Άρθρα - απόψεις

Η πρόνοια στην Υγεία κατέρρευσε

Οι Δημόσιες Προνοιακές Μονάδες Περίθαλψης κατέρρευσαν επί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από τις τρομακτικές ελλείψεις προσωπικού και την έλλειψη κονδυλίων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι υπουργοί Υγείας παρότι ως αριστεροί διατείνονται ότι είναι υπέρ του λαού και του φτωχού στην πράξη απέδειξαν το αντίθετο αφού οι πρόνοια είναι ανύπαρκτη σήμερα .

Οι συνθήκες εργασίας αλλά και περίθαλψης των ατόμων με αναπηρία ή άλλων προνοιακών περιστατικών είναι άκρως επικίνδυνες με αποτέλεσμα οι περιθαλπόμενοι να τραυματίζονται σοβαρά ή να αυτοτραυματίζονται.

Οι Νοσηλευτές δεν έχουν την δυνατότητα λόγω συνθήκων να προσφέρουν ασφαλείς και ποιοτικές υπηρεσίες σε 40 περιθαλπόμενα ανάπηρα παιδιά ή κατάκοιτους ηλικιωμένους, οι περισσότεροι με ψυχικές διαταραχές και όλοι χρήζουν ατομικής περιποίησης καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου (καθαριότητα, φαγητό, μπάνιο, προστασία κλπ.).

Σε κάθε Κέντρο Κοινωνικής Προστασίας, περιθάλπονται ταυτόχρονα χρόνιες παθήσεις, άτομα με ειδικές ανάγκες, ευπαθείς ομάδες, παιδιά για υιοθεσία που με βάση τις επιστημονικές ανάγκες θα έπρεπε να περιθάλπονται σε ξεχωριστές μονάδες.

Η κοινή Νοσηλεία διαφορετικών περιστατικών μετατρέπει τις συνθήκες περίθαλψης και εργασίας σε «κόλαση». Η έλλειψη Μονάδων έχει αυξήσει τις λίστες αναμονής για περίθαλψη ατόμων που ανήκουν σε οικογένειες που δεν έχουν στον «ήλιο μοίρα». Η λίστα αναμονής για εισαγωγή σε Προνοιακές Μονάδες σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνάει τον ένα χρόνο.

 Μειώθηκε το προσωπικό των Προνοιακών Μονάδων

Το προσωπικό των Προνοιακών Μονάδων πριν την κρίση ήταν 5.500. 1/1/2015 ήταν 4.000 το προσωπικό στις Μονάδες και 31/3/2019 ήταν 2.600 (μόνιμοι – επικουρικοί). Δεν έγινε καμία πρόσληψη παρά μόνο ελαχίστων επικουρικών, παρότι καθημερινά έχουμε αθρόες συνταξιοδοτήσεις και αύξηση της ζήτησης των υπηρεσιών.

Λόγω έλλειψης προσωπικού και κονδυλίων δεν υπάρχουν προγράμματα αποιδρυματοποίησης. Αφέθηκαν στις Μ.Κ.Ο. με αμφίβολα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Οι Προνοιακές Μονάδες περίθαλψης δεν διαθέτουν οργανόγραμμα λειτουργίας. Το λιγοστό προσωπικό μετακινείται από μονάδα σε μονάδα.

ΠΗΓΗ:https://www.healthweb.gr/

Επιστροφή στο σχολείο: Τι κινδύνους “κουβαλάνε” οι βαριές σχολικές τσάντες

Δωροθέα Γαληνού
Τα βαριά σακίδια μπορεί να προκαλέσουν ακόμη και μόνιμες βλάβες στη σπονδυλική στήλη των παιδιών.

Και για του λόγου του αληθές έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, η οποία κατέδειξε ότι η μεταφορά βαριών σακιδίων μπορεί να συμπιέσει τους δίσκους της σπονδυλικής στήλης και να αυξήσει την καμπυλότητα της κάτω μοίρας της.

«Η σπονδυλική στήλη αναπτύσσεται κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και μέχρι την ηλικία των 24 ετών. Λαμβανομένου υπόψη ότι το 45% της συνολικής ανάπτυξης των οστών συντελείται από το τέλος της παιδικής ηλικίας και κατά την εφηβεία, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οποιαδήποτε βλάβη προκύψει στη συγκεκριμένη περίοδο θα ακολουθεί το άτομο σε όλη του τη ζωή» εξηγεί ο φυσιοθεραπευτής – χειροθεραπευτής κ. Γιώργος Κακαβάς : «Η συστηματική μεταφορά πολύ βαριών χειραποσκευών, σακιδίων, ακόμα και τσαντών-τρόλεϊ δημιουργεί μια σειρά από μυοσκελετικά προβλήματα, με συνηθέστερα τη σκολίωση, την οσφυαλγία και τους πόνους στον αυχένα, τους ώμους και την πλάτη.

 

Οδηγίες προφύλαξης

Προς αποφυγή των προβλημάτων αυτών «τα παιδιά θα πρέπει να συνηθίζουν από μικρή ηλικία να τοποθετούν τη σάκα τους στην πλάτη, χρησιμοποιώντας και τους δύο ιμάντες, και όχι στον έναν ώμο, παρότι -ειδικά οι έφηβοι- το θεωρούν πιο cool. Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, για να μεταφέρουν το σακίδιο και στους δύο ώμους είναι το βάρος του να μην είναι υπερβολικό και το μέγεθος της σάκας να μην ξεπερνά το μέγεθος της πλάτης.

Επίσης, καλό είναι το σακίδιο πλάτης να έχει ιμάντα μέσης, ο οποίος βοηθά στη μεταφορά του φορτίου. Σημειωτέον ότι το σακίδιο δεν θα πρέπει να ζυγίζει πάνω από το 10 έως 15% του σωματικού βάρους και η διάρκεια μεταφοράς του να είναι η ελάχιστη δυνατή, καθώς η επαναλαμβανόμενη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης λειτουργεί συσσωρευτικά με αποτέλεσμα μεγαλύτερες βλάβες με την πάροδο του χρόνου», επισημαίνει ο κ. Κακαβάς.

Ο τρόπος που φορτώνεται το σακίδιο είναι επίσης σημαντικός. «Πρώτα πρέπει να τοποθετούνται τα βαρύτερα αντικείμενα, έτσι ώστε να μεταφέρονται χαμηλά και κοντά στο σώμα. Στη συνέχεια, η συμπλήρωση με τα ελαφρύτερα αντικείμενα πρέπει να γίνεται με τρόπο που το βάρος να κατανέμεται ομοιόμορφα. Είναι επίσης σημαντικό τα αιχμηρά, ογκώδη αντικείμενα να τοποθετούνται έτσι ώστε να μην ακουμπούν στην πλάτη».

Τελευταία και μετά τις προειδοποιήσεις των ειδικών, όλο και περισσότεροι ενήλικες επιλέγουν τη χρήση τσάντας-τρόλεϊ είτε για δική τους χρήση, είτε για τα παιδιά τους. Προϋπόθεση να μην υπερφορτώνονται, γιατί σ’ αυτή την περίπτωση η μετακίνησή τους απαιτεί τη στροφή του κορμού και γενικά προκαλεί διαταραχή της ευθύγραμμης στάσης της σπονδυλικής στήλης με τα ίδια δυσμενή αποτελέσματα.

ΠΗΓΗ:https://www.healthreport.gr

Σε δημογραφικό αδιέξοδο η χώρα – Έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Καθώς η χώρα βγαίνει από τη 10ετή κρίση και οι προσδοκίες ότι η οικονομία βρίσκεται στην αρχή ενός ανοδικού κύκλου έχουν αυξηθεί, κοινός τόπος είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δημογραφικό αδιέξοδο που δεν πλήττει μόνο τον πληθυσμό της αλλά υπονομεύει και την οικονομική ανάκαμψη της χώρας.

Αν σκεφτεί κανείς πως μια αύξηση του πληθυσμού κατά 100.000 οδηγεί σε άνοδο κατά 3% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ενώ μια αύξηση των ηλικιωμένων (άνω των 65 ετών) κατά περίπου 50.000 οδηγεί σε μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά περίπου 15%, τότε το μέλλον φαντάζει ζοφερό, καθώς στο αρνητικό σενάριο ο πληθυσμός της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί το 2035 ως 1,4 εκατ. και το 2050 ως και 2,5 εκατ., ενώ οι άνω των 65 ετών αναμένεται να αποτελούν το 27,9% και το 33,1% του πληθυσμού αντίστοιχα, από το 20,9% σήμερα, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ του Τάσου Μαντικίδη στο «Βήμα της Κυριακής».

Ο δείκτης γονιμότητας
Η μέση Ελληνίδα πλέον δεν γεννά δύο παιδιά, που στατιστικά απαιτούνται ώστε να φέρει στη ζωή μία κόρη που θα την αντικαταστήσει.

Ο δείκτης γονιμότητας της μέσης Ελληνίδας έχει πέσει στα 1,3 παιδιά, όταν τη δεκαετία του 1960 βρισκόταν στα 2,3 παιδιά ανά γυναίκα, πάνω από το όριο αντικατάστασης γενεών (2,1 παιδιά ανά γυναίκα).

Με τους θανάτους να ξεπερνούν τις γεννήσεις, εκατοντάδες χιλιάδες νέους και μορφωμένους να έχουν μεταναστεύσει και την Ελλάδα να έχει έναν από τους πιο γηρασμένους πληθυσμούς στην Ευρώπη, η χώρα όχι μόνο δεν θα μπορεί τις ερχόμενες δεκαετίες να παράγει επαρκή πλούτο για τους πολίτες της, αλλά ίσως βρεθεί αντιμέτωπη με την ίδια τη βιωσιμότητά της ως ενός σύγχρονου έθνους-κράτους.

