Άρθρα - απόψεις

Συζήτηση με ένα τρελαμένο γιατρό

Καλοκαίρι 2018 συμβαίνουν πράγματα και θάματα που ούτε στα ποιο απαισιόδοξα όνειρα μας θα είχαν θέση. Είμαι συγκλονισμένος από την Εθνική τραγωδία στο Μάτι με τις δεκάδες απανθρακωμένες και πνιγμένες οικογένειες,. Δεν μπορώ να τους βγάλω από το μυαλό μου.

Το Ζω λες και είμαι εκεί.

Ζω την αγωνία τους , τον πόνο τους, την απελπισία τους , το αίσθημα του επερχόμενου θανάτου.

Αλήθεια οι επαΐοντες (κυβερνητικοί και αντιπολιτευόμενοι) έχουν δει και μυρίσει καρβουνιασμένη σάρκα, έχουν δει λιωμένο κορμί, έχουν δει πνιγμένο τουμπανιασμένο γιατί αν είχαν δει θα ήταν ποιο σοβαροί, πιο ανθρώπινοι πιο υπεύθυνοι και όχι να προσπαθούν να ρίξει την ευθύνη ο ένας στον άλλο, μια ευθύνη διαχρονική που μας αγγίζει όλους.

Πως να ασκήσεις διοίκηση αν δεν έχεις πεινάσει, διψάσει αν δεν έχεις βγάλεις κάλους στα χέρια σου αν δεν αγωνιάς πως να θρέψεις την οικογένειά σου.

Πεινάσατε κ. Τσίπρα; Διψάσατε κ. Μητσοτάκη; Όχι. Πως να καταλάβετε λοιπόν ένα λαό που έχετε καταδικάσει ,να αργοπεθαίνει.

Βαρέθηκα να ακούω τα ίδια και τα ίδια.

Είστε νέοι αλλά δεν αντιπροσωπεύετε το μέλλον αντιπροσωπεύετε το παλιό και διεφθαρμένο.

Ανακυκλώνετε τις ίδιες παθογένειες ενός συστήματος που με πάθος κατηγορείτε.

Επικαλείσθε πρωτοποριακές ιδέες και δράσεις τις οποίες ξεχνάτε μόλις πάρετε την κουτάλα με το μέλι στο χέρι.

Για σας υπάρχουν μόνο οι συγγενείς, φίλοι και οι κομματάρχες σας .

Η αξιοκρατία ειναι κενή έννοια για σας.

Για σας υπάρχει μόνο η εξουσία και η προσδοκία της εξουσίας.

Δεν είδα κάτι ανθρώπινο αυτές τις τραγικές μέρες εκ μέρους σας δεν με αγγίξατε δεν αγγίξατε τον Ελληνικό λαό .

Στην συνείδηση μου, στην συνείδηση του Ελληνικού λαού, είστε Loosers

Παπασταματάκης Γεώργιος

Χειρουργός

Γενικό Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης

ΠΗΓΗ:http://www.docmed.gr/

 

Editorial: Μάτι Αττικής…η κωμωδία μιας ελληνικής τραγωδίας!

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου


Στη χώρα όπου επινοήθηκε, χιλιάδες χρόνια πριν, η έννοια του τραγικού και του κωμικού και συνειδητοποιήθηκε η ελάχιστη ειδοποιός τους διαφορά, οι τωρινοί πολιτικοί εκφραστές του λαού κατόρθωσαν να δώσουν ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα επιβεβαίωσης της συνύπαρξης των δυο στοιχείων. Και ταυτόχρονα να αποδώσουν στις νεότερες γενιές ένα μνημείο γελοιότητας, ιλαρότητας και απρέπειας.

Η εκατόμβη θυμάτων στην Αττική είναι ένα αδιανόητο συμβάν, στο οποίο όμως συνέβαλαν πολλοί προβλέψιμοι παράγοντες: οι πολεοδομικές και περιβαλλοντικές αστοχίες δεκαετιών (ευθύνη της πολιτείας), η παθολογία του πολιτικού συστήματος, η αλλοτρίωση της ελληνικής κοινωνίας, η αναποτελεσματικότητα των κρατικών υπηρεσιών, τα «εξωγήινα» ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα, η …, η…, ακόμα και η… ενοχοποίηση της συνήθειάς μου να καπνίζω.

 

Μια αθώα στη γένεσή της φωτιά, από τις χιλιάδες που «απολαμβάνουμε» σε κάθε ελληνικό καλοκαίρι, έκλεψε τη ζωή από δεκάδες ανθρώπους και τη διάθεση για ζωή από εκατοντάδες χιλιάδες άλλους.
Το παράδοξο και το ιλαρό στην όλη υπόθεση είναι, πως ενώ η συντριβή διαπερνά όλη τη χώρα, οι πολιτικοί εκφραστές της βρίσκονται στον αστερισμό της βλακείας και της χυδαιότητας να απαλλάξουν τους εαυτούς τους από το όνειδος της επίρριψης και ανάληψης ευθυνών και σαν μωρές παρθένες να προστρέχουν να εξιλεωθούν σε μια άλλη δεξαμενή του Σιλωάμ, στην κολυμπήθρα ενός πολιτικού μποεμισμού, αν όχι τεντιμποϊσμού.

Και αφού απέτυχαν παταγωδώς σε κάθε προσπάθεια τιθάσευσης του «Θηρίου«, φάνηκαν έτοιμοι…πριν κατακαθίσουν τα αποκαΐδια, να δικαιολογούν την ανυπαρξία τους με σειρά πολύ προσφιλών τους τακτικών και εργαλείων. Αναρτήσεις και δηλώσεις στα …φεισιμπούκια, κατέβασμα ανεπιθύμητων κοινοποιήσεων, επίκληση ανακριβειών κ.ο.κ.

Μια Κυβέρνηση βουτηγμένη στο ψέμα, όπως λέμε με τα χέρια βουτηγμένα στο αίμα…
Μια Κυβέρνηση «διακοπούσα«, λες και οι Αρμαγεδδώνες σέβονται τα ιερά μπάνια του ελληνικού λαού και των ηγετών τους.

 

Μια Κυβέρνηση που ενημερώνεται από την πιο επίλεκτη μονάδα της (Ο.Υ.Κ.) πολύ νωρίς, σχεδόν με την ολοκλήρωση της πυρκαγιάς, ότι υπάρχουν νεκροί αλλά το αρμόδιο Υπουργείο δεν την… αξιολογεί. Όπως και τα καταγεγραμμένα περιστατικά μεταφοράς σορών από το ΕΚΑΒ ήδη από τις 19.00, για τα οποία ο ίδιος ο Πρωθυπουργός φαίνεται να… ενημερώνεται ώρες αργότερα!

Τελικά, να πότε θα σωθεί αυτή η χώρα: Όταν πάψει, ο εκάστοτε Έλληνας Πρωθυπουργός, να είναι ο τελευταίος Πολίτης που… πληροφορείται για κάτι, ενώ ο Λαός το έχει τούμπανο…

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

DRG’s: Περιστολή δαπανών ή μέτρηση κόστους και ποιότητας;

Η νέα αρχιτεκτονική και η οργάνωση του συστήματος υγείας για την εισαγωγή πλήρους συστήματος DRG's

Τα DRG’s αποτελούν «εργαλείο» μέτρησης του κόστους, συγκριτικής αξιολόγησης και ελέγχου της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των νοσοκομείων. Πρόκειται για ένα σύστημα που θα ενισχύσει τη διαφάνεια, την τεκμηρίωση του κόστους, τη μέτρηση του παραγόμενου έργου και προοπτικά τη δικαιότερη κατανομή των πόρων.

Γιατί επιλέγεται το σύστημα DRG;

Εισάγει διαφάνεια στον τρόπο διαχείρισης των ασθενών και στην αποτύπωση του παραγόμενου έργου κάθε νοσοκομείου, λόγω των τεχνικών καταγραφής και των δεικτών σύγκρισης.

Θεωρείται σύστημα “δίκαιο”, τόσο ως προς την αποτύπωση της σύνθεσης του κόστους, όσο και σε ότι αφορά το μέρος που παράγει-παρέχει υπηρεσίες και για το μέρος που πληρώνει- χρηματοδοτεί.

Το ίδια σύστημα, αποτελεί μια "κοινή γλώσσα", μια βάση αναφοράς για νοσοκομεία, Υ.Πε., Υπουργείο, ΕΟΠΥΥ, αλλά και μεταξύ Διοικήσεων και γιατρών.

Εισάγει δυναμική στην οικονομική διαχείριση, καθώς ορίζει ανώτατο όριο εσόδου ανά περίπτωση και ΜΔΝ.

Προφίλ υπηρεσιών

Η ακριβής καταγραφή των «παραγόμενων» διαγνωστικών ομάδων, ανά νοσοκομείο αλλά με κοινό τρόπο, οδηγεί στην αποτύπωση του προφίλ των υπηρεσιών (ποσότητα, εξειδίκευση, αποτελέσματα). Η καταγραφή αυτή, αποτελεί την ισχυρή / αδιαμφισβήτητη τεκμηρίωση για την χάραξη πολιτικής από το Υπουργείο (πρόβλεψη των αναγκών, κατεύθυνση των πόρων, ανάπτυξη ή ενίσχυση μονάδων).

Ως βάση τεκμηρίωσης, μαζί με ειδικότερους δείκτες, αποτελεί κριτήριο πολιτικής και για τις Υ.Πε., αλλά και ισχυρό εργαλείο υποβοήθησης των νοσοκομείων προς βελτίωση ή εναρμόνιση (ορισμός προτύπων Ε.Σ.Υ.).

Η μελέτη του προφίλ των παρεχόμενων υπηρεσιών, ανά μονάδα και συνολικά, βοηθά ΕΟΠΥΥ και Υ.Υ. στη διαχείριση της καινοτομίας (εισαγωγή νέων μεθόδων και τεχνολογίας, κατεύθυνση των πόρων).

DRG's και προϋπολογισμοί

Η ακριβής καταγραφή των παραγόμενων υπηρεσιών , ανά νοσοκομείο, και ο ακριβής υπολογισμός του κόστους και της αμοιβής αυτών, οδηγεί στον δικαιότερο και πιο ακριβή προσδιορισμό του προϋπολογισμού.

Τα οφέλη για το μέρος που πληρώνει (απόφαση Υπουργείου, πολιτική) είναι σημαντικά, καθώς θα κατανοεί και θα μπορεί να ελέγξει τους παράγοντες αύξησης του κόστους.

