Άρθρα - απόψεις

Ποιος γιατρός είναι καλός; | Θανάσης Δρίτσας

Ποιος γιατρός είναι καλός; Ο καρδιολόγος, συνθέτης και συγγραφέας Θανάσης Δρίτσας γράφει για τα κριτήρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Με ρωτάνε συχνά ασθενείς μου κατά τη διάρκεια της καρδιολογικής επίσκεψης. Γιατρέ μου έχω εκτός της καρδιάς και ένα άλλο πρόβλημα (με τον αυχένα, με τον θυροειδή, με το στομάχι μου κλπ) και θα ήθελα να μου συστήσετε έναν «καλό γιατρό» της τάδε ή της δείνα ειδικότητας. Αναρωτιέμαι συχνά τότε τι σημαίνει, για κάποιον που πάσχει, «καλός γιατρός»;

Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ οι ενδιαφερόμενοι ασθενείς αναζητούν σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες υγείας διάφορους ειδικούς, λαμβάνουν υπόψιν το αναρτημένο βιογραφικό, τα κέντρα στα οποία εκπαιδεύτηκε ο γιατρός προκειμένου να αποκτήσει την ειδικότητά του, σε ποιο πανεπιστήμιο απέκτησε τίτλο σπουδών, αν έχει κάποια υπο-εξειδίκευση και το κυριότερο πώς τον έχουν αξιολογήσει με σχόλιά τους (στη σχετική ιστοσελίδα) όσοι ασθενείς τον έχουν επισκεφτεί. Αρκετά Ιδρύματα, Πανεπιστημιακά κέντρα και Νοσοκομεία του εξωτερικού αναρτούν στην ιστοσελίδα τους ποσοστά επιτυχίας, συνολικό αριθμό επεμβάσεων (κυρίως σε χειρουργούς), θνητότητα και ποσοστά επιπλοκών όλων των γιατρών που απαρτίζουν την ιατρική ομάδα του κάθε κέντρου. Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες διαθέτουν (ακόμη) Εθνικό Σύστημα Υγείας ο οικογενειακός γιατρός θα παραπέμψει σε ειδικό νοσοκομειακό γιατρό κατά περίπτωση και ο ασθενής δεν απασχολείται καθόλου με την επιλογή αυτή. Εκεί υπάρχει εμπιστοσύνη στο κρατικό σύστημα υγείας και το σύστημα θα βρει τον «καλό γιατρό».


Στην Ελλάδα τα πράγματα αποκτούν μια συχνά παρανοϊκής φύσης ιδιαιτερότητα. Τα κριτήρια του «καλού γιατρού» βασίζονται σε απόψεις γειτόνων, συγγενών και γενικά στην άποψη της πιάτσας ή των οδηγών ταξί. Να μην υποτιμάται καθόλου η καταλυτική επίδραση που ασκεί τελικά στην ελληνική κοινωνία η άποψη των πολύπειρων ταξιτζήδων-όσον αφορά επιλογή γιατρών. Επίσης ο καλός γιατρός για τον έλληνα ασθενή πρέπει οπωσδήποτε να είναι «καθηγητής», διαφορετικά προξενεί έντονες αμφιβολίες περί της ποιότητάς του. Να αναφέρω βέβαια ότι είμαστε-μάλλον-η μοναδική χώρα παγκοσμίως στην οποία δεν είναι ξεκάθαρο ότι η ακαδημαϊκή ιδιότητα (καθηγητής) σημαίνει έμφαση στην έρευνα και στην διδασκαλία φοιτητών και δεν αποτελεί κριτήριο κλινικής ποιότητας, εμπειρίας και δεξιότητας του γιατρού. Ένα σοβαρότατο κριτήριο επιλογής γιατρού για τον μέσο Έλληνα είναι ασφαλώς η τοποθεσία (βλ. κέντρο Αθήνας ή βόρεια προάστια) και η επίπλωση του ιδιωτικού του ιατρείου. Επίσης σημαντικά κριτήρια στην επιλογή του «καλού γιατρού» για τον Έλληνα ασθενή είναι ο κυβισμός, το χρώμα και η μάρκα αυτοκινήτου με το οποίο φτάνει ο γιατρός στο ιατρείο του. Ακόμη υφίσταται ένα, ακαταμάχητο κριτήριο καλού γιατρού, το οποίο δεν καταρρίπτεται καθόλου εύκολα μεταξύ λοιπών κριτηρίων, αυτό είναι το υψηλό κόστος της επίσκεψης. Έχω με τα αυτιά μου ακούσει ασθενή να λέει για συνάδελφο γιατρό στον οποίο εξετάστηκε: «είναι πολύ δυνατός, παίρνει 150 ευρώ επίσκεψη»!

Και βέβαια ο «καλός γιατρός» στη χώρα μας συνταγογραφεί πάντα πολλά φάρμακα και άπειρες διαγνωστικές εξετάσεις. Είναι πολύ πιθανό ότι αν σταματήσεις σε κάποιον Έλληνα ασθενή τα φάρμακα ή αν του ανακοινώσεις ότι δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να εξετάζεται τόσο τακτικά θα αλλάξει γιατρό και θα βρει έναν «καλύτερο» γιατρό ο οποίος γράφει μόνον φάρμακα.

ΣΧΕΤΙΚΑ
Η ιατροποίηση της διάχυτης δυστυχίας του πολιτισμού μας
Η ιατροποίηση της διάχυτης δυστυχίας του πολιτισμού μας
Για παράδειγμα, ένα μεγάλο ποσοστό των προερχόμενων στον καρδιολόγο στα πλαίσια διερεύνησης υπέρτασης πάσχουν από ήπια αρτηριακή υπέρταση που συνδυάζεται με παχυσαρκία και καθιστική ζωή. Εκεί η απώλεια βάρους και η επιστροφή σε φυσιολογικές τιμές δείκτη μάζας σώματος συχνά εξαλείφουν ήπια αυξημένες τιμές αρτηριακής πίεσης. Και όμως αν ο σωστός γιατρός μιλήσει για απώλεια βάρους και συστηματική άσκηση, ως μόνη θεραπευτική παρέμβαση σε μια πρώτη δοκιμαστική φάση, σίγουρα δεν θα ξαναδεί τον συγκεκριμένο ασθενή. Ο ασθενής αυτός θα αφήσει τον «κακό» γιατρό που τον συμβουλεύει να αλλάξει τρόπο ζωής με έναν άλλο «καλό» γιατρό ο οποίος θα συνταγογραφήσει αμέσως το πολυπόθητο μαγικό χαπάκι.

Και βέβαια ο πραγματικά καλός γιατρός, εξετάζει προσεκτικά και ακούει το ιστορικό του πάσχοντα με το μυαλό του, διότι νους ορά και νους ακούει. Και όση ώρα εξετάζει και ακούει το αφήγημα του ασθενή δεν παρακολουθεί παράλληλα την οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή του. Οι στατιστικές δείχνουν ότι πολύ μεγαλύτερη επιτυχία στην ορθή διάγνωση και στη θεραπευτική τους προσέγγιση έχουν οι γιατροί που εξετάζουν προσεκτικά, που παίρνουν καλό ιστορικό, που παρακολουθούν με προσοχή το αφήγημα του ασθενή τους. Συνήθως μάλιστα οι κλινικοί γιατροί που εξετάζουν και ακούνε προσεκτικά τον ασθενή γράφουν δεν υπερ-συνταγογραφούν φάρμακα και διαγνωστικές εξετάσεις. Για την περιρρέουσα όμως ατμόσφαιρα της ελληνικής κοινωνίας όπως και για τους manager υγείας τα κριτήρια είναι πλέον αμιγώς οικονομικά και ο «καλός γιατρός» είναι αυτός που φέρνει το ζεστό χρήμα. Το καλό βιογραφικό σημείωμα, η άρτια επικοινωνία με τον ασθενή και τα κριτήρια ήθους έρχονται μάλλον τελευταία διότι αν δεν φέρνει χρήμα στην επιχείρηση ο γιατρός είναι «κακός» γιατρός. Το αξιακό σύστημα των ημερών μας αναδεικνύει ως κορυφαίο και μοναδικό πλέον το οικονομικό κριτήριο. Τι να τον κάνεις έναν άρτια εκπαιδευμένο και ανθρωποκεντρικό γιατρό (θεωρητικά καλό γιατρό) αν δεν πληρεί τα χρηματο-οικονομικά κριτήρια της επιτυχίας σήμερα. Για το επικρατούν αξιακό σύστημα της αντίληψης για την υγεία οποίος δεν φέρνει το χρήμα είναι loser και «κακός γιατρός». Όπως για τις τράπεζες ο καλός πελάτης δεν είναι αυτός που δεν χρωστάει και δεν έχει πιστωτικές κάρτες, αντιθέτως αυτός είναι ο κακός πελάτης. Ο καλός πελάτης των τραπεζών είναι ο χρεωμένος που αποπληρώνει σε μακρά περίοδο το χρέος του. Όποιος δεν βοηθάει στην κυκλοφορία του χρήματος είναι σήμερα κακός πελάτης του συστήματος, το ίδιο αφορά και τους γιατρούς δυστυχώς.