Σήμερα, ζούμε πολύ περισσότερα χρόνια, είμαστε πιο γερασμένοι, κάνουμε λιγότερα παιδιά και λιγότερους γάμους, χωρίζουμε πιο εύκολα, η δομή των νοικοκυριών και των οικογενειών μας έχει αλλάξει ριζικά, ενώ οι δημογραφικές εξελίξεις οδηγούν άμεσα τις επόμενες δεκαετίες σε μια επιτάχυνση της γήρανσης και σε μια μείωση, μικρότερη ή μεγαλύτερη, του πληθυσμού μας.

 

Οι αριθμοί
Σύμφωνα με έρευνα του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο πληθυσμός της χώρας το 2035 θα κυμαίνεται ανάλογα με τις προβολές διαφόρων σεναρίων από 10,4 έως 9,5 εκατ. σημειώνοντας μείωση από 0,44 έως και 1,4 εκατ. σε σχέση με σήμερα, ενώ το 2050 θα κυμαίνεται από 10 έως 8,3 εκατ. σημειώνοντας μείωση από 0,8 έως και 2,5 εκατ. αντίστοιχα.

Παράλληλα το 2035 το ποσοστό του πληθυσμού που θα ξεπερνά τα 65 έτη και αυτών που θα ξεπερνούν τα 85 έτη από το 20,9% και 3% σήμερα αναμένεται να αυξηθούν στο 27,2%-27,9% για τους πρώτους και στο 4,1%- 4,5% για τους δεύτερους.

Παράλληλα, το 2050 το ποσοστό του πληθυσμού που θα ξεπερνά τα 65 έτη αναμένεται να αυξηθεί στο 30,3% -33,1% και αυτών που ξεπερνά τα 85 έτη να φθάσει το 4,9%-6,5% αντίστοιχα.

Η συρρίκνωση του συνολικού πληθυσμού που καταγράφεται σε όλα τα σενάρια και η συνεχιζόμενη γήρανσή του προφανώς αναμένεται να έχουν άμεση επίπτωση και στον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας ο οποίος φθίνει συνεχώς.

Ειδικότερα, το ποσοστό του πληθυσμού μεταξύ 15-64 ετών από το 65% σήμερα θα μειωθεί στο 60%-61% το 2035 και στο 54% έως 56,5% το 2050. Η μείωση επιταχύνεται σε όλα τα σενάρια μετά το 2030, η επιτάχυνση δε αυτή οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους: στην προοδευτική είσοδο στην ομάδα του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας των ολιγοπληθών γενεών που γεννήθηκαν μετά το 2010 και στην προοδευτική έξοδο από την ομάδα αυτή των πολυπληθέστερων γενεών των ετών 1955 -1975.

Η μείωση αυτή θα μειώσει σε σχέση με σήμερα και τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό κατά 0,5-1 εκατ. το 2035 και κατά 1,1-1,7 εκατ. το 2050.

 

Αλλαξε δραματικά το μεταπολεμικό τοπίο
Το μεταπολεμικό δημογραφικό τοπίο της Ελλάδας άλλαξε δραματικά.

Σύμφωνα με την έρευνα, για πρώτη φορά στη δημογραφική ιστορία μας ο πληθυσμός των ατόμων ηλικίας 0-14 ετών από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 υπολείπεται αυτού των 65 ετών και άνω (το 2018 οι 65 ετών και άνω ήταν κατά 800.000 περισσότεροι από τα άτομα 0-14 ετών).

Η μείωση της γαμηλιότητας και της γεννητικότητας/γονιμότητας, η αύξηση των εκτός γάμου γεννήσεων και των διαζυγίων και η ανάδειξη νέων μορφών συμβίωσης είχαν σημαντικές επιπτώσεις. Π.χ. εξαφανίστηκαν σχεδόν οι διευρυμένες οικογένειες, οι πολύτεκνες οικογένειες και προφανώς και τα πολυμελή νοικοκυριά.

Η μικρή σε μέγεθος πυρηνική οικογένεια που προκύπτει από γάμο είναι μεν κυρίαρχη ακόμη, αλλά το ποσοστό των ζευγαριών που συμβιώνουν χωρίς γάμο αυξάνεται σταθερά, όπως και ο αριθμός των μονογονεϊκών οικογενειών και ο αριθμός των άτεκνων ατόμων (>20% σχεδόν των γυναικών που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 δεν θα αποκτήσουν ένα παιδί).

Αυξάνεται τέλος και η μέση ηλικία όσων γυναικών έχουν αποκτήσει ένα πρώτο παιδί (>31 έτη).

ΠΗΓΗ:http://tinealarissa.gr/

3+1 Προτεραιότητες Υγείας

Γράφει ο Αντώνης Δημόπουλος, πρώην Γενικός Γραμματέας του υπ.Υγείας

Η έναρξη μιας νέας κυβερνητικής θητείας δίνει πάντα έναυσμα για σκέψεις και προτάσεις νέων πολιτικών, αλλά και στοιχειώδους αποτίμησης της υπάρχουσας κατάστασης ,των προβλημάτων και των τωρινών προκλήσεων.

Ειδικά σε χώρους θεσμικής μνήμης και πορείας μιας χώρας (υγεία, παιδεία ,πολιτισμός ) η συνέχεια και η ολοκλήρωση αλλά και οι αναγκαίες μεταρρυθμιστικές ρήξεις με το παρελθόν και η προσαρμογή στο μέλλον είναι κρίσιμες .

Το τέλος (..) της μνημονιακης περιόδου ,οι εμπειρίες, τα μέτρα και τα αποτελέσματα αλλά και η σοφία από την σκληρή αυτή διαδικασία απαιτούν μια γενναία ανασύνταξη των χώρων αυτών σε έναν ορίζοντα εθνικής ευθύνης

Το προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ αποτέλεσμα πολυσυλλεκτικών σκοπιμοτήτων -όπως δυστυχώς και των άλλων κομμάτων -γράφτηκε με την κλασσική συνταγή των γενικοτήτων παντός καιρού με κάποιες εξάρσεις φιλολαϊκές (κάπνισμα ,μεταφορά φαρμάκων κλπ. ) χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις ,κοστολογήσεις και προτεραιότητες.

Κυρίως όμως έλλειψε ο εσωτερικός ειρμός ,η συνολική στόχευση ,η δική της οπτική για την Υγεία του Έθνους. Η τωρινή ωστόσο περίοδος απαιτεί επιτακτικά με σαφήνεια ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατηγικών επιλογών ,χρονικών και οικονομικών δεσμεύσεων και τρόπων υλοποίησης ,και όχι μόνο διεκπεραίωση του επείγοντος και του καθημερινού .

Τρεις ( και μια ) κατά την γνώμη μου είναι οι βασικές προτεραιότητες:
1)Αναπροσδιορισμός και αξιοποίηση του ΕΟΠΥΥ .Από την ίδρυση του μέχρι σήμερα δεν έχει κατανοηθεί και κυρίως ενεργοποιηθεί η δυνατότητα του σαν εθνικού μονοψωνιου που μπορεί να εισαγάγει υγιή ανταγωνισμό, διεύρυνση και αξιολόγηση στις προσφερόμενες υπηρεσίες υγείας.

Καθυστερεί η αξιοποίηση όλου του διαθέσιμου ιατρικού δυναμικού της χώρας με ορούς και κανόνες πλουραλισμού, χωρίς κρατικιστικες και ιδιοτελείς ιδεοληψίες ,με στόχευση την βελτίωση και την επάρκεια της φροντίδας άλλα και τον αναπροσανατολισμό της.

Η στροφή στην ενεργό υγεία για όλους και η επαρκής αντιμετώπιση της επιδημίας των χρόνιων νοσημάτων είναι η μεγάλη -διεθνής – πρόκληση της εποχής και απαιτεί συγκεκριμένες τομές. Η διαπραγματευτική του δυνατότητα είναι ισχυρότατη και η τωρινή μετατροπή του σε κουμπαρά συλλογής πόρων αδιανόητη. Ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ και οι κατανομές σε παροχές χρειάζονται σημαντικό αναπροσδιορισμό , όπως και οι υπόλοιπες δαπάνες υγείας της χώρας.

2)Η ολοκληρωση της πρωτοβαθμιας φροντιδας (από όλους τους γιατρούς για όλους τους πολίτες) σε όλα τα αστικά κέντρα σε εύκολα προσβάσιμα 24ωρα τοπικά δίκτυα διάφορων μορφών- ΚΥ ,ΤΟΜΥ, δημοτικά ιατρεία ,ιδιωτικά group practice,κ.α- Με αναφορά σε οικογενειακό γιατρό -φίλο και σύμβουλο -με ελεύθερη επιλογή του καθενός και όχι θυρωρό ελέγχου χρήσης και προσπέλασης , με κουλτούρα την άσκοπη συνταγογραφηση .

Με γρήγορη και απρόσκοπτη αναφορά στους γιατρούς ειδικοτήτων και αποφόρτιση των εξωτερικών ιατρείων των Νοσοκομείων. Με γενναία μεταφορά πόρων που θα εξισορροπήσουν στοιχειωδώς το μεγάλο χάσμα από τον μέσο όρο της ΕΕ, και ταυτόχρονο εξ ορθολογισμό της κατάχρησης της βιοτεχνολογίας με άμεση επιβάρυνση των οικογενειακών προϋπολογισμών.