Τα οφέλη για το νοσοκομείο, δηλαδή το μέρος που παράγει, είναι ότι θα μπορεί να ελέγξει το κόστος ανά υπηρεσία – προϊόν, συγκρίνοντας αυτό με την τιμή του DRG, με άλλα ομοειδή τμήματα ή νοσοκομεία, ώστε να μπορεί να παρέμβει ανασχεδιάζοντας ροή υπηρεσιών και βήματα διαδικασιών, για να επιτύχει μείωση σπατάλης (χρόνου, ανθρώπινου δυναμικού, υλικών).

Η ανάπτυξη «συμπληρωματικών» εργαλείων θα αποδειχθεί αναγκαία, και θα οδηγηθούν όλοι οι πάροχοι να εργαστούν στην κατεύθυνση της εισαγωγής τέτοιων εργαλείων , συμβάλλοντας στο ταχύτερο πέρασμα σε σύγχρονες μεθόδους και στην συγκριτική αξιολόγηση.

DRG και βελτίωση ποιότητας

Το σύστημα DRG έχει ισχυρό προσανατολισμό στην ποιότητα, καθώς μπορεί να διαχειριστεί μηχανισμό κινήτρων και αντικινήτρων.

Περιλαμβάνει σύστημα δεικτών που αναπτύσσουν το κίνητρο για μείωση κλινικών σφαλμάτων (λοιμώξεις, επανεισαγωγές, επανάληψη χειρουργείου, υποτροπές κ.α.).

Παράλληλα, παρέχει κίνητρο για πειθαρχία στον χρόνο (π.χ. minimum και maximum ΜΔΝ, κρίσιμος χρόνος για ασθενή μεταξύ δύο παρεμβάσεων) που αποτελεί μία κρίσιμη πτυχή της ποιότητας.

Το σύστημα έχει τον χαρακτήρα εργαλείου σύγκρισης μεταξύ των μονάδων και των τμημάτων εντός κάθε μονάδας, σε συνεργασία με το ιατρικό σώμα, ώστε να υπάρχει συνεχής βελτίωση με στόχο την αύξηση της αξίας προς τον ασθενή.

Βασικά στοιχεία της νέας αρχιτεκτονικής

Η αναδιαρμόρφωση του συστήματος αποζημίωσης με την εισαγωγή των DRG's, περιλαμβάνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Focus στο ασθενή, ποιότητα – ασφάλεια και μείωση σπατάλης, στοιχεία που οδηγούν σε ανασχεδιασμό των “γραμμών παραγωγής”,
Τήρηση δεδομένων κλινικών και οικονομικών, με την οργάνωση μεθόδων συγκέντρωσης data/ αξιολόγησης,
Benchmarking (εσωτερικό/ εξωτερικό) - Απαιτείται καλός σχεδιασμός συστήματος συγκρίσεων (τι μετράμε, με ποια κριτήρια ανάλυσης αξιολογούμε).
Η κατάσταση τώρα

Για την καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης, καταρτίσαμε δύο ερωτηματολόγια προς τα στελέχη των νοσοκομείων. Το πρώτο, αφορά την αποτύπωση της στελέχωσης και των λειτουργικών και το δεύτερο, την αποτύπωση της γνώσης και γνώμης των στελεχών.

Τα ερωτηματολόγια αυτά θα έχουν αποσταλεί στα νοσοκομεία ως το τέλος Ιουλίου και οι απαντήσεις θα πρέπει να έχουν επιστραφεί ως το τέλος Αυγούστου.

Στο πρώτο ερωτηματολόγιο για την αποτύπωση της στελέχωσης ζητούνται τα στοιχεία των στελεχών της Διοικητικής Διεύθυνσης, όπως η θέση, η ηλικία, τα χρόνια υπηρεσίας και οι σπουδές.

Για την αποτύπωση των λειτουργιών ζητείται η γνώμη των στελεχών για την ευθύνη/συμμετοχή του Ιατρικού, του Νοσηλευτικού Προσωπικού και του Λογιστηρίου, στην συμπλήρωση του ΚΕΝ

Στο δεύτερο ερωτηματολόγιο που αφορά την αποτύπωση γνώσης και γνώμης των στελεχών ζητούνται απαντήσεις επί του συστήματος των DRG σε ότι αφορά:

την κατηγοριοποίηση των περιστατικών νοσηλείας σε ομάδες με ομοειδή χρήση των πόρων
τον υπολογισμό των συντελεστών βαρύτητας κόστους για το σύνολο των περιστατικών νοσηλείας
την ταξινόμηση του ασθενή σε μία και μόνο κατηγορία κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο
την ανάγκη τακτικών αναθεωρήσεων των ιατρικών κωδικοποιήσεων νόσων (ICD-10 ) και ιατρικών πράξεων
την απαίτηση χρήσης ειδικών λογισμικών εφαρμογών (προγραμμάτων),
τον συνυπολογισμό του κόστους μισθοδοσίας και φαρμάκων εντός του συντελεστή βαρύτητας
την κάλυψη ογκολογικών περιστατικών, ημερήσιας νοσηλείας
τον προσδιορισμό των τιμών ανά πράξη βάσει ειδικού αλγορίθμου, ο οποίος δεν καλύπτει τη διαφορετικότητα στη χρήση π.χ. τις συνθήκες των απομακρυσμένων περιοχών, κ.ά.
την συλλογή έγκυρων και αξιόπιστων δεδομένων (ιατρικά και κοστολογικά) από Νοσοκομεία και ασφαλιστικούς οργανισμούς
την αναθεώρησή του με διαφάνεια και δικαιοσύνη, με την τεχνική υποστήριξη από ειδικό ανεξάρτητο φορέα και την
απαίτηση διαβούλευσης με τους ενδιαφερόμενους φορείς για τον καθορισμό των συντελεστών κόστους, των ιατρικών κωδικοποιήσεων και την αναθεώρησή τους.
Τέλος ζητείται να απαντήσουν πώς θα επηρεάσει η εφαρμογή των DRG την ποιότητα της εργασίας τους αλλά και πώς θα επηρεάσουν το νοσοκομείο, και ειδικότερα αν θα συμβάλλει στην κατάρτιση αντικειμενικών νοσοκομειακών προϋπολογισμών, στον καθορισμό δίκαιης τιμής ανά πράξη, στη συγκριτική αξιολόγηση της απόδοσης των νοσοκομείων στο ΕΣΥ και τελικά αν θα επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών νοσηλείας. Ζητείται ακόμη να εκτιμήσουν αν θα συμβάλλει στην εφαρμογή ενός σύγχρονου μάνατζμεντ στο Νοσοκομείο, αν θα οδηγήσει στη μείωση του αριθμού των νοσηλευτικών ιδρυμάτων και στη μείωση θέσεων εργασίας.

Η κ. Αναστασία Μπαλασοπούλου είναι μέλος του Δ.Σ. του ΚΕΤΕΚΝΥ και διοικήτρια του Ιπποκράτειο Νοσοκομείου  

ΠΗΓΗ:http://www.healthmag.gr/

 

Η κοι­νω­νι­κή ευ­θύ­νη των για­τρώ­ν

 BY EPOHI /

«Πι­στεύω ό­τι αν οι για­τροί συ­ναι­σθά­νο­νται τον κοι­νω­νι­κό τους ρό­λο πρώ­τα και με­τά τον ε­παγ­γελ­μα­τι­κό τους ρό­λο, και κυ­ρίως οι νέ­οι για­τροί, έ­χουν την ευ­και­ρία στις αι­τή­σεις για την πρω­το­βάθ­μια υ­γεία, εί­τε για τους γε­νι­κούς για­τρούς εί­τε για τους ει­δι­κευ­μέ­νους, να α­ντα­πο­κρι­θούν και να στη­ρί­ξουν το δη­μό­σιο σύ­στη­μα.

Δεν βά­ζει κα­νείς το μα­χαί­ρι στο λαι­μό, ό­πως λέ­γε­ται, αλ­λά θεω­ρώ ό­τι αν κά­ποιος για­τρός νιώ­θει αυ­ξη­μέ­νη την κοι­νω­νι­κή ευ­θύ­νη που έ­χει έ­να­ντι των α­σθε­νών, θα πρέ­πει να προ­τι­μή­σει να ε­νταχ­θεί στο δη­μό­σιο σύ­στη­μα, ε­φό­σον το ί­διο το κρά­τος α­νοί­γει θέ­σεις για αυ­τές τις ει­δι­κό­τη­τες. Αν το κρά­τος δεν ά­νοι­γε, ό­πως συ­νέ­βαι­νε τό­σα χρό­νια α­πό την ε­πο­χή του Λο­βέρ­δου που πά­γω­σαν οι διο­ρι­σμοί στο δη­μό­σιο, θα ή­ταν λο­γι­κό και ε­πό­με­νο να προ­σπα­θεί ο κα­θέ­νας να βρει τρό­πο να ε­πι­βιώ­σει ε­παγ­γελ­μα­τι­κά ως ι­διώ­της μό­νο», σχο­λιά­ζει στην «Επο­χή» ο Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος, α­ντι­πρό­ε­δρος του Εθνι­κού Οργα­νι­σμού Πα­ρο­χής Υπη­ρε­σιών Υγείας (Ε­Ο­ΠΥΥ).

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα με τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση της πρω­το­βάθ­μιας υ­γείας πα­ρα­τη­ρεί­ται το ε­ξής πα­ρά­δο­ξο: ε­νώ η υ­πο­στε­λέ­χω­ση και υ­πο­βάθ­μι­ση της δη­μό­σιας υ­γείας εί­ναι χρό­νια κα­τα­κρι­τέα α­πό κοι­νω­νία, ε­παγ­γελ­μα­τίες του χώ­ρου υ­γείας, κόμ­μα­τα, ΜΜΕ κτλ, και οι προσ­λή­ψεις στο δη­μό­σιο το­μέα της υ­γείας πά­γιο αί­τη­μα, η α­ντα­πό­κρι­ση στην πρώ­τη προ­κή­ρυ­ξη για οι­κο­γε­νεια­κούς για­τρούς που θα συμ­βλη­θούν με τον Ε­Ο­ΠΥΥ ή­ταν πο­λύ μι­κρή. Πρό­κει­ται πε­ρί­που για 640 εν­δια­φε­ρό­με­νους, που θα ξε­κι­νή­σουν να ερ­γά­ζο­νται ως συμ­βε­βλη­μέ­νοι οι­κο­γε­νεια­κοί για­τροί την 1η Αυ­γού­στου. «Στην πρώ­τη προ­κή­ρυ­ξη φά­νη­κε ό­τι υ­πήρ­ξε α­προ­θυ­μία, κα­θο­δη­γού­με­νη και α­πό συλ­λο­γι­κά όρ­γα­να και ε­νώ­σεις για­τρών δυ­στυ­χώς για λό­γους α­ντι­πο­λι­τευ­τι­κούς. Όσο περ­νά­ει ο και­ρός, ό­μως, φαί­νε­ται να πα­ρα­με­ρί­ζε­ται αυ­τή η α­ντί­δρα­ση. Ει­δι­κά στην ε­παρ­χία ε­πι­θυ­μούν συμ­βά­σεις με τον Ε­Ο­ΠΥΥ», ση­μειώ­νει ο Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος. Ρό­λο παί­ζει και το γε­γο­νός ό­τι α­κό­μα ι­σχύει και το πα­λιό σύ­στη­μα συμ­βε­βλη­μέ­νων για­τρών με τον Ε­Ο­ΠΥΥ (1.700), που ό­μως τέ­λος Ιου­λίου λή­γει και α­να­μέ­νε­ται έ­τσι να κι­νη­το­ποιη­θούν πε­ρισ­σό­τε­ροι για­τροί.

