ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ

Χωρίς γιατρούς Κέντρα Υγείας, Νοσοκομεία, ΕΟΠΥΥ και ΤΟΜΥ! Όλα τα στοιχεία

Γράφει: Δήμητρα Ευθυμιάδου


Αδειάζουν οι βασικές δημόσιες μονάδες από γιατρούς, καθώς προσλήψεις δε γίνονται παρά υποχρεωτικές μετακινήσεις.


Υποχρεωτικές μετακινήσεις προκειμένου να καλυφθούν άρον άρον τα κενά. Άλλωστε οι γιατροί το τελευταίο διάστημα δε φαίνεται να είναι διατεθειμένοι να συνδράμουν σε ένα σύστημα το οποίο δε διαθέτει πόρους.

Κέντρα Υγείας απογυμνωμένα
Τα Κέντρα Υγείας στις περισσότερες περιοχές της χώρας έχουν απογυμνωθεί από ιατρικό προσωπικό. Στις περιοχές μάλιστα όπου δεν υπάρχει κοντά νοσοκομείο, οι γιατροί τρέχουν και δε φθάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες.

 

Και μάλιστα σαν να μη έφθαναν όλα αυτά έχουν ξεκινήσει και οι αναγκαστικές μετακινήσεις γιατρών από τα Κέντρα Υγείας προς τις Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) προκειμένου να μην …εκτεθεί η κυβέρνηση που εδώ και καιρό διαφημίζει τις νέες Μονάδες και τις εγκαινιάζει κιόλας. Διαβάστε ΕΔΩ για τις μετακινήσεις με το έτσι θέλω: «Άρχισαν τα όργανα: Οι πρώτες άρον άρον μετακινήσεις γιατρών από τα Κέντρα Υγείας στις ΤΟΜΥ! Στα κάγκελα ο κλάδος»

Αξιοσημείωτο είναι μάλιστα ότι το Κέντρο Υγείας Μυτιλήνης που είναι το μοναδικό στην πόλη, κινδυνεύει να σταματήσει τη 24ωρη λειτουργία του που γίνεται καθαρά χάρη στις αυτοθυσίες του προσωπικού, επειδή δε διαθέτει τον απαραίτητο αριθμό γιατρών.

ΕΟΠΥΥ χωρίς οικογενειακούς γιατρούς
Μπορεί ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού να διαφημίστηκε δεόντως, στην πράξη όμως κόλλησε και όπως φαίνεται θα μείνει στα χαρτιά εάν τουλάχιστον δεν αλλάξουν οι προτεινόμενες συμβάσεις.

 

Οι ιδιώτες γιατροί είπαν όχι στην πρόταση του ΕΟΠΥΥ να συμβληθούν για να γίνουν οικογενειακοί γιατροί δεδομένου ότι οι αμοιβές ήταν …ανύπαρκτες, ενώ υπήρχε και δέσμευση ωραρίου στο ιδιωτικό τους ιατρείο από τον Οργανισμό. Δεν είναι τυχαίο πως κοντά στο 30% ήταν οι δηλώσεις συμμετοχής με βάση της πληροφορίες του HealthReport.gr. Δείτε ΕΔΩ αναλυτικά: «Πόσοι γιατροί κατέθεσαν αίτηση για σύμβαση στον ΕΟΠΥΥ και μετά την παράταση! Όλες οι πληροφορίες»

Γι αυτό άλλωστε η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, λένε πληροφορίες του HealthReport.gr, σκέφτεται να τροποποιήσει κάπως τις προτεινόμενες συμβάσεις μήπως και γίνουν …ελκυστικές.

ΤΟΜΥ για γέλια και για …κλάματα
Οι περιβόητες Τοπικές Μονάδες Υγείας γνωστές ως ΤΟΜΥ, μπορεί να «πλασαρίστηκαν» ως κάτι μοναδικό και πρωτοπόρο, αλλά ακόμη και τα πρωτοπόρα θέλουν το …γιατρό τους.

Και μπορεί να γίνονται εγκαίνια ανά την Ελλάδα από τους αρμόδιους υπουργούς, αλλά το προσωπικό είναι συνήθως μεταφερόμενο από τα Κέντρα Υγείας ή άλλες Μονάδες.

 

Εξάλλου οι γιατροί γύρισαν την πλάτη και στις ΤΟΜΥ λόγω του αβέβαιης επαγγελματικής προοπτικής αφού οι συμβάσεις ήταν για δύο χρόνια με την πιθανότητα να ανανεωθούν για άλλα δύο. Δείτε ΕΔΩ πόσοι είχαν δείξει ενδιαφέρον: «Αιτήσεις με το σταγονόμετρο για τις ΤΟΜΥ από τους γιατρούς! Πόσοι κατέθεσαν»
Παρ αυτά οι πρώτες ΤΟΜΥ άνοιξαν τις πύλες τους, ενώ δε λείπουν και τα εγκαίνια.

Νοσοκομεία …άδεια
Και τα νοσοκομεία βέβαια δεν είναι σε καλύτερη κατάσταση καθώς μόνιμες προσλήψεις δε γίνονται ενώ και οι επικουρικοί γιατροί είναι με το ένα πόδι εκτός ΕΣΥ. Η ταλαιπωρία των επικουρικών γιατρών μάλιστα συνεχίζεται αφού συχνά πυκνά δεν εγκρίνονται ούτε οι αμοιβές τους από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι οι συνδικαλιστικές ενώσεις αναφέρουν πως από το σύστημα απουσιάζουν περίπου 6000 γιατροί. 

ΠΗΓΗ:http://healthreport.gr/

 

5 παράγοντες που κρατούν ψηλά τις δαπάνες υγείας

5 παράγοντες που κρατούν ψηλά τις δαπάνες υγείας

H Γήρανση πληθυσμού, τα πρότυπα της νοσηρότητας, το μέσο κόστος φαρμάκων, το σύστημα αποζημίωσης και η φτωχοποίηση είναι οι παράγοντες που έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην τελική διαμόρφωση των προϋπολογισμών υγείας ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβάνοντας και την Ελλάδα.

Σε συνομιλία που είχαμε με Έλληνες, στελέχη της αγοράς από τον χώρο των φαρμάκων, μας ανέλυσαν τα κάτωθι:

α) Όσο η γήρανση του πληθυσμού αυξάνει τόσο θα επιβαρύνονται οι προϋπολογισμοί υγείας. Έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι ο αριθμός των κατοίκων άνω των 60 ετών θα υπερδιπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια και από τα 962 εκατομμύρια που ήταν το 2017 θα φθάσει τα 2,1 δισ. το 2050 και θα υπερτριπλασιαστεί σε 3,1 δισ. το 2100. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ευρωπαϊκής χώρας που επιβαρύνεται σημαντικά ο προϋπολογισμός υγείας της από άτομα τρίτης ηλικίας είναι η Γερμανία. Σε αυτήν, το 47% της φαρμακευτικής δαπάνης αφορά άτομα άνω των 65 ετών. Την ίδια στιγμή, η υπογεννητικότητα αποτελεί σήμα κατατεθέν του κόσμου. Η Ευρώπη έχει τον χαμηλότερο δείκτη γεννητικότητας -1,6 γεννήσεις ανά γυναίκα την τελευταία περίοδο- ενώ η Αφρική με σχεδόν 4,7 έχει τον υψηλότερο.

β) Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει τα πρότυπα της νοσηρότητας, μας αναφέρουν οι πηγές μας. Εξηγούν ότι μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, οι λοιμώξεις ήταν αυτές που καθοδηγούσαν την πορεία της φαρμακευτικής δαπάνης. Σήμερα, αυτές έχουν αντικατασταθεί από χρόνιες παθήσεις, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας ή τα αυτοάνοσα, ενώ αυξάνεται συνεχώς και ο επιπολασμός τους. Παγκόσμιες εκθέσεις για την υγεία έχουν επισημάνει ότι 8 είναι οι κατηγορίες σκευασμάτων που επιβαρύνουν σημαντικά τους προϋπολογισμούς υγείας και συγκεκριμένα τα Αντινεοπλασματικά, Αντιρευματικά φάρμακα, Ανοσοτροποποιητικά, Σκευάσματα για τον ιό της ηπατίτιδας, Ανοσοσφαιρίνη, Αιμοποιητικά, εμβόλια και διαβήτης.

γ) Το μέσο κόστος των φαρμάκων είναι μία ακόμη παράμετρος που επηρεάζει την διαμόρφωση των προϋπολογισμών υγείας. Σε αυτήν την περίπτωση, βασικό ρόλο παίζει ο βαθμός διείσδυσης των γενοσήμων στην αγορά, που όσο μεγαλύτερος είναι τόσο μειώνεται η δαπάνη. Στέλεχος Ελληνικού Οργανισμού που υπάγεται στο υπουργείο υγείας, μας ανέφερε ότι σε έρευνα που είχε παρουσιαστεί για την περίοδο 2003-2008, η ψαλίδα τιμής ανάμεσα στα 10 χαμηλότερα γενόσημα και στα 10 πιο ακριβά –αντίστοιχα- επώνυμα ήταν 50 φορές. Σήμερα, τα γενόσημα στην ελληνική αγορά , σύμφωνα με τελευταία στοιχεία, εμφανίζουν βαθμό διείσδυσης 20% σε αξία και αρκετά περισσότερο σε όγκο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο βαθμός διείσδυσης βάσει αξίας είναι στο 16-17% και βάσει όγκου στο 22%, υποστηρίζουν εκτιμήσεις παραγόντων.

δ) Το σύστημα αποζημίωσης, δηλαδή το ποσοστό που συμμετέχει το κράτος στις δαπάνες υγείας. Σήμερα εκτιμάται ότι στην Ελλάδα είναι στο 55%. Σε αυτά τα επίπεδα κυμαίνεται στα ανεπτυγμένα κράτη, με εξαίρεση την Αμερική όπου το ποσοστό συμμετοχής είναι στο 45%. Στα επίπεδα της Αμερικής βρίσκονται σχεδόν όλα τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης. Αναμφίβολα, τα κράτη που συμμετέχουν περισσότερο στις δαπάνες είναι και αυτά που έχουν επιβαρυνθεί περισσότερο, συμβάλλοντας σε αυτό και το μεταναστευτικό κύμα. Οι μετανάστες, όπως λένε οι πηγές μας, αυξάνουν διπλά τις δαπάνες υγείας, αφενός για τον εαυτό τους που νοσούν, αφετέρου για τις ασθένειες που εκ των πραγμάτων μεταφέρουν λόγω του ανεπαρκούς εμβολιασμού που έχουν.

ΠΗΓΗ:http://www.iatronet.gr/

 

ΕΟΠΥΥ: Αποζημίωση τέλος για ακτινοθεραπείες που δεν έχουν έγκριση του ΚΕΣΥ! Νέα ταλαιπωρία για τους καρκινοπαθείς

Γράφει: Δήμητρα Ευθυμιάδου


Νέα ταλαιπωρία περιμένει τους καρκινοπαθείς καθώς ο ΕΟΠΥΥ κόβει την αποζημίωση για τις ακτινοθεραπείες που δεν έχουν πάρει προηγουμένως έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ).


Δε φθάνει που αναγκάζονται να περιμένουν ακόμη και μήνες για να κάνουν ακτινοθεραπείες στον δημόσιο τομέα οι καρκινοπαθείς, εάν για λόγους υγείας και χρόνου επιλέξουν τον ιδιωτικό τομέα, δεν θα αποζημιωθούν ποτέ.

Η νέα εντολή ήρθε από τον ΕΟΠΥΥ προς τις Περιφερειακές Διευθύνσεις του Οργανισμού προκειμένου να μην δέχονται πλέον αιτήματα από ογκολογικούς ασθενείς οι οποίοι επέλεξαν να κάνουν ακτινοθεραπείες στον ιδιωτικό τομέα πριν ακόμη εκδοθεί η απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ).

 

Έτσι οι καρκινοπαθείς που δίνουν μάχη για να κρατηθούν στη ζωή θα κληθούν να πληρώσουν χιλιάδες ευρώ από την τσέπη τους καθώς πρόκειται για ακριβές θεραπείες.

Μάλιστα όπως διαπιστώνει ο ΕΟΠΥΥ στο έγγραφο που απέστειλε στις Περιφερειακές Διευθύνσεις του, ζητά να μην παραλαμβάνουν αιτήματα ασφαλισμένων που έχουν κάνει Ακτινοθεραπείες πριν το πράσινο φως του ΚΕΣΥ.

Πρόκειται προφανώς για άλλο ένα τρικ του ΕΟΠΥΥ για να εξοικονομήσει κονδύλια, δεδομένου πως είναι γνωστό ότι το ΚΕΣΥ συνεδριάζει κάθε έναν με 1,5 μήνα και πολλές φορές οι ασθενείς δε διαθέτουν τον χρόνο αυτό.

 

Άλλωστε πολλές μορφές καρκίνου πρέπει να υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία μόλις 1,5 μήνα μετά από μία χειρουργική επέμβαση.