Θα κλείσω αναφέροντας και μια άλλη έκφανση της ιατρικής ιδιότητας, εκτός από τον καλό και τον κακό γιατρό, που είναι ο «άσχημος» γιατρός. Για να θυμηθούμε και το ιστορικό γουέστερν με τίτλο - «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Συχνά χαρακτηρίζεται έτσι ο γιατρός που εκφράζεται απότομα και συμπεριφέρεται αγενώς στους ασθενείς του, συχνά μπορεί να προσβάλει άσχημα και πάντα επιβάλλει την άποψή του χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αυτός ο τύπος, του άσχημου γιατρού (ο χαρακτηρισμός ουδεμία σχέση έχει με την εμφάνιση του γιατρού βέβαια), συνδέεται με κακή και πρόχειρη επικοινωνία με τον ασθενή και το συγγενικό του περιβάλλον και συχνά επισύρει την οργή και του εργασιακού του περιβάλλοντος. Αυτός ο τύπος αρνητικής συμπεριφοράς μπορεί να συνδυάζεται όμως με δεξιότητες καλού γιατρού που εδράζονται σε δύσκολο χαρακτήρα. Αυξάνονται βέβαια σταθερά στις μέρες μας και τα κρούσματα άσχημης, απαιτητικής, παράλογης και μερικές φορές βίαιας συμπεριφοράς των ασθενών προς τους γιατρούς τους. Αυτό μπορεί πλέον να προέρχεται από τον ασθενή ανεξάρτητα αν είναι καλή, κακή ή άσχημη η συμπεριφορά του θεράποντα γιατρού. Σημεία των καιρών γαρ. 

ΠΗΓΗ:https://www.athensvoice.gr

Editorial: Θα περάσει το crash test της Υγείας ο Βασίλης Κικίλιας;

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Για έναν περίεργο λόγο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει πολλά περιθώρια ανοχής. Άγνωστο γιατί αλλά οι πολίτες αναμένουν πολλά από τα στελέχη της κυβέρνησης της ΝΔ σε μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με ότι είχε συμβεί με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που απόλαυσε την κοινωνική ανοχή για αρκετά χρόνια.

Έτσι τα χρονικά περιθώρια, ειδικά στον τομέα της υγείας, είναι ακόμη πιο στενά για να επιτευχθούν οι αλλαγές που προανήγγειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και θα κληθεί στο μεγαλύτερο μέρος τους να εφαρμόσει ο Βασίλης Κικίλιας.

Αν και ο ίδιος είναι γιατρός, ελάχιστη εμπειρία και τριβή έχει στο δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο βρίθει δυσλειτουργιών, αλλά και εμποδίων από διάφορους επιτήδειους που συνεχίζουν να πλουτίζουν, χάρη στην αργοπορία λήψης μέτρων και αποφάσεων.

Και η υπόθεση δεν είναι απλή για τον Βασίλη Κικίλια.

Ο υπουργός Υγείας, που διαθέτει ιδιαίτερο χάρισμα στην επικοινωνία, θα κληθεί να λύσει το γρίφο της ισορροπίας της δαπάνης στα φάρμακα. Ένας γρίφος που αναζητά επίλυση ώστε και οι ασθενείς να έχουν όλες τις θεραπείες που χρειάζονται και το σύστημα να μην καταρρεύσει οικονομικά, αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες να μην πληρώνουν υπερβολικά ποσά σε υποχρεωτικές εκπτώσεις και επιστροφές.

Ο υπουργός Υγείας θα πρέπει ταυτόχρονα να φέρει μία ισορροπία στον ΕΟΠΥΥ, καλύπτοντας τις απαραίτητες υπηρεσίες στους ασφαλισμένους και έχοντας ικανοποιημένους και τους παρόχους.

Μπορεί ο ίδιος να μη βλέπει (για άγνωστο λόγο) με καλό μάτι τον μεγαλύτερο οργανισμό υγείας της χώρας, αλλά όπως φαίνεται με αυτόν θα πρέπει να πορευτεί. Διαβάστε ΕΔΩ τι διαμήνυε στους παρόχους: «Προς κατάργηση ο ΕΟΠΥΥ; Όλες οι εξελίξεις»

Άλλωστε από το περιβάλλον του πρωθυπουργού δεν φαίνεται να δίνεται το πράσινο φως για να ενσωματωθούν οι λειτουργίες του ΕΟΠΥΥ στο υπουργείο Υγείας.

Ο ιδιωτικός τομέας και το ΕΣΥ
Ταυτόχρονα όμως το στοίχημα του Βασίλη Κικίλια θα πρέπει να είναι με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Ένα στοίχημα που δεν κέρδισε η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά η νυν σκοπεύει να το πετύχει με μεγαλύτερες συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα. Γιατροί και ιδιωτικές μονάδες υγείας θα αξιοποιηθούν δεόντως, προκειμένου να έχουν οι πολίτες άμεσα και ποιοτικά υπηρεσίες υγείας.

Βέβαια τα σχέδια της κυβέρνησης για αξιοποίηση και συνεργασία ιδιωτικών εταιρειών με το ΕΣΥ και τα δημόσια νοσοκομεία, δεν θα περάσουν αβρόχοις ποσί, καθώς πρώτοι από όλους αντιδρούν οι νοσοκομειακοί γιατροί, πολλοί εξ αυτών μάλιστα ανήκουν και στη γαλάζια παράταξη.

Από την άλλη η απόφαση της κυβέρνησης να δώσει περιθώριο σε ασφαλιστικές εταιρείες να νοσηλεύουν τους «πελάτες» τους στα δημόσια νοσοκομεία, εξασφαλίζοντας ένα καλύτερο πακέτο νοσηλείας, επίσης δεν θα περάσει χωρίς απώλειες για το πολιτικό προφίλ της κυβέρνησης.

Εάν βέβαια επιτευχθεί ποτέ, δεδομένου ότι είναι άγνωστο ποιοι ασθενείς με ιδιωτική ασφάλεια θα θελήσουν να νοσηλευθούν για παράδειγμα στον πάντα γεμάτο και με ελλείψεις Ευαγγελισμό και όχι σε κάποια μεγάλη ιδιωτική κλινική με άριστες ξενοδοχειακές υποδομές;

Στην περίπτωση πάντως που το ΕΣΥ ανοίξει και σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, όσοι γιατροί και νοσηλευτές των δημοσίων νοσοκομείων απασχοληθούν με τους «ιδιωτικούς» πελάτες, θα αμείβονται ξεχωριστά. Και εδώ ξεκινά το πρόβλημα.

Οι υπόλοιποι δεν θα έχουν το δικαίωμα να εξασφαλίσουν επιπλέον εισόδημα εάν δεν έχουν για παράδειγμα τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην νοσηλεία των ιδιωτών ασθενών;

Από την άλλη όμως, ο Βασίλης Κικίλιας, αλλά και ο Βασίλης Κοντοζαμάνης (που είχε τοποθετηθεί σχετικά στη Βουλή), θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τους ιδιώτες γιατρούς που επίσης θα θέλουν να χειρουργούν στα δημόσια νοσοκομεία, αφού θα έχει δοθεί προηγουμένως η δυνατότητα ιδιωτικού έργου και στους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Παράλληλα μια τέτοια κίνηση, θα ανοίξει νέο μέτωπο στον υπουργό Υγείας με τις ιδιωτικές κλινικές που θα κινδυνεύουν να χάσουν πελατεία από τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης…

Και βέβαια αυτή η αλυσίδα των προβλημάτων, αλλά και τα μέτωπα που πιθανώς να ξεπηδούν κάθε φορά που θα ετοιμάζεται μια αλλαγή, σχετίζεται σχεδόν με όλες τις μεταρρυθμίσεις που μπορεί να επιχειρήσει ο Βασίλης Κικίλιας στον τομέα της υγείας.

Και στη περίπτωση που δεν έχει έτοιμες λύσεις, θα αποδειχθεί μάλλον δύσκολο το πολιτικό του μέλλον στην Υγεία…

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες…

ΠΗΓΗ:https://www.healthreport.gr

 

Η σύμβαση του ΕΟΠΥΥ με τα διαγνωστικά κέντρα

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,


Η πάγια σύμβαση μεταξύ Δημοσίου και Διαγνωστικών Κέντρων βασιζόταν στην αποζημίωση των Διαγνωστικών Κέντρων (ΔΚ) κατά πράξη και περίπτωση. Σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, τα ΔΚ κάθε μήνα υποβάλλουν στο Δημόσιο (σημερινό ΕΟΠΥΥ) τα παραπεμπτικά των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ που αναφέρουν τις εξετάσεις που έχουν εκτελέσει και σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο των εργαστηριακών εξετάσεων του Δημοσίου, προκύπτει το αιτούμενο ποσόν, το οποίον μειώνεται κατά 15% δεδομένου ότι το ποσοστό αυτό το καλύπτουν οι ασφαλισμένοι, ως συμμετοχή στη δαπάνη

Ο συγκεκριμένος τιμοκατάλογος, λόγω πληθωρισμού, αναπροσαρμοζόταν κάθε χρόνο με Προεδρικό Διάταγμα, αυξάνοντας τις τιμές των εργαστηριακών εξετάσεων κατά 10%. Εντούτοις, η αναπροσαρμογή σταμάτησε το 1991 και έκτοτε ο τιμοκατάλογος παραμένει ίδιος. (Σωστά διαβάζετε, οι τιμές των εξετάσεων επί 28 χρόνια παραμένουν ίδιες).

Αν και η μορφή της σύμβασης ΕΟΠΥΥ και ΔΚ παράμεινε ίδια, το 2013, λόγω της κρίσης, εφαρμόστηκε ο νέος νόμος για την πληρωμή των εργαστηριακών εξετάσεων που περιελάμβανε:

- Κλειστό προϋπολογισμό

- Εκπτώσεις, ονομαζόμενες Rebate

- Κουρέματα, ονομαζόμενα Claw back

(Δεν υπάρχει απάντηση γιατί οι εκπτώσεις και τα κουρέματα αναφέρονται στο νόμο με Αγγλικούς όρους Rebate και claw back αντίστοιχα)

Κατόπιν αυτού,

1. Με τον κλειστό προϋπολογισμό, οι ατομικές συμβάσεις αυτόματα και μονομερώς μεταξύ ΕΟΠΥΥ και ΔΚ μετατράπηκαν σε «συλλογική σύμβαση ανάθεσης έργου κατ’ αποκοπή», σύμφωνα με την οποία το σύνολο των Διαγνωστικών Εργαστηρίων, έναντι του ποσού του προϋπολογισμού, είναι υποχρεωμένο να εκτελεί όλες τις εξετάσεις που αναγράφονται στα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ.