Οι α­ντι­δρά­σεις

Οι α­ντι­δρά­σεις μέ­ρους των για­τρών, ό­πως έ­χου­με ξα­να­γρά­ψει, α­φο­ρούν κυ­ρίως στο νέο τρό­πο μι­σθο­δο­σίας τους. Μέ­χρι τώ­ρα οι ι­διώ­τες για­τροί που έ­κα­ναν σύμ­βα­ση με τον Ε­Ο­ΠΥΥ πλη­ρώ­νο­νταν για μέ­χρι 200 ρα­ντε­βού το μή­να, ό­που ο α­σφα­λι­σμέ­νος έ­πρε­πε να δώ­σει τα χρή­μα­τα κα­τά την ε­πί­σκε­ψη και να του ε­πι­στρα­φούν με­τά α­πό τον Ε­Ο­ΠΥΥ. Το πρό­βλη­μα με αυ­τό το σύ­στη­μα ή­ταν ό­τι υ­πήρ­χαν φαι­νό­με­να δια­φθο­ράς, δη­λα­δή κα­λού­σε ο α­σθε­νής να κλεί­σει ρα­ντε­βού μέ­σω Ε­Ο­ΠΥΥ, του έ­λε­γαν ό­τι έ­χουν ε­ξαν­τλη­θεί και ό­τι μπο­ρού­σε να ε­πι­σκε­φθεί το για­τρό μό­νο με τους ι­διω­τι­κούς ό­ρους. Έτσι ο α­σθε­νής και πλή­ρω­νε τη, με­γά­λη συ­νή­θως, ι­διω­τι­κή ε­πί­σκε­ψη, αλ­λά και χρη­σι­μο­ποιού­ταν το Α­ΜΚΑ του σαν να εί­χε πά­ει μέ­σω δη­μο­σίου και έ­τσι ο για­τρός πλη­ρω­νό­ταν δι­πλά. Με το νέο σύ­στη­μα, προ­κει­μέ­νου να α­πο­φευχ­θούν τέ­τοια φαι­νό­με­να, οι για­τροί έ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­νο πλη­θυ­σμό ευ­θύ­νης και κα­θη­με­ρι­νό ω­ρά­ριο που θα τους ε­ξυ­πη­ρε­τούν, ε­νώ οι α­σθε­νείς θα ε­πι­σκέ­πτο­νται τον οι­κο­γε­νεια­κό για­τρό δω­ρεάν. Το αρ­χι­κό σχέ­διο ή­ταν για την τε­τράω­ρη, πεν­θή­με­ρη υ­πη­ρε­σία που θα προ­σφέ­ρουν στο δη­μό­σιο, οι συμ­βε­βλη­μέ­νοι οι­κο­γε­νεια­κοί για­τροί να έ­χουν πά­γιο μι­σθό πε­ρί­που 1.600 ευ­ρώ (πριν α­μεί­βο­νταν 10 ευ­ρώ το ρα­ντε­βού) και α­πό ε­κεί και πέ­ρα να μπο­ρούν να ερ­γά­ζο­νται και ως ι­διώ­τες. Επει­δή ο πλη­θυ­σμός ευ­θύ­νης των για­τρών θα εί­ναι 2.200 ά­το­μα για τους γε­νι­κούς για­τρούς και τους πα­θο­λό­γους και 1.500 για τους παι­διά­τρους, υ­πήρ­ξε το προ­η­γού­με­νο διά­στη­μα το ε­πι­χεί­ρη­μα ό­τι αυ­τό ση­μαί­νει ό­τι θα α­μεί­βο­νται μό­λις 0,7 ευ­ρώ τον α­σθε­νή.

Αυ­τό βέ­βαια θα ί­σχυε μό­νο αν και οι 2.200 άν­θρω­ποι της πε­ριο­χής εί­χαν νο­σή­σει, που το πρό­βλη­μα τό­τε δεν θα ή­ταν το μι­σθο­λο­γι­κό των για­τρών, αλ­λά ό­τι θα εί­χα­με κρί­ση παν­δη­μίας στη χώ­ρα.

Επει­δή, ό­μως οι α­ντι­δρά­σεις των για­τρών συ­νε­χί­ζο­νται, το υ­πουρ­γείο Υγείας α­να­κοί­νω­σε αυ­τή την ε­βδο­μά­δα τρο­πο­ποιή­σεις, προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχουν στην πρω­το­βάθ­μια υ­γεία. Συ­γκε­κρι­μέ­να προ­βλέ­πε­ται ο α­σθε­νής αν προ­σέλ­θει ε­κτός του 4ω­ρου που ο­ρί­ζει ο κά­θε για­τρός, να πλη­ρώ­νει ως να πη­γαί­νει σε ι­διώ­τη, να μην εί­ναι αυ­στη­ρά 5νθη­με­ρο το ω­ρά­ριο που θα ο­ρί­σουν οι για­τροί, δια­τη­ρώ­ντας ό­μως το κα­τώ­τα­το ό­ριο των 20 ω­ρών ε­βδο­μα­διαίως ως υ­πη­ρε­σία στο δη­μό­σιο, να μην εί­ναι υ­πο­χρεω­τι­κές οι δω­ρεάν κα­τ’ οί­κον ε­πι­σκέ­ψεις και αυ­τές να πρέ­πει να πραγ­μα­το­ποιού­νται μέ­σα στο ο­ρι­σμέ­νο 4ω­ρο υ­πη­ρε­σίας στο δη­μό­σιο, προ­κει­μέ­νου να εί­ναι δω­ρεάν για τους α­σφα­λι­σμέ­νους του Ε­Ο­ΠΥΥ. Ση­μειώ­νε­ται ό­τι πα­ρά και αυ­τές τις διευ­κο­λύν­σεις, η Ένω­ση Ια­τρών Ε­Ο­ΠΥΥ α­να­κοί­νω­σε πως «αρ­νού­μα­στε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά την ο­μη­ρία μας και έ­χου­με ευ­θύ­νη να προ­στα­τεύ­σου­με τους ια­τρούς, αλ­λά και τους α­σφα­λι­σμέ­νους α­πό τις ι­δε­ο­λη­πτι­κές εμ­μο­νές ε­νός α­σφυ­κτι­κά κλει­στού και α­πάν­θρω­που συ­στή­μα­τος, που θα έ­χει μειω­μέ­νο ή αρ­νη­τι­κό α­πο­τέ­λε­σμα στην κα­θη­με­ρι­νή ια­τρι­κή πρα­κτι­κή του α­σφα­λι­στι­κού τους τα­μείου».

Το νέο σύ­στη­μα

«Ο α­σθε­νής θα α­πο­κτή­σει έ­να προ­σω­πι­κό για­τρό, που θα ξέ­ρει το ι­στο­ρι­κό του, θα μά­θει να τον συμ­βου­λεύε­ται και να τον ε­μπι­στεύε­ται, α­ντί να πη­γαί­νει α­πό μό­νος του σε ει­δι­κό­τη­τες, που πολ­λές φο­ρές εί­ναι λαν­θα­σμέ­νες σε σχέ­ση με το πρό­βλη­μα που έ­χει, ή στα νο­σο­κο­μεία για πε­ρι­στα­τι­κά που δεν εί­ναι ε­πεί­γο­ντα. Έτσι λει­τουρ­γεί διε­θνώς με ε­πι­τυ­χία το σύ­στη­μα των οι­κο­γε­νεια­κών για­τρών», ε­ξη­γεί και υ­πε­ρα­σπί­ζε­ται το και­νούρ­γιο θε­σμό ο Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος. Ση­μειώ­νε­ται πως στο νέο σύ­στη­μα οι πο­λί­τες κα­λού­νται να δια­λέ­ξουν μέ­σω η­λεκ­τρο­νι­κού συ­στή­μα­τος ποιος θα εί­ναι ο οι­κο­γε­νεια­κός για­τρός α­πό τους συμ­βε­βλη­μέ­νους της πε­ριο­χής τους, τον ο­ποίο θα μπο­ρούν να αλ­λά­ξουν σε πε­ρί­πτω­ση που δεν τους ι­κα­νο­ποιεί με­τά α­πό έ­ξι μή­νες. Αν έ­χουν κά­ποιο πρό­βλη­μα υ­γείας που χρειά­ζε­ται άλ­λη ει­δι­κό­τη­τα, πέ­ραν της γε­νι­κής ια­τρι­κής ή της πα­θο­λο­γίας, θα πα­ρα­πέ­μπο­νται στο για­τρό που πρέ­πει α­πό τον οι­κο­γε­νεια­κό τους για­τρό, ή μπο­ρούν να κλεί­σουν α­πό μό­νοι τους ρα­ντε­βού στα κέ­ντρα υ­γείας (πρώην Ι­ΚΑ) ή να πά­νε στο νο­σο­κο­μείο αν εί­ναι ε­πεί­γον πε­ρι­στα­τι­κό, ό­πως συ­νέ­βαι­νε και πριν.

Τα κέ­ντρα υ­γείας α­στι­κού ή α­γρο­τι­κού τύ­που, που α­πο­τε­λούν το δεύ­τε­ρο σκα­λο­πά­τι της πρω­το­βάθ­μιας υ­γείας, σύμ­φω­να με τον α­ντι­πρό­ε­δρο του Ε­Ο­ΠΥΥ, λει­τουρ­γούν κα­νο­νι­κά με διά­φο­ρες ει­δι­κό­τη­τες, ό­πως πά­ντα. Πα­ρό­λα αυ­τά, ό­πως ση­μειώ­νει ο ί­διος, ε­πει­δή α­πό το υ­πουρ­γείο έ­χει κρι­θεί ό­τι χρειά­ζε­ται η πε­ραι­τέ­ρω στε­λέ­χω­σή τους, κα­θώς τα προ­η­γού­με­να χρό­νια εί­χαν α­πα­ξιω­θεί, α­να­μέ­νε­ται να υ­πάρ­ξει προ­κή­ρυ­ξη και για αυ­τά.