Ταυτόχρονα οι ουρές στα δημόσια νοσοκομεία έχουν αυξηθεί και φθάνουν τουλάχιστον τους 5 και 6 μήνες, παρότι είχαν μειωθεί πριν μερικούς μήνες.
Δείτε ΕΔΩ τι είχε καταγγείλει για τις ατελείωτες αναμονές για ακτινοθεραπείες ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας και τι είχε απαντήσει η Διοίκηση του Αγίου Σάββα: «Διοικητής Αγ.Σάββα: Μόνο 3 μήνες αναμονή για ακτινοθεραπεία! Τι υποστηρίζουν οι γιατροί»

Οι αναμονές μηνών πάντως είναι γνωστές στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας η οποία έχει δηλώσει ότι προχωρά σε επανασχεδιασμό των υπηρεσιών στο δημόσιο τομέα για ογκολογικούς ασθενείς. Διαβάστε ΕΔΩ τι δήλωσε πρόσφατα ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Υγείας: «Έρχονται μέτρα για τα ογκολογικά νοσοκομεία! Τι προανήγγειλε ο Γ.Γ. του υπ.Υγείας»

Αξιοσημείωτο είναι πως ο ίδιος ο ΕΟΠΥΥ στο έγγραφό του με το οποίο ζητά να κοπούν οι αποζημιώσεις στις ακτινοθεραπείες, διαπιστώνει ότι ο «όγκος των αιτημάτων ασφαλισμένων προς τον ΕΟΠΥΥ που αφορούν την έγκριση του ποσού που κατέβαλαν σε ιδιώτες για τη διενέργεια Στερεοτακτικής Ακτινοχειρουργικής/ Ακρινοθεραπείας, προγενέστερα της έκδοσης της θετικής απόφασης του ΚΕΣΥ, έχει παρατηρηθεί ότι είναι ιδιαίτερα μεγάλος«.

 

Προφανώς για τα αιτήματα αυτά δεν είναι τυχαίο ότι είναι πολλά, αφού ακόμη και η έγκριση για τη θεραπεία αυτή διαρκεί πολύ στα γρανάζια του γραφειοκρατικού μηχανισμού του υπουργείου Υγείας.

Και είναι επίσης προφανές ότι στην περίπτωση των ακτινοθεραπειών, δεν μπορούμε να έχουμε «κατευθυνόμενη» θεραπεία αφού πρόκειται για διαδικασία που γίνεται για λόγους ζωής και θανάτου. 

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

PIF: Τήρηση της νομιμότητας για πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες τους

Επισημάνσεις του PhRMA Innovation Forum με αφορμή την επικαιρότητα

Την ανάγκη διασφάλισης ότι οι ασθενείς θα έχουν πρόσβαση στις πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές θεραπείες, επισημαίνει η διοίκηση του PhRMA Innovation Forum (PIF), με αφορμή την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών, σημειώνοντας ότι ως φορέας εκπροσωπεί την καινοτομία και την έρευνα στο χώρο του φαρμάκου.

Στην κατεύθυνση αυτή, η διοίκηση του PIF, υπογραμμίζει την ανάγκη για σχέσεις διαφάνειας, υπευθυνότητας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων της αγοράς με τα αρμόδια θεσμικά όργανα της πολιτείας, και την τήρηση της νομιμότητας.

Αναλυτικά, η δήλωση της διοίκησης του PIF έχει ως εξής:

"Με δεδομένη την επικαιρότητα των ημερών, και ως φορέας που κατ’ εξοχήν εκπροσωπούμε την καινοτομία και την έρευνα στο χώρο του φαρμάκου, οφείλουμε να επισημάνουμε τη βασική Αρχή που πρεσβεύουμε: Να έχει κάθε ασθενής απρόσκοπτη πρόσβαση στις πλέον σύγχρονες και αποτελεσματικές θεραπείες.

Για να πετύχουμε το στόχο αυτό, οφείλουμε να συνεργαζόμαστε από κοινού όλοι οι αρμόδιοι φορείς της αγοράς φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων θεσμικών οργάνων της Πολιτείας και φυσικά των ίδιων των ασθενών.

Η επιτυχία της κοινής αυτής προσπάθειας μπορεί μόνο να εξασφαλιστεί μέσα από σχέσεις διαφάνειας, υπευθυνότητας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης όσων τη στηρίζουν.

Στο πλαίσιο αυτό, η τήρηση της νομιμότητας και η στήριξή της είναι για μας αυτονόητη. Η Δικαιοσύνη αποτελεί το βασικό πυλώνα που προσδίδει ασφάλεια, σταθερότητα και κατ’ ουσία νόημα στην προσπάθεια να επιτυγχάνεται ο κοινός για όλους στόχος". 

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Novartis. Δυο φάρμακα αποκαλύπτουν τη δράση του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι

Για την πλήρη κατανόηση της ιδιόμορφης τριγωνικής σχέσης του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι -στη συγκεκριμένη περίπτωση της Novartis – με πολιτικούς και γιατρούς, αλλά και ορισμένων ΜΜΕ όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αρκεί να συγκρίνουμε δύο φαρμακευτικές ουσίες. Tην Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και τη Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis). Και οι δύο ουσίες είναι προϊόν των ερευνητών στα εργαστήρια της εταιρείας Genentech. Η πρώτη ουσία- πατέντα κατοχυρώθηκε στην εταιρεία Roche το 2005 με το φάρμακο Avastin και η δεύτερη με μια μικρή διαφοροποίηση ενός μορίου, το 2007 στη Novartis με το φάρμακο Lucentis.

To 30% των μετοχών της Roche ανήκει σήμερα στη Novartis, αλλά και η Genentech έχει πουληθεί και αποτελεί μέλος του Ομίλου Roche. Συνεπώς όλων των συγκεκριμένων εταιρειών τα συμφέροντα είναι αλληλένδετα.

Η έρευνα του Αθηναϊκού Πρακτορείου ξεκινά με ένα απλό ερώτημα: Εάν θα πρέπει να διαλέξετε μεταξύ δύο ισοδύναμων φαρμάκων με τις ίδιες -αποδεδειγμένα από επιστημονικές έρευνες- θεραπευτικές ιδιότητες, τις ίδιες ακριβώς αντενδείξεις και τα ίδια ποσοστά ανεκτικότητας αλλά το ένα είναι 35 φορές πιο ακριβό από το άλλο ποιό θα διαλέγατε;

Αν απαντήσετε «Φυσικά το φθηνότερο», όπως θα έκανε το 100% ασθενών που μάλιστα θα πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή θεραπεία…, χάσατε. Γιατί στην Ελλάδα συνεχίζεται παρά τη διεθνή κατακραυγή και τη δημοσίευση πολλών επιστημονικών ερευνών να απαγορεύεται επίσημα η χρήση του χαρακτηρισμένου ως αντικαρκινικού φαρμάκου Avestin στη θεραπεία της «ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας» παρόλο που κοστίζει περίπου 30 φορές λιγότερο από το φάρμακο αναφοράς γι’ αυτή την ασθένεια το Lucentis της Novartis. Χαρακτηριστική της διαφοράς τιμής είναι τα αποτελέσματα έρευνας που έχει στη διάθεση του το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δύο ομάδες ασθενών. Στην πρώτη ομάδα έγιναν 248 ενέσεις Avastin σε συνδυασμό με φωσφωρική δεξαμεθαζόνη (μειώνει το ποσοστό υποτροπής) και 313 ενέσεις με Lucentis, έχοντας τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα στη θεραπεία.

Στην πρώτη περίπτωση το κόστος των ενέσεων ήταν 8.680 ευρώ (248Χ35) και στη δεύτερη το κόστος ήταν 203.450 (313Χ650).

Ας σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, από τα περίπου 3,5 εκατομμύρια Ελλήνων που είναι άνω των 50 ετών, το 80% έχει προβλήματα χαμηλής όρασης, εκ των οποίων το ένα εκατομμύριο αρκετά σοβαρά. Κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 5.000 νέα περιστατικά ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.

Και τότε γιατί δεν υπάρχει αντίδραση από την πλευρά των ασθενών, αναρωτηθήκαμε και η απάντηση ήρθε από εξειδικευμένο Έλληνα καθηγητή οφθαλμολόγο στη συγκεκριμένη ασθένεια της ωχράς κηλίδας:

«Το κόστος του φαρμάκου της Novartis, το Lucentis καλύπτεται έως και 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα να χρεώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία υπερδιπλάσιο ποσό από αυτό που θα μπορούσε να εξοικονομηθεί αν γινόταν χρήση του Avastin, το οποίο μάλιστα θεωρείται νοσοκομειακό υλικό και δεν μπορούν να το προμηθευτούν οι οφθαλμίατροι παρά μόνο από αυτό που θα περισσέψει από τους ογκολόγους αφού μόνο εκεί έχει επίσημη άδεια να χρησιμοποιείται».

Τον συγκεκριμένο επιμελητή σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση του ΑΠΕ) επισκέφθηκαν μάλιστα πολλές φορές άνθρωποι της Novartis για να συνεργαστεί μαζί τους και να σταματήσει να προβάλλει τα οφέλη από τη διαφορά κόστους στην αντιμετώπιση της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Εκείνος αρνήθηκε και γι’ αυτό δεν αποκαλύπτουμε την ταυτότητα του. Άλλωστε κανένας από τους οφθαλμίατρους δεν θέλησε να τοποθετηθεί επίσημα χαρακτηρίζοντας «πολύ λεπτό» το θέμα. Δεν αρνήθηκαν όμως ότι είναι σοβαρό και αποτελεί στοιχείο διαμάχης σε ιατρικά συνέδρια.

Το θέμα αυτό μάλιστα «έσκασε» και στη Γαλλία λίγο πριν από τον Αύγουστο του 2012 και έγινε γνωστό ως «σκάνδαλο της Novartis για τη θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας». Αφορούσε πάνω από ένα εκατομμύριο Γάλλους ασθενείς και ένα ποσό 500-800 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, για το οποίο χρεώθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Στη Γαλλία ωστόσο από το 2014 και έπειτα από δικαστική διαμάχη επετράπη τελικά η χρήση του Avastin, ενώ στην Ιταλία επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 182,5 εκατομμυρίων ευρώ στη Novartis και τη Roche, με την κατηγορία ότι πίεζαν γιατρούς να συνταγογραφούν το ακριβό φάρμακο.

Το θέμα έφτασε και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο εξέτασε και θεώρησε στις 23 Ιανουαρίου του 2018 ότι «η συνεννόηση μεταξύ των φαρμακευτικών oμίλων Roche και Novartis, με στόχο να μειωθεί η οφθαλμολογική χρήση του Avastin, ώστε να αυξηθεί εκείνη του Lucentis, θα μπορούσε να αποτελέσει “εξ αντικειμένου” περιορισμό της ανταγωνιστικότητας». Η προσφυγή έγινε το 2014 από τις ιταλικές αρχές.

Σύμπτωση ή όχι. Αν κάποιος γράψει απλά στη μηχανή αναζήτησης του google τις δύο ουσίες «Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis) θα βρει με ημερομηνία Ιούνιος 2014 πολλά άρθρα γνωστών εκδοτικών ομίλων, ιατρικών περιοδικών και εφημερίδων με τίτλους όπως «Λάθος θεραπεία κάνουν πολλοί ασθενείς με εκφύλιση ωχράς κηλίδας» υποστηρίζοντας δήθεν επιστημονικά ότι το «λάθος» είναι η χρήση του φθηνού Avastin αντί του Lucentis…».

Μάλιστα επιστρατεύονται και γνώμες ειδικών που ασκούν κριτική στη γραφειοκρατία του ΕΟΠΥΥ να εγκρίνει γρήγορα το Lucentis με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να κινδυνεύουν να χάσουν την όραση τους αλλά και να υποβάλλονται σε θεραπεία με μπεβασιζουμάμπη δηλαδή με Avastin (sic).

Την ίδια ώρα στη δημοσιευμένη μελέτη CATT (Ranibizumab and Bevacizumab for Neovascular Age-Related Macular Degeneration The CATT Research Group όπου γίνεται σύγκριση μπεβασιζουμάμπης και ρανιμπιζουμάμπης στη θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας (ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα) διαπιστώθηκε ότι:

Μετά από 12 μήνες θεραπείας, η πειραματική θεραπεία με μπεβασιζουμάμπη δεν είναι κατώτερη της ρανιμπιζουμάμπης. Συμπέρασμα που ενόχλησε την Novartis η οποία ξεκίνησε εκστρατεία για το αντίθετο.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι o Όμιλος Roche είναι η μοναδική περίπτωση που φαρμακοβιομηχανία δεν επιθυμεί να χρησιμοποιείται ευρέως το προϊόν της καθώς όπως φαίνεται τα ποσοστά κέρδους από τη χρήση του Loucentis της Νovartis η οποία κατέχει το 30% των μετοχών της είναι πολλαπλάσια.

