψη είναι 530 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, εκτιμάται πως οι εταιρείες θα κληθούν να επιστρέψουν πάνω από 300 εκατομμύρια (clawback).

Εάν προστεθούν οι επιστροφές (1 δισ. + 300 εκατομμύρια), θα δώσουν ένα σύνολο σχεδόν 1,3 δισ. ευρώ, σε έναν συνολικό “κλειστό” προϋπολογισμό 2,47 δισ. ευρώ (1,945 δισ. + 530 εκατομμύρια). Οι εταιρείες, δηλαδή, θα καλύψουν σχεδόν τη μισή δαπάνη του προϋπολογισμού!

Το εύλογο επιχείρημα είναι πως, “εφόσον υπάρχει υπέρβαση, καλά κάνει το κράτος και επιβαρύνει τις εταιρείες”. Σωστό, μόνο που δουλειά του κράτους δεν είναι να κάνει τον “τροχονόμο” στα δισεκατομμύρια, αλλά να ρυθμίζει το πλαίσιο και να παρεμβαίνει όπου θεωρεί ότι γίνεται σπατάλη ή υπερκατανάλωση.

Με απλά λόγια, από τη στιγμή που εκτιμά πως υπάρχει υπέρβαση στη φαρμακευτική δαπάνη (αν και δεν προκύπτει από τα συγκριτικά στοιχεία), θα πρέπει να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της. Θυμίζουμε πως η αυξημένη κατανάλωση φαρμάκων δεν έχει μόνο οικονομική επίπτωση, αλλά οδηγεί και σε προβλήματα υγείας...

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, καθώς εκκρεμούν ακόμη τα φίλτρα στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ο ηλεκτρονικός φάκελος του ασθενούς δεν λειτουργεί ακόμη, οι οδηγίες συνταγογράφησης και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα προχωρούν αργά...

Το clawback λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας για το Δημόσιο, καλύπτοντας την απροθυμία του υπουργείου Υγείας να επιβάλει διαρθρωτικά μέτρα. Παρέχει, δε, κίνητρα για υπερβολές και πλήρη απουσία ελέγχου.

Ευρώπη

Το Iatronet παρουσιάζει σήμερα τη λογική της εφαρμογής του clawback σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ώστε να γίνει κατανοητή η κουλτούρα του μέτρου.

Στην Αυστρία, δεν υπάρχει υποχρεωτική επιστροφή και οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις συμμετέχουν με μία εθελοντική εισφορά αλληλεγγύης.

Στο Βέλγιο, υπάρχει clawback εφόσον παρατηρηθεί υπέρβαση στη δαπάνη, από το οποίο εξαιρούνται τα “ορφανά” φάρμακα, τα παράγωγα αίματος και τα νοσοκομειακά φάρμακα.

Στη Γαλλία, το clawback μπορεί να μειωθεί, εάν οι επιχειρήσεις υπογράψουν σύμβαση με την Οικονομική Επιτροπή Υγείας. Εξαιρούνται, δε, τα γενόσημα και τα “ορφανά” φάρμακα.

Στην Ουγγαρία, δεν παρατηρείται υπέρβαση του προϋπολογισμού για την εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, χάρη σε άλλους μηχανισμούς που επιτρέπουν την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού. Οι πληρωμή μπορεί να μειωθεί, στην περίπτωση που οι επιχειρήσεις επενδύουν σε έρευνα και ανάπτυξη.

Στην Ιταλία, υπάρχει clawback στην περίπτωση που η εξωνοσοκομειακή δαπάνη ξεπεράσει το 7,96% των δαπανών για την Υγεία και η νοσοκομειακή το 6,89%. Εξαιρούνται τα καινοτόμα και τα “ορφανά φάρμακα.

Στην Πολωνία, οι εταιρείες επιστρέφουν ποσά, εφόσον η φαρμακευτική δαπάνη (εντός και εκτός νοσοκομείων) ξεπεράσει το 17% της συνολικής δαπάνης Υγείας. Εξαιρούνται φάρμακα με καθορισμένο μηχανισμό καταμερισμού κινδύνου και τα νοσοκομειακά φάρμακα.

Ελλάδα

Το clawback έχει θεσπιστεί ως προσωρινό μέτρο στην Ελλάδα από το 2012. Με διαδοχικές παρεμβάσεις, έχει παραταθεί η ισχύς του έως και το 2022.

Η ανάγκη να αποκτήσει χαρακτηριστικά λογικής, τα οποία έχουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι επιβεβλημένη όσο ποτέ. Έπειτα από την ολοκλήρωση των προγραμμάτων προσαρμογής της χώρας, πρέπει να επαναξιολογηθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Είναι, επίσης, καλό να εξεταστεί το ενδεχόμενο της δημιουργίας χωριστών προϋπολογισμών για την πρόληψη (εμβόλια) και άλλες ανελαστικές συνιστώσες της δαπάνης.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Υγείας πρέπει να ελέγχει τον όγκο της συνταγογράφησης μέσω αποτελεσματικών “εργαλείων” που έχουν θεσπιστεί, αλλά δεν εφαρμόζονται.

Το απολύτως λογικό είναι να υπάρχει συνυπευθυνότητα μεταξύ κράτους και βιομηχανίας, όσον αφορά την κάλυψη της υπέρβασης της φαρμακευτικής δαπάνης. Οι επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη πρέπει να εξαιρούνται από το clawback και να προβλεφθεί ένας πρόσθετος προϋπολογισμός για τα καινοτόμα προϊόντα...

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Δεκέμβριος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