Τελική στόχευση η δημιουργία του ενιαίου πρωτοβάθμιου χώρου της νέας δημοσίας υγείας ( υγεία ,πρόνοια, ψυχική υγεία ,φροντίδα, διατροφή άσκηση κλπ ) Εννοείται ότι οι κανόνες περιλαμβάνουν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα ,τον έλεγχο και την στροφή από τις πανάκριβες και συχνά άσκοπες εξετάσεις υψηλής τεχνολογίας σε φθηνότερες αλλά επίσης καλές εναλλακτικές ,η αλλαγή μίγματος των φαρμάκων και η χρήση γενοσημων , και γενικά τις καλές πρακτικές άσκησης της σύγχρονης ιατρικής

3) Ο Νοσοκομειακός τομέας διαπερνάται από μια εγγενή αντίφαση που ενώ είναι γνωστή σε όλους ,διαρκώς αποσιωπάται. Ένα σύστημα σαν το ΕΣΥ με αλλεπάλληλες διαχρονικές επιστρώσεις αμέλησε (? ) παρα την δημιουργία των επτά μεγάλων περιφερειακών αλλά και άλλων νέων νοσοκομείων και συγχρόνων οδικών αξόνων που εκμηδένισαν τις αποστάσεις, να εκπονήσει νέα επιχειρησιακά σχέδια.

Συνεχίζεται στην καθημερινότητα των ΜΜΕ η διεκτραγώδηση ελλείψεων σε όλη την επικράτεια, πουθενά όμως στην κοινωνία δεν υπάρχει η διάθεση ενός στοιχειώδους νοικοκυρέματος και ιεράρχησης αλλά και αξιολόγησης των υπαρχουσών δομών και παροχών.

Την ίδια εποχή στα μεγάλα αστικά κέντρα -όπου και το κέρδος- αναπτύχθηκαν ραγδαία και επιθετικά Βιοιατρικά συμπλέγματα ( πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής περίθαλψης ) υψηλής εξειδίκευσης και υπερσύγχρονης τεχνολογίας παρέχοντας άμεση πρόσβαση αλλά παρουσιάζοντας και έντονα φαινόμενα προκλητης ζήτησης .

Περιφερειακές αναδιοργανώσεις με νέο σχεδιασμό άμεσης εξυπηρέτησης των οξέων προβλημάτων σε νοσοκομεία αιχμής αλλά και αλλαγή χρήσης πολλών νοσοκομείων, που συνδέονται ιστορικά και πελατειακά με συγκεκριμένες περιοχές ,αλλά ουσιαστικά υπολειτουργούν, είναι επείγουσες.

Η συνέργεια και αξιοποίηση Δημοσίου και Ιδιωτικού σε συμβολαιακη βάση ,με ισχυρούς κανόνες αλλά και συγκεκριμένες εφαρμογές, είναι απαραίτητη σε ένα νέο εθνικό σχεδιασμό με χρήση του Υγειονομικού χάρτη ,των δεικτών νοσηρότητας ,των ροών ασθενών ,της ανακατανομής πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού

4 )Το φάρμακο ως κοινωνικό αγαθό συνδέεται άμεσα με τις προαναφερθείσες ανακατατάξεις και θεωρώ ότι μόνο η ολοκλήρωση του ενιαίου πρωτοβάθμιου χώρου φέρνει μια νέα κουλτούρα που μπορεί να αλλάξει τις υπερβολές και τις εκτροπές και να άρει την μνημονιακη δαιμονοποιηση του.

Αυτό που πράγματι πρέπει να γίνει είναι η γενναία στήριξη της αναπτυξιακής του δυναμικής και της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας (με συνεργασία πέντε υπουργείων και συντονισμό από το γραφείο του πρωθυπουργού) Η συνεχής αλλαγή κανόνων ,οι τιμολογήσεις ,οι επιστροφές και τα claw back στο κυνηγητό της δαπάνης με έκτακτα μέτρα ,έχει τελειώσει σε απόδοση και διάρκεια.

Μπορούν να ειπωθούν άπειρα άλλα πράγματα με παραλλαγές μορφών διοικητισμού ,βελτίωσης Δ. διοίκησης και ειδικότερα του υπουργείου υγείας σαν κεντρική κυβέρνηση και τις παράλληλες δομές γενικής κυβέρνησης (ΕΟΦ,ΙΦΕΤ ,ΚΕΛΠΝΟ, Ινστιτούτα κλπ. ). Επίσης την άμεση ανάγκη ευρύτατης χρήσης πληροφορικής ,big data ,clouds ,ανανέωση ΚΕΝ , ICD10 , διαφοροποίηση χρηματοδότησης (ασφαλιστικές εισφορές -κρατικός προϋπολογισμός ).

Όμως αντί να ζητάμε διαρκώς νέους πόρους και διορισμούς ας ξανασχεδιάσουμε επιτελικά και επιχειρησιακά με σύγχρονο και αποδοτικό τρόπο τις υπάρχουσες υπηρεσίες αξιοποιώντας και περιλαμβάνοντας πρώτα ότι υπάρχει.

Θεωρώ πολιτικά καθοριστική την αποκέντρωση και την σταδιακή εφαρμογή περιφερειακών προϋπολογισμών με ευθύνη της αιρετής αυτοδιοίκησης ,της μόνης που μπορεί να πείσει τις τοπικές κοινωνίες να αναθεωρήσουν την ιδιοτελή στάση τους απέναντι στην κεντρική διοίκηση.
Το ίδιο κρίσιμη είναι η ισχυροποίηση των θεσμικών ρόλων των οργάνων εκπροσώπησης (ΠΙΣ,ΟΕΝΓΕ, ΠΦΣ, ΣΦΕΕ κλπ.) και η χειραφέτηση τους από τις συντεχνιακές λογικές και την εξάρτηση από Βιοιατρικά συμπλέγματα υψηλής κερδοσκοπίας.

Ας τελειώνουμε επιτέλους με τους εξωτερικούς καταναγκασμούς και τις εσωτερικές στρεβλώσεις ,αδράνειες και αντιστάσεις και ας οργανώσουμε καλυτέρα το μέλλον στην Υγεία και στην χώρα.

ΠΗΓΗ:https://www.healthreport.gr/

Ποιος γιατρός είναι καλός; | Θανάσης Δρίτσας

Ποιος γιατρός είναι καλός; Ο καρδιολόγος, συνθέτης και συγγραφέας Θανάσης Δρίτσας γράφει για τα κριτήρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Με ρωτάνε συχνά ασθενείς μου κατά τη διάρκεια της καρδιολογικής επίσκεψης. Γιατρέ μου έχω εκτός της καρδιάς και ένα άλλο πρόβλημα (με τον αυχένα, με τον θυροειδή, με το στομάχι μου κλπ) και θα ήθελα να μου συστήσετε έναν «καλό γιατρό» της τάδε ή της δείνα ειδικότητας. Αναρωτιέμαι συχνά τότε τι σημαίνει, για κάποιον που πάσχει, «καλός γιατρός»;

Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ οι ενδιαφερόμενοι ασθενείς αναζητούν σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες υγείας διάφορους ειδικούς, λαμβάνουν υπόψιν το αναρτημένο βιογραφικό, τα κέντρα στα οποία εκπαιδεύτηκε ο γιατρός προκειμένου να αποκτήσει την ειδικότητά του, σε ποιο πανεπιστήμιο απέκτησε τίτλο σπουδών, αν έχει κάποια υπο-εξειδίκευση και το κυριότερο πώς τον έχουν αξιολογήσει με σχόλιά τους (στη σχετική ιστοσελίδα) όσοι ασθενείς τον έχουν επισκεφτεί. Αρκετά Ιδρύματα, Πανεπιστημιακά κέντρα και Νοσοκομεία του εξωτερικού αναρτούν στην ιστοσελίδα τους ποσοστά επιτυχίας, συνολικό αριθμό επεμβάσεων (κυρίως σε χειρουργούς), θνητότητα και ποσοστά επιπλοκών όλων των γιατρών που απαρτίζουν την ιατρική ομάδα του κάθε κέντρου. Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες διαθέτουν (ακόμη) Εθνικό Σύστημα Υγείας ο οικογενειακός γιατρός θα παραπέμψει σε ειδικό νοσοκομειακό γιατρό κατά περίπτωση και ο ασθενής δεν απασχολείται καθόλου με την επιλογή αυτή. Εκεί υπάρχει εμπιστοσύνη στο κρατικό σύστημα υγείας και το σύστημα θα βρει τον «καλό γιατρό».