Σύμφωνα με την έρευνα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η αρμονικά συνδυασμένη στρατηγική Novartis-Roche αποκαλύφθηκε το 2011 από την Ντομινίκ Μαρανινσί, της εταιρείας για την ασφάλεια των φαρμάκων (ANSM) στη Γαλλία, στέλνοντας μια επιστολή στην πρόεδρο της Roche Γαλλίας, Sophie Kornowski-Bonnet, με την οποία υπογράμμιζε το αίτημα οφθαλμολογικών ενώσεων για τη χρήση του Avastin. H απάντηση της προέδρου της Roche ήταν αρνητική στις 26 Μαΐου του 2011, υποστηρίζοντας ότι το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ορισμένους τύπους καρκίνου και αντιθέτως αντιπρότεινε το Lucentis. Το γεγονός αυτό προκάλεσε να ανοίξει ο ο Ασκός του Αιόλου από ερευνητές, με αποτέλεσμα το θέμα να φτάσει στα δικαστήρια να λυθεί για τη Γαλλία αλλά να μένει ανοικτό σε χώρες όπου η Novartis είχε και άλλη κάλυψη (πολιτική;), όπως η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

ΠΗΓΗ:http://docmed.gr/

 

Αυθαίρετες οι μνημονιακές περικοπές στην υγεία - Χάθηκαν ζωές από ελλείψεις υγειονομικών

Καθώς η Ελλάδα πλησιάζει την έξοδο από το πρόγραμμα διάσωσης που ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια, η υγεία στην Ελλάδα υπέφερε από τα σοβαρά μέτρα λιτότητας, επισημαίνει το επιστημονικό περιοδικό The Lancet

Δραματικές επιπτώσεις από το πρόγραμμα λιτότητας στη δημόσια υγεία την τελευταία οκταετία, καταγράφει το επιστημονικό περιοδικό The Lancet. Οι σημαντικότερες επιπτώσεις συνοψίζονται στα προβλήματα ελλείψεων προσωπικού και την επαγγελματική εξουθένωση των υγειονομικών που υπηρετούν στο σύστημα, στις δραστικές περικοπές των παροχών και τις καταστροφικές συνέπειες της αδυναμίας πρόσβασης στο σύστημα υγείας, αλλά και την απώλεια ανθρώπινων ζωών από παρενέργειες φαρμάκων, τις επιπτώσεις της υλικής στέρησης στην ανάπτυξη των παιδιών και τις απ΄ ευθείας ιδιωτικές πληρωμές που χρησιμοποιούνται είτε για αγορά φαρμάκων, είτε για βελτίωση ή επιτάχυνση των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας.

Αναλυτικά, το άρθρο του Lancet, επισημαίνει ότι "Έχουν περάσει σχεδόν 8 χρόνια από τότε που η Ελλάδα δέχθηκε την πρώτη διάσωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η χώρα είχε χρέος ύψους 301 δισ. Ευρώ και βρισκόταν στα πρόθυρα της πτώχευσης. Ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης των 130 δισ. ευρώ συμφωνήθηκε το 2012, και το ένα τρίτο των 86 δισ ευρώ το 2015. Στις 22 Ιανουαρίου οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ενέκριναν δάνειο 6,7 δισ. ευρώ προς την Ελληνική Κυβέρνηση. Τα χρήματα αντιπροσώπευαν την τέταρτη δόση του πακέτου διάσωσης του 2015. Η Ελλάδα βρίσκεται σε πορεία εξόδου από το πρόγραμμα διάσωσης τον Αύγουστο του 2018. Αλλά η πρόοδος δεν ήρθε χωρίς κόστος.

Μέτρα λιτότητας
Οι πιστωτές της Ελλάδας επέβαλαν σκληρά μέτρα λιτότητας στη χώρα. Οι όροι που συνδέονταν με τα μέτρα διάσωσης περιελάμβαναν απολύσεις στο δημόσιο τομέα και περικοπές, απότομες μειώσεις των κατώτατων μισθών, των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών καθώς και την ιδιωτικοποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων.

Από το 2009 έως το 2014, οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 36%. Οι υπηρεσίες περίθαλψης επηρεάστηκαν σοβαρά. Το πακέτο διάσωσης του 2010 προέβλεπε ότι η Ελλάδα θα περιόριζε τις δημόσιες δαπάνες για την υγεία στο 6% του ΑΕΠ. "Δεν έχουμε ακόμα ιδέα από πού προήλθε ο αριθμός αυτός. 'Ηταν τελείως αυθαίρετο", επισημαίνει ο David Stuckler, καθηγητής στο Τμήμα Ανάλυσης Πολιτικής και Δημόσιας Διοίκησης του Università Bocconi του Μιλάνο.

Το προσωπικό του συστήματος υγείας στην Ελλάδα είδε τους μισθούς του να μειώνονται δύο φορές το 2010. Η χρηματοδότηση των δημόσιων νοσοκομείων μειώθηκε πάνω απ' το μισό από το 2009 έως το 2015. Υπηρεσίες θεραπείας και διάγνωσης και προγράμματα πρόληψης μειώθηκαν κατά 20%, και υπηρεσίες υγείας μητρότητας και παιδιατρικές υπηρεσίες είδαν περικοπές 73% μεταξύ του 2009 και του 2012. Η κυβέρνηση εγκατέλειψε σχέδια για δημιουργία υπηρεσιών παιδοψυχιατρικής, ενώ μείωσε και την κρατική χρηματοδότηση υπηρεσιών ψυχικής υγείας κατά το ένα πέμπτο το 2010-11, και περισσότερο από το μισό το 2011-12. Μέχρι το 2014 οι ελληνικές δημόσιες δαπάνες για την υγεία ήταν χαμηλότερες από οποιουδήποτε μέλους της ΕΕ πριν το 2004.

Εν τω μεταξύ, ο ελληνικός πληθυσμός υπέστη μια παρατεταμένη και βαθιά οικονομική κρίση. Μεταξύ 2008 και 2014, το ΑΕΠ της Ελλάδας μειώθηκε κατά 29%. Η ανεργία υπερβαίνει σήμερα το 20%. Η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 40%. Σχεδόν το ένα τέταρτο των γιατρών εκτιμάται ότι είναι άνεργοι, και πάνω από 7.000 έχουν εγκαταλείψει τη χώρα από το 2009. Η αναλογία νοσηλευτών προς τον πληθυσμό είναι η χαμηλότερη στην ΕΕ.

Σύμφωνα με τις στατιστικές της ΕΕ, το 2015, το 41% των Ελλήνων αντιμετώπιζαν υλική στέρηση, που σημαίνει ότι δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες, όπως διατροφή, θέρμανση, ενοίκιο ή πληρωμές δανείων. Το 22% υπέστη σοβαρές στερήσεις. Σχεδόν τα μισά παιδιά ζούσαν σε στερημένα νοικοκυριά. Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι σχεδόν το ένα τρίτο των φτωχότερων ελληνικών νοικοκυριών αντιμετώπισαν καταστροφικές ιατρικές δαπάνες το 2014, με την κατάστασή τους να επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο από τις αυξήσεις στη συμμετοχή σε ιατρικές υπηρεσίες και φάρμακα. Τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης έχουν υποστεί μείωση εσόδων, καθώς η ανεργία έχει αυξηθεί, οι μισθοί έχουν μειωθεί και οι Έλληνες εργάστηκαν λιγότερες ώρες.

Η λιτότητα είχε κάποιες θετικές επιδράσεις στη δημόσια υγεία, παρότι επέφερε περιορισμό στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Καθώς ο καπνός γινόταν ολοένα και ακριβότερος, η συχνότητα του καπνίσματος στην Ελλάδα "έπεσε" από 37% το 2012, σε 27% το 2017. Επιπλέον, λιγότεροι Έλληνες έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα, επειδή επέλεξαν φθηνότερες μορφές μεταφορών.

Όμως σε γενικές γραμμές, η υγεία επιδεινώθηκε. «Είναι απολύτως σαφές ότι η κρίση και η συνακόλουθη πολιτική είχαν καταστροφικές συνέπειες για την υγεία, και αυτή η αποδεδειγμένη επιβάρυνση, είναι πάρα πολύ υψηλή για να αγνοηθεί», επιβεβαιώνει ο Αλέξανδρος Κεντικελένης, Βοηθός Ερευνητής στο τμήμα Πολιτικής του Trinity College, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Τα πρώτα χρόνια της λιτότητας, παρουσιάστηκε αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, τόσο σε απόπειρες, όσο και σε ολοκληρωμένες αυτοκτονίες. Υπήρξε απότομη αύξηση στα ποσοστά του HIV και της φυματίωσης μεταξύ των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών, αφού τα προγράμματα πρόληψης στο δρόμο, μειώθηκαν κατά ένα τρίτο. Φτάνοντας το 2015, το ποσοστό των Ελλήνων που ανέφεραν ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες έχει αυξηθεί στο 12,3%, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ. Το κόστος ήταν ο πιο συχνά αναφερόμενος λόγος. «Οι άνθρωποι δεν θέτουν σε προτεραιότητα την υγεία τους. Προσπαθούν να προσεγγίσουν το σύστημα υγείας, μόνο όταν δεν μπορούν πια να αντιμετωπίσουν την κατάστασή τους», δήλωσε ο Απόστολος Βεΐζης, διευθυντής της Ιατρικής Μονάδας Λειτουργικής Υποστήριξης, των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Αθήνα.

Η μεταρρύθμιση ήταν απαραίτητη
Είναι γενικά παραδεκτό, ότι το ελληνικό σύστημα υγείας είχε απόλυτη ανάγκη μεταρρύθμισης ακόμη και πριν από την κρίση. Υπήρχε ευρεία υπερσυνταγογράφηση σε φάρμακα και διαγνωστικές εξετάσεις , με τη φαρμακευτική δαπάνη να αυξάνεται από περίπου 1 δις το 2000 σε 5,6 δισ. το 2009. Δεν υπάρχει κανένας οργανισμός αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας που αποφασίσει ποιες τεχνολογίες θα χρησιμοποιούνται στο δημόσιο τομέα.
Η πρωτοβάθμια περίθαλψη είναι περιορισμένη και η διαφθορά είναι ευρέως διαδεδομένη. Οι απευθείας πληρωμές από τους ασθενείς ανέρχονται στο 35% των συνολικών δαπανών, πάνω από το διπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ. Σχεδόν το ένα τρίτο των απευθείας πληρωμών είναι άτυπες για την επιτάχυνση της θεραπείας ή για την απόκτηση καλής φροντίδας.

"Κατ 'αρχήν, οι μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να έχουν σχεδιαστεί ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και καλύτερη υγεία των ασθενών, αλλά αυτό δεν συνέβη", δήλωσε ο Κεντικελένης στο Lancet. "Αντιθέτως, είδαμε μέτρα ταχείας και μεγάλης κλίμακας λιτότητας και μειώσεις του προϋπολογισμού που ουσιαστικά έπληξαν την δυνατότητα ανταπόκρισης του συστήματος υγείας στις αυξημένες ιατρικές ανάγκες".

Ο Stuckler επισημαίνει ότι οι μεταρρυθμίσεις του μνημονιακού προγράμματος διάσωσης, δεν σχεδιάστηκαν από γιατρούς ή ειδικούς στον τομέα της υγείας αλλά από μακρο-οικονομολόγους. «Η ΕΕ δεν έκανε καμία εκτίμηση των επιπτώσεων για την υγεία, ακόμη και αν και θα το θεωρούσε κανείς ως βήμα ρουτίνας για την χάραξη πολιτικής». Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Lancet Δημόσιας Υγείας σημείωσε ότι τα χρόνια μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης παρατηρήθηκε μια σημαντική αύξηση του αριθμού των Ελλήνων που έχασαν τη ζωή τους από ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια ιατρικής περίθαλψης, φαινόμενο που μπορεί να οφείλεται σε ελλείψεις ή και εξάντληση προσωπικού.

"Υπήρξαν αδιάκριτες περικοπές, χωρίς καμία προσπάθεια να προστατευθούν οι τομείς προτεραιότητας για τη δημόσια υγεία", συνέχισε ο Κεντικελένης. Για τους περισσότερους από αυτούς που έμειναν άνεργοι ή δεν ήταν πλέον σε θέση να συνεισφέρουν στα ταμεία, η ασφάλισή τους, έληξε μετά από μέγιστο διάστημα 2 ετών. Αυτό σήμαινε ότι περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έμειναν χωρίς κάλυψη κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Έχουν τεθεί σε εφαρμογή πολλές κρίσιμες μεταρρυθμίσεις. Η συγχώνευση των ταμείων υγείας σε ένα κύριο ταμείο, μείωσε τον κατακερματισμό του συστήματος και τυποποίησε τις παροχές.

Το 2016, η Ελλάδα πέρασε την νομοθεσία περί καθολικής υγειονομικής κάλυψης, η οποία αφορά όχι μόνο όλους τους Έλληνες πολίτες αλλά και τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. "Αυτό είναι ένα πολύ θετικό βήμα, αν και καθυστέρησε πολύ λόγω της κλίμακας του προβλήματος - στοιχεία από το 2017, θα δείξουν αν έχει βελτιωθεί η πρόσβαση στην περίθαλψη», δήλωσε η Μαρίνα Καρανικόλου, ερευνήτρια στο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας, του London School of Hygiene & Tropical Medicine.

Καταβάλλονται προσπάθειες για την ανάπτυξη της πρωτοβάθμιας φροντίδας. "Είμαστε πολύ μακριά από ένα σύστημα όπου έχετε γενικούς ιατρούς ως gatekeepers ", εξηγεί η Καρανικόλου. "Οι νέες προτάσεις θα εφαρμοστούν πιο εύκολα στις αγροτικές περιοχές, όπου υπάρχει λιγότερη πρόσβαση στα νοσοκομεία από ό, τι στις πόλεις όπου οι ασθενείς μπορούν να πάνε απευθείας σε ειδικούς".

Έχουν δημιουργηθεί ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών συνταγών. Η χρήση των γενοσήμων φαρμάκων έχει προωθηθεί και έχουν εισαχθεί τιμές αναφοράς για τα επώνυμα φάρμακα. Οι φαρμακευτικές δαπάνες το 2013 ήταν λιγότερο από τις μισές του 2009.