Πα­ράλ­λη­λα, συ­νε­χί­ζε­ται η προ­σπά­θεια να στη­θεί και το πρώ­το σκα­λο­πά­τι, που πέ­ραν των συμ­βε­βλη­μέ­νων οι­κο­γε­νεια­κών για­τρών, εί­ναι οι το­πι­κές μο­νά­δες υ­γείας (ΤΟ­ΜΥ), που λει­τουρ­γούν κα­θη­με­ρι­νά α­πό τις 8 το πρωί έως τις 9 το βρά­δυ, με γε­νι­κούς για­τρούς, πα­θο­λό­γους και παι­διά­τρους, που και ε­κεί κα­λού­νται οι για­τροί να κά­νουν το κοι­νω­νι­κό τους χρέ­ος υ­πο­βάλ­λο­ντας αί­τη­ση για πρόσ­λη­ψη. «Μέ­ρα με τη μέ­ρα αυ­ξά­νο­νται οι το­πι­κές μο­νά­δες υ­γείας σε κά­θε πό­λη. Η με­ταρ­ρύθ­μι­ση στην πρω­το­βάθ­μια υ­γεία προ­χω­ρά, αλ­λά θέ­λει χρό­νο, για­τί έ­να σύ­στη­μα δεν μπο­ρεί να στη­θεί ως δια μα­γείας. Το σύ­στη­μα πά­ντως δεν θα μεί­νει α­κά­λυ­πτο. Η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση έ­χει δεί­ξει ό­τι θέ­λει να δώ­σει έμ­φα­ση στο δη­μό­σιο σύ­στη­μα υ­γείας», κα­τα­λή­γει ο Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος, το­νί­ζο­ντας ό­μως πως για τις νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές θα πρέ­πει να υ­πάρ­ξει ει­δι­κή μέ­ρι­μνα και να ξα­ναϊδω­θεί ο σχε­δια­σμός, ώ­στε να υ­πάρ­ξουν πε­ρισ­σό­τε­ρες ΤΟ­ΜΥ, α­φού οι α­σθε­νείς δεν εί­ναι δυ­να­τόν να πά­νε σε ό­μο­ρη πε­ριο­χή, ό­πως συμ­βαί­νει στην η­πει­ρω­τι­κή Ελλά­δα.

Τζ. Α. 

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

«Ο Μαρξ ο Λένιν και το καθαρό-απέριττο «τραίνο» της Υγείας για όλους», συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή οικονομικών της Υγείας Γιάννη Κυριόπουλο

O κος Γιάννης Κυριόπουλος κάνει «φύλλο και φτερό» τη βασική μαρξική θεωρία και την εφαρμογή της στα συστήματα υγείας, «από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του” , εξηγεί γιατί έχει γίνει πιο δυσχερής η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, και γιατί οι ανισότητες μεταξύ φτωχών και πλούσιων στην Ελλάδα είναι πλέον μεγαλύτερες, και τέλος αντιπαραβάλλει στο ελκυστικό και ανέφικτο motto, “δωρεάν και ίση υγεία για όλο το λαό”, ένα πραγματιστικό «τραίνο» (στην Υγεία), λιτό απέριττο και ευπρεπές στο οποίο θα μπορούν να επιβαίνουν όλοι. Υπό προϋποθέσεις, λέει ο κος Κυριόπουλος, θα υπάρχουν και βαγόνια πρώτης θέσης, και αυτοί που θα τα επιλέγουν θα πρέπει φυσικά να επιβαρύνονται τη διαφορά.

Healthview.gr

• Είναι σήμερα καθολική και πιο δίκαιη η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στη χώρα μας;

Προφανώς δεν υπάρχει βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης στην ιατρική περίθαλψη. Το αντίθετο μάλιστα. Στη πρόσφατη περίοδο, όπως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά δεδομένα η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας έχει καταστεί δυσχερής και συνδέεται με τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές που συχνά οδηγούν σε καταστροφικές δαπάνες τα νοικοκυριά.

Ειδικότερα, το 14% των νοικοκυριών σύμφωνα με τη Eurostat δυσχεραίνεται στη προσπέλαση των υπηρεσιών υγείας -για οικονομικούς λόγους- ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 37% για το κατώτερο πεμτημόριο του πληθυσμού.

Η επιδείνωση των συνθηκών πρόσβασης οφείλεται στο συνδυασμό των χρονίωνστρεβλώσεων του υγειονομικού τομέα και των δυσμενών επιπτώσεων της κρίσης και των ατελέσφορων “μνημονιακών”πολιτικών. Όμως τα φαινόμενα αυτά κατανέμονται με διαφορετική ένταση και έκταση στα διάφορα στρώματα του πληθυσμού και παράγουν ανισότητες που ακυρώνουν το κριτήριο της ισότητας και την αρχή “ίση πρόσβαση για ίση ανάγκη“ ώστε να τίθεται σε αμφισβήτηση η φιλελεύθερη δημοκρατική παραδοχή για την ισότητα των ευκαιριών στις σύγχρονες ανοικτές κοινωνίες.

Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι οι θετικές κυβερνητικές παρεμβάσεις το 2014 και το 2016 για την de jure κάλυψη του ανασφάλιστου τμήματος του πληθυσμού (22% ) δεν επέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα πενιχρά αποτελέσματα του μέτρου αυτού οφείλονται στο γεγονός ότι η πρόσβαση -όπως και στη περίπτωση των ασφαλισμένων- συναρτάται απο τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές που αποτελούν τη κυρία πηγή χρηματοδότησης (40%) του υγειονομικού τομέα,

Συμπερασματικά τα φαινόμενα αυτά εντείνουν τις ανισότητες και ευνοούν τις διακρίσεις σε βάρος των φτωχών, των ανέργων, των ηλικιωμένων, την γυναικών και των παιδιών που έχουν μικρότερη κοινωνική και οικονομική ισχύ.

• Γίνεται (και πολύ σωστά) μια μεγάλη συζήτηση για τους κοινωνικά αδύναμους συμπολίτες μας τα χρόνια της κρίσης. Από την άλλη πλευρά όμως φαίνεται ότι η μεσαία τάξη έχει αφεθεί να τα “βγάλει πέρα” μόνη της και στην υγεία. Υπάρχουν μελέτες ή εκτιμήσεις που να δείχνουν την κατάσταση της υγείας των ανθρώπων με μεσαία εισοδήματα;

———
Τα επακόλουθα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην υγεία πλήττουν το σύνολο του πληθυσμού αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό τις ευπαθείς ομάδες και τους φτωχούς. Οι κύριες διαστάσεις της βλαπτικής αυτής επίδρασης είναι η ανεργία, η επαπειλούμενη εργασία, ο δανεισμός και τα χρέη. Καθ’ όμοιον τρόπο εξελίσσεται η κατάσταση και στη παροχή ιατρικής περίθαλψης .Παρά το γεγονός οτι τα μεσαία στρώματα βρίσκονται θεωρητικά σε καλύτερη θέση, εντούτοις οι πολιτικές του “βίαιου εξισωτισμού“ τής μεσαίας τάξης σε συνδυασμό με τη χρονική παράταση της κρίσης και τα φαινόμενα ευρείας φτωχοποίησης φέρουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε άκρως δυσχερή θέση.

Εν άλλοις λόγοις, η υγεία υποβαθμίζεται και η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη καθίσταται συνεχώς δυσχερέστερη για το σύνολο του πληθυσμού συμπεριλαμβανομένης και της μεσαίας τάξης που χωρίς τις αποταμιεύσεις του παρελθόντος δεν έχει πλέον τη δυνατότητα καταβολής ιδιωτικών πληρωμών και παραπληρωμών για να προσπελάσει τις υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης.

Ως εκ τούτου, οι ανισότητες αναπαράγονται και διερύνονται σε βάρος των μη ευνοημένων ομάδων του πληθυσμού αλλά “ισορροπούν” σε χαμηλότερο επίπεδο λόγω του εξισωτισμού και της φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης. Είναι προφανές οτι η εξέλιξη αυτή δεν αποκαθιστά τα προβλήματα ισότητας και ταξικότητας στη υγεία και την ιατρική περίθαλψη.

• 40 χρόνια μετά τη Διακήρυξη της Άλμα Άτα με το σύνθημα “Υγεία για Όλους” τι έγινε σωστό, τι λάθος και τι θα μπορούσε να γίνει;
———-
Η σημασία της Διακήρυξης της Alma Ata αναγνωρίστηκε άμεσα στη χώρα μας και σημαντικές πλευρές της έτυχαν εφαρμογής απο τους Υπουργούς Υγείας Σπύρο Δοξιάδη και Παρασκευά Αυγερινό στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Η Διακήρυξη ενέπνευσε για τη μεταρρύθμιση του υγειονομικού τομέα με βάση τη πρωτοβάθμια φροντίδα και την ισότητα στη πρόσβαση για ίση ανάγκη.
Όμως δεν ενσωματώθηκε ως συστατικό στοιχείο της εθνικής πολιτικής υγείας ώστε αφενός τα μέτρα ελέγχου των ανισοτήτων να προαχθούν και η διαχείριση και ο έλεγχος των κοινωνικών και οικονομικών προσδιοριστών της υγείας να καταστεί δυνατός και αποτελεσματικός και αφετέρου να υποστηριχθεί η μεταρρύθμιση στη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ώστε να δοθεί ευχερής και ισότιμη πρόσβαση στο σύνολο του πληθυσμού.
Παρά ταύτα, η έμπνευση μπορεί να είναι προωθητική δυναμη και η απόδειξη είναι οτι 40 χρόνια μετά το μήνυμα είναι: “Ολική Επαναφορά στις Αρχές της Διακήρυξης της Alma Ata”.
Η εξέλιξη αυτή θέτει σε επανεξέταση το σχήμα: φροντίδα υγείας versus ιατρική περίθαλψη και ως εκ τούτου και μόνον δρά ευνοϊκά υπέρ του πρώτου.
Συνεπώς η απάντηση στη περιπέτεια της υγειονομικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.Η υποστήριξη ενός τέτοιου εγχειρήματος προσκρούει στη αντίθεση της ιατρικής ελίτ και στα συμφέροντα του ιατροτεχνολογικού συμπλέγματος.Εξάλλου το υπόδειγμα της Alma Ata δεν προσφέρεται για τη παραγωγή πλεονάσματος προς ιδιοποίηση όπως συμβαίνει στη τεχνολογική νοσοκομειακή ιατρική.