2. Με το περιεχόμενο των όρων rebate-εκπτώσεις και claw back-κούρεμα περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται τα χρήματα του κλειστού προϋπολογισμού στα ΔΚ.

Συγκεκριμένα, τα ΔΚ υποβάλλουν κάθε μήνα τα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ κοστολογημένα σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο του 1991 και στη συνέχεια ο μηνιαίος λογαριασμός, ανάλογα με το ύψος του, υφίσταται έκπτωση-rebate ως εξής:

Για ποσόν Έκπτωση

0 – 5000 0

5000 – 10000 10%

10000 – 20000 25%

20000 – 30000 35%

30000 και άνω 50%


3. Το ποσόν που προκύπτει μετά την έκπτωση υφίσταται κούρεμα – clawback κάθε μήνα, αναλογικά, σε ποσοστό που προκύπτει από το, μηνιαίο αιτούμενο του συνόλου των ΔΚ (μετά την αφαίρεση των εκπτώσεων), διαιρεμένο δια του 1/12 του προϋπολογισμού.

Επειδή τα ποσοστά του κουρέματος-Claw back ήταν εξοντωτικά, (μετά την έκπτωση-rebate, εννοείται), από το 2016 ο ΕΟΠΥΥ μείωσε τις τιμές του τιμοκαταλόγου του Δημοσίου (εκείνου του 1991) κατά 40% περίπου υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο να μηδενίσει το μηνιαίο κούρεμα-clawback.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, η συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν άνευ ουσίας. Με δεδομένο τον κλειστό και προκαθορισμένο προϋπολογισμό, τα ΔΚ είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλον, υφίστανται ακριβώς τις ίδιες περικοπές.

Η κατάσταση, όμως χειροτέρεψε για τα ΔΚ διότι ο ΕΟΠΥΥ με υπουργικές αποφάσεις εισάγει νέες εξετάσεις, τις οποίες υποχρεούνται να εκτελούν τα ΔΚ, χωρίς όμως να αυξάνει τον προϋπολογισμό. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς οι λογαριασμοί των ΔΚ αυξάνονται, όμως αντίστοιχα, αυξάνονται και τα ποσοστά των περικοπών.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί απλά και μόνον ως εξοντωτική για τα Διαγνωστικά Κέντρα.

Με δεδομένο ότι ένα ΔΚ από μόνο του δεν μπορεί να εγκαταλείψει τη σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ, καθώς όλοι οι πολίτες ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι καλύπτονται ασφαλιστικά από τον ΕΟΠΥΥ, η εξόντωση των ΔΚ αποτελεί βεβαιότητα.

Η αθέατη πλευρά του προβλήματος.

Στην υποτιθέμενη σύμβαση των ΔΚ με τον ΕΟΠΥΥ, εμπλέκονται οι παρακάτω:

1. Οι παραγγέλοντες τις εξετάσεις γιατροί, οι οποίοι συνταγογραφούν τις εξετάσεις.

2. Τα ΔΚ, τα οποία υποχρεούνται να εκτελούν όλες τις εξετάσεις που αναγράφονται στα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ έναντι εξευτελιστικής αμοιβής

3. Οι Έλληνες πολίτες, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, που πραγματοποιούν τις εξετάσεις τους πληρώνοντας το 15% της αξίας των εξετάσεων, σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο του 1991.

4. Το Υπουργείο Υγείας, το οποίο εφαρμόζοντας τον κλειστό προϋπολογισμό θεωρεί πως ξεμπέρδεψε.

Όλοι οι παραπάνω, εκούσια ή ακούσια έχουν εμπλακεί και είναι υπεύθυνοι στη δημιουργία ενός σαθρού τοπίου που οργιάζει η υπερσυνταγογράφηση, η πλασματική συνταγογράφηση και η προκλητή συνταγογράφηση.

Να εξηγήσουμε τους όρους:

ΥΠΕΡΣΥΝΤΑΓΟΓΡΆΦΗΣΗ:

Οι κλινικοί γιατροί, συμβεβλημένοι ή μη συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ, εγγράφονται στον ΕΟΠΥΥ και έτσι χαρακτηρίζονται ως πιστοποιημένοι. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να χρησιμοποιούν το σύστημα του ΕΟΠΥΥ συνταγογραφώντας εξετάσεις και φάρμακα, χωρίς κανένα έλεγχο, και χωρίς οποιαδήποτε υποχρέωση ή δέσμευση έναντι του ΕΟΠΥΥ.

Είναι αυτονόητο πως μέσα σ’ αυτό το διάτρητο σύστημα, ο ΕΟΠΥΥ έχει πλήρη αδυναμία να ελέγξει τις δαπάνες του.

ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ;

Με τη χρήση ΑΜΚΑ ανυποψίαστων πολιτών, εκδίδονται εικονικά παραπεμπτικά, τα οποία χωρίς να εκτελούνται, στη συνέχεια υποβάλλονται στον ΕΟΠΥΥ για εξόφληση.

Πρόκειται για μια καταφανώς παράνομη αντίδραση κάποιων ΔΚ, στην προσπάθεια τους να λάβουν μεγαλύτερο μερίδιο από τον δεδομένο προϋπολογισμό

Κι ο ΕΟΠΥΥ αδιαφορεί. Δε νοιάζεται γιατί έτσι ή αλλιώς δεν πρόκειται να πληρώσει περισσότερα από τα χρήματα του προϋπολογισμού.

ΠΡΟΚΛΗΤΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ:

Ο ασθενής, επισκέπτεται το γιατρό του και έναντι μικρής αμοιβής ζητάει να του συνταγογραφηθούν όποιες εξετάσεις επιθυμεί, χωρίς στην πραγματικότητα να τις χρειάζεται.

Είναι φανερό πως αν δεν εξυγιανθεί το σύστημα, κανένας χειρισμός δεν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση.

Εξυγίανση σημαίνει να ελεγχθούν η υπερσυνταγογράφηση, η πλασματική συνταγογράφηση και η προκλητή συνταγογράφηση, ενέργειες που μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνον από τον ΕΟΠΥΥ.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, το πρόβλημα έφτασε σε οριακό σημείο. Τα ΔΚ εξοντώθηκαν μέσα στο τοπίο της ανομίας και της ασυδοσίας που δημιούργησε για τον ΕΟΠΥΥ η υποτιθέμενη ασφάλεια του κλειστού προϋπολογισμού.

Βρισκόμαστε έτσι μπροστά σ’ ένα ζήτημα κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό. Ανάλογα με τη θεώρηση της κάθε παραμέτρου μπορούν να προκύψουν και διαφορετικές λύσεις. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η εξυγίανση του τοπίου αποτελεί μονόδρομο προκειμένου να ελεγχθεί το σύστημα.

Το καίριο ερώτημα που τίθεται αυτή τη στιγμή είναι το εξής:

Ποιο είναι το εύρος της πραγματικής συνταγογράφησης;

Εφόσον απαντηθεί αυτό το ερώτημα, τότε μπορεί να προκύψει και η λύση του προβλήματος.

Γι’ αυτό, ως πρώτο βήμα, προτείνω μία απλή κίνηση που δεν απαιτεί έξοδα και μηχανισμούς. Η πρόταση είναι η εξής:

Στα αρχεία της ΗΔΙΚΑ εμφανίζεται η αξία των ζητούμενων εξετάσεων ανά ειδικότητα και ανά γιατρό. Αν για κάθε ειδικότητα εξαχθεί ο μέσος όρος του κόστους συνταγογράφησης κάθε γιατρού ανά ειδικότητα και ανά ασθενή, κάθε μήνα, τότε πιθανότατα θα βρεθούμε προ εκπλήξεων, δεδομένου πως θα αποκαλυφθεί ποιοι γιατροί δημιουργούν το πρόβλημα.

Και τότε, τι μπορεί να γίνει; Θα αναρωτηθεί κάποιος.

Κι η απάντηση είναι πως στους συγκεκριμένους γιατρούς που ασύστολα και συστηματικά υπερσυνταγογραφούν, πρέπει να αφαιρεθεί από τον ΕΟΠΥΥ το δικαίωμα συνταγογράφησης.

Η αφαίρεση του δικαιώματος συνταγογράφησης στους εν λόγω γιατρούς μπορεί να γίνει σταδιακά ως εξής

- να προηγηθεί προειδοποίηση

- σε περίπτωση επιμονής για μικρό χρονικό διάστημα (για παράδειγμα ένα μήνα).

- μόνιμα, σε περίπτωση περαιτέρω επιμονής στην υπερσυνταγογράφηση.

Η αφαίρεση του δικαιώματος συνταγογράφησης στο σύστημα του ΕΟΠΥΥ είναι επιβεβλημένη διότι κατ’ ουσία υπερσυνταγογράφηση σημαίνει κατάχρηση της περίθαλψης σε βάρος αυτών που τη χρειάζονται.

Μετά απ’ αυτό τον χειρισμό και εφόσον καταλήξουμε στη διαπίστωση του εύρους της πραγματικής ή απαραίτητης συνταγογράφηση, οι χειρισμοί θα γίνουν προφανείς.

Τότε, μπορεί να γίνει πραγματοποιήσιμο και το δίκαιο αίτημα των Διαγνωστικών Κέντρων, να αμείβονται για κάθε εξέταση που εκτελούν για λογαριασμό του ΕΟΠΥΥ, ακόμη και με τον τιμοκατάλογο του 1991.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

για την εξυγίανση του συστήματος, ενδεχομένως να κρίνετε ως προσφορότερες άλλες τακτικές. Όμως, σε κάθε περίπτωση, ο ΕΟΠΥΥ οφείλει:

- Να εποπτεύει το σύστημα της συνταγογράφησης, πράξη για την οποία αυτή τη στιγμή παντελώς αδιαφορεί.