Η έλλειψη φαρμάκων και οι απευθείας πληρωμές
Κατά τη σκληρότερη περίοδο της ύφεσης, παρουσιάστηκαν ελλείψεις φαρμάκων και εμβολίων, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες έδωσαν προτεραιότητα σε πιο σταθερές αγορές. Τα φαινόμενα αυτά φαίνεται να έχουν χαλαρώσει, αν και ο Βεΐζης επισημαίνει ότι τα προβλήματα παραμένουν. "Οι άνθρωποι έπρεπε να αλλάξουν τις θεραπείες τους, επειδή πολλά φάρμακα δεν κυκλοφορούν πλέον", είπε. «Με τους ελέγχους κεφαλαίων και άλλων διοικητικών εμποδίων, η εξόφληση στα φαρμακεία, τους χονδρεμπόρους και τις φαρμακευτικές εταιρείες έπαιρνε μήνες και ορισμένες εταιρείες είναι απρόθυμες να συμφωνήσουν σε αυτό».

Επιπλέον, η προβλεπόμενη συμμετοχή για φάρμακα συχνά δεν έχει καμία σχέση με το τι πράγματι καταλήγουν οι ασθενείς να πληρώσουν. «Ας υποθέσουμε ότι ο γιατρός συνταγογραφεί ένα φάρμακο που κοστίζει 50 σεντς, αλλά λόγω των ελλείψεων, το φαρμακείο έχει μόνο το αντίστοιχο που κοστίζει 1 ευρώ. Θα πρέπει κανείς να αγοράσει το πιο ακριβό φάρμακο, αλλά θα αποζημιωθεί μόνο για το φτηνότερο», σημειώνει ο Βεΐζης. "Έτσι, στην πραγματικότητα, οι αποζημιώσεις μπορούν να φτάσουν το 75%".

Υπάρχουν και πολλά άλλα εμπόδια. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα φιλοξενούνται περίπου 50.000 πρόσφυγες, όμως μόνο το 45% αυτών διαθέτει αριθμό κοινωνικής ασφάλισης που χρειάζεται για παροχή δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης. "Οι υπερβολικά άκαμπτες γραφειοκρατικές διαδικασίες και τα ξεπερασμένα κριτήρια επιλεξιμότητας έχουν οδηγήσει σε ανεπαρκή πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη", υποστηρίζει ο Κεντικελένης.

«Οι μεταρρυθμίσεις, μερικές φορές χωρίς στοιχεία, ήρθαν με το κόστος της επιδείνωσης της πρόσβασης στην περίθαλψη, της φυγής του εργατικού δυναμικού και ελλείψεις φαρμάκων - αρκετά καταστροφικές συνέπειες», δήλωσε η Καρανικόλου. Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι η παραγωγικότητα έχει βελτιωθεί. Άλλες ανέφεραν την επιδείνωση της νοσοκομειακής περίθαλψης.

"Έχουμε ήδη δει πολύ έντονες επιπτώσεις στην υγεία για τους ευάλωτους πληθυσμούς, αλλά δεν εκτιμούμε ακόμη πλήρως πώς η κρίση θα επηρεάσει την υγεία μακροπρόθεσμα", δήλωσε ο Κεντικελένης. Και πρόσθεσε: "Κάποια αποτελέσματα μπορεί να διαρκέσουν χρόνια για να γίνουν εμφανή. Εάν τα παιδιά έχουν στερηθεί επαρκούς διατροφής σε νεαρή ηλικία, θα είναι λιγότερο υγιείς ενήλικες. Θα πρέπει να περιμένουμε να διατεθούν τα επιδημιολογικά δεδομένα".

Η ελπίδα αυξήθηκε για την ελληνική οικονομία πέρυσι, καθώς αυτή βελτιώθηκε για τρία συνεχόμενα τρίμηνα, αλλά οι συνέπειες της κρίσης στη δημόσια υγεία θα μπορούσαν να υφίστανται. 

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Συγκριτική ανάλυση των δαπανών υγείας στις χώρες του ΟΟΣΑ για τo 2017

Σχετική εικόνα

Του Δρ. Αντώνιου Μορφονιού
http://www.avgi.gr/

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε προσφάτως (Νοέμβριος 17) με τίτλο «Υγεία με μια Ματιά 2017» τα τελευταία συγκρίσιμα δεδομένα και τάσεις των βασικών δεικτών των αποτελεσμάτων υγείας και των συστημάτων υγείας στα 35 κράτη μέλη του. Τα εν λόγω δεδομένα “ρίχνουν φως” στις αποδόσεις των συστημάτων υγείας με δείκτες που αντικατοπτρίζουν τις εκβάσεις υγείας, τους μη ιατρικούς προσδιοριστές της υγείας, την παρεχόμενη ποιότητα υπηρεσιών υγείας, το βαθμό πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη καθώς επίσης τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους που καταναλώθηκαν το 2016 (ή πλησιέστερο έτος).

Το 2016, οι Δαπάνες Υγείας (% του ΑΕΠ) υπολογίστηκαν σε 9,0% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, ποσοστό που παραμένει αμετάβλητο τα τελευταία χρόνια (Εικόνα 1). Η σταθεροποίηση των Δαπανών Υγείας επετεύχθη μετά από μια περίοδο αύξησης των δαπανών για την υγεία σε σχέση με εκείνη της συνολικής οικονομίας των χωρών του ΟΟΣΑ κατά τη δεκαετία του 1990 και του 2000. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν την 1η θέση καθώς δαπάνησαν 17,2% του ΑΕΠ για την υγεία, περισσότερα δηλαδή κατά 91,11% από το μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ35, κατά 38,71% περισσότερα από την Ελβετία (2η θέση-12,4%) και κατά 52,21% περισσότερα από τη Γερμανία (3η θέση-11,3%) (Πίνακας 1). Η Ελλάδα βρίσκεται στην 25η θέση δαπανώντας 8,3% του ΑΕΠ για την υγεία, ποσοστό χαμηλότερο κατά 8,43% από το μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ35, λιγότερα κατά 31,08% από το μέσο όρο των χωρών της Γερμανίας, Σουηδίας, Γαλλίας, Ιαπωνίας, Καναδά και Ολλανδίας (ΜΟ-10,88%) ενώ έχει ποσοστό υψηλότερο κατά 93,02% από την Τουρκία (35η θέση-4,3%) και κατά 56,60% από μέσο όρο των χωρών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Κίνας και Ινδίας (ΜΟ-5,3%). Αναλύοντας τις Δαπάνες Υγείας της Ελλάδας προκύπτει πώς οι Κυβερνητικές/Υποχρεωτικές δαπάνες κατέχουν το 57,83% των συνολικών δαπανών ενώ οι Προαιρετικές/Ιδιωτικές καλύπτουν το 42,17%. Οι Κυβερνητικές/Υποχρεωτικές δαπάνες της Ελλάδας είναι χαμηλότερες κατά 24,88% και οι Προαιρετικές/Ιδιωτικές υψηλότερες κατά 51,8% από το μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ35.

Περισσότερα...

Τριακοστή δεύτερη μεταξύ 34 χωρών η Ελλάδα στην υγεία

Χρειάζονται καλύτερες και όχι περισσότερες δομές υγείας, καθώς και καλύτερη αξιοποίηση των πόρων
 

Στην 32η θέση, σε σύνολο 34 αξιολογούμενων ευρωπαϊκών χώρων, ως προς την ικανοποίηση των πολιτών από το υγειονομικό σύστημα κατατάσσεται σήμερα η Ελλάδα, επισημαίνει η Ελληνική Εταιρία Management Υπηρεσιών Υγείας (ΕΕΜΥΥ), παρουσιάζοντας τα αναλυτικά συμπεράσματα του 19ου Συνεδρίου της Εταιρίας, που είχε τίτλο: «Η Μετάβαση του ΕΣΥ από την Ποσότητα στην Αξία: Σχεδιάζοντας ένα Ασθενοκεντρικό Εθνικό Σύστημα Υγείας».

Ως κεντρικό συμπέρασμα, η ΕΕΜΜΥ, επισημαίνει ότι στο προβλεπτό μέλλον, η Πολιτική Υγείας δεν μπορεί να επιδιώκει την περαιτέρω ποσοτική διεύρυνση, αλλά οφείλει να υπηρετήσει την ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών και τη μέγιστη δυνατή ικανοποίηση των πολιτών, στο πλαίσιο των ήδη διαθέσιμων και πλημμελώς αξιοποιούμενων οικονομικών πόρων.

Μεγέθυνση Χωρίς Ποιότητα
Από το 1974 η Πολιτική Υγείας στην Ελλάδα υπήρξε μονομερώς προσανατολισμένη στην ποσοτική επέκταση, διεκδικώντας και καταναλώνοντας ένα συνεχώς μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ, μέχρι την έναρξη της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Κατά την τελευταία 35ετία δαπανήθηκαν τεράστιοι πόροι του ελληνικού πληθυσμού (άμεση φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές, ιδιωτικές πληρωμές) και των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων. Όμως, η χρήση των πόρων δεν στηρίχθηκε σε επιστημονική τεκμηρίωση, πληθυσμιακά δεδομένα, υγειονομικούς δείκτες και οικονομικό ορθολογισμό. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν κυρίως με μικροπολιτικά και συντεχνιακά κριτήρια, ενώ απουσιάζει διαχρονικά ένας επαρκής και αντικειμενικός μηχανισμός σχεδιασμού, οργάνωσης, διοίκησης, μέτρησης αξιολόγησης και ελέγχου.
Το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεων και αναλώσεων κάθε μορφής ωφέλησε μονομερώς την πλευρά της προσφοράς (ανεξαρτήτως του ιδιωτικού ή «δημόσιου» νομικού χαρακτηρισμού της), δηλαδή το λεγόμενο ιατροβιομηχανικό σύμπλεγμα, με την ευρεία έννοια του όρου. Η σπάταλη διαχείριση και η «έντεχνη υπεξαίρεση» της ανεξέλεγκτης δημόσιας δαπάνης αποτέλεσε μία από τις βασικές αιτίες πτώχευσης του ελληνικού κράτους.
Παράλληλα, το όφελος του πληθυσμού υπήρξε ασυγκρίτως δυσανάλογο προς τον όγκο του κόστους, ως προς το είδος, την ποιότητα, τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο διανομής των υπηρεσιών. Ασφαλώς, η κατάσταση υγείας του ελληνικού πληθυσμού βελτιώθηκε σημαντικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά η έννοια της πραγματικής αξίας που εισπράττουν οι λήπτες υγειονομικών υπηρεσιών παραμένει άγνωστη για τους σχεδιαστές και διαχειριστές του τομέα. Ακόμη και μερικές αναιμικές και διάχυτες διατάξεις, συναφείς προς την στενή έννοια της ποιότητας, δεν έχουν αξιοποιηθεί στην πράξη και φαντάζουν μέχρι σήμερα ως αόρατο «φύλλο συκής» ενός υγειονομικού συστήματος που αυτενεργεί, δεν ελέγχεται, δεν αξιολογείται και φυσικά δεν έχει ασθενοκεντρικό προσανατολισμό.
Το μοιραίο αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα κατατάσσεται σήμερα στην 32η θέση, σε σύνολο 34 αξιολογούμενων ευρωπαϊκών χώρων, ως προς την ικανοποίηση των πολιτών από το υγειονομικό σύστημα.

Οι Δαπάνες Υγείας
«Δωρεάν υγεία» δεν υπάρχει, παρά τα συνθήματα. Οι πολίτες καταβάλουν το πλήρες και βαρύ κόστος, έμμεσα ή άμεσα, με νόμιμους, νομιμοφανείς και παράνομους τρόπους.
Από την έναρξη της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, η δημόσια δαπάνη υγείας μειώθηκε στις χώρες της Ε.Ε., όμως ειδικά στην Ελλάδα η μείωση υπήρξε δραματικά μεγαλύτερη. Αυτό οφείλεται αφενός στην προγενέστερη καταχρηστική υπερδιόγκωση, αφετέρου στη συρρίκνωση της οικονομίας και στη δραστική παρέμβαση των δανειστών στη δομή των κρατικών δαπανών. Σημειώνεται όμως ότι η δημόσια δαπάνη υγείας στην Ελλάδα, αντίθετα προς την ιδιωτική, δεν υπήρξε ποτέ μεγαλύτερη του μέσου όρου των χωρών της Ε.Ε.
Στο ορατό μέλλον και με ορθολογικά κριτήρια, δεν διαφαίνεται ρεαλιστική δυνατότητα για μια ουσιαστική αύξηση της δημόσιας δαπάνης υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ είναι προβληματική και αμφίβολη η αύξηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης υγείας.
Η ιδιωτική δαπάνη για την υγεία, που υπήρξε διαχρονικά υψηλή στην Ελλάδα, εκτοξεύθηκε με την έναρξη της τρέχουσας κρίσης, συνεχίζει να αυξάνεται και είναι υπερδιπλάσια του μέσου όρου στις χώρες της Ε.Ε. Περαιτέρω διεύρυνση των «out of pocket» πληρωμών εκ μέρους των νοικοκυριών φαίνεται σχεδόν αδύνατη, χωρίς καταστροφικές συνέπειες γι’ αυτά.
Γενικεύοντας, παρά τις επιπτώσεις της κρίσης, η συνολική υγειονομική δαπάνη στην Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα στα όρια της ομάδας χωρών της Νότιας Ευρώπης. Ωστόσο, η βιομηχανία της υγείας, οι συντεχνιακοί φορείς των παρόχων και τα συνδικάτα των εργαζομένων στο ΕΣΥ ομονοούν σε μία και μοναδική διεκδίκηση: την αύξηση των δημοσίων δαπανών υγείας, χωρίς έστω να υποδηλώνεται υποκατάσταση των ιδιωτικών, δηλαδή αποβλέπουν στη συνολική αύξηση του υγειονομικού κόστους.
Η ορθολογική διαχείριση των ήδη διαθέσιμων πόρων σπανίως αποτελεί αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού. Όμως, η εσωτερική ανακατανομή των πιστώσεων κατά τρόπο, ώστε να βελτιώνεται η αξία του παραγόμενου αποτελέσματος, είναι η μόνη ρεαλιστική πολιτική υγείας με ασθενοκεντρική στόχευση.