• “Ο καθένας σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του”. Υπάρχει σύστημα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης που να μπορούσε να “υπηρετήσει” αυτή τη βασική μαρξική αρχή;
———
Η αρχή αυτή αποτελεί τη πρωταρχική δήλωση των συστημάτων υγείας -σε άλλοτε άλλο βαθμό- οποιουδήποτε τύπου (Bismarck, Beveridge, Semashko) υπό την έννοια του κριτηρίου της δίκαιης κατανομής των βαρών (“σύμφωνα με τις ικανότητές του”) και της ισότητας στη πρόσβαση (“ανάλογα με τις ανάγκες του”).
Στο πλαίσιο αυτό τα υγειονομικά συστήματα δομούνται και οι πολιτικές υγείας ασκούνται στο όνομα της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Στη πράξη όμως εμφανίζεται μια διαφορετική εικόνα δεδομένου οτι η βιομηχανία ιατρικής περίθαλψης συνιστά ένα πεδίο συγκρούσεων συμφερόντων και ταξικών αντιθέσεων κατά τη διατύπωση του Michel Foucault. Συνεπώς τα κριτήρια της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης φαλκιδεύονται εξαιτίας της προσπάθειας ελέγχου του υγειονομικού τομέα για λόγους οικονομίας, εξουσίας αλλά και ιδεολογίας.
Συχνά η ιδεολογική επίκληση της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης στην υγεία και την ιατρική περίθαλψη συμβάλλει στην άσκηση κοινωνικού ελέγχου αλλά και νομιμοποίησης, πράγμα που διευκολύνει τις διαδικασίες ιδιοποίησης του πλεονάσματος απο την ιατρική ελίτ και το ιατροτεχνολογικό σύμπλεγμα με την ανοχή ή/και τη συμβολή του πολιτικοδιοικητικού συστήματος.

• Σ’ ένα ιδανικό σύστημα υγείας θα μπορούσε να γίνει πράξη αυτό που φέρεται να είχε πει ο Λένιν, (κατ’ άλλους ο Γάλλος σοσιαλιστής ηγέτης Ζαν Ζωρές) ότι “αγωνίζομαι για να ταξιδεύουν όλοι στην πρώτη θέση”; Μπορούν όλοι οι πολίτες δίκαια και ισότιμα να απολαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες υγείας;
———
Απολύτως όχι. Το motto “δωρεάν και ίση υγεία για όλο το λαό”, παρά την ιδεολογική και πολιτική ελκυστικότητά του,είναι προφανώς ανέφικτο επειδή η υγεία δεν ανταλλάσσεται και ακόμη έχει κόστος. Επίσης στο κόσμο βασιλεύει η σπανιότητα των πόρων και αυτό αναγκάζει να γίνονται επιλογές ώστε να επιτυγχάνεται η αποδοτική χρήση των πόρων.
Ακόμη, είναι ανέφικτη η επινόηση ενός συστήματος υγείας για όλους δεδομένου ότι τα άτομα έχουν διαφορετικές προτιμήσεις.
Κατα συνέπεια μπορεί να υπάρξει ένα (λιτό, καθαρό και ευπρεπές) τρένο για όλους. Αυτή είναι η πρώτιστη επιλογή. Στη συνέχεια και υπό προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχουν θέσεις που να ανταποκρίνονται στις προτιμήσεις ομάδων πολιτών. Με τη δική τους επιβάρυνση.
Τα σύγχρονα συστήματα υγείας οικοδομούνται στο όνομα της κρατούσας τάξης αλλά για το σύνολο του πληθυσμού. Όταν η συνθήκη αυτή παραβιάζεται τα συστήματα και οι πολιτικές υγείας τίθενται σε αμφισβήτηση και σταδιακά απονομιμοποιούνται.
Η σύγχυση ανάμεσα στην ισότητα και τον εξισωτισμό είναι προϊόν του “κοινωνικού” λαϊκισμού και παράγει ρήγματα εμπιστοσύνης που οδηγούν στην απονομιμοποίηση από τμήματα της μεσαίας τάξης.

• Στην Ηνωμένες Πολιτείες , η πάλη των τάξεων εκφράστηκε στην αντιπαράθεση για το Obama Care, στην Ελλάδα του σήμερα, διαφαίνονται ανάλογες συγκρούσεις;

Το σχέδιο Obamacare είναι η απάντηση της φιλελεύθερης πολιτική τάξης στην αναγκαιότητα κοινωνικής συνοχής δεδομένου ότι δι’ αυτού επιχειρείται η υγειονομική ασφαλιστική κάλυψη μεγάλων τμημάτων της μέσης και της κατώτερης μεσαίας τάξης που δεν έχουν επαρκές εισόδημα για να πληρώσουν ασφάλιστρα αλλά δεν είναι αρκούντως φτωχοί για να καλυφθούν προνοιακά.
Εξάλλου οι ηλικιωμένοι και οι φτωχοί καλύπτονται πλήρως απο τη δεκαετία του ‘60 στα προγράμματα Medicare και Medicaid που εισήχθησαν απο το πρόεδρο Lyndon Johnson. Συνεπώς και παρά τις αντίθετες εντυπώσεις οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λύσει πλέον τα βασικά προβλήματα καθολικής αλλά και αξιοπρεπους καλυψης του πληθυσμού. Ταυτόχρονα το σχέδιο Obamacare εισάγει καινοτομίες στη παροχή ιατρικής περίθαλψης που είναι άξιες ιδιαίτερης προσοχής όπως η εισαγωγή bonus-malus και η διαχείριση των συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου για την υγεία.
Η περίπτωση της χώρας μας είναι διαφορετική και η ισορροπία στις υγειονομικές αγορές σχετίζεται με το υψηλό κοστος χρόνου και τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές πράγμα που σημαίνει ότι στη πραγματικότητα η κάλυψη του πληθυσμού είναι de facto μερική. Εξάλλου οι δείκτες χρηματοδοτικής δικαιοσύνης και φτωχοποίησης λόγω καταστροφικών δαπανών από τα νοικοκυριά είναι από τους δυσμενέστερους μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.
Είναι βέβαιο ότι η πολιτική ρητορική για την υγεία και την ιατρική περίθαλψη συνιστά ένα ισχυρό “εργαλείο” στη πολιτική αντιπαράθεση αλλά δεν μπορεί να αποκρύψει το συγκρουσιακό χαρακτήρα των διαφορών στη πολιτική υγείας. Ιδιαίτερα στη παρούσα συγκυρία στη χώρα μας όπου η επιστροφή στο κράτος πρόνοιας και η επαναφορά στη κοινωνία της ευημερίας αποτελούν τη βασική πολιτική επιλογή στη προσεχή περίοδο.

Ο κος Γιάννης Κυριόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών της Υγείας

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.com/

 

Editorial: Όταν το «μπούλινγκ» φιμώνει την αλήθεια και στην Υγεία

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Τα τελευταία τρία χρόνια όσοι εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα στελέχη και τους υπουργούς της οδού Αριστοτέλους στο υπουργείο Υγείας, γνωρίζουν καλά ότι η έννοια της αλήθειας έχει πάει πια περίπατο…

Όχι επειδή αυτή (η αλήθεια) δεν διατυπώνεται από τους υπουργούς, αλλά επειδή αυτή αποκρύπτεται συχνά πυκνά ακόμη και από τους εκπροσώπους του Τύπου.
Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο καθώς οι ένοικοι της οδού Αριστοτέλους απεδείχθησαν τελικά ιδιοφυείς στο να εκφοβίζουν και να φιμώνουν δημοσιογράφους και ΜΜΕ.

Αρκεί κανείς να θυμηθεί πόσοι δημοσιογράφοι στη προσπάθειά τους να αποκαλύψουν ένα ρεπορτάζ ή ακόμη και να κάνουν αρνητική κριτική σε μία πολιτική απόφαση, βρέθηκαν έρμαια των αρνητικών σχολίων στα social media και ιδιαιτέρως στο δημοφιλές Facebook.

Επί ημερών αυτής της κυβέρνησης, έχει εφαρμοσθεί ένα πρωτότυπο σύστημα «μπούλινγκ» που όμως φαλκιδεύει πλήρως την ελευθεροτυπία και την αλήθεια: Οποιοσδήποτε γράψει κάτι αρνητικό για τους κυβερνώντες, κινδυνεύει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα στις δημοφιλείς σελίδες του Facebook και στη συνέχεια βέβαια να δει το όνομά του να αναγράφεται φαρδιά πλατιά ως εχθρός της κυβέρνησης και του κόμματος, σε φίλια ΜΜΕ όπως φυσικά τα κομματικά έντυπα.

Και φυσικά κινδυνεύει να διασυρθεί και από τους δεκάδες εθελοντές σχολιαστές και «τρολ» της κυβέρνησης που σπεύδουν κάθε φορά να ενισχύσουν ως σύγχρονοι χειροκροτητές, την άποψη του υπουργού που μιλά για τον τάδε και τον δείνα δημοσιογράφο που τόλμησε να ρωτήσει το αδιανόητο!

Και αν περιορισθεί σε αυτό, είναι μάλλον ευχής έργον. Αν όμως κάποιος εκ των ενοίκων του υπουργείου Υγείας διαρρεύσει με άνεση φυσικά ότι ο τάδε ή ο δείνα δημοσιογράφος τα «παίρνει» και είναι παπαγαλάκι του τάδε ή εκείνου του κόμματος. Άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Άντε να αποδείξεις ότι εσύ δεν ανήκεις σε εκείνα τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ που πληρώνονται με το «κομμάτι» ή που αμείβονται για να διασύρουν πολιτικούς ή που είναι σε λίστες pay roll!

Και όπως έλεγε και η γιαγιά μου, αν σου βγει το όνομα…
Άντε να αποδείξεις ότι εσύ ζεις με τον κουρεμένο μισθό σου, με την αγωνία του ενοικίου και της επιβίωσης.

Όμως μ αυτά και μ αυτά και με τον φόβο αυτόν, υπονομεύεται πλήρως η αλήθεια, καθώς ακόμη και οι άλλοτε αποκαλυπτικοί και δραστήριοι δημοσιογράφοι οδηγούνται σε αυτολογοκρισία από την ανησυχία τους μην τους πιάσει στο στόμα τους ο κάθε Συριζαίος ή ο κάθε υπουργός.