Στην Ελλάδα τα πράγματα αποκτούν μια συχνά παρανοϊκής φύσης ιδιαιτερότητα. Τα κριτήρια του «καλού γιατρού» βασίζονται σε απόψεις γειτόνων, συγγενών και γενικά στην άποψη της πιάτσας ή των οδηγών ταξί. Να μην υποτιμάται καθόλου η καταλυτική επίδραση που ασκεί τελικά στην ελληνική κοινωνία η άποψη των πολύπειρων ταξιτζήδων-όσον αφορά επιλογή γιατρών. Επίσης ο καλός γιατρός για τον έλληνα ασθενή πρέπει οπωσδήποτε να είναι «καθηγητής», διαφορετικά προξενεί έντονες αμφιβολίες περί της ποιότητάς του. Να αναφέρω βέβαια ότι είμαστε-μάλλον-η μοναδική χώρα παγκοσμίως στην οποία δεν είναι ξεκάθαρο ότι η ακαδημαϊκή ιδιότητα (καθηγητής) σημαίνει έμφαση στην έρευνα και στην διδασκαλία φοιτητών και δεν αποτελεί κριτήριο κλινικής ποιότητας, εμπειρίας και δεξιότητας του γιατρού. Ένα σοβαρότατο κριτήριο επιλογής γιατρού για τον μέσο Έλληνα είναι ασφαλώς η τοποθεσία (βλ. κέντρο Αθήνας ή βόρεια προάστια) και η επίπλωση του ιδιωτικού του ιατρείου. Επίσης σημαντικά κριτήρια στην επιλογή του «καλού γιατρού» για τον Έλληνα ασθενή είναι ο κυβισμός, το χρώμα και η μάρκα αυτοκινήτου με το οποίο φτάνει ο γιατρός στο ιατρείο του. Ακόμη υφίσταται ένα, ακαταμάχητο κριτήριο καλού γιατρού, το οποίο δεν καταρρίπτεται καθόλου εύκολα μεταξύ λοιπών κριτηρίων, αυτό είναι το υψηλό κόστος της επίσκεψης. Έχω με τα αυτιά μου ακούσει ασθενή να λέει για συνάδελφο γιατρό στον οποίο εξετάστηκε: «είναι πολύ δυνατός, παίρνει 150 ευρώ επίσκεψη»!

Και βέβαια ο «καλός γιατρός» στη χώρα μας συνταγογραφεί πάντα πολλά φάρμακα και άπειρες διαγνωστικές εξετάσεις. Είναι πολύ πιθανό ότι αν σταματήσεις σε κάποιον Έλληνα ασθενή τα φάρμακα ή αν του ανακοινώσεις ότι δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να εξετάζεται τόσο τακτικά θα αλλάξει γιατρό και θα βρει έναν «καλύτερο» γιατρό ο οποίος γράφει μόνον φάρμακα.

ΣΧΕΤΙΚΑ
Η ιατροποίηση της διάχυτης δυστυχίας του πολιτισμού μας
Η ιατροποίηση της διάχυτης δυστυχίας του πολιτισμού μας
Για παράδειγμα, ένα μεγάλο ποσοστό των προερχόμενων στον καρδιολόγο στα πλαίσια διερεύνησης υπέρτασης πάσχουν από ήπια αρτηριακή υπέρταση που συνδυάζεται με παχυσαρκία και καθιστική ζωή. Εκεί η απώλεια βάρους και η επιστροφή σε φυσιολογικές τιμές δείκτη μάζας σώματος συχνά εξαλείφουν ήπια αυξημένες τιμές αρτηριακής πίεσης. Και όμως αν ο σωστός γιατρός μιλήσει για απώλεια βάρους και συστηματική άσκηση, ως μόνη θεραπευτική παρέμβαση σε μια πρώτη δοκιμαστική φάση, σίγουρα δεν θα ξαναδεί τον συγκεκριμένο ασθενή. Ο ασθενής αυτός θα αφήσει τον «κακό» γιατρό που τον συμβουλεύει να αλλάξει τρόπο ζωής με έναν άλλο «καλό» γιατρό ο οποίος θα συνταγογραφήσει αμέσως το πολυπόθητο μαγικό χαπάκι.

Και βέβαια ο πραγματικά καλός γιατρός, εξετάζει προσεκτικά και ακούει το ιστορικό του πάσχοντα με το μυαλό του, διότι νους ορά και νους ακούει. Και όση ώρα εξετάζει και ακούει το αφήγημα του ασθενή δεν παρακολουθεί παράλληλα την οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή του. Οι στατιστικές δείχνουν ότι πολύ μεγαλύτερη επιτυχία στην ορθή διάγνωση και στη θεραπευτική τους προσέγγιση έχουν οι γιατροί που εξετάζουν προσεκτικά, που παίρνουν καλό ιστορικό, που παρακολουθούν με προσοχή το αφήγημα του ασθενή τους. Συνήθως μάλιστα οι κλινικοί γιατροί που εξετάζουν και ακούνε προσεκτικά τον ασθενή γράφουν δεν υπερ-συνταγογραφούν φάρμακα και διαγνωστικές εξετάσεις. Για την περιρρέουσα όμως ατμόσφαιρα της ελληνικής κοινωνίας όπως και για τους manager υγείας τα κριτήρια είναι πλέον αμιγώς οικονομικά και ο «καλός γιατρός» είναι αυτός που φέρνει το ζεστό χρήμα. Το καλό βιογραφικό σημείωμα, η άρτια επικοινωνία με τον ασθενή και τα κριτήρια ήθους έρχονται μάλλον τελευταία διότι αν δεν φέρνει χρήμα στην επιχείρηση ο γιατρός είναι «κακός» γιατρός. Το αξιακό σύστημα των ημερών μας αναδεικνύει ως κορυφαίο και μοναδικό πλέον το οικονομικό κριτήριο. Τι να τον κάνεις έναν άρτια εκπαιδευμένο και ανθρωποκεντρικό γιατρό (θεωρητικά καλό γιατρό) αν δεν πληρεί τα χρηματο-οικονομικά κριτήρια της επιτυχίας σήμερα. Για το επικρατούν αξιακό σύστημα της αντίληψης για την υγεία οποίος δεν φέρνει το χρήμα είναι loser και «κακός γιατρός». Όπως για τις τράπεζες ο καλός πελάτης δεν είναι αυτός που δεν χρωστάει και δεν έχει πιστωτικές κάρτες, αντιθέτως αυτός είναι ο κακός πελάτης. Ο καλός πελάτης των τραπεζών είναι ο χρεωμένος που αποπληρώνει σε μακρά περίοδο το χρέος του. Όποιος δεν βοηθάει στην κυκλοφορία του χρήματος είναι σήμερα κακός πελάτης του συστήματος, το ίδιο αφορά και τους γιατρούς δυστυχώς.

Θα κλείσω αναφέροντας και μια άλλη έκφανση της ιατρικής ιδιότητας, εκτός από τον καλό και τον κακό γιατρό, που είναι ο «άσχημος» γιατρός. Για να θυμηθούμε και το ιστορικό γουέστερν με τίτλο - «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Συχνά χαρακτηρίζεται έτσι ο γιατρός που εκφράζεται απότομα και συμπεριφέρεται αγενώς στους ασθενείς του, συχνά μπορεί να προσβάλει άσχημα και πάντα επιβάλλει την άποψή του χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αυτός ο τύπος, του άσχημου γιατρού (ο χαρακτηρισμός ουδεμία σχέση έχει με την εμφάνιση του γιατρού βέβαια), συνδέεται με κακή και πρόχειρη επικοινωνία με τον ασθενή και το συγγενικό του περιβάλλον και συχνά επισύρει την οργή και του εργασιακού του περιβάλλοντος. Αυτός ο τύπος αρνητικής συμπεριφοράς μπορεί να συνδυάζεται όμως με δεξιότητες καλού γιατρού που εδράζονται σε δύσκολο χαρακτήρα. Αυξάνονται βέβαια σταθερά στις μέρες μας και τα κρούσματα άσχημης, απαιτητικής, παράλογης και μερικές φορές βίαιας συμπεριφοράς των ασθενών προς τους γιατρούς τους. Αυτό μπορεί πλέον να προέρχεται από τον ασθενή ανεξάρτητα αν είναι καλή, κακή ή άσχημη η συμπεριφορά του θεράποντα γιατρού. Σημεία των καιρών γαρ. 

ΠΗΓΗ:https://www.athensvoice.gr

Editorial: Θα περάσει το crash test της Υγείας ο Βασίλης Κικίλιας;

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Για έναν περίεργο λόγο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει πολλά περιθώρια ανοχής. Άγνωστο γιατί αλλά οι πολίτες αναμένουν πολλά από τα στελέχη της κυβέρνησης της ΝΔ σε μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με ότι είχε συμβεί με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που απόλαυσε την κοινωνική ανοχή για αρκετά χρόνια.

Έτσι τα χρονικά περιθώρια, ειδικά στον τομέα της υγείας, είναι ακόμη πιο στενά για να επιτευχθούν οι αλλαγές που προανήγγειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και θα κληθεί στο μεγαλύτερο μέρος τους να εφαρμόσει ο Βασίλης Κικίλιας.

Αν και ο ίδιος είναι γιατρός, ελάχιστη εμπειρία και τριβή έχει στο δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο βρίθει δυσλειτουργιών, αλλά και εμποδίων από διάφορους επιτήδειους που συνεχίζουν να πλουτίζουν, χάρη στην αργοπορία λήψης μέτρων και αποφάσεων.

Και η υπόθεση δεν είναι απλή για τον Βασίλη Κικίλια.

Ο υπουργός Υγείας, που διαθέτει ιδιαίτερο χάρισμα στην επικοινωνία, θα κληθεί να λύσει το γρίφο της ισορροπίας της δαπάνης στα φάρμακα. Ένας γρίφος που αναζητά επίλυση ώστε και οι ασθενείς να έχουν όλες τις θεραπείες που χρειάζονται και το σύστημα να μην καταρρεύσει οικονομικά, αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες να μην πληρώνουν υπερβολικά ποσά σε υποχρεωτικές εκπτώσεις και επιστροφές.

Ο υπουργός Υγείας θα πρέπει ταυτόχρονα να φέρει μία ισορροπία στον ΕΟΠΥΥ, καλύπτοντας τις απαραίτητες υπηρεσίες στους ασφαλισμένους και έχοντας ικανοποιημένους και τους παρόχους.