Επίπεδο Υγείας, Απειλές και Προβλήματα
Το προσδόκιμο ζωής κατά την γέννηση αυξάνεται στην Ελλάδα και είναι υψηλότερο του Μ.Ο. των χωρών της Ε.Ε., ενώ η αποτρεπτή θνησιμότητα έχει μειωθεί και υπολείπεται ελάχιστα του μέσου όρου. Η αυτοαναφερόμενη καλή υγεία του συνόλου του ελληνικού πληθυσμού καταλαμβάνει την έκτη (6η) θέση στην Ευρώπη. Μάλιστα, ενώ οι πολίτες υψηλού εισοδήματος κατατάσσονται στην όγδοη (8η) θέση, ο πληθυσμός χαμηλού εισοδήματος κατέχει την πρώτη (1η) θέση αυτοαναφερόμενης καλής υγείας, στο πλαίσιο των 28 χωρών.
Διαφαίνεται όμως ότι, η καλή κατάσταση υγείας απειλείται σοβαρά εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με τις αποτυχίες της διαχρονικά ασκούμενης πολιτικής.
Η αυτοαναφερόμενη ως μη ικανοποιούμενη ανάγκη περίθαλψης έχει προσλάβει εξαιρετικές διαστάσεις. Η συμπεριφορά των πολιτών και ιδιαίτερα των χαμηλότερων εισοδημάτων έχει επηρεαστεί αρνητικά από τη συνεχή αύξηση των ιδιωτικών πληρωμών. Η καθολική πρόσβαση των ανασφάλιστων στις δημόσιες δομές υγείας δεν φαίνεται να προκαλεί αξιόλογο περιορισμό στις άμεσες πληρωμές, αφού δεν αντιμετωπίζονται τα κόστη πρόσβασης και χρόνου και οι άδηλες και έκνομες χρηματικές απαιτήσεις μεγάλης μερίδας λειτουργών της υγείας.
Το νοσοκομειακό ΕΣΥ διοικείται κεντρικά και ερασιτεχνικά, παραμένοντας αυστηρά ιατροκεντρικό, ενώ η εξωνοσοκομειακή δημόσια φροντίδα είναι υποτονική, περιπτωσιακή, «συνταγογραφική» και αναποτελεσματική, χωρίς δράσεις αγωγής υγείας, πρόληψης, κατ’ οίκον νοσηλείας, αποκατάστασης κλπ. Ουσιαστικά, δεν υπάρχουν προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου, με ορατές τις δυσμενείς συνέπειες. Π.χ., αν και τα ποσοστά κρουσμάτων θεραπεύσιμων μορφών καρκίνου είναι σημαντικά χαμηλότερα στην Ελλάδα, η θνησιμότητα είναι ίδια με τις άλλες χώρες της Ε.Ε.
Οι χρόνιες παθήσεις επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα διαβίωσης και η διάρκεια ζωής με καλή υγεία μειώνεται συνεχώς. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό δεν μετεκπαιδεύεται στις μεθόδους έγκαιρης ανίχνευσης παθολογικών καταστάσεων και αποφυγής επιβαρυντικών συνηθειών.
Τα υψηλά ποσοστά νοσοκομειακών λοιμώξεων, επανεισαγωγών, κατανάλωσης αντιβιοτικών κλπ είναι απαράδεκτα. Στα ελληνικά νοσοκομεία δεν χρησιμοποιούνται δείκτες αξιολόγησης, ούτε είναι διαθέσιμα αναλυτικά στοιχεία, προσδιοριστικά της ποιότητας της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας. Η κατάσταση των κτιριακών και μηχανολογικών υποδομών, οι χρόνοι αναμονής και η ελλιπής ξενοδοχειακή φροντίδα καθιστούν δυσδιάκριτο τον σεβασμό της αξιοπρέπειας των ασθενών, παρά τις ακάματες προσπάθειες της πλειοψηφίας του προσωπικού.
Είναι προφανής η ανάγκη διατύπωσης ενός σύγχρονου «δόγματος» για την ευρεία μεταρρύθμιση του ΕΣΥ, αντί των δευτερευουσών, περιπτωσιακών και συχνά λανθασμένων παρεμβάσεων.

Από την Ποσότητα στην Αξία
Σε διεθνές επίπεδο, οι σχεδιαστές της πολιτικής και των συστημάτων υγείας επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στην αξία των εκροών, όπως αυτή αποτυπώνεται σε πραγματικά και μετρήσιμα κλινικά αποτελέσματα και όπως την προσλαμβάνουν και την αξιολογούν οι λήπτες (χρήστες) των υπηρεσιών. Πρώτιστη μέριμνα είναι η βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και όχι η προσαύξηση των δαπανών υγείας, ιδιαίτερα όταν είναι εμφανές ότι ένα σημαντικό ποσοστό τους αναλώνεται άσκοπα.
Στην Ελλάδα της κρίσης, η επιβίωση και ανασύνταξη του υγειονομικού συστήματος δεν πρέπει να επαφίεται στην βερμπαλιστική και ατεκμηρίωτη διεκδίκηση μιας ανέφικτης ή ελάχιστα εφικτής και μελλοντικής αύξησης της δημόσιας (και ιδιωτικής) δαπάνης υγείας. Η ποιότητα των υπηρεσιών και η ικανοποίηση των πολιτών μπορούν να επιτευχθούν κυρίως με την άμεση άσκηση επιστημονικού management, τόσο στον τομέα των ανθρώπινων και υλικών πόρων, όσο και των διαδικασιών, με γενικευμένη αξιοποίηση των τεχνολογικών καινοτομιών. Τα αναγκαία μέτρα είναι πασίγνωστα, προϋποθέτουν όμως εγκατάλειψη των πολιτικών σκοπιμοτήτων, έμπρακτη υποκίνηση των δημιουργικών στελεχών, αποδυνάμωση της «κοινωνικής οκνηρίας» μιας μερίδας κακομαθημένων δημοσίων υπαλλήλων, περιορισμό της «ταξικής ηγεμονίας» του ιατρικού σώματος κ.ά. Γενικεύοντας, το ΕΣΥ δεν πρέπει να εμφανίζεται ως δωρεοδόχος συμπαραστάτης των «ασθενών», αλλά υποχρεούται να ανταποδίδει στους χρηματοδότες του την αναλογούσα ποιότητα και αξία, σε σχέση με το βαρύ τίμημα που καταβάλουν για την υποτιθέμενη «δωρεάν» υγεία.
Ο περιττός κατακερματισμός των δομών, η απρογραμμάτιστη και άνιση στελέχωση, η υπολειτουργία της εγκατεστημένης ιατρικής τεχνολογίας, η κακή διαχείριση των σπάνιων οικονομικών πόρων, η έλλειψη αξιολόγησης και η ανυπαρξία μηχανισμών ελέγχου της ποιότητας αυξάνουν τη δυσαρέσκεια των πολιτών και πριμοδοτούν την αναγκαστική ανάλωση ιδιωτικών πόρων.
Η ασθενοκεντρική ανακατεύθυνση του υγειονομικού συστήματος επιβάλει την άμεση αντικατάσταση των ευκαιριακών και πυροσβεστικών δράσεων, με την εκπόνηση και υλοποίηση ενός σφαιρικού σχεδίου, που θα υπακούει στις ακόλουθες αρχές:
Το σύστημα πρέπει να στηρίζεται στις πραγματικές δυνατότητες χρηματοδότησης εκ μέρους των πολιτών, χωρίς να προσβλέπει σε υπόγεια και πρόσθετη αύξηση των ιδιωτικών πληρωμών ή στην προσδοκία νέας εκτίναξης της δημόσιας δαπάνης, προφανώς με διεύρυνση του κρατικού εξωτερικού δανεισμού.
Το σύστημα οφείλει να έχει κοινωνικό χαρακτήρα, δίνοντας προτεραιότητα στην ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών του πληθυσμού. Άλλες σκοπιμότητες, όπως αντικρουόμενες ιδεοληψίες, συντεχνιακά συμφέροντα, ψηφοθηρικές επιδιώξεις, υπερβολική κερδοσκοπία κλπ πρέπει να υποτάσσονται στην ανάγκη ποιοτικής παροχής υπηρεσιών υγείας.
Η μεγιστοποίηση της παραγόμενης αξίας πρέπει ν’ αναζητηθεί στην αξιοποίηση του συνόλου του επενδεδυμένου κεφαλαίου. Οι πολίτες-πληρωτές ενδιαφέρονται για την αποτελεσματικότητα και ποιότητα των προσλαμβανόμενων υπηρεσιών και όχι για το «δημόσιο» ή ιδιωτικό νομικό καθεστώς των παραγωγικών μηχανισμών, αφού αποζημιώσουν τους πάντες.
Η δεδομένη ανάγκη επιβίωσης του ΕΣΥ -ως εγγυητή κάλυψης του συνόλου των αναγκών υγείας- δεν μπορεί να στηριχθεί σε ανεδαφικούς καταναγκασμούς των πολιτών (π.χ. πλήρης απαγόρευση επιλογής ιατρού), αλλά στον σεβασμό των ποικιλόμορφων δικαιωμάτων τους και των εύλογων ποιοτικών απαιτήσεών τους.
Τα επιμέρους μέτρα του νέου σχεδιασμού πρέπει να υπηρετούν στόχους όπως α) η συγκράτηση και αξιοποίηση των ικανότερων λειτουργών υγείας, β) η διασπορά του υγειονομικού προσωπικού σε όλες τις περιοχές της χώρας, γ) η λειτουργία της δευτεροβάθμιας φροντίδας με τον αναγκαίο αριθμό ολοκληρωμένων νοσοκομείων και όχι υπερβάλλοντα αριθμό υπολειτουργούντων, με ταυτόχρονη αξιοποίηση των δομών για συμπληρωματικές και ακάλυπτες ανάγκες, δ) η δόμηση ενός πλήρους, σφριγηλού, καλά διοικούμενου και αποτελεσματικού πλέγματος εξωνοσοκομειακής φροντίδας, χωρίς περιττό κατακερματισμό, ικανού να μειώσει την πίεση στα νοσοκομεία, αλλά και να διεκπεραιώσει στην πράξη τα προγράμματα δημόσιας υγείας, πρόληψης, αγωγής υγείας, διαχείρισης χρονίων παθήσεων, αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών, κατ’ οίκον νοσηλείας κλπ, ε) η εγκατάλειψη απαρχαιωμένων συστημάτων ισοπεδωτικών αμοιβών για διαφορετικές ικανότητες και συνθήκες εργασίας, στ) η αποφασιστική και γενναία πριμοδότηση των νέων τεχνολογιών, ώστε να ελεγχθεί το κόστος και ν’ αυξηθεί η εγκυρότητα και ποιότητα του παραγόμενου έργου.
Συμπερασματικά, στο προβλεπτό μέλλον, η Πολιτική Υγείας δεν μπορεί να επιδιώκει την περαιτέρω ποσοτική διεύρυνση, αλλά οφείλει να υπηρετήσει την ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών και τη μέγιστη δυνατή ικανοποίηση των πολιτών, στο πλαίσιο των ήδη διαθέσιμων και πλημμελώς αξιοποιούμενων οικονομικών πόρων.

ΠΗΓΗ:http://www.healthmag.gr/

 

Στα "σκαριά" εννέα πολιτικές για καλύτερη υγεία και πρόληψη

Το Εθνικό Συμβούλιο Δημόσιας Υγείας συνεδρίασε για πρώτη φορά, θέτοντας προτεραιότητα σε πολιτικές προαγωγής της υγείας, λοιμώξεις και εμβολιασμούς

Εννέα άξονες δράσης για αναβάθμιση των πολιτικών δημόσιας υγείας, ενέκρινε η Ολομέλεια του Εθνικού Συμβουλίου Δημόσιας Υγείας (Ε.ΣΥ.Δ.Υ.), που συνεδρίασε για πρώτη φορά την περασμένη Τετάρτη, υπό την Προεδρία του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Υγείας Ι. Μπασκόζου.

Όλα τα μέλη συμφώνησαν ομόφωνα ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην πρόληψη και την αγωγή υγείας, στα πλαίσια των πολιτικών καθολικής κάλυψης του πληθυσμού υπογραμμίζοντας τη βαρύνουσα σημασία του έργου που καλείται να επιτελέσει το ΕΣΥΔΥ.