- Να προσφέρει τις υπηρεσίες τους στους πολίτες ανάλογα με τους πόρους που διαθέτει και όχι στις πλάτες των Διαγνωστικών Κέντρων.


Με εκτίμηση
Αριστείδης Κάντας

Βιαπαθολόγος 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Περί του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ και των σχετικών δαιμονίων

Καμιά αντίρρηση δεν υπάρχει φυσικά για τα περισσότερα από όσα κατήγγειλε πρόσφατα από το βήμα της βουλής ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Άλλωστε το εντυπωσιακό «θάψιμο» της είδησης για τις καταγγελίες αυτές από τα περισσότερα ΜΜΕ δεν αποτελεί παρά απτή επιβεβαίωσή τους. Επίσης υπενθυμίζουμε πως για τις αθλιότητες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ, οι υγειονομικοί της αντισυστημικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς φωνάζουμε δημόσια από το 2008 όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙ (arsigr.blogspot.com).

Έχουμε όμως αντίρρηση για όσα ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο κ. Πολάκης ούτε τώρα που δεν είναι πια υπουργός. Συγκεκριμένα :

Πέρα από την ανεξέλεγκτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το άλλο μεγάλο αμάρτημα του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ είναι το διαχρονικό δουλεμπόριο μαύρης εργασίας των υγειονομικών. Το οποίο – όπως όλες οι παρόμοιες άνομες καταστάσεις σε αυτήν την χώρα – έχει δύο όψεις. Η μία αφορά τους σκλάβους – τους πολλούς – η άλλη αφορά τους ευνοούμενους – τους λίγους. Για τους πολλούς – τους σκλάβους – μαύρη εργασία με μπλοκάκι σε ΜΕΘ, σε ΚΥ και σε άλλες δημόσιες υγειονομικές δομές. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρίς δικαιώματα. Για τους λίγους – τους ευνοούμενους – εφευρέθηκαν απίστευτα παραθυράκια «ευκαιριών απασχόλησης και καριέρας» σε συγκεκριμένες πανεπιστημιακές κλινικές μεγάλων νοσοκομείων. Ο κ. Ξανθός και ο κ. Πολάκης (σωστά) μιλούν για την μια πλευρά – αυτή της διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Όμως κραυγαλέα αποσιωπούν την άλλη που παραμένει έτσι μονίμως σκοτεινή. Γιατί ; μα απλούστατα γιατί κι αυτοί συνέχισαν ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι προκάτοχοί τους όσον αφορά το δουλεμπόριο της μαύρης υγειονομικής εργασίας. Δείτε χαρακτηριστικά :

ΣΚΛΑΒΟΙ. Σε ορισμένα ΚΥ αστικού τύπου (από τα ελάχιστα που υπήρχαν ως το 2018) κάποιοι γιατροί αγόγγυστα επί σειρά ετών πρόσφεραν υπηρεσίες με μπλοκάκι μέσω σύμβασης ΚΕΕΛΠΝΟ. Έ λοιπόν κάποια στιγμή η πολιτεία (επί κ.κ. Ξανθού και Πολάκη) τους πέταξε στα σκουπίδια σαν μεταχειρισμένα χαρτομάντηλα. Παρά το γεγονός πως έγιναν σχετικές παρεμβάσεις από την ΟΕΝΓΕ και προς τον διοικητή του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Ρόζενμπεργκ αλλά και προς τους υπουργούς. Μάλιστα από τους υπουργούς είχε ζητηθεί το αυτονόητο : για αυτούς (τους λίγους αριθμητικά) γιατρούς να ισχύσει ό,τι ακριβώς είχε νομοθετηθεί για τους (πολύ περισσότερους) γιατρούς του πρώην ΙΚΑ – όποιοι το επιθυμούν να ενταχθούν στο ΕΣΥ σε προσωποπαγείς θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν στην δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι υπουργοί το αρνήθηκαν.

ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. Το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ λειτούργησε 2016 – 2018 ως «off – shore» του υπουργείου Υγείας ειδικά στο προσφυγικό. Διαχειρίστηκε δηλαδή κονδύλια που έπρεπε να δοθούν στα νοσοκομεία και στα ΚΥ των ακριτικών νησιών. Και τι έκανε με αυτά τα κονδύλια ; πάρτε μια γεύση : με πρόσχημα το προσφυγικό τοποθετήθηκαν «από το παράθυρο» ευνοούμενοι γιατροί χειρουργικών ειδικοτήτων μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ σε πανεπιστημιακές χειρουργικές κλινικές ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ( ! ) . Οι υπουργοί αγνόησαν τις σχετικές συγκεκριμένες καταγγελίες.

Επίσης υπάρχει και μια τρίτη τεράστια αμαρτία του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ για την οποία επίσης δεν γίνεται λόγος στην «δημόσια» συζήτηση επί της κοινοβουλευτικής σκηνής. Αφορά την σκόπιμη κρατική προπαγάνδα προς την κοινή γνώμη για υγειονομικά θέματα. Παράδειγμα : το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ διαρκώς επί 364 μέρες τον χρόνο αδιαφορεί παγερά για τους τεράστιους κινδύνους που απειλούν την δημόσια υγεία λόγω της σκανδαλώδους και ανθυγιεινής πάγιας τακτικής της διαχείρισης των απορριμμάτων από το κράτος (υπουργεία, περιφέρειες και δήμους). Καθόλου … περιέργως λοιπόν το ΚΕΕΛΠΝΟ θυμάται τους «κινδύνους για την δημόσια υγεία» μόνο 1 μέρα από τις 365 εκάστου έτους – ναι σωστά μαντέψατε – όταν έχουν απεργία οι εργαζόμενοι στους τομείς καθαριότητας των δήμων. Κατά το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ κίνδυνο για την δημόσια υγεία δεν αποτελούν ούτε η μόνιμη αθλιότητα της Φυλής ούτε η αθλιότητα της Λευκίμμης. Μόνο οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Επίσης καθόλου δεν απασχολεί το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ η αθλιότητα των ράντζων και των κενών κλινών ΜΕΘ στο ΕΣΥ που επίσης τορπιλίζουν τη δημόσια υγεία. Ούτε βέβαια οι κίνδυνοι για την υγεία του πληθυσμού από την αλόγιστη δράση των «επενδυτών» στο περιβάλλον (βλ. Σκουριές, γιγάντωση εξορύξεων κλπ). Τόσο επί Λοβέρδου, όσο επί Γεωργιάδη, όσο και επί Ξανθού – Πολάκη …

Τέλος να αναφέρουμε πως το αίτημα ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ με ταυτόχρονη μεταβίβαση ΟΛΩΝ των αρμοδιοτήτων του (διαχείριση δημοσίου χρήματος και ανθρώπινου δυναμικού) σε υπηρεσίες του ΙΔΙΟΥ του υπουργείου Υγείας είχε τεθεί στον κ. Ξανθό και λίγο αργότερα και στον κ. Πολάκη ήδη από το 2015. Το αίτημα αυτό είχε απορριφθεί με διάφορες αστήριχτες δικαιολογίες.

Άρα όλες οι αμαρτίες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ (που εξακολουθεί να υπάρχει ως ΕΟΔΥ πλέον) πήγασαν από την ίδια αμαρτωλή πολιτική. Από την πολιτική της άνομης διαχείρισης δημοσίου χρήματος («off – shore» και «outsourcing») προς διάφορους ημέτερους, αυτή της άνομης διαχείρισης μαύρης, προσωρινής και ελαστικής υγειονομικής εργασίας και αυτή της κατευθυνόμενης καθεστωτικής προπαγάνδας. Δηλαδή από την πολιτική της ΕΕ, του μεγάλου κεφαλαίου, των μνημονίων, του σύγχρονου καπιταλισμού. Μια πολιτική που ασπάζονται και η ΝΔ, και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και όλα τα αστικά κόμματα.

Όλα τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε.

Πάνος Παπανικολάου

Ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, ΓΓ της ΟΕΝΓΕ, μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, εκλεγμένος με το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή 

ΠΗΓΗ:http://www.docmed.gr/

 

«H φυματίωση είναι θέμα.... πολιτικό»

100 περιστατικά κάθε χρόνο στη Θεσσαλία, κυρίως σε Έλληνες
«H φυματίωση είναι θέμα.... πολιτικό»
 

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά φυματίωσης που έρχονται στο προσκήνιο το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάτι που αυξάνει την ανησυχία των πολιτών και μάλιστα εύλογα. Ωστόσο οι ειδικοί εμφανίζονται γενικότερα καθησυχαστικοί.

Για το θέμα μίλησε ο καθηγητής πνευμονολογίας και διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, επισημαίνοντας ότι σε επίπεδο Θεσσαλίας καταγράφονται τουλάχιστον 100 περιστατικά τον χρόνο σε Έλληνες στην πλειοψηφία τους! «Ο κίνδυνος είναι πριν εντοπιστεί η ασθένεια, όσον αφορά τη διασπορά της σε συχνές επάφες και σε μικρούς χώρους. Γιατί με τον εντοπισμό της και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή καθίσταται ανενεργή μέσα σε 15 ημέρες» σημειώνει χαρακτηριστικά. Υπογραμμίζει όμως ότι δυστυχώς στην Ελλάδα ακόμη θεωρείται κοινωνικό στίγμα η φυματίωση και υπολογίζεται ότι τα περιστατικά είναι τουλάχιστον τριπλάσια από τα καταγεγραμμένα κυρίως σε Έλληνες.