Και αυτή βέβαια είναι η καλύτερη περίπτωση. Καθότι υπάρχουν και χειρότερες. Οι μόνο κατά φήμην ελεύθεροι και… δημοκρατικοί Αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ (διότι υπάρχει διαφορά), όταν αντιληφθούν ότι εκπρόσωπος του Τύπου τολμά π.χ. να σχολιάσει ότι τα νοσοκομεία ή τα Κέντρα Υγείας έχουν ελλείψεις προσωπικού και υλικών, το αυταπόδεικτο δηλαδή, αμέσως κατατάσσεται στη λίστα με τους εχθρούς.

Έτσι αυτομάτως αποκλείεται από το να …πλησιάσει στα 100 μέτρα την οδό Αριστοτέλους ή να λάβει κάποια ενημέρωση εκτός βέβαια των καθοδηγούμενων Δελτίων Τύπου που ως γνωστόν παρουσιάζουν την εικόνα του ΕΣΥ ως σχεδόν …μαγευτική.

Μπροστά σε όλους αυτούς τους κινδύνους λοιπόν είναι να αναρωτιέται κανείς πως μπορεί να υπάρξει απρόσκοπτη δημοσιογραφία και δημοσιογραφία των αποκαλύψεων; Πως μπορεί να υπηρετήσουν τα ΜΜΕ τη Δημοκρατία που ουσιαστικά αυτός είναι και ο ρόλος τους, να κάνουν δηλαδή κριτική στην εκάστοτε εξουσία και να μην την αφήνουν σε ησυχία ώστε, να νοιώθει πάντα στο σβέρκο της την πίεση και τον έλεγχο;
Διότι κύριοι αυτό είναι Δημοκρατία… Ο έλεγχος της εκάστοτε εξουσίας…
Άλλα αυτές είναι μάλλον ξένες λέξεις για τους κυβερνώντες…

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

Κώστας Μπαργιώτας στο Iatronet: Άσκηση επί χάρτου οι ΤοΜΥ - Ανεφάρμοστος ο οικογενειακός γιατρός

Κώστας Μπαργιώτας στο Iatronet: Άσκηση επί χάρτου οι ΤοΜΥ - Ανεφάρμοστος ο οικογενειακός γιατρός

Η δημιουργία αμιγώς κρατικού δικτύου απαιτεί δισ. ευρώ σε καινούριες επενδύσεις υποδομών που δεν υπάρχουν.
 

Κώστας Μπαργιώτας στο Iatronet: Άσκηση επί χάρτου οι ΤοΜΥ - Ανεφάρμοστος ο οικογενειακός γιατρός
Σε αποτυχία οδηγείται η προσπάθεια του υπουργείου Υγείας να διαμορφώσει νέο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας.

Το μειωμένο ενδιαφέρον των γιατρών και η αδυναμία να λειτουργήσουν οι Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤοΜΥ) καθιστούν το εγχείρημα ανεφάρμοστο.

Τα παραπάνω αναφέρει, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του στο Iatronet ο Κώστας Μπαργιώτας, βουλευτής Λάρισας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και υπεύθυνος του τομέα Υγείας.

Το πλήρες κείμενο του άρθρου έχει ως εξής:

“Από αποτυχία σε αποτυχία οδηγείται η πολιτική ηγεσία της Αριστοτέλους. Παρά τις μεγαλοστομίες της κυβέρνησης, οι ιατροί 'γύρισαν την πλάτη' στο ανεδαφικό σχέδιο του υπουργείου Υγείας για τις ΤοΜΥ και στην Αριστοτέλους τρέχουν να σώσουν το φιάσκο με παρατάσεις προκηρύξεων.

Ο νόμος 4486/2017 (ΦΕΚ 115/Α/7-8-2017) δεν συνιστά ούτε στοιχειωδώς μεταρρύθμιση και αποδεικνύεται στην πράξη ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Πρόκειται για κακογραμμένη έκθεση απραγματοποίητων ιδεών.

Οι ΤοΜΥ αποτελούν άσκηση επί χάρτου. 3000 προσλήψεις θα στελεχώσουν ιατρεία γειτονιάς που δεν υπάρχουν ούτε στα χαρτιά. Θα συσταθούν, εάν και όταν, σε σημεία που δεν είναι γνωστά, με χρήματα που δεν υπάρχουν. Η κυβέρνηση νομοθέτησε προθέσεις, αλλά λείπουν το χρονοδιάγραμμα, η χωροταξική κατανομή και οι πόροι. Η βασική επιδίωξη είναι η δημιουργία σε βάθος χρόνου ενός κρατικού συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) αντί της ρύθμισης και του συντονισμού όλων των διαθέσιμων μονάδων. Όμως, η δημιουργία αμιγώς κρατικού δικτύου απαιτεί δισ. ευρώ σε καινούριες επενδύσεις υποδομών που δεν υπάρχουν, αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας έξω από τις δυνατότητες του προϋπολογισμού και χρόνο, τη στιγμή που σήμερα το σύστημα καρκινοβατεί.

Κατ’ αρχάς, το νέο σύστημα δεν είναι νέο. Η θέσπιση του οικογενειακού γιατρού που είναι η βασική πρόβλεψη είναι ψηφισμένη ήδη από το νόμο του ΠΕΔΥ. Το βασικό πρόβλημα των κλειστών συστημάτων αυτού του τύπου είναι η πρόσβαση. Η βασική αρχή, η ιδέα ενός κλειστού συστήματος πρωτοβάθμιας, με τους ασθενείς υποχρεωμένους να απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο γιατρό ή ιατρείο λειτούργησε στην Ελλάδα για πολλά χρόνια ως σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας από το ΙΚΑ με σοβαρότατα προβλήματα και μεγάλους περιορισμούς στην πρόσβαση. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία έχει υπερεπάρκεια γιατρών και διαγνωστικών κέντρων, αυτό πρακτικά οδηγεί σε αύξηση των ιδιωτικών δαπανών.

Επίσης, πολύ σύντομα, σε ό,τι αφορά τους γιατρούς, οι αμοιβές και ο αριθμός των συμβάσεων θα μειωθούν δραστικά. Το αναχρονιστικό καθεστώς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών που αποκλείει κάθε παράλληλη απασχόληση για όσο χρόνο ισχύει η σύμβαση δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες επαγγελματικής αποκατάστασης. Όπως είχε επισημανθεί κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ΠΦΥ, σχεδόν κανείς που έχει ήδη κάνει την επένδυσή του και διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο δεν θα μπει στη διαδικασία να κλείσει το ιατρείο του και να κυνηγήσει μια θέση σε ΤοΜΥ, με αβέβαιο μέλλον, ορίζοντα 2+2 ετών και χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ. Ούτε καν οι επικουρικοί ιατροί διακινδυνεύουν ένα τόσο αβέβαιο μέλλον.

Εξακολουθούμε να πιστεύουμε στη μεγάλη μεταρρύθμιση που δρομολόγησε το ΠΑΣΟΚ με την ίδρυση του ΕΟΠΠΥ και του ΠΕΔΥ. Ένας κεντρικός χρηματοδότης (ο ΕΟΠΠΥ) με ενιαίες παροχές για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως ταμείου και οικονομικής κατάστασης, και η δημιουργία ενός οικοσυστήματος κρατικών, δημοτικών και ιδιωτικών παρόχων αξιολογημένων με βάση τη σχέση κόστους/ποιότητας και όχι ιδεοληπτικές εμμονές είναι η λύση για την πρωτοβάθμια πάνω στα σύγχρονα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η εμμονή σε ένα κλειστό κρατικό σύστημα προσκρούει στην πραγματικότητα και δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί”.

ΠΗΓΗ:http://www.iatronet.gr/

 

Editorial: Όταν το «μπούλινγκ» φιμώνει την αλήθεια και στην Υγεία

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

 

Τα τελευταία τρία χρόνια όσοι εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα στελέχη και τους υπουργούς της οδού Αριστοτέλους στο υπουργείο Υγείας, γνωρίζουν καλά ότι η έννοια της αλήθειας έχει πάει πια περίπατο…

Όχι επειδή αυτή (η αλήθεια) δεν διατυπώνεται από τους υπουργούς, αλλά επειδή αυτή αποκρύπτεται συχνά πυκνά ακόμη και από τους εκπροσώπους του Τύπου.
Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο καθώς οι ένοικοι της οδού Αριστοτέλους απεδείχθησαν τελικά ιδιοφυείς στο να εκφοβίζουν και να φιμώνουν δημοσιογράφους και ΜΜΕ.

Αρκεί κανείς να θυμηθεί πόσοι δημοσιογράφοι στη προσπάθειά τους να αποκαλύψουν ένα ρεπορτάζ ή ακόμη και να κάνουν αρνητική κριτική σε μία πολιτική απόφαση, βρέθηκαν έρμαια των αρνητικών σχολίων στα social media και ιδιαιτέρως στο δημοφιλές Facebook.

Επί ημερών αυτής της κυβέρνησης, έχει εφαρμοσθεί ένα πρωτότυπο σύστημα «μπούλινγκ» που όμως φαλκιδεύει πλήρως την ελευθεροτυπία και την αλήθεια: Οποιοσδήποτε γράψει κάτι αρνητικό για τους κυβερνώντες, κινδυνεύει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα στις δημοφιλείς σελίδες του Facebook και στη συνέχεια βέβαια να δει το όνομά του να αναγράφεται φαρδιά πλατιά ως εχθρός της κυβέρνησης και του κόμματος, σε φίλια ΜΜΕ όπως φυσικά τα κομματικά έντυπα.

Και φυσικά κινδυνεύει να διασυρθεί και από τους δεκάδες εθελοντές σχολιαστές και «τρολ» της κυβέρνησης που σπεύδουν κάθε φορά να ενισχύσουν ως σύγχρονοι χειροκροτητές, την άποψη του υπουργού που μιλά για τον τάδε και τον δείνα δημοσιογράφο που τόλμησε να ρωτήσει το αδιανόητο!

Και αν περιορισθεί σε αυτό, είναι μάλλον ευχής έργον. Αν όμως κάποιος εκ των ενοίκων του υπουργείου Υγείας διαρρεύσει με άνεση φυσικά ότι ο τάδε ή ο δείνα δημοσιογράφος τα «παίρνει» και είναι παπαγαλάκι του τάδε ή εκείνου του κόμματος. Άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Άντε να αποδείξεις ότι εσύ δεν ανήκεις σε εκείνα τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ που πληρώνονται με το «κομμάτι» ή που αμείβονται για να διασύρουν πολιτικούς ή που είναι σε λίστες pay roll!