Με βάση της Πολιτικές Δημόσιας Υγείας, οι 9 άξονες δράσης θα είναι:

Σύνδεση της ΠΦΥ με τις υπηρεσίες και τις δράσεις Δημόσιας Υγείας, με σκοπό την αποτελεσματική πρόληψη και την προαγωγή της υγείας
Πρόληψη και έλεγχος των μη μεταδιδόμενων νοσημάτων. Επαγγελματική και περιβαλλοντική υγεία.
Διατροφή, Διατροφικοί κίνδυνοι, Παχυσαρκία, Κάπνισμα, Εξαρτήσεις, Φάρμακα
Κοινωνικές ανισότητες και Δημόσια Υγεία
Επείγουσες καταστάσεις δημόσιας υγείας. Διεθνής Υγειονομικός Κανονισμός, διασυνοριακές απειλές για την υγεία, μεταδοτικά νοσήματα.
Στρατηγικές αντιμετώπισης μικροβιακής αντοχής και νοσοκομειακών λοιμώξεων
Διαχείριση εμβολίων και εμβολιασμών. Εμβολιαστική πρόληψη και Ανοσοποίηση
Ρόλοι και αρμοδιότητες: σχεδιάζοντας αποτελεσματικές και σύγχρονες δομές Δημόσιας Υγείας
Ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού στη δημόσια υγεία. Εκπαίδευση, εξειδίκευση, επαγγελματικές δεξιότητες . Διασφάλιση της χρηματοδότησης των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.
Κατά την ομιλία του, ο κ. Μπασκόζος αναφέρθηκε:

Στις Πολιτικές Δημόσιας Υγείας, οι οποίες είναι οι πολιτικές που παρεμβαίνουν σε παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία του ατόμου, δηλαδή η υγεία του. Επίσης παρεμβαίνουν σε παράγοντες περιβαλλοντικούς, διατροφικούς, κοινωνικούς, τρόπο ζωής, προστασία από λοιμώδη και μη μεταδοτικά νοσήματα με έμφαση στην πρόληψη και την αγωγή υγείας. Τα εργαλεία αυτών των Πολιτικών είναι η διακυβερνητική, η διατομεακή και η διεπιστημονική συνεργασία στη λογική της «ενιαίας υγείας».
Στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τις νέες προκλήσεις όπως είναι η οικονομική κρίση, οι κοινωνικές ανισότητες, η γήρανση του πληθυσμού, η υψηλή επίπτωση χρόνιων εκφυλιστικών νοσημάτων, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές και οι περιβαλλοντικές απειλές με την κλιματική αλλαγή, οι οποίες επηρεάζουν βασικά την υγεία μας.
Αρμοδιότητες
Οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου, σύμφωνα με το Ν. 4461/28.03.2017 Τ.Α’ άρθρο 21, παρ.5, είναι:
«α) Ασκεί την επιστημονική εποπτεία των φορέων Δημόσιας Υγείας, που εποπτεύονται διοικητικά από τον Υπουργό Υγείας, με βάση επιστημονικώς τεκμηριωμένα κριτήρια αξιολόγησης και εναρμονίζει, επιστημονικά, το προγραμματικό έργο όλων των φορέων που σχετίζονται με τη Δημόσια Υγεία μέσα στο πλαίσιο και τις προτεραιότητες που θέτει ο εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός για τη Δημόσια Υγεία. Σε περίπτωση αμφισβητήσεων σχετικά με θέματα δημόσιας υγείας, διευθετεί προβλήματα που προκύπτουν από την επικάλυψη αρμοδιοτήτων φορέων Δημόσιας Υγείας.
β) Σχεδιάζει, σε συνεργασία με τις υπηρεσίες και τους συναρμόδιους φορείς Δημόσιας Υγείας, την Εθνική Στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία, καθορίζει τους σκοπούς, τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές παρέμβασης, την εξειδίκευσή τους σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και τους χώρους πραγματοποίησης και αξιολόγησης των παρεμβάσεων. Σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας εκπονεί το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη Δημόσια Υγεία. Σε κάθε περίπτωση η Εθνική Στρατηγική, το Εθνικό Σχέδιο Δράσης και το σύνολο των παρεμβάσεων εγκρίνονται με αποφάσεις του Υπουργού Υγείας και αποτελούν κατευθυντήριο οδηγό για τη δραστηριότητα όλων των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.
γ) Γνωμοδοτεί σε θέματα αξιολόγησης κινδύνων της Δημόσιας Υγείας.
δ) Ασκεί εποπτεία σε περιπτώσεις κρίσεων.
ε) Διαμορφώνει προτάσεις σε θέματα στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία.
στ) Γνωμοδοτεί για τα σχέδια αξιολόγησης ποιότητας, αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.
ζ) Γνωμοδοτεί και εισηγείται προτάσεις για τις ερευνητικές προτεραιότητες για τη Δημόσια Υγεία.
η) Διαμορφώνει τη μεθοδολογία και τα κριτήρια ποιοτικού ελέγχου και τεκμηριωμένης αξιολόγησης του επιστημονικού έργου των εποπτευόμενων φορέων και των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης των δραστηριοτήτων τους.
θ) Διαμορφώνει κριτήρια για την αξιολόγηση και πιστοποίηση των δραστηριοτήτων κατάρτισης στη Δημόσια Υγεία.
ι) Συντάσσει ετήσια αναφορά για την κατάσταση της υγείας του ελληνικού πληθυσμού, η οποία υποβάλλεται στον Υπουργό Υγείας και στη Βουλή των Ελλήνων.
ια) Συνεργάζεται με αντίστοιχα ευρωπαϊκά όργανα, διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, σε ζητήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του και εισηγείται, σχετικά, στον Υπουργό Υγείας.
ιβ) Καθορίζει, σε συνεργασία με το ΚΕ.ΕΛ.Π.Ν.Ο. και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, τα στοιχεία και τους δείκτες που συλλέγονται από το Χάρτη Υγείας του άρθρου 18, σχετικά με την υγεία των πολιτών και τη χρήση και ποιότητα των υπηρεσιών υγείας, ενώ, παράλληλα, ελέγχει και διασφαλίζει την ποιότητά τους, και συλλέγει και αξιοποιεί επιδημιολογικές μελέτες.
ιγ) Συντάσσει ετήσια έκθεση πεπραγμένων, η οποία υποβάλλεται στον Υπουργό Υγείας». 

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Με password η παραλαβή των ιατρικών εξετάσεων

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
Στα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τους ιδιώτες γιατρούς και τα διαγνωστικά κέντρα το θέμα του ιατρικού απορρήτου είναι ευαίσθητο.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, καθώς και ο ιατρικός φάκελος θεωρούνται απολύτως προσωπικά και αυστηρώς απόρρητα. Αποτελέσματα εξετάσεων, αντίγραφα ιατρικού φακέλου μπορούν να λαμβάνουν αυτοπροσώπως οι ασθενείς με επίδειξη ενός επίσημου εγγράφου που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους. Επίσης μπορούν να λαμβάνουν τις απαντήσεις των εξετάσεων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Για την εξυπηρέτηση των ασθενών δεν είναι λίγοι οι γιατροί και τα διαγνωστικά κέντρα, που αποστέλλουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στους πολίτες. Πρόκειται για μια εύκολη και γρήγορη διαδικασία καθώς χωρίς αναμονή στους χώρους υποδοχής των ιατρείων τα αποτελέσματα μέσα σε λίγα λεπτά μπορούν να είναι στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείου του ασθενούς αλλά και του θεράποντος ιατρού. Πόσες ώρες δεν χάθηκαν, για την εύρεση ενός ελεύθερου ραντεβού στον παθολόγο, για τη διάγνωση μετά τα αποτελέσματα των εξετάσεων, που πολλές φορές δεν χρήζουν φαρμακευτικής αγωγής; Μέσω email δεν χάνεται χρόνος στις αναμονές.

Από τις 23 Μαΐου όμως η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αλλάζει τον τρόπο που λαμβάνουν οι πολίτες τα αποτελέσματα των εξετάσεων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όπως αναφέρει στην «Ε» εκ μέρους της Ένωσης Μικροβιολόγων Ιδιωτών Βιοπαθολόγων νομού Λάρισας, η ιατρός βιοπαθολόγος Ράνια Σουλτούκη «καλούμαστε σταδιακά μέχρι τις 23 Μαΐου να περάσουμε στους υπολογιστές μας ένα πρόγραμμα που θα παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια. Η εξυπηρέτηση αυτή, που στέλνουμε τις εξετάσεις μέσω email δεν θα σταματήσει. Ίσα – ίσα θα μπουν κανόνες και δικλίδες ασφαλείας για την αποφυγή υποκλοπών. Ο καθένας θα μπαίνει με τον προσωπικό του κωδικό και μετά από άδεια του ίδιου θα μπορεί να βλέπει τα αποτελέσματα και ο θεράπων ιατρός».

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχει αναφέρει και στο παρελθόν πως αποτελεί νόμιμο τρόπο η αποστολή αποτελεσμάτων ιατρικών εξετάσεων μέσω e mail. Ο ασθενής έχει δικαίωμα πρόσβασης στα ιατρικά αρχεία νοσηλευτικού ιδρύματος. Η αποστολή των αρχείων μπορεί να γίνει και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μετά τη συγκατάθεση του ίδιου.

Ζωή Παρμάκη 

ΠΗΓΗ:eleftheria.gr

 

Καλύτερη υγεία για τους πλούσιους – Φτώχεια και ανεργία οδηγούν σε σωματικές και ψυχικές ασθένειες

Καλύτερη υγεία για τους πλούσιους – Φτώχεια και ανεργία οδηγούν σε σωματικές και ψυχικές ασθένειες

 

Η ανεργία έχει επιπτώσεις στην ψυχική και τη σωματική υγεία. Αυξάνει κατά 63% τον κίνδυνο θανάτου και ενώ συνδέεται και με λιγότερη χρήση υπηρεσιών Υγείας και κυρίως εκείνων που αφορούν την πρόληψη.


Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
 

Καλύτερη υγεία για τους πλούσιους – Φτώχεια και ανεργία οδηγούν σε σωματικές και ψυχικές ασθένειες
Περισσότερα υγιή χρόνια εμφανίζονται να ζουν οι πλούσιοι Έλληνες σε σχέση με τους φτωχούς.

Χαμηλό εισόδημα και μακροχρόνια ανεργία συμβάλλουν στην εκδήλωση σωματικών και ψυχικών παθήσεων. Η απότομη απώλεια εισοδήματος και η μακροχρόνια ανεργία καθιστούν τα άτομα πιο ευάλωτα στην ασθένεια και τα κρατούν μακρυά από τις υπηρεσίας Υγείας.

Το παρήγορο είναι πως η χώρα μας εμφανίζει σχετικά μικρό άνοιγμα στην ψαλίδα της ανισότητας μεταξύ υγιών χρόνων ζωής σε φτωχούς και πλούσιους. Τις μεγαλύτερες ανισότητες έχουν χώρες όπως η Λετονία, η Εσθονία, Πολωνία, Σλοβενία, Τσεχία και Ουγγαρία.

Με το 74,4% του πληθυσμού άνω των 15 ετών να δηλώνει πως έχει καλή υγεία, η Ελλάδα βρίσκεται υψηλότερα από τον μέσο όρο των 34 χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Κατέχει την 13η θέση στη γενική κατάταξη, ξεπερνώντας τις χώρες του “ευρωπαϊκού νότου” (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία), αλλά και πλούσιες χώρες του “ευρωπαϊκού βορρά”, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Καλύτερη υγεία, ωστόσο, έχουν οι πιο εύποροι Έλληνες (83%) σε σύγκριση με τα πιο χαμηλά εισοδήματα (74%).

Αξιοσημείωτη είναι η εξής παρατήρηση: στην πρώτη πεντάδα του σχετικού πίνακα δεν βρίσκεται καμία ευρωπαϊκή χώρα! Την καλύτερη επίδοση έχει η Νέα Ζηλανδία (88,9% του πληθυσμού με καλή υγεία) και ακολουθούν ο Καναδάς και οι ΗΠΑ (88,1%), η Αυστραλία (85,2%) και το Ισραήλ (83,9%)...

Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από ανάλυση δεδομένων του 2015, τα οποία παρατίθενται πιο κάτω και έχουν προκύψει από απαντήσεις που έχουν δώσει οι ίδιοι πολίτες σε σχέση με την κατάσταση της υγείας τους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΟΟΣΑ, μία αύξηση κατά 10% στις δαπάνες Υγείας σχετίζεται με “κέρδος” 3,5 μηνών στο προσδόκιμο ζωής των πολιτών.

Κατά την ίδια λογική, η βελτίωση κατά 10% στον τρόπο ζωής (παχυσαρκία, κάπνισμα, καθιστική ζωή, αλκοόλ) αυξάνει κατά 2,6 μήνες το προσδόκιμο.

Αύξηση κατά 10% στο εισόδημα οδηγεί σε βελτίωση κατά 2,2 μήνες και κατά 10% στην εκπαίδευση κατά 3,2 μήνες.

Κάπνισμα


Οι συγγραφείς της μελέτης επισημαίνουν πως, εάν μπορούσαν να μειωθούν στο μισό οι δείκτες καπνίσματος και κατανάλωσης αλκοόλ, θα βελτίωναν κατά 13 μήνες το προσδόκιμο επιβίωσης.

Οι φτωχοί, οι λιγότερο μορφωμένοι και οι άνεργοι είναι πιο πιθανό να έχουν χειρότερη υγεία ή να πεθάνουν πρόωρα σε σύγκριση με όσους έχουν καλύτερο κοινωνικό και οικονομικό προφίλ.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν πως η επάρκεια εισοδήματος επιτρέπει στους ανθρώπους να προμηθεύονται αγαθά και υπηρεσίες που συμβάλλουν στη βελτίωση της υγείας, όπως θρεπτικές τροφές. Στον αντίποδα, τα υψηλά εισοδήματα συνδέονται με περισσότερες ώρες εργασίας και στρες.

Οι δημόσιες δαπάνες Υγείας αναφέρονται ως βασικός παράγοντας στη διαμόρφωση του προσδόκιμου επιβίωσης. Ορισμένες χώρες (κυρίως οι πλουσιότερες) οφείλουν την αύξηση των ετών ζωής στις αυξημένες επενδύσεις των κρατών στην περίθαλψη των πολιτών τους.