Τα αίτια της φυματίωσης; Η οικονομική κρίση όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο καθηγητής πνευμονολογίας, Βλέποντας τα ίδια αιτία να υπάρχουν και σήμερα όπως και την περίοδο του 1900. Κακή διατροφή σε πολλές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα ο παππούς στο χωριό, με τα παιδιά στη Γερμανία, και τα παιδιά του χωριού να παίζουν δίπλα τους και με αποτέλεσμα ο οργανισμός να είναι αδύναμος και να προσβάλλεται πιο εύκολα... Σε συνδυασμό, βέβαια με τον πόλεμο και τη μετανάστευση για τους Έλληνες και σε άλλες χώρες.

Όσον αφορά, πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα; Ο κ. Γουργουλιάνης επισημαίνει ότι γίνονται έλεγχοι στα κέντρα υποδοχής και από εκεί και πέρα πριν από την περίπτωση προώθηση προς το εσωτερικό της χώρας δίνεται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, ενώ υπάρχει μία ιδιαίτερη ευαισθησία γι αυτό το θέμα. «Γίνεται μάλιστα και μια μελέτη από φοιτητές του ΠΘ για τον μαζικό έλεγχο των ανθρώπων αυτών με συμμετοχή σε διαγωνισμό στη Βοστώνη» σημειώνει ο κ. καθηγητής, υπογραμμίζοντας ότι η φυματίωση μοιάζει να είναι θέμα πολιτικό.

«Όταν λυθούν τα θέματα σε πολιτικό επίπεδο θα λυθεί και το πρόβλημα της φυματίωσης» υποστηρίζει...

Χρυσόστομος Τρίμμης

ΠΗΓΗ:https://www.thessaliatv.gr/

Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης: «Ας αναλάβει σεκιούριτι τους παρανομούντες καπνιστές»

Γνωστός για την αντικαπνιστική του δράση και τον αγώνα που έχει δώσει για την ουσιαστική εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, τόσο από τη θέση του προέδρου της Πνευμονολογικής Εταιρείας όσο στην Επιτροπή κατά του Καπνίσματος, ο κ. Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, Καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μίλησε στον Γιώργο Καρεκλίδη και το Ράδιο ΕΝΑ 102,5 για την απόφαση της κυβέρνησης να εφαρμόσει τον ισχύοντα αντικαπνιστικό νόμο, σχολιάζοντας πως αυτό που πέτυχαν χώρες λιγότερο αναπτυγμένες, όπως η Βουλγαρία, η …Ελλάδα δεν το έχει αγγίξει καν.
Πιο συγκεκριμένα, πολύ θετικός στην απόφαση της κυβέρνησης δια στόματος του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να εφαρμόσει τον υπάρχοντα αντικαπνιστικό νόμο δήλωσε πως είναι ο Καθηγητής Πνευμονολογίας και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Κωσταντίνος Γουργουλιάνης, ο οποίος μίλησε για το ελληνικό παράδοξο, την ύπαρξης νόμων, που δεν τηρούνται.
«Συμφωνώ απολύτως με την απόφαση της κυβέρνησης. Αυτή ήταν και προεκλογική δήλωση του κ. Μητσοτάκη και τώρα το επιβεβαίωσε και στη Βουλή. Όμως αυτό το πράγμα με τρελαίνει, ότι η εφαρμογή του νόμου, αποτελεί δέσμευση της κυβέρνησης! Πραγματικά μου θυμίζει τριτοκοσμικό κράτος, αλλά πρέπει να γίνει. Αφού φτάσαμε εδώ, εγώ χαιρετίζω αυτή τη δήλωση και βλέπω μια κινητικότητα σ’ αυτό τον τομέα», είπε ο κ. Γουργουλιάνης.

Το 70% των Ελλήνων δεν καπνίζει

Ο ίδιος ανέφερε πως το 70% των Ελλήνων δεν καπνίζει και μόλις το 30% καπνίζει, ενώ το ποσοστό των ανθρώπων που δεν καπνίζουν σε ξένα κράτη είναι πολύ μικρότερο.
«Αν θέλει κάποιος να καπνίσει μπορεί να το κάνει. Να βγει στο μπαλκόνι του, να πάει μια βόλτα. Ο καθένας επιλέγει τον τρόπου που θα ζήσει και τον τρόπο που θα πεθάνει. Αυτό που ενοχλεί όμως είναι ότι το θεωρεί αυτονόητο να καπνίζει ακόμη και σε ανοιχτό χώρο και δίπλα του να είναι άνθρωποι που δεν έχουν καπνίσει ποτέ κι οι οποίοι δεν θέλουν να εκτίθενται στη «βρωμιά». Αυτό είναι το απαράδεκτο», σχολίασε ο ίδιος.

Τεράστιο οικονομικό κόστος
για τη χώρα το κάπνισμα

Ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μίλησε και για το κόστος που έχει το κάπνισμα, τόσο στη ζωή των ανθρώπων, όσο και στα ταμεία του κράτους. Ανέφερε ότι ο άνθρωπος που δεν καπνίζει, ζει περισσότερο, απασχολεί το σύστημα υγείας πολύ λιγότερο διάστημα και κάτι ανάλογο γίνεται και με τον άνθρωπο που αθλείται, ο οποίος έχει περισσότερες πιθανότητες να ζήσει περισσότερο και να έχει μία καλύτερη ζωή, χωρίς να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία.
Παράλληλα, αναφέροντας το οικονομικό σκέλος του θέματος υπογράμμισε πως «το κόστος του καπνίσματος στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 3,5 δις. Δηλαδή η νοσηρότητα, τα φάρμακα στα νοσοκομεία κτλ, έχουν αυτό το μεγάλο κόστος. Πιθανότατα το κόστος αυτό να αντιστοιχεί σ’ αυτά που πληρώνουμε κάθε χρόνο για μνημονιακές ρυθμίσεις στους «κακούς» δανειστές μας. Αν καταφέρουμε και μειώσουμε την έκθεση στον καπνό, θα έχουμε οφέλη. Θα έχουμε και οικονομικά οφέλη για την πατρίδα μας, που σίγουρα περνάει δύσκολα».

Δια της πειθούς αλλά και δια των
πειθαρχικών κυρώσεων, η εφαρμογή του νόμου

Ο κ. Γουργουλιάνης μίλησε και για τον τρόπο που θα πρέπει να επιβληθεί ο νόμος και έκανε μία αναδρομή στο παρελθόν, αναφερόμενος σε όλα αυτά που συντέλεσαν ώστε ποτέ να μην γίνει σωστή και ολοκληρωτική εφαρμογή του νόμου.
«Ήμουν για πολλά χρόνια στην Εθνική Επιτροπή κατά του Καπνίσματος και έφυγα όταν δεν είδα να μην υπάρχει συναίνεση από τους Δημάρχους, τους Υπουργούς Υγείας, οι οποίοι καπνίζαν και δεν θέλανε να επιβάλλουν αυτό το νόμο. Η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθήσει δια της πειθούς να κάνουμε αυτά που έχουν γίνει και τις προηγούμενες φορές, αλλά δεν έγιναν συστηματικά. Ο νόμος άλλαξε, διευκολύνθηκαν χώροι να επιτρέπουν το κάπνισμα, γίνανε διάφορα, γίνανε δύο χώροι που στο ένα κάπνιζαν, αρκεί να υπήρχε κλιματισμός. Αυτό που νομίζω, όσο κι αν φαίνεται ακραίο, είναι ότι θα μπορούσε μία ιδιωτική εταιρεία σ’ όλη την Ελλάδα να έχει οφέλη οικονομικά –εάν δεν μπορεί να το κάνει η αστυνομία- από τη «σύλληψη» των ανθρώπων που καπνίζουν. Αλλά και η ίδια η αστυνομία μπορεί να κάνει αυτή δουλειά», επεσήμανε. Υπάρχουν πάρα πολλοί νόμοι που τελικά δεν εφαρμόζονται, συμπλήρωσε ο κ.Γουργουλιάνης, σημειώνοντας πως είναι συνείδηση στον Έλληνα να μην εφαρμόζει κάποιους νόμους. Εάν όμως δεν γίνει συνείδηση αυτό στον Έλληνα, θα πρέπει να επιβληθεί με ένα τρόπο που έχει πειθαρχικές κυρώσεις.

Ακόμη και στη Βουλγαρία έκοψαν το τσιγάρο

Στο εξωτερικό, σύμφωνα με τον καθηγητή, υπάρχουν καταπληκτικά παραδείγματα από χώρες που θεωρούνται λιγότερο αναπτυγμένες από την Ελλάδα, όπως η Βουλγαρία, η Τουρκία, χώρες στην Αφρική και στη Νότια Αμερική, που εφαρμόζουν με επιτυχία το νόμο. Εργαζόμενοι στα μπαρ και στις καφετέριες τον πρώτο χρόνο μετά την εφαρμογή του νόμου είχαν λιγότερα καρδιαγγειακά συμβάντα, λιγότερες κρίσεις άσθματος.
Από κει και πέρα υπήρχαν και οι κυρώσεις, υπήρχαν και οι έλεγχοι και τα πρόστιμα ήταν πολύ αυστηρά.
«Η συνταγή είναι η ίδια, απλά εδώ προσκρούουμε σε έναν λαό, ο οποίος είναι αναρχικός και δεν τηρεί τους νόμους. Εδώ πρέπει να είναι πιο αυστηρά τα πειθαρχικά μέτρα», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Οι αντιδράσεις στους χώρους εστίασης

Ο αντικαπνιστικός νόμος όμως φαίνεται πως προσκρούει στις αντιδράσεις πολλών και μεταξύ αυτών σε όσους εργάζονται ή είναι ιδιοκτήτες χώρων εστίασης. «Οι πρώτοι ωφελημένοι σε θέματα υγείας είναι οι εργαζόμενοι στους χώρους εστίασης. Δεν καπνίζουν μόνο το δικό τους καπνό, αλλά και όλων των άλλων. Αν εφαρμοστεί μαζικά ο νόμος, δηλαδή σε όλα τα εστιατόρια και τις καφετέριες ακόμη και αυτός που θα πει θα πάω στο διπλανό μαγαζί που επιτρέπει το κάπνισμα δεν θα έχει αυτή την ευκαιρία.
Αυτό έχει γίνει στο εξωτερικό και μετά από ένα μήνα από την εφαρμογή του νόμου, τα εστιατόρια που είχαν καλύτερο φαγητό, καλύτερη ποικιλία στο κρασί, καλύτερο περιβάλλον αυτά ήταν που πήγαν και καλύτερα. Δεν ήταν δηλαδή το τσιγάρο και ο καπνός η αιτία που το επέλεγαν οι πελάτες, αλλά στην ουσία αυτό που προσφέρουν, το καλό φαγητό και την ατμόσφαιρα», είπε ο κ. Γουργουλιάνης.