Μπορεί ο ίδιος να μη βλέπει (για άγνωστο λόγο) με καλό μάτι τον μεγαλύτερο οργανισμό υγείας της χώρας, αλλά όπως φαίνεται με αυτόν θα πρέπει να πορευτεί. Διαβάστε ΕΔΩ τι διαμήνυε στους παρόχους: «Προς κατάργηση ο ΕΟΠΥΥ; Όλες οι εξελίξεις»

Άλλωστε από το περιβάλλον του πρωθυπουργού δεν φαίνεται να δίνεται το πράσινο φως για να ενσωματωθούν οι λειτουργίες του ΕΟΠΥΥ στο υπουργείο Υγείας.

Ο ιδιωτικός τομέας και το ΕΣΥ
Ταυτόχρονα όμως το στοίχημα του Βασίλη Κικίλια θα πρέπει να είναι με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Ένα στοίχημα που δεν κέρδισε η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά η νυν σκοπεύει να το πετύχει με μεγαλύτερες συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα. Γιατροί και ιδιωτικές μονάδες υγείας θα αξιοποιηθούν δεόντως, προκειμένου να έχουν οι πολίτες άμεσα και ποιοτικά υπηρεσίες υγείας.

Βέβαια τα σχέδια της κυβέρνησης για αξιοποίηση και συνεργασία ιδιωτικών εταιρειών με το ΕΣΥ και τα δημόσια νοσοκομεία, δεν θα περάσουν αβρόχοις ποσί, καθώς πρώτοι από όλους αντιδρούν οι νοσοκομειακοί γιατροί, πολλοί εξ αυτών μάλιστα ανήκουν και στη γαλάζια παράταξη.

Από την άλλη η απόφαση της κυβέρνησης να δώσει περιθώριο σε ασφαλιστικές εταιρείες να νοσηλεύουν τους «πελάτες» τους στα δημόσια νοσοκομεία, εξασφαλίζοντας ένα καλύτερο πακέτο νοσηλείας, επίσης δεν θα περάσει χωρίς απώλειες για το πολιτικό προφίλ της κυβέρνησης.

Εάν βέβαια επιτευχθεί ποτέ, δεδομένου ότι είναι άγνωστο ποιοι ασθενείς με ιδιωτική ασφάλεια θα θελήσουν να νοσηλευθούν για παράδειγμα στον πάντα γεμάτο και με ελλείψεις Ευαγγελισμό και όχι σε κάποια μεγάλη ιδιωτική κλινική με άριστες ξενοδοχειακές υποδομές;

Στην περίπτωση πάντως που το ΕΣΥ ανοίξει και σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, όσοι γιατροί και νοσηλευτές των δημοσίων νοσοκομείων απασχοληθούν με τους «ιδιωτικούς» πελάτες, θα αμείβονται ξεχωριστά. Και εδώ ξεκινά το πρόβλημα.

Οι υπόλοιποι δεν θα έχουν το δικαίωμα να εξασφαλίσουν επιπλέον εισόδημα εάν δεν έχουν για παράδειγμα τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην νοσηλεία των ιδιωτών ασθενών;

Από την άλλη όμως, ο Βασίλης Κικίλιας, αλλά και ο Βασίλης Κοντοζαμάνης (που είχε τοποθετηθεί σχετικά στη Βουλή), θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τους ιδιώτες γιατρούς που επίσης θα θέλουν να χειρουργούν στα δημόσια νοσοκομεία, αφού θα έχει δοθεί προηγουμένως η δυνατότητα ιδιωτικού έργου και στους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Παράλληλα μια τέτοια κίνηση, θα ανοίξει νέο μέτωπο στον υπουργό Υγείας με τις ιδιωτικές κλινικές που θα κινδυνεύουν να χάσουν πελατεία από τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης…

Και βέβαια αυτή η αλυσίδα των προβλημάτων, αλλά και τα μέτωπα που πιθανώς να ξεπηδούν κάθε φορά που θα ετοιμάζεται μια αλλαγή, σχετίζεται σχεδόν με όλες τις μεταρρυθμίσεις που μπορεί να επιχειρήσει ο Βασίλης Κικίλιας στον τομέα της υγείας.

Και στη περίπτωση που δεν έχει έτοιμες λύσεις, θα αποδειχθεί μάλλον δύσκολο το πολιτικό του μέλλον στην Υγεία…

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες…

ΠΗΓΗ:https://www.healthreport.gr

 

Η σύμβαση του ΕΟΠΥΥ με τα διαγνωστικά κέντρα

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,


Η πάγια σύμβαση μεταξύ Δημοσίου και Διαγνωστικών Κέντρων βασιζόταν στην αποζημίωση των Διαγνωστικών Κέντρων (ΔΚ) κατά πράξη και περίπτωση. Σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, τα ΔΚ κάθε μήνα υποβάλλουν στο Δημόσιο (σημερινό ΕΟΠΥΥ) τα παραπεμπτικά των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ που αναφέρουν τις εξετάσεις που έχουν εκτελέσει και σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο των εργαστηριακών εξετάσεων του Δημοσίου, προκύπτει το αιτούμενο ποσόν, το οποίον μειώνεται κατά 15% δεδομένου ότι το ποσοστό αυτό το καλύπτουν οι ασφαλισμένοι, ως συμμετοχή στη δαπάνη

Ο συγκεκριμένος τιμοκατάλογος, λόγω πληθωρισμού, αναπροσαρμοζόταν κάθε χρόνο με Προεδρικό Διάταγμα, αυξάνοντας τις τιμές των εργαστηριακών εξετάσεων κατά 10%. Εντούτοις, η αναπροσαρμογή σταμάτησε το 1991 και έκτοτε ο τιμοκατάλογος παραμένει ίδιος. (Σωστά διαβάζετε, οι τιμές των εξετάσεων επί 28 χρόνια παραμένουν ίδιες).

Αν και η μορφή της σύμβασης ΕΟΠΥΥ και ΔΚ παράμεινε ίδια, το 2013, λόγω της κρίσης, εφαρμόστηκε ο νέος νόμος για την πληρωμή των εργαστηριακών εξετάσεων που περιελάμβανε:

- Κλειστό προϋπολογισμό

- Εκπτώσεις, ονομαζόμενες Rebate

- Κουρέματα, ονομαζόμενα Claw back

(Δεν υπάρχει απάντηση γιατί οι εκπτώσεις και τα κουρέματα αναφέρονται στο νόμο με Αγγλικούς όρους Rebate και claw back αντίστοιχα)

Κατόπιν αυτού,

1. Με τον κλειστό προϋπολογισμό, οι ατομικές συμβάσεις αυτόματα και μονομερώς μεταξύ ΕΟΠΥΥ και ΔΚ μετατράπηκαν σε «συλλογική σύμβαση ανάθεσης έργου κατ’ αποκοπή», σύμφωνα με την οποία το σύνολο των Διαγνωστικών Εργαστηρίων, έναντι του ποσού του προϋπολογισμού, είναι υποχρεωμένο να εκτελεί όλες τις εξετάσεις που αναγράφονται στα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ.

2. Με το περιεχόμενο των όρων rebate-εκπτώσεις και claw back-κούρεμα περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται τα χρήματα του κλειστού προϋπολογισμού στα ΔΚ.

Συγκεκριμένα, τα ΔΚ υποβάλλουν κάθε μήνα τα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ κοστολογημένα σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο του 1991 και στη συνέχεια ο μηνιαίος λογαριασμός, ανάλογα με το ύψος του, υφίσταται έκπτωση-rebate ως εξής:

Για ποσόν Έκπτωση

0 – 5000 0

5000 – 10000 10%

10000 – 20000 25%

20000 – 30000 35%

30000 και άνω 50%


3. Το ποσόν που προκύπτει μετά την έκπτωση υφίσταται κούρεμα – clawback κάθε μήνα, αναλογικά, σε ποσοστό που προκύπτει από το, μηνιαίο αιτούμενο του συνόλου των ΔΚ (μετά την αφαίρεση των εκπτώσεων), διαιρεμένο δια του 1/12 του προϋπολογισμού.

Επειδή τα ποσοστά του κουρέματος-Claw back ήταν εξοντωτικά, (μετά την έκπτωση-rebate, εννοείται), από το 2016 ο ΕΟΠΥΥ μείωσε τις τιμές του τιμοκαταλόγου του Δημοσίου (εκείνου του 1991) κατά 40% περίπου υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο να μηδενίσει το μηνιαίο κούρεμα-clawback.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, η συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν άνευ ουσίας. Με δεδομένο τον κλειστό και προκαθορισμένο προϋπολογισμό, τα ΔΚ είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλον, υφίστανται ακριβώς τις ίδιες περικοπές.

Η κατάσταση, όμως χειροτέρεψε για τα ΔΚ διότι ο ΕΟΠΥΥ με υπουργικές αποφάσεις εισάγει νέες εξετάσεις, τις οποίες υποχρεούνται να εκτελούν τα ΔΚ, χωρίς όμως να αυξάνει τον προϋπολογισμό. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς οι λογαριασμοί των ΔΚ αυξάνονται, όμως αντίστοιχα, αυξάνονται και τα ποσοστά των περικοπών.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί απλά και μόνον ως εξοντωτική για τα Διαγνωστικά Κέντρα.

Με δεδομένο ότι ένα ΔΚ από μόνο του δεν μπορεί να εγκαταλείψει τη σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ, καθώς όλοι οι πολίτες ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι καλύπτονται ασφαλιστικά από τον ΕΟΠΥΥ, η εξόντωση των ΔΚ αποτελεί βεβαιότητα.

Η αθέατη πλευρά του προβλήματος.

Στην υποτιθέμενη σύμβαση των ΔΚ με τον ΕΟΠΥΥ, εμπλέκονται οι παρακάτω:

1. Οι παραγγέλοντες τις εξετάσεις γιατροί, οι οποίοι συνταγογραφούν τις εξετάσεις.