Και όπως έλεγε και η γιαγιά μου, αν σου βγει το όνομα…
Άντε να αποδείξεις ότι εσύ ζεις με τον κουρεμένο μισθό σου, με την αγωνία του ενοικίου και της επιβίωσης.

Όμως μ αυτά και μ αυτά και με τον φόβο αυτόν, υπονομεύεται πλήρως η αλήθεια, καθώς ακόμη και οι άλλοτε αποκαλυπτικοί και δραστήριοι δημοσιογράφοι οδηγούνται σε αυτολογοκρισία από την ανησυχία τους μην τους πιάσει στο στόμα τους ο κάθε Συριζαίος ή ο κάθε υπουργός.

Και αυτή βέβαια είναι η καλύτερη περίπτωση. Καθότι υπάρχουν και χειρότερες. Οι μόνο κατά φήμην ελεύθεροι και… δημοκρατικοί Αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ (διότι υπάρχει διαφορά), όταν αντιληφθούν ότι εκπρόσωπος του Τύπου τολμά π.χ. να σχολιάσει ότι τα νοσοκομεία ή τα Κέντρα Υγείας έχουν ελλείψεις προσωπικού και υλικών, το αυταπόδεικτο δηλαδή, αμέσως κατατάσσεται στη λίστα με τους εχθρούς.

Έτσι αυτομάτως αποκλείεται από το να …πλησιάσει στα 100 μέτρα την οδό Αριστοτέλους ή να λάβει κάποια ενημέρωση εκτός βέβαια των καθοδηγούμενων Δελτίων Τύπου που ως γνωστόν παρουσιάζουν την εικόνα του ΕΣΥ ως σχεδόν …μαγευτική.

Μπροστά σε όλους αυτούς τους κινδύνους λοιπόν είναι να αναρωτιέται κανείς πως μπορεί να υπάρξει απρόσκοπτη δημοσιογραφία και δημοσιογραφία των αποκαλύψεων; Πως μπορεί να υπηρετήσουν τα ΜΜΕ τη Δημοκρατία που ουσιαστικά αυτός είναι και ο ρόλος τους, να κάνουν δηλαδή κριτική στην εκάστοτε εξουσία και να μην την αφήνουν σε ησυχία ώστε, να νοιώθει πάντα στο σβέρκο της την πίεση και τον έλεγχο;
Διότι κύριοι αυτό είναι Δημοκρατία… Ο έλεγχος της εκάστοτε εξουσίας…
Άλλα αυτές είναι μάλλον ξένες λέξεις για τους κυβερνώντες…

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

ΙΓΝΑΤΙΟΣ: 24 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

24 συνολικά χρόνια βρέθηκε στο τιμόνι της μητρόπολης Λαρίσης και Τυρνάβου ο μητροπολίτης Ιγνάτιος ο οποίος πέρασε δια πυρός και σιδήρου μέχρι να φτάσει στην καθολική αποδοχή της τοπικής κοινωνίας, μετά τα πρώτα ταραγμένα χρόνια των αντιδράσεων για την ενθρόνισή του.

Ο κυρός Ιγνάτιος χειροτονήθηκε επίσκοπος Λαρίσης τον Ιούλιο του 1994, κάτω από τα χειροκροτήματα χιλιάδων πιστών αλλά και τις αποδοκιμασίες των “Αγωνιζόμενων Χριστιανών”.

Ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος, (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας) , γεννήθηκε στη Σαλαμίνα στις 11 Ιανουαρίου 1946. Σπούδασε στην Νομική Σχολή και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκάρη Μοναχός στις 17 Ιανουαρίου 1976, Διάκονος χειροτονήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1976 και Πρεσβύτερος στις 25 Ιανουαρίου 1976.

Το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου έλαβε στις 30 Νοεμβρίου 1978. Από το 1976 έως το 1994 υπηρέτησε ευδόκιμος την γενέτειρά του, προσφέροντας στη νεολαία του νησιού, εκδίδοντας δε και το νεανικό περιοδικό Το Τάλαντο.

Από το έτος 1984 υπηρέτησε ως Α΄Γραμματέας – Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου εξελέγη στις 25 Μαΐου 1994 από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 28 Μαΐου του ιδίου έτους από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στην Λάρισα στις 28 Ιουλίου 1994.

Εκοιμήθη στις 26 Ιουνίου 2018, στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, όπου είχε μεταβεί για μεταμόσχευση ήπατος από ανακοπή καρδιάς.

Στην ιστοσελίδα poimin.gr φιλοξενήθηκε πριν από λίγο καιρό άρθρο του Άγγελου Ν. Πάκλαρα, Θεολόγου για τον μητροπολίτη λαρίσης στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής:

“…Δια όλους εμάς που τον γνωρίσαμε από κοντά λίγους μήνες μετά την ενθρόνισή του, μία ευλογημένη εικοσαετία μετά, αισθανόμεθα χρέος τιμής και απείρου ευγνωμοσύνης να του ευχηθούμε ταπεινώς και εγκαρδίως προς τον Δωρεοδότη Κύριο να είναι τα έτη του πολλά φιλάγια, Θεοχορίτωτα και Παναγιοφρούρητα

Ένας επίσκοπος πράος, μειλίχιος, ταπεινός, φιλήσυχος, φιλακόλουθος, διακριτικός και προσιτός προς άπαντες. Με το εγκάρδιο χαμόγελό του, την γλυκύτητα των λόγων του και την ανυπόκριτη και έμφυτη ευγένεια της αγαπώσης καρδίας του, κερδίζει και εντυπωσιάζει με την απλότητα του χαρακτήρος του, όλους όσους τον πλησιάζουν διά να λάβουν την ευχή του.

Ιεροπρεπέστατος κατά την τέλεση των Θείων Μυστηρίων αρχοντικός και μεγαλοπρεπής κατά τις αρχιερατικές χοροστασίες του. Αεικίνητος, ακούραστος, κηρύττων, λειτουργών και αγιάζων.

Συγχωρητικός με όλην την σημασίαν της λέξεως, φιλεύσπλαχνος, καλοκάγαθος και ελεήμων.

larisis_en

 

Η προσφορά του όλα αυτά τα έτη προς την Εκκλησία και το ποίμνιο του ήταν και είναι σιωπηλή και αθόρυβη αλλά διαρκής, ουσιώδης και αυταπόδεικτη.

Αν και δεν καταγόμεθα από την πόλη της Λαρίσης η διακονία του πολυσέβαστου Γέροντος Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου έχει διαδοθεί μακράν και πέραν των τοπικών ορίων της επαρχίας του.

Διά μέσω των είκοσι αυτών ετών της θεοφιλούς αρχιερατείας του, το έργο του τεράστιο, πολύπλευρο και παραδειγματικό εις απάντησιν όλων αυτών που ισχυρίζονται κατά καιρούς ότι η Εκκλησία δεν προσφέρει απολύτως τίποτε…

Ανακαίνισε και εγκαινίασε πάμπολλους Ι. Ναούς, οργάνωσε συσσίτια απόρων και το ευαγές ίδρυμα «Ο Επιούσιος». Καθιέρωσε εσπερινές ομιλίες υπό του ιδίου, ιερατικές συνάξεις και θεολογικά συνέδρια, ίδρυσε γραφεία νεότητος, κατηχητικά σχολεία, φροντιστήρια κατηχητών και κέντρα στηρίξεως οικογενείας.

Δημιούργησε ραδιοφωνικό σταθμό, σχολή βυζαντινής μουσικής, ενώ είναι γνωστή σε όλη την πόλη της Λαρίσης η «Λογία Φιλαδελφείας και αλληλεγγύης» προς ενίσχυση των χρηζόντων βοηθείας συνανθρώπων μας.

Προνοία του διανέμεται το διμηνιαίο εκκλησιαστικό περιοδικό «Το τάλαντο» ενώ είναι γνωστή η ποιμαντική μέριμνα και φροντίδα του Σεμβασμιωτάτου δια τους εν φυλακή αδελφούς μας αλλά και η ενεργός αντιαιρετική του δράση εις όλη την μητροπολιτική του περιφέρεια, ενημερώνοντας προφορικώς ή γραπτώς το ποίμνιό του διά κάθε κακόδοξη αίρεση ή παραφυάδα της.

Ενεργείαις του ποιμενάρχου Σεβ. κ. Ιγνατίου ιδρύθηκε εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο και εκκλησιαστικό γηροκομείο. Επάνδρωσε ιερές μονές δεικνύοντας έμπρακτο ενδιαφέρον διά τον μοναχισμόν.

Καθ’ όλη την διάρκεια της εικοσαετούς αρχιερατείας του χειροτόνησε πλήθος αξίων κληρικών, νέων ως προς την ηλικία, οι οποίοι απεδείχθησαν αντάξιοι της μεγάλης αποστολής τους, τιμώντας με το αξιόλογο έργο τους και τον επίσκοπό τους αλλά και την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης εις την οποίαν διακονούν.

Επί αρχιερατείας του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου ελαμπρύνθη ποικιλοτρόπως και παντοιοτρόπως η μνήμη του πολιούχου Αγ. Αχιλλείου, Αρχιεπισκόπου Λαρίσης του θαυματουργού, του οσιομάρτυρος Γεδεών, πολιούχου Τυρνάβου, του Αγ. Βησσαρίωνος, Αρχιεπισκόπου Λαρίσης, η σύναξις των Αγίων Ιεραρχών εν Λαρίση αλλά και πολλών άλλων τοπικών Αγίων.

larisis_sil

Κατά την διάρκεια των μεγάλων εορτών διοργανώνονται πρωτοβουλίαις του Σεβασμιωτάτου, έρανοι αγάπης προς ενίσχυσιν των πολλών φιλοπτώχων ταμείων της Ι. Μητροπόλεως του.

 

Και όλα αυτά αποτελούν μία συνοπτική μόνον αναφορά του καθ’ όλου έργου και της διακονίας του.

Ο Σεβ. Άγιος Λαρίσης κ. Ιγνάτιος τηρεί επ’ ακριβώς την προτροπή του Αγ. Ιγνατίου διά τον Επίσκοπον: «θα πρέπει να είναι τόση η αρετή του, που και ενώ σιωπά κατορθώνει περισσότερα από αυτούς που μιλούν μάταια και είναι εναρμονισμένος στις εντολές του Θεού, όπως η κιθάρα στις χορδές της…» (Προς Φιλαδελφείς § 1).