Στενή είναι η σχέση του προσδόκιμου και με τον τρόπο ζωής (παχυσαρκία, κάπνισμα), στις οποίες η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσμενή θέση.

Φτώχεια
Την τελευταία δεκαετία, η Ελλάδα έχει αποκτήσει έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα κινδύνου: τη φτώχεια.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η διαρκής έκθεση στη φτώχεια έχει ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στην υγεία. Αυτό συμβαίνει και στην ατομική και στη φτώχεια σε επίπεδο χώρας.

Η διατήρηση ενός εισοδηματικού επιπέδου για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει ακόμη μεγαλύτερη επίπτωση στην κατάσταση της υγείας. Το ανησυχητικό είναι πως οι μειώσεις εισοδήματος έχουν μεγαλύτερη επίπτωση, σε σχέση με τα όποια οφέλη από την αύξησή του!

Η απότομη φτωχοποίηση – όπως έχει συμβεί στην Ελλάδα – οδηγεί σε δραματική επιδείνωση της ψυχικής υγείας. Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε αύξηση της κατάθλιψης.

Η ανεργία έχει επιπτώσεις στην ψυχική και τη σωματική υγεία. Αυξάνει κατά 63% τον κίνδυνο θανάτου, ενώ συνδέεται και με λιγότερη χρήση υπηρεσιών Υγείας και κυρίως εκείνων που αφορούν την πρόληψη.

ΠΗΓΗ:http://www.iatronet.gr/

Τι αλλάζει τους επόμενους μήνες στην πρόσβαση ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία

Αλλάζει ριζικά η σχέση ασθενών με τα δημόσια νοσοκομεία στο αμέσως προσεχές διάστημα σύμφωνα με τους νέους μνημονιακούς νόμους που έχουν ψηφιστεί στη βουλή.

Μέχρι το Μάρτιο θα πρέπει να έχει αναπτυχθεί σύστημα ηλεκτρονικών παραπομπών στη δευτεροβάθμια περίθαλψη (e-referrals), το οποίο θα χρησιμοποιείται από τους οικογενειακούς γιατρούς, οι οποίοι ουσιαστικά θα αποτελούν τον πρώτο «σταθμό» των ασθενών με το δημόσιο σύστημα περίθαλψης.

Τον ίδιο μήνα υποχρεωτικά θα γίνει εγγραφή όλων των πολιτών στον οικογενειακό γιατρό της περιοχής τους, όπως προβλέπεται στο σχεδιασμό του υπουργείου Υγείας για τη λειτουργία των Τοπικών Μονάδων Υγείας (Τ.ΟΜ.Υ). Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, κάθε οικογενειακός γιατρός θα έχει υπό την ευθύνη του μέχρι και 2 χιλ. εγγεγραμμένους πολίτες.

Σύμφωνα με τον υπ. Υγείας Ανδρέα Ξανθό, οι τοπικές μονάδες που έχουν ξεκινήσει να λειτουργούν σε διάφορες περιοχές (περίπου δέκα), όμως στο σχέδιο του υπουργείου είναι μέσα στο πρώτο εξάμηνο να έχουν τεθεί σε λειτουργία πλέον των 100 μονάδων.

Αντιδράσεις

Ήδη ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος έχει εκφράσει την πλήρη αντίθεσή του στον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει το μοντέλο του οικογενειακού γιατρού, έχοντας ζητήσει συλλογική σύμβαση με τους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους με ελεύθερη επιλογή ιατρού, κατά πράξη και περίπτωση αμοιβή, αξιοποίηση όλου του ιατρικού δυναμικού και ενδυνάμωση του ΕΟΠΥΥ με νέους ιατρούς, οι οποίοι μέχρι σήμερα είναι αποκλεισμένοι από το σύστημα, αλλά και κάλυψη της περίθαλψης του συνόλου του πληθυσμού, λαμβάνοντας υπόψη τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες.

Ο ΕΟΠΥΥ έχει προχωρήσει σε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη σύναψη σύμβασης με οικογενειακούς γιατρούς (ατομική σύμβαση παροχής υπηρεσιών, με χρονική διάρκεια ενός έτους και δυνατότητα ετήσιας ανανέωσης της σύμβασης έως δύο φορές).

Οι ειδικότητες των ιατρών που θα συμβληθούν με τον Οργανισμό είναι γενικής ιατρικής, παθολογίας και παιδιατρικής. Η πρόσκληση για τη στελέχωση των τοπικών μονάδων Υγείας αφορά σε 2.152 θέσεις ειδικότητας γενικής ιατρικής– παθολογίας καθώς και 677 θέσεις παιδιατρικής. 

 

ΠΗΓΗ:http://www.healthweb.gr/

«Προαπαιτούμενα» στην Υγεία σημαίνει τα …βάζω με τα φάρμακα και τους παρόχους

ygeia

Ο όρος "προαπαιτούμενα" μπαίνει και πάλι στο λεξιλόγιό μας καθώς τώρα πρέπει να εφαρμοστούν τα μέτρα που ψηφίστηκαν στο πλαίσιο της νέας αξιολόγησης στην Υγεία και να ετοιμαστούμε για τις νέες δεσμεύσεις μας για κλειστούς προϋπολογισμούς και διαρθρωτικές αλλαγές.
Στην Υγεία σύμφωνα με την Έκθεση Συμμόρφωσης, στον χώρο της Υγείας στα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης, έως 18 Ιανουαρίου, εκκρεμούσαν ο «εξορθολογισμός της δαπάνης υγείας» με μέτρα για την αντιμετώπιση των υπερβάσεων στις δαπάνες του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες δεν έχουν ενταχθεί σε κλειστό προϋπολογισμό. Αλλά με αυτά να διευθετούνται, τώρα στρέφουμε το βλέμμα σε άλλα 8 προαπαιτούμενα για να ολοκληρωθεί το έργο στην Δ' αξιολόγηση.

Τέτοια είναι:
1. Ο εξορθολογισμός των δαπανών με τη λήψη διαρθρωτικών μέτρων.

2. Πρέπει μέχρι τον Απρίλιο του 2018 να μπουν σε εφαρμογή τα 14 μέτρα που περιλαμβάνονται στο Σχέδιο Δράσης του EOΠΥΥ για να μειώσουν το ποσό της υπέρβασης.

3. Να προχωρήσουμε σε εξορθολογισμός των δαπανών στην υγειονομική περίθαλψη.

4. Να γίνει πραγματικότητα η ηλεκτρονική καταγραφή των ασθενών μέχρι τον Μάρτιο 2018.

5. Να ρυθμιστούν τα clawbacks: -Ως τον Μάρτιο 2018, ο EOΠΥΥ θα οριστικοποιήσει τη νομική διαδικασία για τη συλλογή του οφειλόμενου clawback (2013-2015) που δεν μπορεί να συμψηφιστεί.

-Μέχρι τον Μάρτιο του 2018, κάθε μη εισπραχθέν ποσό επιστροφής που σχετίζεται με το 2016 θα συμψηφιστεί και το υπόλοιπο πρέπει να εισπραχθεί.

-Πρέπει να επεκταθούν τα ανώτατα όρια του 2018 για τα διαγνωστικά, τις ιδιωτικές κλινικές και τα φαρμακευτικά προϊόντα τα επόμενα τρία χρόνια.

-Μέχρι τον Μάιο 2018 το clawback του 2017 θα πρέπει να εισπράττεται με βάση το χρονοδιάγραμμα που έχει καταρτιστεί.

6. Σε ό,τι αφορά στις κεντρικές προμήθειες, τον Μάιο 2018 θα πρέπει να παρουσιαστεί το σχέδιο για την αύξηση του ποσοστού των κεντρικοποιημένων δημοσίων συμβάσεων.

7. Να επιτύχουν μείωση των δαπανών για τα φάρμακα μέσω δημοσίευσης ενός αναθεωρημένου Δελτίου Τιμών τον Μάιο 2018.

8. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018, θα πρέπει να υιοθετήσουν μέτρα για τη βελτίωση της σχέσης κόστους/αποτελεσματικότητας των φαρμακευτικών δαπανών, με στόχο την επίτευξη διείσδυσης των γενόσημων φαρμάκων κατά 40%.

ΠΗΓΗ:http://www.iatropedia.gr

Τα προαπαιτούμενα της Άνοιξης στην Υγεία

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΥΓΕΙΑ

Βασιλική Αγγουρίδη - Virus

Τα μανίκια θα πρέπει να σηκώσει η Αριστοτέλους για να προλάβει τις προθεσμίες υλοποίησης των 8 προαπαιτούμενων στον τομέα της Υγείας, στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης.

Σύμφωνα με την Έκθεση Συμμόρφωσης, στο χώρο της Υγείας ελήφθησαν μια σειρά από επιπρόσθετα διαρθρωτικά μέτρα στο πλαίσιο της τρίτης αξιολόγησης, με στόχο τη βελτίωση της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας του συστήματος υγείας. Μεταξύ των προηγουμένων ενεργειών, ιδιαιτέρως σημαντική κρίνεται τα μέτρα για την εξάλειψη των καθυστερούμενων οφειλών και την κανονική εκτέλεση των clawbacks, μέσω της διαδικασίας του συμψηφισμού.


Διαβάστε επίσης: Ορθή Επανάληψη της "εξίσωσης" για τον υπολογισμό δόσεων clawback & rebate

Αναφορά γίνεται και στα διαρθρωτικά μέτρα για τον περιορισμό της υπέρβασης των δαπανών, καθώς και σε συμφωνία των ελληνικών αρχών για περαιτέρω σχετικές δράσεις. Ανάμεσα τους, η ενίσχυση του συστήματος ελέγχου σε διάφορους τομείς αποζημίωσης υπηρεσιών υγείας, από τις διαγνωστικές εξετάσεις έως τα φάρμακα. Όπως αναφέρει το κείμενο της Έκθεσης, ο ΕΟΠΥΥ έχει συμφωνήσει να επεξεργαστεί μια μέθοδο ελέγχου της αποζημίωσης παροχών, που μέχρι πρότινος η αποζημίωση περνούσε άμεσα από τους ασθενείς. «Οι αρχές παγίωσαν την προσέγγιση αυτή και θα την επεκτείνουν την κατηγορία ελεγχόμενων τιμών στα οπτικά, ολοκληρώνοντας τη διαδικασία άμεσων συμβάσεων με τους εν λόγω παρόχους και την ένταξη των παροχών αυτών σε clawback».

Φυσικά, δεν λείπει η αναφορά στην αναπτυσσόμενη ΠΦΥ, καθώς και στην συμμετοχή του ΕΟΠΥΥ στην προσπάθεια, κατά την οποία ο Οργανισμός ανακοίνωσε τη σύναψη συμβάσεων με οικογενειακούς γιατρούς, που θα επιτρέψουν την εφαρμογή της υποχρεωτικής εγγραφής των πολιτών και την επίτευξη ενός συστήματος ΠΦΥ με «gatekeeping»

Διαβάστε επίσης: Τα προαπαιτούμενα της Άνοιξης στην Υγεία

Το κείμενο της Έκθεσης αναφέρεται και στην εν εξελίξει προσπάθεια εφαρμογής HTA, αλλά και στη διαδικασία της ανατιμολόγησης φαρμακευτικών προϊόντων, προσθέτοντας πως οι αρχές έχουν υιοθετήσει συγκεκριμένα μέτρα που στοχεύουν στη συμπεριφορά των γιατρών, στην προκλητή ζήτηση και στη βελτίωση του ελέγχου της συνταγογράφησης.

Από τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης, έως τις 18 Ιανουαρίου, στο χώρο της Υγείας, εκκρεμούσαν ο «εξορθολογισμός της δαπάνης υγείας» (Νο. 30), ο οποίος περιλαμβάνει διαρθρωτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των υπερβάσεων των δαπανών που εκκρεμούν στις «λοιπές παροχές» του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες δεν έχουν ενταχθεί σε κλειστό προϋπολογισμό και άρα σε clawback. Πρόκειται για τις προσπάθειες της διοίκησης του Οργανισμού για συμβασιοποίηση των σχέσεων με τους υπόλοιπους παρόχους, που δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Παράλληλα, εκκρεμεί η εκτέλεση των clawback και του τακτικού ελέγχου, καθώς αναμένεται η ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών συμψηφισμού, για τα ποσά της περιόδου 2013-2015. «Τα θεσμικά όργανα αναμένουν την επίσημη διαβίβαση των εγγράφων που αφορούν τη διαδικασία καθώς και τον προσαρτημένο πίνακα ποσοτικοποίησης», σημειώνεται.

Προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης

Σε 8 ανέρχονται τα προαπαιτούμενα μέτρα που πρέπει να λάβει μέσα στο 2018 η Κυβέρνηση στο χώρο της Υγείας. Επτά εξ αυτών πρέπει να έχουν υλοποιηθεί μεσα στην Άνοιξη.

Σύμφωνα με το κείμενο της Έκθεσης Συμμόρφωσης, ο Απρίλιος θα πρέπει να είναι ο μήνας που θα κλείσουν οι τελευταίες εκκρεμότητες της κατηγορίας “λοιπών παροχών” του ΕΟΠΥΥ, με εφαρμογή clawback όπου δεν έχει έως σήμερα εφαρμοστεί, δηλαδή στα οπτικούς και την ειδική αγωγή.