2. Τα ΔΚ, τα οποία υποχρεούνται να εκτελούν όλες τις εξετάσεις που αναγράφονται στα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ έναντι εξευτελιστικής αμοιβής

3. Οι Έλληνες πολίτες, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, που πραγματοποιούν τις εξετάσεις τους πληρώνοντας το 15% της αξίας των εξετάσεων, σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο του 1991.

4. Το Υπουργείο Υγείας, το οποίο εφαρμόζοντας τον κλειστό προϋπολογισμό θεωρεί πως ξεμπέρδεψε.

Όλοι οι παραπάνω, εκούσια ή ακούσια έχουν εμπλακεί και είναι υπεύθυνοι στη δημιουργία ενός σαθρού τοπίου που οργιάζει η υπερσυνταγογράφηση, η πλασματική συνταγογράφηση και η προκλητή συνταγογράφηση.

Να εξηγήσουμε τους όρους:

ΥΠΕΡΣΥΝΤΑΓΟΓΡΆΦΗΣΗ:

Οι κλινικοί γιατροί, συμβεβλημένοι ή μη συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ, εγγράφονται στον ΕΟΠΥΥ και έτσι χαρακτηρίζονται ως πιστοποιημένοι. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να χρησιμοποιούν το σύστημα του ΕΟΠΥΥ συνταγογραφώντας εξετάσεις και φάρμακα, χωρίς κανένα έλεγχο, και χωρίς οποιαδήποτε υποχρέωση ή δέσμευση έναντι του ΕΟΠΥΥ.

Είναι αυτονόητο πως μέσα σ’ αυτό το διάτρητο σύστημα, ο ΕΟΠΥΥ έχει πλήρη αδυναμία να ελέγξει τις δαπάνες του.

ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ;

Με τη χρήση ΑΜΚΑ ανυποψίαστων πολιτών, εκδίδονται εικονικά παραπεμπτικά, τα οποία χωρίς να εκτελούνται, στη συνέχεια υποβάλλονται στον ΕΟΠΥΥ για εξόφληση.

Πρόκειται για μια καταφανώς παράνομη αντίδραση κάποιων ΔΚ, στην προσπάθεια τους να λάβουν μεγαλύτερο μερίδιο από τον δεδομένο προϋπολογισμό

Κι ο ΕΟΠΥΥ αδιαφορεί. Δε νοιάζεται γιατί έτσι ή αλλιώς δεν πρόκειται να πληρώσει περισσότερα από τα χρήματα του προϋπολογισμού.

ΠΡΟΚΛΗΤΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ:

Ο ασθενής, επισκέπτεται το γιατρό του και έναντι μικρής αμοιβής ζητάει να του συνταγογραφηθούν όποιες εξετάσεις επιθυμεί, χωρίς στην πραγματικότητα να τις χρειάζεται.

Είναι φανερό πως αν δεν εξυγιανθεί το σύστημα, κανένας χειρισμός δεν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση.

Εξυγίανση σημαίνει να ελεγχθούν η υπερσυνταγογράφηση, η πλασματική συνταγογράφηση και η προκλητή συνταγογράφηση, ενέργειες που μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνον από τον ΕΟΠΥΥ.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, το πρόβλημα έφτασε σε οριακό σημείο. Τα ΔΚ εξοντώθηκαν μέσα στο τοπίο της ανομίας και της ασυδοσίας που δημιούργησε για τον ΕΟΠΥΥ η υποτιθέμενη ασφάλεια του κλειστού προϋπολογισμού.

Βρισκόμαστε έτσι μπροστά σ’ ένα ζήτημα κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό. Ανάλογα με τη θεώρηση της κάθε παραμέτρου μπορούν να προκύψουν και διαφορετικές λύσεις. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η εξυγίανση του τοπίου αποτελεί μονόδρομο προκειμένου να ελεγχθεί το σύστημα.

Το καίριο ερώτημα που τίθεται αυτή τη στιγμή είναι το εξής:

Ποιο είναι το εύρος της πραγματικής συνταγογράφησης;

Εφόσον απαντηθεί αυτό το ερώτημα, τότε μπορεί να προκύψει και η λύση του προβλήματος.

Γι’ αυτό, ως πρώτο βήμα, προτείνω μία απλή κίνηση που δεν απαιτεί έξοδα και μηχανισμούς. Η πρόταση είναι η εξής:

Στα αρχεία της ΗΔΙΚΑ εμφανίζεται η αξία των ζητούμενων εξετάσεων ανά ειδικότητα και ανά γιατρό. Αν για κάθε ειδικότητα εξαχθεί ο μέσος όρος του κόστους συνταγογράφησης κάθε γιατρού ανά ειδικότητα και ανά ασθενή, κάθε μήνα, τότε πιθανότατα θα βρεθούμε προ εκπλήξεων, δεδομένου πως θα αποκαλυφθεί ποιοι γιατροί δημιουργούν το πρόβλημα.

Και τότε, τι μπορεί να γίνει; Θα αναρωτηθεί κάποιος.

Κι η απάντηση είναι πως στους συγκεκριμένους γιατρούς που ασύστολα και συστηματικά υπερσυνταγογραφούν, πρέπει να αφαιρεθεί από τον ΕΟΠΥΥ το δικαίωμα συνταγογράφησης.

Η αφαίρεση του δικαιώματος συνταγογράφησης στους εν λόγω γιατρούς μπορεί να γίνει σταδιακά ως εξής

- να προηγηθεί προειδοποίηση

- σε περίπτωση επιμονής για μικρό χρονικό διάστημα (για παράδειγμα ένα μήνα).

- μόνιμα, σε περίπτωση περαιτέρω επιμονής στην υπερσυνταγογράφηση.

Η αφαίρεση του δικαιώματος συνταγογράφησης στο σύστημα του ΕΟΠΥΥ είναι επιβεβλημένη διότι κατ’ ουσία υπερσυνταγογράφηση σημαίνει κατάχρηση της περίθαλψης σε βάρος αυτών που τη χρειάζονται.

Μετά απ’ αυτό τον χειρισμό και εφόσον καταλήξουμε στη διαπίστωση του εύρους της πραγματικής ή απαραίτητης συνταγογράφηση, οι χειρισμοί θα γίνουν προφανείς.

Τότε, μπορεί να γίνει πραγματοποιήσιμο και το δίκαιο αίτημα των Διαγνωστικών Κέντρων, να αμείβονται για κάθε εξέταση που εκτελούν για λογαριασμό του ΕΟΠΥΥ, ακόμη και με τον τιμοκατάλογο του 1991.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

για την εξυγίανση του συστήματος, ενδεχομένως να κρίνετε ως προσφορότερες άλλες τακτικές. Όμως, σε κάθε περίπτωση, ο ΕΟΠΥΥ οφείλει:

- Να εποπτεύει το σύστημα της συνταγογράφησης, πράξη για την οποία αυτή τη στιγμή παντελώς αδιαφορεί.

- Να προσφέρει τις υπηρεσίες τους στους πολίτες ανάλογα με τους πόρους που διαθέτει και όχι στις πλάτες των Διαγνωστικών Κέντρων.


Με εκτίμηση
Αριστείδης Κάντας

Βιαπαθολόγος 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Περί του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ και των σχετικών δαιμονίων

Καμιά αντίρρηση δεν υπάρχει φυσικά για τα περισσότερα από όσα κατήγγειλε πρόσφατα από το βήμα της βουλής ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Άλλωστε το εντυπωσιακό «θάψιμο» της είδησης για τις καταγγελίες αυτές από τα περισσότερα ΜΜΕ δεν αποτελεί παρά απτή επιβεβαίωσή τους. Επίσης υπενθυμίζουμε πως για τις αθλιότητες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ, οι υγειονομικοί της αντισυστημικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς φωνάζουμε δημόσια από το 2008 όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙ (arsigr.blogspot.com).

Έχουμε όμως αντίρρηση για όσα ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο κ. Πολάκης ούτε τώρα που δεν είναι πια υπουργός. Συγκεκριμένα :

Πέρα από την ανεξέλεγκτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το άλλο μεγάλο αμάρτημα του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ είναι το διαχρονικό δουλεμπόριο μαύρης εργασίας των υγειονομικών. Το οποίο – όπως όλες οι παρόμοιες άνομες καταστάσεις σε αυτήν την χώρα – έχει δύο όψεις. Η μία αφορά τους σκλάβους – τους πολλούς – η άλλη αφορά τους ευνοούμενους – τους λίγους. Για τους πολλούς – τους σκλάβους – μαύρη εργασία με μπλοκάκι σε ΜΕΘ, σε ΚΥ και σε άλλες δημόσιες υγειονομικές δομές. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρίς δικαιώματα. Για τους λίγους – τους ευνοούμενους – εφευρέθηκαν απίστευτα παραθυράκια «ευκαιριών απασχόλησης και καριέρας» σε συγκεκριμένες πανεπιστημιακές κλινικές μεγάλων νοσοκομείων. Ο κ. Ξανθός και ο κ. Πολάκης (σωστά) μιλούν για την μια πλευρά – αυτή της διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Όμως κραυγαλέα αποσιωπούν την άλλη που παραμένει έτσι μονίμως σκοτεινή. Γιατί ; μα απλούστατα γιατί κι αυτοί συνέχισαν ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι προκάτοχοί τους όσον αφορά το δουλεμπόριο της μαύρης υγειονομικής εργασίας. Δείτε χαρακτηριστικά :

ΣΚΛΑΒΟΙ. Σε ορισμένα ΚΥ αστικού τύπου (από τα ελάχιστα που υπήρχαν ως το 2018) κάποιοι γιατροί αγόγγυστα επί σειρά ετών πρόσφεραν υπηρεσίες με μπλοκάκι μέσω σύμβασης ΚΕΕΛΠΝΟ. Έ λοιπόν κάποια στιγμή η πολιτεία (επί κ.κ. Ξανθού και Πολάκη) τους πέταξε στα σκουπίδια σαν μεταχειρισμένα χαρτομάντηλα. Παρά το γεγονός πως έγιναν σχετικές παρεμβάσεις από την ΟΕΝΓΕ και προς τον διοικητή του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Ρόζενμπεργκ αλλά και προς τους υπουργούς. Μάλιστα από τους υπουργούς είχε ζητηθεί το αυτονόητο : για αυτούς (τους λίγους αριθμητικά) γιατρούς να ισχύσει ό,τι ακριβώς είχε νομοθετηθεί για τους (πολύ περισσότερους) γιατρούς του πρώην ΙΚΑ – όποιοι το επιθυμούν να ενταχθούν στο ΕΣΥ σε προσωποπαγείς θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν στην δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι υπουργοί το αρνήθηκαν.

ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. Το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ λειτούργησε 2016 – 2018 ως «off – shore» του υπουργείου Υγείας ειδικά στο προσφυγικό. Διαχειρίστηκε δηλαδή κονδύλια που έπρεπε να δοθούν στα νοσοκομεία και στα ΚΥ των ακριτικών νησιών. Και τι έκανε με αυτά τα κονδύλια ; πάρτε μια γεύση : με πρόσχημα το προσφυγικό τοποθετήθηκαν «από το παράθυρο» ευνοούμενοι γιατροί χειρουργικών ειδικοτήτων μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ σε πανεπιστημιακές χειρουργικές κλινικές ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ( ! ) . Οι υπουργοί αγνόησαν τις σχετικές συγκεκριμένες καταγγελίες.

Επίσης υπάρχει και μια τρίτη τεράστια αμαρτία του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ για την οποία επίσης δεν γίνεται λόγος στην «δημόσια» συζήτηση επί της κοινοβουλευτικής σκηνής. Αφορά την σκόπιμη κρατική προπαγάνδα προς την κοινή γνώμη για υγειονομικά θέματα. Παράδειγμα : το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ διαρκώς επί 364 μέρες τον χρόνο αδιαφορεί παγερά για τους τεράστιους κινδύνους που απειλούν την δημόσια υγεία λόγω της σκανδαλώδους και ανθυγιεινής πάγιας τακτικής της διαχείρισης των απορριμμάτων από το κράτος (υπουργεία, περιφέρειες και δήμους). Καθόλου … περιέργως λοιπόν το ΚΕΕΛΠΝΟ θυμάται τους «κινδύνους για την δημόσια υγεία» μόνο 1 μέρα από τις 365 εκάστου έτους – ναι σωστά μαντέψατε – όταν έχουν απεργία οι εργαζόμενοι στους τομείς καθαριότητας των δήμων. Κατά το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ κίνδυνο για την δημόσια υγεία δεν αποτελούν ούτε η μόνιμη αθλιότητα της Φυλής ούτε η αθλιότητα της Λευκίμμης. Μόνο οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Επίσης καθόλου δεν απασχολεί το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ η αθλιότητα των ράντζων και των κενών κλινών ΜΕΘ στο ΕΣΥ που επίσης τορπιλίζουν τη δημόσια υγεία. Ούτε βέβαια οι κίνδυνοι για την υγεία του πληθυσμού από την αλόγιστη δράση των «επενδυτών» στο περιβάλλον (βλ. Σκουριές, γιγάντωση εξορύξεων κλπ). Τόσο επί Λοβέρδου, όσο επί Γεωργιάδη, όσο και επί Ξανθού – Πολάκη …

Τέλος να αναφέρουμε πως το αίτημα ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ με ταυτόχρονη μεταβίβαση ΟΛΩΝ των αρμοδιοτήτων του (διαχείριση δημοσίου χρήματος και ανθρώπινου δυναμικού) σε υπηρεσίες του ΙΔΙΟΥ του υπουργείου Υγείας είχε τεθεί στον κ. Ξανθό και λίγο αργότερα και στον κ. Πολάκη ήδη από το 2015. Το αίτημα αυτό είχε απορριφθεί με διάφορες αστήριχτες δικαιολογίες.

Άρα όλες οι αμαρτίες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ (που εξακολουθεί να υπάρχει ως ΕΟΔΥ πλέον) πήγασαν από την ίδια αμαρτωλή πολιτική. Από την πολιτική της άνομης διαχείρισης δημοσίου χρήματος («off – shore» και «outsourcing») προς διάφορους ημέτερους, αυτή της άνομης διαχείρισης μαύρης, προσωρινής και ελαστικής υγειονομικής εργασίας και αυτή της κατευθυνόμενης καθεστωτικής προπαγάνδας. Δηλαδή από την πολιτική της ΕΕ, του μεγάλου κεφαλαίου, των μνημονίων, του σύγχρονου καπιταλισμού. Μια πολιτική που ασπάζονται και η ΝΔ, και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και όλα τα αστικά κόμματα.

Όλα τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε.

Πάνος Παπανικολάου

Ο Πάνος Παπανικολάου είναι νοσοκομειακός γιατρός, ΓΓ της ΟΕΝΓΕ, μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, εκλεγμένος με το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή 

ΠΗΓΗ:http://www.docmed.gr/

 

«H φυματίωση είναι θέμα.... πολιτικό»

100 περιστατικά κάθε χρόνο στη Θεσσαλία, κυρίως σε Έλληνες
«H φυματίωση είναι θέμα.... πολιτικό»
 

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά φυματίωσης που έρχονται στο προσκήνιο το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάτι που αυξάνει την ανησυχία των πολιτών και μάλιστα εύλογα. Ωστόσο οι ειδικοί εμφανίζονται γενικότερα καθησυχαστικοί.

Για το θέμα μίλησε ο καθηγητής πνευμονολογίας και διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, επισημαίνοντας ότι σε επίπεδο Θεσσαλίας καταγράφονται τουλάχιστον 100 περιστατικά τον χρόνο σε Έλληνες στην πλειοψηφία τους! «Ο κίνδυνος είναι πριν εντοπιστεί η ασθένεια, όσον αφορά τη διασπορά της σε συχνές επάφες και σε μικρούς χώρους. Γιατί με τον εντοπισμό της και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή καθίσταται ανενεργή μέσα σε 15 ημέρες» σημειώνει χαρακτηριστικά. Υπογραμμίζει όμως ότι δυστυχώς στην Ελλάδα ακόμη θεωρείται κοινωνικό στίγμα η φυματίωση και υπολογίζεται ότι τα περιστατικά είναι τουλάχιστον τριπλάσια από τα καταγεγραμμένα κυρίως σε Έλληνες.

Τα αίτια της φυματίωσης; Η οικονομική κρίση όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο καθηγητής πνευμονολογίας, Βλέποντας τα ίδια αιτία να υπάρχουν και σήμερα όπως και την περίοδο του 1900. Κακή διατροφή σε πολλές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα ο παππούς στο χωριό, με τα παιδιά στη Γερμανία, και τα παιδιά του χωριού να παίζουν δίπλα τους και με αποτέλεσμα ο οργανισμός να είναι αδύναμος και να προσβάλλεται πιο εύκολα... Σε συνδυασμό, βέβαια με τον πόλεμο και τη μετανάστευση για τους Έλληνες και σε άλλες χώρες.

Όσον αφορά, πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα; Ο κ. Γουργουλιάνης επισημαίνει ότι γίνονται έλεγχοι στα κέντρα υποδοχής και από εκεί και πέρα πριν από την περίπτωση προώθηση προς το εσωτερικό της χώρας δίνεται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, ενώ υπάρχει μία ιδιαίτερη ευαισθησία γι αυτό το θέμα. «Γίνεται μάλιστα και μια μελέτη από φοιτητές του ΠΘ για τον μαζικό έλεγχο των ανθρώπων αυτών με συμμετοχή σε διαγωνισμό στη Βοστώνη» σημειώνει ο κ. καθηγητής, υπογραμμίζοντας ότι η φυματίωση μοιάζει να είναι θέμα πολιτικό.

«Όταν λυθούν τα θέματα σε πολιτικό επίπεδο θα λυθεί και το πρόβλημα της φυματίωσης» υποστηρίζει...