Η σύνδεση του τσιγάρου με το κάπνισμα

Στο μεταξύ, ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας συνέκρινε την μη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου με το άσυλο, κάνοντας λόγο για ιδεοληψίες που υπάρχουν στην Ελλάδα. «Είναι από τις πολλές ιδιαιτερότητες αυτής της χώρας. Ζούμε απίστευτα πράγματα. Προφανώς δεν πρέπει να υπάρχει άσυλο. Ο αστυνομικός φροντίζει για το άσυλο και την ασφάλεια. Δεν υπάρχει άσυλο σ’ όλο τον κόσμο. Προφανώς έχουμε την ιστορία μας, με τη χούντα, αλλά αυτή τη στιγμή κάποιος μπαίνει στο πανεπιστήμιο και πρέπει να συνεδριάσει το πρυτανικό συμβούλιο για να δώσει εντολή να τον πιάσουν. Κάτι ανάλογο είναι έχοντας μια αίσθηση ελευθεριότητας, μια αίσθηση επαναστατικότητας και για το θέμα του καπνίσματος και για άλλα απλά και καθημερινά πράγματα που έχουν λυθεί σε όλο τον κόσμο», κατέληξε ο κ. Γουργουλιάνης.

Πηγή: magnesianews.gr

ΠΗΓΗ:https://www.onlarissa.gr

 

Γιάννης Κυριόπουλος: Τι πρέπει να αλλάξει άμεσα στα νοσοκομεία

Ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας αποτιμά στην ATHENS VOICE την πολιτεία Ξανθού - Πολάκη και προτείνει ριζοσπαστικές λύσεις για το Σύστημα Υγείας Ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος
Βασίλης Βενιζέλος

Ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος, αναλύει τι πρέπει να αλλάξει άμεσα στα νοσοκομεία της χώρας μας.

Τη μετατροπή των νοσοκομείων του ΕΣΥ της χώρας μας σε αυτοτελή και αυτοδιαχειριζόμενα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα προτείνει σήμερα από την ATHENS VOICE ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας, καθηγητής Γιάννης Κυριόπουλος, ο οποίος υπογραμμίζει επίσης ότι η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, Ανδρέας Ξανθός και Παύλος Πολάκης, είχε επιβάλει μία «πολεμική ρητορική άνευ λόγου και ουσίας» στον χώρο της Υγείας, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να απαξιωθούν θεσμοί και πρόσωπα του χώρου.

Κύριε καθηγητά, θα λέγατε ότι περάσαμε μία χαμένη τετραετία στο χώρο της Υγείας ή υπάρχει δυνατότητα να εντοπίσουμε σημεία ή τομείς, όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πέτυχε βελτιώσεις, αναδιαρθρώσεις και μεταρρυθμίσεις;

Με ένα «συμπαθές» αφήγημα η κυβέρνηση της περιόδου 2015-2019 πέτυχε μερικώς την άμβλυνση των αρνητικών εντυπώσεων −από τη καθοδική πορεία του υγειονομικού τομέα− σε τμήμα της κοινής γνώμης. Όμως, σύμφωνα με τα ακριβή και αξιόπιστα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ και του ΟΟΣΑ, τα γεγονότα και οι αριθμοί καταμαρτυρούν ακριβώς τα αντίθετα.

Ο ρυθμός της βελτίωσης των δεικτών υγείας επιβραδύνθηκε, η πρόσβαση των πολιτών −ιδιαίτερα των φτωχών− στις υπηρεσίες υγείας κατέστη δυσχερέστερη και οι ανισότητες διευρύνθηκαν. Ακόμη, οι καταστροφικές δαπάνες για την υγεία (>20% του εισοδήματος) καθώς και η φτωχοποίηση των νοικοκυριών από τις υψηλές ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές αυξήθηκαν.

Οι απόπειρες μεταρρυθμίσεων στην ασφάλιση ασθένειας (με την «κάλυψη» των ανασφαλίστων) και στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (με τη δημιουργία των ΤοΜΥ) υπήρξαν ρητορικά «θορυβώδεις» αλλά πρακτικά ατελέσφορες.

Συνοπτικά, οι παρακμιακές και εκφυλιστικές τάσεις στους τομείς της υγείας και της ιατρικής περίθαλψης εξακολουθούν να διαβρώνουν τις παραγωγικές υποδομές του υγειονομικού τομέα αλλά και να υπονομεύουν τις σχέσεις ανάμεσα στους ασθενείς, τους γιατρούς και το κράτος.

Διαθέτουμε τώρα ένα «δείγμα» δημοσίας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της ιδίας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας, απευθύνεται περίπου σε... 1 εκατ. κατοίκους της χώρας μας, ενώ το κόστος του συστήματος ουδέποτε το έχουμε πληροφορηθεί. Μπορεί να συνεχισθεί αυτή η πορεία, αυτή η κατάσταση;

Το εγχείρημα των ΤοΜΥ συνιστά μια απόπειρα «πολιτικής» απάντησης στην «σοσιαλιστική» εκδοχή των Κέντρων Υγείας και στη «φιλελεύθερη» θέση των πολυϊατρείων της κοινωνικής ασφάλισης και των ιατρείων με σύμβαση ΕΟΠΥΥ.

Αμφότερα συγκροτούν δυνητικά και από κοινού ένα πλουραλιστικό δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μεγάλης ισχύος − που κακώς παραβλέπεται ή/ και ενίοτε υποτιμάται.

Όμως η συγκεκριμένη περιορισμένη και αποσπασματική προσπάθεια των ΤοΜΥ έχει αβέβαιη και πενιχρή χρηματοδοτική βάση, αντιτεχνολογικό χαρακτήρα, και δεν προσφέρει εναλλακτικές επιλογές στους πολίτες. Παρά το γεγονός ότι στη χώρα μας δεν έχει αναδειχθεί ένα ηγεμονικό πρότυπο στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, εντούτοις η συμβολή των ΤοΜΥ σε αυτήν δεν είναι θετική και συμπληρωματική. Συνιστά μια «αρχαϊκή» θέση ασύμβατη με το επίπεδο κοινωνικής και υγειονομικής ανάπτυξης της χώρας και παραγνωρίζει τις προτιμήσεις των χρηστών των υπηρεσιών υγείας και γενικότερα των πολιτών.

Πώς σας φαίνεται η οργανωτική και διοικητική υπαγωγή του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) στον ίδιον τον υπουργό Υγείας, σχήμα το οποίο καθιέρωσε ο τέως υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός; Είναι σχήμα λειτουργικό αυτό; Μπορεί ο ΕΟΠΥΥ να αναπτυχθεί χωρίς να διαθέτει στοιχειώδη οργανωτική και διοικητική αυτονομία;

Η υπαγωγή του ΕΟΠΥΥ με αυτή τη μορφή συνιστά μια αδόκιμη και δυσερμήνευτη «κίνηση». Πιθανώς να υπονοεί τη έλλειψη «εμπιστοσύνης» στην αυτοτέλεια του οργανισμού και την πρόθεση πλήρους και ασφυγκτικού ελέγχου από την κεντρική διοίκηση.

Προφανώς δεν επιχειρείται δι' αυτού και δεν υπαινίσσεται με κανέναν τρόπο την μετατροπή του υφιστάμενου ιατρό ασφαλιστικού σχήματος σε δημόσιο (κρατικό) σύστημα χρηματοδοτούμενο από τη γενική φορολογία. Δηλαδή σε πλήρες και ολοκληρωμένο ΕΣΥ στη θέση του υφιστάμενου «υβριδικού» σχήματος.

Στην πραγματικότητα συνιστά ένα «παράδειγμα» πολιτικής αμηχανίας. Μια αιώρηση ανάμεσα στην ιδεολογική προσταγή για την «κρατικοποίηση» της ιατρικής περίθαλψης και την πολιτική πρακτική που «ωθεί» σε ένα μεικτό και πλουραλιστικό σύστημα υγείας. Το εγχείρημα δεν προσέδωσε βελτιώσεις στην αποδοτικότητα και την βέλτιστη κατανομή των πόρων.

Ακόμη, η προσέγγιση αυτή αποτέλεσε εμπόδιο στην ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης του ΕΟΠΥΥ σε μοναδικό ενιαίο τρίτο πληρωτή (μονοψώνιο) που «εκ των πραγμάτων» συγκροτεί μια μεταρρυθμιστική πρόταση με βάση τη διάκριση της προσφοράς από τη ζήτηση στα πλαίσια του «ελεγχόμενου ανταγωνισμού» από το κράτος.