Ευχόμεθα ολοψύχως ο σεπτός Ιεράρχης κ. Ιγνάτιος να λαμβάνει δύναμη και ενίσχυση παρά Θεού και διά πρεσβειών του Αγ. Ιγνατίου διά να συνεχίσει να προσφέρει «εν σιγή και ταπεινώσει» το μεγάλο και πολυσχιδές θεάρεστο έργο του διά το οποίο ουδεμία εκδήλωση ετελέσθη όλα αυτά τα έτη, ένεκα της μεγάλης ταπεινώσεώς του.

Ας θεωρηθεί από εμάς αυτή η μικρή και ελάχιστη αναφορά προς τον εορτάζοντα Ποιμενάρχη κ. Ιγνάτιο ως ένα μικρό αντίδωρο τιμής, σεβασμού, ευλαβείας, υικής αγάπης και αφοσιώσεως προς το θεοτίμητο πρόσωπό του επί τη ευκαιρία της συμπληρώσεως εικοσαετούς αρχιερατείας του αλλά και διά των σεπτών ονομαστηρίων του, αν και τα τελευταία έτη ο Σεβ. Μητροπολίτης συναισθανόμενος τις δυσκολίες της δοκιμαζόμενης εποχής μας, όπως και πολλοί άλλοι ιεράρχες δεν επιθυμεί από διάκριση να εορτάσει τα ονομαστήρια του.

Του ζητούμε ταπεινώς συγνώμη που δεν εκζητήσαμε εκ των προτέρων διά το μικρό αυτό αφιέρωμα προς τιμήν του, την σεπτή ευλογία του, αλλά ο λόγος που δεν το πράξαμε ήταν διότι είμεθα βέβαιοι ότι δεν θα μας την παρείχε…

Εμείς απλά τηρήσαμε την εντολή του προστάτου του, Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου: «Ο τιμών Επίσκοπον υπό του Θεού τετίμηται…» (προς Σμυρναίους VIII)”.

larisis_vaft#

 

ΠΗΓΗ:http://paidis.com/

 

 

Μίκης Θεοδωράκης: Εξευτελιστικό μια κυβέρνηση του 20% να αποφασίζει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα

Φωτογραφία Eurokinissi

Nέα παρέμβαση σχετικά με όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα πραγματοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας.

«Αυτό που ζούμε με μια κυβέρνηση του 20% που αποφασίζει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα για το παρόν και το μέλλον της χώρας δεν είναι απλώς τραγικό ούτε βέβαια και κωμικό αλλά κυρίως είναι εξευτελιστικό» τονίζει μεταξύ άλλων ο ο Μίκης Θεοδωράκης.

Απευθυνόμενος στην κυβέρνηση την προειδοποιεί: «Μην παίζετε με το Λαό. Μην αφήνετε να σπέρνουν ανέμους με η χωρίς γραβάτες. Όταν θα ρθει η ώρα να θερίσουμε τις θύελλες και πάλι θα με θυμηθείτε. Όμως τότε πια θα είναι αργά. Πολύ αργά».

Διαβάστε το κείμενό του με τίτλο «Τερατογένεση»:

Κάτω απ’ το χώμα μες στα σταυρωμένα χέρια τους
κρατάνε της καμπάνας το σκοινί
Προσμένουνε την ώρα να σημάνουν την Ανάσταση.
Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας.
Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.
(Γιάννης Ρίτσος)

Στη σημερινή εποχή ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να κυβερνά ακόμα και με μία μοναδική ψήφο την χώρα μας που έχει καταντήσει χειρότερη κι από Μπανανία.

Το κακό που μας έχει γονατίσει ξεκίνησε από το 1986, όταν έγινε η αναθεώρηση του Συντάγματος από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε ήμουν βουλευτής του ΚΚΕ και ήρθα σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος, γιατί πίστευα ότι το πέρασμα των προνομίων του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Πρωθυπουργό θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα. Όπως και έγινε! Επομένως δικαιούμαι να έχω όπως και τότε την δική μου προσωπική άποψη και να θεωρώ ότι οι φόβοι μου αποδείχθηκαν δυστυχώς δικαιολογημένοι και ότι αυτό που ζούμε με μια κυβέρνηση του 20% που αποφασίζει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα για το παρόν και το μέλλον της χώρας δεν είναι απλώς τραγικό ούτε βέβαια και κωμικό αλλά κυρίως είναι εξευτελιστικό.

Ως πολίτης αισθάνομαι εξευτελισμένος και νομίζω ότι το ίδιο αισθάνονται και οι περισσότεροι Έλληνες. Μόνο που αυτοί ίσως να μην γνωρίζουν τους λόγους.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1975, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκρινε ότι η κυβέρνηση έχει χάσει πάρα πολύ μεγάλο μέρος από την εκλογική της δύναμη, είχε την ευχέρεια μαζί με ένα ειδικό συμβούλιο να διαλύει τη Βουλή και να οδηγεί τη χώρα σε νέες εκλογές.

Μετά την αναθεώρηση του 1986, ποιος κρίνει εάν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν χάσει την εκλογική τους δύναμη; Κανείς. Αυτό και μόνο είναι για γέλια και για κλάματα… Αρκεί πλέον μια κυβέρνηση να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Η οποία πλειοψηφία δεν έχει κανένα λόγο να εγκαταλείψει τα προνόμιά της. Έτσι, μαζί με τον πρωθυπουργό, οι 151 της Βουλής αδιαφορούν για την κατρακύλα του κόμματός τους οχυρωμένοι πίσω από την νομιμοφάνεια που τους προσέφερε η αναθεώρηση του 1986.

Με την αναθεώρηση του 1986 προσεβλήθη η βασική θέση που διέπει όλα τα Δημοκρατικά Συντάγματα του κόσμου. Ότι δηλαδή «ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ». Και πρώτα και κύρια η σύνθεση της Βουλής που θα πρέπει να παρακολουθεί και να αντανακλά τις αλλαγές που γίνονται στο εκλογικό σώμα.

Αυτή η κατάργηση του Λαού ως κυρίαρχου στοιχείου της διαμόρφωσης της εθνικής ζωής αποτελεί στίγμα αντιδημοκρατικό. Ένα τέτοιο έκτρωμα που καταργεί την ουσία της Δημοκρατίας και δημιουργεί ένα ουσιαστικά δεσποτικό καθεστώς με μανδύα νομιμοφάνειας δεν είναι αντάξιο ενός ελεύθερου Λαού αλλά ενός εξαπατημένου και τελικά ενός προδομένου Λαού και μας πηγαίνει πίσω σε εποχές σκοτεινές που η αμάθεια και ο φόβος είχαν μεταβάλει τους ιθαγενείς σε πειθήνια όργανα των κάθε λογής εξουσιαστών.

Θα περίμενε κανείς από έναν πολιτικό άνδρα να έχει ευαισθησία και τιμιότητα απέναντι στον Λαό που σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή του έδωσε την εμπιστοσύνη του. Όμως αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Πάνε πια οι ευαισθησίες και οι τιμιότητες. Ξεχαστήκανε τα παλιά «ήθη και έθιμα». Τώρα βρισκόμαστε στην εποχή των μπίζνες. Έτσι, ξεχνούν κάποιοι ότι η Βουλή δεν είναι Ανώνυμη Εταιρία με τζόγο, μισθούς, προνόμια, θέσεις, ρουσφέτια και συναλλαγές με εμπόρους όπλων με ό,τι αυτό το τελευταίο συνεπάγεται.

Αν λοιπόν ο Πρωθυπουργός και οι 151 βουλευτές γίνουν ένα πελώριο στρείδι κολλημένο στα βράχια, τι θα συμβεί με βάση την πλειοψηφία μπετόν-αρμέ;

Σήμερα είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι από το αρχικό ποσοστό μέσα στον Λαό που ανέβασε την σημερινή κυβέρνηση στην Εξουσία, έχει μείνει κάτι λιγότερο από το μισό. Δεν το βλέπουν οι 151; Δεν το βλέπει ο Πρωθυπουργός; Βεβαίως το βλέπουν και στο βάθος χλευάζουν, γιατί οι ίδιοι οι Δεξιοί και οι Κεντρώοι τους χάρισαν την σημερινή νομιμοφάνεια. Και το ΚΚΕ; Τι να πει, αφού κι αυτοί τότε έπεσαν στην παγίδα του Παπανδρέου.

Ώστε σήμερα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Αύριο, το 20% περίπου που τους έχει μείνει σήμερα, μπορεί να γίνει 10%. Και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα, εφ’ όσον οι 151 τηρήσουν την ίδια στάση που τηρούν τώρα. Μεθαύριο μπορεί να έχουν 5% στον Λαό αλλά και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Και αν φτάσουμε στο σημείο ο κ. Τσίπρας να έχει μόνο την ψήφο της συζύγου του, και πάλι θα είναι πρωθυπουργός, γιατί δυστυχώς το πιθανότερο είναι ότι οι 151 θα μείνουν ακλόνητοι στην ίδια στάση…

Αλλά ας γυρίσω στο σήμερα, όπου παίρνονται οικονομικές και εθνικές αποφάσεις που θα μας δεσμεύουν για πολλές δεκαετίες. Και διερωτώμαι, πού είναι αλήθεια και τι κάνουν οι Έλληνες που με τον α ή τον β τρόπο είναι είτε θέλουν να είναι οι ταγοί του Έθνους; Πολιτικοί, Ακαδημαϊκοί, Επιστήμονες, Δημοσιογράφοι, άνθρωποι του Πνεύματος; Δεν αισθάνονται την ανάγκη να πουν κάτι, να κινητοποιηθούν για να σταματήσει αυτός ο εθνικός εξευτελισμός; Δεν καταλαβαίνουν τάχα όλοι ότι η οργή που κλείνει μέσα του ο Λαός μας είναι επικίνδυνη;

Απευθυνόμενος προς την Κυβέρνηση και το όλο Σύστημα που σιωπά ή την στηρίζει θα ήθελα να πω: Μην παίζετε με τον Λαό. Μην αφήνετε να σπέρνουν ανέμους με η χωρίς γραβάτες. Όταν θα ρθει η ώρα να θερίσουμε τις θύελλες και πάλι θα με θυμηθείτε. Όμως τότε πια θα είναι αργά. Πολύ αργά.

Αθήνα, 25.6.2018
Μίκης Θεοδωράκης

ΠΗΓΗ:http://www.iefimerida.gr

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Αύγουστος 2019
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΑΡΘΡΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