Χρυσόστομος Τρίμμης

ΠΗΓΗ:https://www.thessaliatv.gr/

Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης: «Ας αναλάβει σεκιούριτι τους παρανομούντες καπνιστές»

Γνωστός για την αντικαπνιστική του δράση και τον αγώνα που έχει δώσει για την ουσιαστική εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, τόσο από τη θέση του προέδρου της Πνευμονολογικής Εταιρείας όσο στην Επιτροπή κατά του Καπνίσματος, ο κ. Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, Καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μίλησε στον Γιώργο Καρεκλίδη και το Ράδιο ΕΝΑ 102,5 για την απόφαση της κυβέρνησης να εφαρμόσει τον ισχύοντα αντικαπνιστικό νόμο, σχολιάζοντας πως αυτό που πέτυχαν χώρες λιγότερο αναπτυγμένες, όπως η Βουλγαρία, η …Ελλάδα δεν το έχει αγγίξει καν.
Πιο συγκεκριμένα, πολύ θετικός στην απόφαση της κυβέρνησης δια στόματος του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να εφαρμόσει τον υπάρχοντα αντικαπνιστικό νόμο δήλωσε πως είναι ο Καθηγητής Πνευμονολογίας και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Κωσταντίνος Γουργουλιάνης, ο οποίος μίλησε για το ελληνικό παράδοξο, την ύπαρξης νόμων, που δεν τηρούνται.
«Συμφωνώ απολύτως με την απόφαση της κυβέρνησης. Αυτή ήταν και προεκλογική δήλωση του κ. Μητσοτάκη και τώρα το επιβεβαίωσε και στη Βουλή. Όμως αυτό το πράγμα με τρελαίνει, ότι η εφαρμογή του νόμου, αποτελεί δέσμευση της κυβέρνησης! Πραγματικά μου θυμίζει τριτοκοσμικό κράτος, αλλά πρέπει να γίνει. Αφού φτάσαμε εδώ, εγώ χαιρετίζω αυτή τη δήλωση και βλέπω μια κινητικότητα σ’ αυτό τον τομέα», είπε ο κ. Γουργουλιάνης.

Το 70% των Ελλήνων δεν καπνίζει

Ο ίδιος ανέφερε πως το 70% των Ελλήνων δεν καπνίζει και μόλις το 30% καπνίζει, ενώ το ποσοστό των ανθρώπων που δεν καπνίζουν σε ξένα κράτη είναι πολύ μικρότερο.
«Αν θέλει κάποιος να καπνίσει μπορεί να το κάνει. Να βγει στο μπαλκόνι του, να πάει μια βόλτα. Ο καθένας επιλέγει τον τρόπου που θα ζήσει και τον τρόπο που θα πεθάνει. Αυτό που ενοχλεί όμως είναι ότι το θεωρεί αυτονόητο να καπνίζει ακόμη και σε ανοιχτό χώρο και δίπλα του να είναι άνθρωποι που δεν έχουν καπνίσει ποτέ κι οι οποίοι δεν θέλουν να εκτίθενται στη «βρωμιά». Αυτό είναι το απαράδεκτο», σχολίασε ο ίδιος.

Τεράστιο οικονομικό κόστος
για τη χώρα το κάπνισμα

Ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μίλησε και για το κόστος που έχει το κάπνισμα, τόσο στη ζωή των ανθρώπων, όσο και στα ταμεία του κράτους. Ανέφερε ότι ο άνθρωπος που δεν καπνίζει, ζει περισσότερο, απασχολεί το σύστημα υγείας πολύ λιγότερο διάστημα και κάτι ανάλογο γίνεται και με τον άνθρωπο που αθλείται, ο οποίος έχει περισσότερες πιθανότητες να ζήσει περισσότερο και να έχει μία καλύτερη ζωή, χωρίς να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία.
Παράλληλα, αναφέροντας το οικονομικό σκέλος του θέματος υπογράμμισε πως «το κόστος του καπνίσματος στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 3,5 δις. Δηλαδή η νοσηρότητα, τα φάρμακα στα νοσοκομεία κτλ, έχουν αυτό το μεγάλο κόστος. Πιθανότατα το κόστος αυτό να αντιστοιχεί σ’ αυτά που πληρώνουμε κάθε χρόνο για μνημονιακές ρυθμίσεις στους «κακούς» δανειστές μας. Αν καταφέρουμε και μειώσουμε την έκθεση στον καπνό, θα έχουμε οφέλη. Θα έχουμε και οικονομικά οφέλη για την πατρίδα μας, που σίγουρα περνάει δύσκολα».

Δια της πειθούς αλλά και δια των
πειθαρχικών κυρώσεων, η εφαρμογή του νόμου

Ο κ. Γουργουλιάνης μίλησε και για τον τρόπο που θα πρέπει να επιβληθεί ο νόμος και έκανε μία αναδρομή στο παρελθόν, αναφερόμενος σε όλα αυτά που συντέλεσαν ώστε ποτέ να μην γίνει σωστή και ολοκληρωτική εφαρμογή του νόμου.
«Ήμουν για πολλά χρόνια στην Εθνική Επιτροπή κατά του Καπνίσματος και έφυγα όταν δεν είδα να μην υπάρχει συναίνεση από τους Δημάρχους, τους Υπουργούς Υγείας, οι οποίοι καπνίζαν και δεν θέλανε να επιβάλλουν αυτό το νόμο. Η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθήσει δια της πειθούς να κάνουμε αυτά που έχουν γίνει και τις προηγούμενες φορές, αλλά δεν έγιναν συστηματικά. Ο νόμος άλλαξε, διευκολύνθηκαν χώροι να επιτρέπουν το κάπνισμα, γίνανε διάφορα, γίνανε δύο χώροι που στο ένα κάπνιζαν, αρκεί να υπήρχε κλιματισμός. Αυτό που νομίζω, όσο κι αν φαίνεται ακραίο, είναι ότι θα μπορούσε μία ιδιωτική εταιρεία σ’ όλη την Ελλάδα να έχει οφέλη οικονομικά –εάν δεν μπορεί να το κάνει η αστυνομία- από τη «σύλληψη» των ανθρώπων που καπνίζουν. Αλλά και η ίδια η αστυνομία μπορεί να κάνει αυτή δουλειά», επεσήμανε. Υπάρχουν πάρα πολλοί νόμοι που τελικά δεν εφαρμόζονται, συμπλήρωσε ο κ.Γουργουλιάνης, σημειώνοντας πως είναι συνείδηση στον Έλληνα να μην εφαρμόζει κάποιους νόμους. Εάν όμως δεν γίνει συνείδηση αυτό στον Έλληνα, θα πρέπει να επιβληθεί με ένα τρόπο που έχει πειθαρχικές κυρώσεις.

Ακόμη και στη Βουλγαρία έκοψαν το τσιγάρο

Στο εξωτερικό, σύμφωνα με τον καθηγητή, υπάρχουν καταπληκτικά παραδείγματα από χώρες που θεωρούνται λιγότερο αναπτυγμένες από την Ελλάδα, όπως η Βουλγαρία, η Τουρκία, χώρες στην Αφρική και στη Νότια Αμερική, που εφαρμόζουν με επιτυχία το νόμο. Εργαζόμενοι στα μπαρ και στις καφετέριες τον πρώτο χρόνο μετά την εφαρμογή του νόμου είχαν λιγότερα καρδιαγγειακά συμβάντα, λιγότερες κρίσεις άσθματος.
Από κει και πέρα υπήρχαν και οι κυρώσεις, υπήρχαν και οι έλεγχοι και τα πρόστιμα ήταν πολύ αυστηρά.
«Η συνταγή είναι η ίδια, απλά εδώ προσκρούουμε σε έναν λαό, ο οποίος είναι αναρχικός και δεν τηρεί τους νόμους. Εδώ πρέπει να είναι πιο αυστηρά τα πειθαρχικά μέτρα», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Οι αντιδράσεις στους χώρους εστίασης

Ο αντικαπνιστικός νόμος όμως φαίνεται πως προσκρούει στις αντιδράσεις πολλών και μεταξύ αυτών σε όσους εργάζονται ή είναι ιδιοκτήτες χώρων εστίασης. «Οι πρώτοι ωφελημένοι σε θέματα υγείας είναι οι εργαζόμενοι στους χώρους εστίασης. Δεν καπνίζουν μόνο το δικό τους καπνό, αλλά και όλων των άλλων. Αν εφαρμοστεί μαζικά ο νόμος, δηλαδή σε όλα τα εστιατόρια και τις καφετέριες ακόμη και αυτός που θα πει θα πάω στο διπλανό μαγαζί που επιτρέπει το κάπνισμα δεν θα έχει αυτή την ευκαιρία.
Αυτό έχει γίνει στο εξωτερικό και μετά από ένα μήνα από την εφαρμογή του νόμου, τα εστιατόρια που είχαν καλύτερο φαγητό, καλύτερη ποικιλία στο κρασί, καλύτερο περιβάλλον αυτά ήταν που πήγαν και καλύτερα. Δεν ήταν δηλαδή το τσιγάρο και ο καπνός η αιτία που το επέλεγαν οι πελάτες, αλλά στην ουσία αυτό που προσφέρουν, το καλό φαγητό και την ατμόσφαιρα», είπε ο κ. Γουργουλιάνης.

Η σύνδεση του τσιγάρου με το κάπνισμα

Στο μεταξύ, ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας συνέκρινε την μη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου με το άσυλο, κάνοντας λόγο για ιδεοληψίες που υπάρχουν στην Ελλάδα. «Είναι από τις πολλές ιδιαιτερότητες αυτής της χώρας. Ζούμε απίστευτα πράγματα. Προφανώς δεν πρέπει να υπάρχει άσυλο. Ο αστυνομικός φροντίζει για το άσυλο και την ασφάλεια. Δεν υπάρχει άσυλο σ’ όλο τον κόσμο. Προφανώς έχουμε την ιστορία μας, με τη χούντα, αλλά αυτή τη στιγμή κάποιος μπαίνει στο πανεπιστήμιο και πρέπει να συνεδριάσει το πρυτανικό συμβούλιο για να δώσει εντολή να τον πιάσουν. Κάτι ανάλογο είναι έχοντας μια αίσθηση ελευθεριότητας, μια αίσθηση επαναστατικότητας και για το θέμα του καπνίσματος και για άλλα απλά και καθημερινά πράγματα που έχουν λυθεί σε όλο τον κόσμο», κατέληξε ο κ. Γουργουλιάνης.

Πηγή: magnesianews.gr

ΠΗΓΗ:https://www.onlarissa.gr

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Σεπτέμβριος 2019
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