Πώς σχολιάζετε το σχήμα το οποίο συνήθιζε να μας παρουσιάζει η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, σύμφωνα με το οποίο οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. είχαν στόχο τη διάλυση του δημοσίου συστήματος Υγείας, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κατάφερε να κρατήσει το σύστημα στα «πόδια» του;

Είναι αλήθεια ότι υπήρξε μια πολεμική ρητορική άνευ λόγου και χωρίς πραγματικό αντικείμενο, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια. Τα «αστικά» κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) μετά από μια μακρά περίοδο «επώασης» φαίνεται ότι έχουν καταλήξει στην υποστήριξη ενός μεικτού σχήματος με κοινωνικό χαρακτήρα στον υγειονομικό τομέα. Ένα μίγμα δημόσιας κρατικής εμπλοκής και κοινωνικής ασφάλισης με εμφανή και διακριτή παρουσία του ιδιωτικού τομέα.

Η πολιτική αυτή δοκιμάστηκε από τη δραματική μείωση των υγειονομικών πόρων και την υποχρηματοδότηση εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των «μνημονιακών» προγραμμάτων. Η προσέγγιση της «ριζοσπαστικής» αριστεράς για την πλήρη κρατικοποίηση δεν αποδείχθηκε ότι έχει προγραμματική πληρότητα και πολιτική εφικτότητα, ενώ η ανάταξη του ΕΣΥ και γενικότερα του υγειονομικού τομέα παραμένει σε μείζονα εκκρεμότητα. Το σύστημα υγείας χρειάζεται υποστήριξη για να σταθεί «στα πόδια του» και να υπερβεί τη κρίση.

Τα σχετικά μεγέθη καταδεικνύουν την κατάσταση: ιδιωτική δαπάνη 39.5%, δημόσια δαπάνη 5.1% του ΑΕΠ, καταστροφικές δαπάνες 13.6% των νοικοκυριών και ανικανοποίητες ανάγκες για οικονομικούς λόγους 18.3% , στο κατώτερο πεμπτημόριο του πληθυσμού. Τα μεγέθη αυτά είναι μακράν κατώτερα του μέσου όρου χωρών του ΟΟΣΑ και ακόμη περισσότερο των αντίστοιχων της ΕΕ.

Εάν σας ρωτούσε σήμερα ο νέος υπουργός Υγείας σε ποιους τομείς της Υγείας γενικά απαιτούνται επείγουσες και άμεσες παρεμβάσεις και σε ποιους άλλους τομείς της Υγείας απαιτούνται μεσομακροπρόθεσμες, αλλά συγκροτημένες αναδιαρθρώσεις και μεταρρυθμίσεις, ποιες απαντήσεις θα δίνατε;

Η μεταρρύθμιση και ανάταξη του συστήματος υγείας δεν κατέστη δυνατή με τα «μνημονιακά προγράμματα», ούτε με κάποια απόπειρα «ελληνοποίησης». Η δραματική μείωση της δημόσιας δαπάνης και η υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας ωθεί σε μια «κακή ισορροπία» τον υγειονομικό τομέα.

Η κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού απαιτεί διαρθρωτικές αλλαγές μείζονος κλίμακας με επίκεντρο: (α) την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και (β) τον έλεγχο του φαινομένου των ιδιωτικών πληρωμών και παραπληρωμών, ώστε να αναστραφεί η de facto «αποασφάλιση» του πληθυσμού και η καθοδική εξέλιξη που συνεχίζεται για δέκατο χρόνο.

Η υφιστάμενη κατάσταση στον υγειονομικό τομέα απαιτεί μείζονος εμβέλειας διαρθρωτικές αλλαγές «εν πτήσει» σε μια χώρα που πάσχει βαρέως από το σύνδρομο της μεταρρυθμιστικής κόπωσης. Η επίλυση αυτού του προβλήματος είναι ένα μείζον πολιτικό ζήτημα αλλά και μια ιστορική πρόκληση.

Έχουν την πολυτέλεια τα νοσοκομεία του ΕΣΥ της χώρας μας να συνεχίσουν να λειτουργούν υπό το ισχύον οργανωτικό, νομικό και επιχειρησιακό καθεστώς ή απαιτούνται τώρα γενναίες μεταρρυθμίσεις σε αυτόν τον πολύπαθο και ιδιαιτέρως κοστοβόρο τομέα;

Σε μια υγειονομική «αγορά» που βασίζεται στη διάκριση της προσφοράς από τη ζήτηση στα πλαίσια ενός μεικτού συστήματος υγείας −όπως είναι το σύστημα υγείας στη χώρα− η αποδοτική χρήση των πόρων διασφαλίζεται σε συνθήκες «ελεγχόμενου ανταγωνισμού» από την κεντρική διοίκηση.

Κατά συνέπεια, το «διοικητικό ανάλογο» μιας τέτοιας σχέσης δεν μπορεί παρά είναι η αυτοτελής και αυτοδιαχειριζόμενη νομική προσωπικότητα των νοσηλευτικών ιδρυμάτων ως νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με σύγχρονο και επαγγελματικό μάνατζμεντ. Μια εκδοχή που προσφέρει το κατάλληλο πλαίσιο για την αποδοτική χρήση των πόρων και την προσφορά εναλλακτικών επιλογών για την ανταπόκριση των υπηρεσιών στις προτιμήσεις και τις προσδοκίες των πολιτών.

Μια κατεύθυνση που αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση πολιτικής και κοινωνικής «νομιμοποίησης» της εθνικής πολιτικής υγείας αλλά και του υγειονομικού τομέα γενικότερα. Η εξέλιξη αυτή συνιστά συνθήκη «sine qua non» για την ολική επαναφορά των κριτηρίων της ιατρικής αποτελεσματικότητας, της οικονομικής αποδοτικότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας, στην εθνική πολιτική υγείας.

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Γ. Κυριόπουλος για ανάρτηση Δούρου με την καπνίστρια Μελίνα: “Αιωρείται ανάμεσα στην άγνοια και την ύβρη”

Σάλο έχει προκαλέσει η ανάρτηση της Ρένας Δούρου στα κοινωνικά δίκτυα, η οποία απεικονίζει τη Μελίνα Μερκούρη να απολαμβάνει το τσιγάρο της.


Η ανάρτηση της πρώην Περιφερειάρχη Ρένας Δούρου προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, καθώς πολλοί υπενθυμίζουν ότι η αγαπημένη ηθοποιός και πολιτικός έχασε τη ζωή της νικημένη από τον καρκίνο των πνευμόνων.

Ο καθηγητής και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας κ. Γιάννης Κυριόπουλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Iatropedia.gr επισημαίνει τα διαχρονικά λάθη και τις αβλεψίες των πολιτικών πάνω σ'αυτό το τόσο σοβαρό δημόσιας υγείας, το οποίο τις τελευταίες μέρες έχει βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο πολιτικής αντιπαράθεσης, ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Οσο για την ανάρτηση της Ρένας Δούρου ο καθηγητής κ. Κυριόπουλος σχολιάζει χαρακτηριστικά:

“Είναι βέβαιο ότι ο πρόωρος θάνατος -από «καρκίνο του πνεύμονος»- της «καπνίστριας» Μελίνας Μερκούρη αποτελεί επικύρωση όλων όσων έχει αναδείξει διαχρονικά η επιστημονική έρευνα. Ως εκ τούτου η ανάρτηση αυτή αιωρείται ανάμεσα στην άγνοια (το πλέον πιθανό) και την «ύβρη» (από άγνοια). Που αίρεται βεβαίως με τη δημόσια αναίρεσή της”.

Δείτε την ανάρτηση:


Γιάννης Κυριόπουλος: Η δημόσια επίδειξη καπνίσματος στην πολιτική αποτελεί επιθετικό “παράδειγμα”
 

ΕΡ: Κύριε καθηγητά, πως κρίνετε τη στάση της κυρίας Δούρου, να προβάλλει δημόσια μια «θετική» εικόνα για το κάπνισμα;

Γ.Κ: Εξήντα πέντε και πλέον έτη μετά την έναρξη (1951) της περίφημης έρευνας των σπουδαίων Βρετανών επιδημιολόγων Ρίτσαρντ Ντολ και Ρίτσαρντ Πήτο για τη συσχέτιση καπνίσματος και καρκίνου του πνεύμονος τα ευρήματά της επιβεβαιώνονται σταθερά και διαρκώς.



Η συσχέτιση αυτή αναφέρεται ακόμη και σε μια σειρά άλλων μορφών καρκίνου (στόματος, λάρυγγος, οισοφάγου, ουροδόχου κύστεος) αλλά και σε χρόνια νοσήματα του καρδιαγγειακού (ισχαιμική νόσος) και αναπνευστικού συστήματος (χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια) που επίσης συνδέονται με το κάπνισμα. Όμως οι επιπτώσεις αυτές συχνά παραβλέπονται και αποσιωπούνται παρά το υψηλό υγειονομικό και οικονομικό κόστος που επιφέρουν στα νοικοκυριά και την κοινωνία.

Η επιστημονική κοινότητα, οι διεθνείς οργανώσεις της υγείας αλλά και τα κράτη καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της «καπνιστικής επιδημίας» σε όλο τον κόσμο με θετικά αποτελέσματα, άλλοτε άλλης επίδοσης.

Στο πλαίσιο αυτό η -προ καιρού- δημόσια αρνητική αναφορά του Επιτρόπου Υγείας της ΕΕ Βιτένις Αντριουκαΐτις για τη δημόσια στάση του «καπνιστή» πολιτικού και πρόσφατα η ανάρτηση της φωτογραφίας της «καπνίστριας» Μελίνας Μερκούρη συνιστούν επιθετικά «παραδείγματα» που συμβάλλουν στην ακύρωση της επιστημονικής έρευνας αλλά και της πολιτικής υγείας που οφείλει να βασίζεται σε τεκμήρια.

Επιπροσθέτως συμβάλλουν στην αποδυνάμωση της επιχειρηματολογίας και της προσπάθειας για τον έλεγχο της «καπνιστικής επιδημίας».

Ενδεχομένως εγείρουν και κοινωνικοπολιτισμικά ζητήματα για τη δημόσια θέση των επωνύμων προσώπων στα θέματα της υγείας γενικότερα.

Κυρίως όμως υπαινίσσονται μια λανθασμένη πρακτική «δικαιωματισμού» που πλήττει αφενός τους καπνιστές και το δικαίωμά τους στην ορθή και πλήρη πληροφόρηση που αποτελεί συνταγματική «μέριμνα» του κράτους και αφετέρου τους μη καπνιστές και ιδίως τα παιδιά που βλάπτονται από το παθητικό κάπνισμα.

Περισσότερα...

“Αναζητώντας το χαμένο χρόνο” …στην υγεία

Συνέντευξη με τον Γιάννη Κυριόπουλο

Healthview.gr

Λίγο πριν εγκαταλείψουν οι “παλιοί” και εγκατασταθούν οι “νέοι” υπουργοί στο κτίριο του υπουργείου Υγείας στην οδό Αριστοτέλους, ο Γιάννης Κυριόπουλος μιλάει στο Healthview για τα πεπραγμένα στην υγεία την τελευταία τετραετία.

Ο ομότιμος καθηγητής οικονομικών της υγείας και πρώην Κοσμήτορας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας έχοντας βαθιά γνώση των προβλημάτων αλλά και των παθογενειών του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, μιλάει για τη παρακαταθήκη που αφήνουν οι απερχόμενοι στους επερχόμενους, τα λάθη, τις αδυναμίες αλλά και τις προσπάθειες που έγιναν. Στέκεται στην επέκταση της ασφαλιστικής κάλυψης και στις επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάει για την επικράτηση πολιτικών κερδοσκοπιών έναντι της πραγματικής αποκάλυψης ανήθικων πρακτικών, για τα δημοσιονομικά περιθώρια να επιλυθούν σοβαρά προβλήματα στην υγεία, και απαντά στις ανησυχίες αυτών που θεωρούν ότι έρχεται φιλελεύθερη λαίλαπα, ότι “δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ΝΔ έχει μεταβάλλει τη θέση της και ότι προωθεί την «ιδιωτικοποίηση» των υπηρεσιών υγείας”.

Ο κος Κυριόπουλος θέτει επίσης την ανάγκη ενός μεταρρυθμιστικού προγράμματος μακράς πνοής που θα έχει περισσότερη μεθοδικότητα και λιγότερη ρητορική, και τέλος δίνοντας ως τίτλο των πεπραγμένων της τετραετίας που πέρασε, τον τίτλο του 7τομου μυθιστορήματος του Μισέλ Προυστ, “αναζητώντας το χαμένο χρόνο”, μας δίνει την αφορμή, να σκεφτούμε ότι αυτό, ενδεχομένως να είναι και ένα καλό μότο για τους νέους “ενοίκους” της Αριστοτέλους, στους οποίους το Healthview με την ευκαιρία εύχεται καλή δύναμη.

1.Ποια ήταν η πιο σημαντική πρωτοβουλία στην υγεία της προηγούμενης κυβέρνησης που πιστεύετε ότι πρέπει να είναι παρακαταθήκη για την επόμενη.

Οι απόπειρες ασφαλιστικής επέκτασης (κάλυψη ανασφαλίστων) και μεταρρύθμισης στη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (ΤοΜΥ). Οι οποίες όμως αποδείχθησαν τελικά ατελέσφορες στη συγκεκριμένη εκφορά τους. Παραμένουν σε εκκρεμότητα. Με διαφορετική εκδοχή βέβαια.

2.Η συμπληρωματική ερώτηση. Ποια, η μεγαλύτερη αποτυχία της σημερινής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.

Η προσπάθεια «χειραγώγησης» του ΕΟΠΥΥ και η άμεση υπαγωγή του στην κεντρική διοίκηση, στο Υποργείο Υγείας. Καθώς και τα φαινόμενα η διεύρυνσης των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων στην υγεία για τα οποία δεν υπήρξαν πειστικές απαντήσεις.

3.Ποια ελλείμματα οφείλει σε προτεραιότητα να καλύψει η επόμενη κυβέρνηση, και πόσο μεγάλη δημοσιονομική ελευθερία πιστεύετε ότι διαθέτει, δεδομένων των δεσμεύσεων μας απέναντι στους δανειστές.

Ο δημοσιονομικός χώρος είναι εξαιρετικά περιορισμένος και θα συνεχίσει να είναι για μακρό διάστημα (δημόσια δαπάνη για την υγεία 5.1% έναντι «μνημονιακού στόχου» 6.0% και μέσου ευρωπαϊκού όρου 7.5%).
Ως εκ τούτου το δίλημμα που τίθεται είναι: η συνέχιση της λιτότητας στον ίδιο δρόμο ή αναζήτηση της αποδοτικότητας με διαρθρωτικές αλλαγές. Πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται συνέχιση της προσπάθειας για -ένα μακράς πνοής- μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Με περισσότερη φαντασία και μεθοδικότητα.

4.Όσον αφορά το βασικό αφήγημα της κυβέρνησης για την δωρεάν πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες υγείας. Πόσο αληθές είναι αυτό, και τι κόστος έχει στο δημόσιο σύστημα και στους ασφαλισμένους;

Περισσότερα...

Περί υγείας …..και άλλων

Της Γεωργίας Πιστόλλα* -
Candiadoc.gr

Τις τελευταίες ημέρες, ίσως και λόγω προεκλογικής περιόδου, καθημερινά διαβάζουμε, ακούμε στην τηλεόραση διάφορες απόψεις από καλεσμένους σε εκπομπές και οι πολιτικοί μας κάνουν δηλώσεις για διάφορα θέματα που αφορούν τους πολίτες.

Ποια είναι άραγε η πραγματικότητα;

Για να ενημερωθεί ο πολίτης υπάρχουν φορείς όπως η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία που μέσω ερευνών ή συλλογής δεδομένων τοποθετoύνται επίσημα για όλα τα θέματα που αφορούν την Ελληνική πραγματικότητα. Καλό λοιπόν είναι ό,τι μας πληροφορεί κάποιος από τους πολιτικούς να μας αναφέρει και την πηγή που πηγάζουν τα αναφερόμενα του, διαφορετικά προσβάλει τη νοημοσύνη μας και την αξιοπρέπεια μας.

Λίγα λόγια λοιπόν για την υγεία:

Κάθε έτος η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία δημοσιεύει στοιχεία που αφορούν την χρηματοδότηση των δαπανών Υγείας σε εθνικό επίπεδο. Η χρηματοδότηση αυτή κωδικοποιείται με βάση το εγχειρίδιο Συστήματος Λογαριασμών Υγείας 2011, που η εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση υποχρεούται να τηρεί και να ενημερώνει την Eurostat και τον ΟΟΣΑ.

Τα στοιχεία που θα αναφερθούν βρίσκονται σε σελίδα της ΕΛΣΤΑΤ[1] και ο αναγνώστης μπορεί να ενημερωθεί.
2013 8,41% 2014 7,95% 2015 8,09% 2016 8,28% 2017 8,04% Η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι:
2013 8,41%
2014 7,95%
2015 8,09%
2016 8,28%
2017 8,04%

Η συνολική δημόσια και ιδιωτική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας σε εκατ. Ευρώ είναι:
έτος Δημόσια συνολική χρηματοδότηση Ιδιωτική συνολική χρηματοδότηση
2013 9.445,9 5.616,3
2014 8.267,0 5.737,9
2015 8.312,2 5.765,4
2016 8.923,8 5.625,4
2017 8.815,8 5.614,7

Στο παρακάτω διάγραμμα σχήμα παρουσιάζεται η ποσοστιαία συμμετοχή της Γενικής Κυβέρνησης, ΟΚΑ, ιδιωτικού τομέα στην χρηματοδότηση των δαπανών υγείας.

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ


Κατανομή δημόσιων δαπανών

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

 

Για λόγους χώρου δεν είναι εφικτό να συνεχίσω με την παράθεση στοιχείων όμως στο τέλος παραθέτω τις αντίστοιχες σελίδες ώστε ο κάθε πολίτης να ενημερωθεί.

Στις 21/6/2019 δόθηκαν στην δημοσιότητα από την ΕΛΣΤΑΤ στοιχεία που αφορούν το κίνδυνο φτώχειας, την οικονομική ανισότητα, την υλική στέρηση-συνθήκες διαβίωσης και δείκτες ευημερίας –δυσκολίες στέγασης που αφορούν τον ελληνικό πληθυσμό. Είναι πολύ ενδιαφέροντα και δείχνουν σε τη κατάσταση είμαστε σήμερα σε σχέση με πριν[2].

https://www.statistics.gr/el/statistics/-/publication/SHE35/2017
https://www.statistics.gr

Επιστροφή δεν δικαιολογείται, κοινωνικά αγαθά όπως η υγεία και η παιδεία πρέπει να παραμείνουν δημόσια. Είναι κατακτήσεις του λαού μας που πρέπει να διατηρηθούν και ότι λάθη έγιναν ας είναι εμπειρία για το μέλλον και όχι ψευδοαφορμή για επιστροφή στο παρελθόν και την ιδιωτικοποίηση των πάντων. Ας σκεφτούμε όλοι μας με το δημοκρατικό πνεύμα που διέπει τον λαό μας. Όλους τους γνωρίζουμε και όπως λέει ο Αΐνστάιν «Όποιος είναι απρόσεκτος με την αλήθεια στα μικρά ζητήματα, δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος στα μεγάλα ζητήματα.»

*Η Γεωργία Πιστόλλα είναι Μαθηματικός, Msc,Mba,Phd

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.

ΠΗΓΗ:https://medispin.blogspot.com 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Αύγουστος 2019
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