Διαβάστε επίσης: Έτοιμη η σύμβαση ΕΟΠΥΥ για τα Οπτικά Είδη

Στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των δαπανών υγείας, Αριστοτέλους και ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να έχουν εφαρμοσει έως τον Απρίλιο τα 14 μέτρα που περιλαμβανονται στο Σχέδιο Δράσης του Οργανισμού για την απομείωση της υπέρβασης των δαπανών. Φιλόδοξα ειναι τα σχέδια για τον Μάιο, αφού το σχέδιο προβλέπει την ένταξη 20 θεραπευτικών πρωτοκόλλων στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση έως τον 5ο μήνα του έτους. Νωρίτερα, έως το Μάρτιο θα πρέπει να έχει ολοκληρωθει η υποχρεωτική εγγραφή των ασθενών στο πλαίσιο της ΠΦΥ, οι δομές της οποίας θα αναπτυχθούν σταδιακά εντός του 2018.

Στα προαπαιτούμενα περιλαμβάνεται και η διευθέτηση των υπολειπόμενων clawbacks. Ειδικότερα, έως τον Μάρτιο, ο EOΠΥΥ θα οριστικοποιήσει τη νομική διαδικασία για τη συλλογή του υπολειπόμενου οφειλόμενου clawback (2013-2015) που δεν μπορεί να συμψηφιστεί. Μέχρι τότε κάθε εκκρεμές ποσό επιστροφής από το 2016, που δεν έχει εισπραχθεί, θα συμψηφιστεί και εισπραχθεί. Παράλληλα, θα πρέπει να παραταθούν για τα επόμενα τρία χρόνια τα ανώτατα όρια των προϋπολογισμών για διαγνωστικά, ιδιωτικές κλινικές και φαρμακευτικά προϊόντα. Μέχρι το Μάιο του ’18 το clawback του ’17 θα πρέπει να εισπράττεται με βάση το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που έχει καταρτιστεί.

Το Μάιο η Αριστοτέλους θα πρέπει να παρουσιασεί το σχέδιο για την αύξηση του ποσοστού των κεντρικοποιημένων δημοσίων συμβάσεων το 2019, ενώ τον ίδιο μήνα αναμένεται να εκδοθεί αναθεωρημένο δελτίο τιμών φαρμάκων.Στο πεδίο της μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης, όμως, τα πράγματα αποδεικνύονται πιο πιεστηκά για το Υπουργείο Υγείας, που θα πρέπει μέσα στον επόμενο μήνα, το Φεβρουάριο, να υιοθετήσει περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της σχέσης κόστους / αποτελεσματικότητας των φαρμακευτικών δαπανών, με στόχο την επίτευξη διείσδυσης των γενόσημων φαρμάκων στο 40% της αγοράς.

ΠΗΓΗ:http://medispin.blogspot.gr/

 

Δαπανούμε για αναρρωτικές άδειες όσα και η Κύπρος!

Δαπανούμε για αναρρωτικές άδειες όσα και η Κύπρος!

Σε απόλυτους αριθμούς, η χώρα μας δαπανά όσα και η Κύπρος για παροχές προς εργαζόμενους που απουσιάζουν από τη δουλειά τους λόγω ασθένειας!
Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
 

Δαπανούμε για αναρρωτικές άδειες όσα και η Κύπρος!
Ένας ακόμη μύθος σχετικά με τους Έλληνες εργαζόμενους καταρρίπτεται από τα ευρωπαϊκά στοιχεία.

Ο...λουφαδόρος υπάλληλος ή εργάτης δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, καθώς η χώρα μας εμφανίζεται να έχει τα χαμηλότερα επιδόματα για αναρρωτικές άδειες στην Ευρώπη.

Σε απόλυτους αριθμούς, συγκρινόμαστε με την...Κύπρο, η οποία βρίσκεται στην πρώτη θέση της λίστας.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατατάσσεται στην τελευταία θέση του σχετικού καταλόγου με τις 28 χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα ποσά που διατίθενται για αναρρωτικές άδειες βαίνουν διαρκώς μειούμενα στα χρόνια της κρίσης, δείχνοντας πως το πρόβλημα ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας δεν οφείλεται στους “ακριβούς” ή τους “τεμπέληδες” εργαζόμενους...

Από τα στοιχεία της Eurostat προκύπτει πως από το σύνολο των επιδομάτων κοινωνικής προστασίας που δίνονται στην Ελλάδα, μόνο το 0,7% αφορά αναρρωτικές άδειες, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι υπερπενταπλάσιος (3,6%).

Ένας υποθετικός αντίλογος στα παραπάνω θα μπορούσε να είναι το ότι η εργασία στην Ελλάδα είναι είδος προς εξαφάνιση και άρα οι αναρρωτικές άδειες είναι ελάχιστες. Ας δούμε, όμως, πώς σχολιάζουν τα στοιχεία οι ειδικοί της Eurostat...

Ως επιδόματα κοινωνικής προστασίας ορίζονται οι παροχές προς τα νοικοκυριά, σε χρήμα ή σε είδος, με σκοπό να ανακουφιστούν από τις οικονομική επιβάρυνση. Αφορούν ομάδες πληθυσμού, όπως αναπήρους, ασθενείς, ηλικιωμένους, ανέργους και άτομα που υφίστανται κοινωνικό αποκλεισμό.

Τα κράτη – μέλη δαπανούν ετησίως 3,8 τρισεκατομμύρια ευρώ για κοινωνική προστασία. Από αυτά, περισσότερα από 138 δισεκατομμύρια ευρώ ή το 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ διατίθεται για παροχές εργαζομένων που απουσιάζουν λόγω κάποιας ασθένειας.

Οι δαπάνες για αμειβόμενη αναρρωτική άδεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 12% των συνολικών δαπανών για παροχές ασθένειας – υγειονομικής περίθαλψης.

Αύξηση
Τα τελευταία χρόνια, το μερίδιο των δαπανών κοινωνικής προστασίας για κάλυψη ασθενών εργαζομένων αυξήθηκε από 3,4% το 2010 σε 3,6% το 2014.

Ακριβώς το αντίθετο συνέβη στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κρίσης. Το 2015, δαπανήσαμε ως χώρα 341,8 εκατομμύρια ευρώ για παροχές ασθένειας εργαζομένων, ποσό που ανερχόταν σε 535,9 εκατομμύρια το 2008 (μείωση 36,2%).

Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση της Ελλάδας με το πόσα δαπανούν σε απόλυτους αριθμούς χώρες με παρόμοιο πληθυσμό:

Η Αυστρία δαπανά 3,52 δισ. ευρώ, ποσό που είναι δεκαπλάσιο από το αντίστοιχο που δαπανά η χώρα μας. Το Βέλγιο δαπανά περίπου τα ίδια (3,58 δισ. ευρώ) και η Πορτογαλία 603 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που είναι σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο της χώρας μας.

Κύπρος
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η σύγκριση της Ελλάδα με την Κύπρο, η οποία έχει πληθυσμό λιγότερο από 900.000 και δαπανά περίπου όσα η χώρα μας, δηλαδή 321,2 εκατομμύρια ευρώ!

Η Κύπρος έχει το υψηλότερο ποσοστό δαπανών για αναρρωτικές άδειες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαθέτοντας για τον σκοπό αυτό πάνω από το 5% των συνολικών κοινωνικών παροχών.

Πολύ υψηλά στη λίστα βρίσκεται και η Γερμανία και οι Κάτω Χώρες (6,1%) και το Λουξεμβούργο (5,3%).

Εκτός από την Ελλάδα, χαμηλά ποσοστά έχουν η Ιταλία (1,2%), η Πορτογαλία (1,4%) και η Ρουμανία (1,6%). Η Ισπανία βρίσκεται αρκετά υψηλά στην κατάταξη με ποσοστό 3,3%.

ΠΗΓΗ:http://www.iatronet.gr/

 

Ψυχικά πάσχοντες: Από την ακούσια νοσηλεία στην αναγκαστική περίθαλψη

Στόχος η αφαίρεση της "επικινδυνότητας" για τη νοσηλεία και η επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών εντός δεκαημέρου

Κάθε χρόνο 3.000 ψυχικά ασθενείς στην Αθήνα και άλλοι 600 στον Πειραιά, οδηγούνται σε ακούσια νοσηλεία. Σε ποσοστό 80% πρόκειται για τα ίδια άτομα τα οποία "μπαινοβγαίνουν" στις ψυχιατρικές δομές ανάλογα με την κατάστασή τους.

Τα δεδομένα αυτά παρέθεσαν οι Εισαγγελείς Πρωτοδικών Αθηνών και Πειραιώς κ.κ. Δ. Χριστόπουλος και Αρετή Σκαφιδά στην σύσκεψη φορέων Ψυχικής Υγείας που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιανουαρίου στο Υπουργείο Υγείας, μετά από πρόσκληση της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας και του Προέδρου της Ομάδας Εργασίας για την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων ενόψει της επικείμενης νομοθετικής μεταρρύθμισης.

Αρχικά ο Πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας καθηγητής κ. Κ. Κοσμάτος αναφέρθηκε στους στόχους της νομοθετικής μεταρρύθμισης για την Ακούσια Νοσηλεία, επισημαίνοντας τα σοβαρά προβλήματα εφαρμογής του Νόμου 2071/1992 στην πράξη.

Κύριος στόχος της διαδικασίας επικαιροποίησης της νομοθεσίας, πέραν της εναρμόνισης με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα διεθνή συμβατικά κείμενα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι ο περιορισμός των ακούσιων νοσηλειών.

Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε αναφορά στην εισαγωγή του θεσμού της «αναγκαστικής περίθαλψης» και την πρόθεση θεσμοθέτησης της ακούσιας ψυχιατρικής περίθαλψης στην Κοινότητα που θα αποτελεί τον κανόνα. Βασική κατευθυντήρια γραμμή της επικείμενης μεταρρύθμισης αποτελεί η αφαίρεση της «επικινδυνότητας» ως προϋπόθεσης για την ακούσια νοσηλεία. Ως επιπλέον στόχοι αναφέρθηκαν η θεσμοθέτηση - διορισμός ειδικού Εισαγγελέα και Δικαστή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για τις περιπτώσεις ψυχιατρικής περίθαλψης, ο προσδιορισμός δικασίμου για την Ακούσια Νοσηλεία εντός δέκα ημερών και η πραγματοποίηση της δίκης στο χώρο νοσηλείας του ασθενή.

Οι αναφορές των συμμετεχόντων φορέων εστιάστηκαν κυρίως στο πρόβλημα της «μεταφοράς» των ασθενών προς τις Δομές παροχής υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Τοποθετήθηκαν με τη σειρά τους οι εκπροσωπούντες το ΕΚΑΒ και την ΕΛΑΣ που αναφέρθηκαν στα σοβαρότατα πρακτικά προβλήματα, τα οποία και προκύπτουν κατά τη «μεταφορά» των ψυχικά πασχόντων πολιτών προς εκτέλεση της εισαγγελικής παραγγελίας.

Από το Συντονιστή Διευθυντή της Κεντρικής Υπηρεσίας του ΕΚΑΒ επισημάνθηκε το πολύ σημαντικό στοιχείο της έλλειψης ασθενοφόρων (στο λεκανοπέδιο Αττικής σε υπηρεσία βρίσκονται 70 σε σύνολο 105 οχημάτων), στην έλλειψη εκπαίδευσης αντιμετώπισης των ασθενών από τα πληρώματα των ασθενοφόρων και στο ηθικό δίλημμα παρέμβασης μεταξύ επείγουσας προνοσοκομειακής παρέμβασης (τροχαίο ατύχημα κλπ) και διακομιδής ψυχικά πάσχοντα για εκτέλεση εισαγγελικής παραγγελίας, στην πολύ συχνή περίπτωση ανεπάρκειας των οχημάτων.

Από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας τέθηκε ως πρόταση η άμεση απεμπλοκή των περιπολικών οχημάτων από τις διακομιδές ασθενών, ενώ προτάθηκε η επικουρική συνδρομή των αστυνομικών υπηρεσιών μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παρουσίαση των προτάσεων από εκπροσώπους των φορέων Ψυχικής Υγείας, οι οποίοι ανέδειξαν την καθημερινή πραγματικότητα της ακούσιας νοσηλείας ολιστικά, τόσο σε επίπεδο επαγγελματιών ψυχικής υγείας, όσο και σε επίπεδο ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Επισημάνθηκε η μη εισέτι εφαρμογή της τομεοποίησης στο χώρο της ψυχικής υγείας, η έλλειψη δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Ψυχικής Υγείας και διασύνδεσης των δομών ψυχικής υγείας αλλά και η υποστελέχωση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, καθώς και η έλλειψη εκπαίδευσης στη διαχείριση ψυχικά πασχόντων από τους εμπλεκόμενους φορείς, τα οποία συμβάλλουν στην κατάχρηση των ψυχοθεραπευτικών μεθόδων. Τονίστηκε η ανάγκη άμεσης λειτουργίας της Κοινοτικής Ψυχιατρικής (80% των ψυχικά πασχόντων εμφανίζει υποτροπή σε διάστημα πενταετίας).

Τέλος, υποβλήθηκε πρόταση για τη συμμετοχή του οικογενειακού ιατρού στην εκτίμηση της κατάστασης των ψυχικά πασχόντων και ζητήθηκε η λήψη νομοθετικής μέριμνας για την προστασία των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων και ιδίως των εκουσίως νοσηλευομένων διεγερτικών ασθενών και τέθηκε το ζήτημα της μετατροπής της εκούσιας νοσηλείας σε ακούσια .

Εκπρόσωποι φορέων της Παιδοψυχιατρικής αναφέρθηκαν στην πλήρη έλλειψη παιδοψυχιατρικών δομών και υπηρεσιών ψυχιατρικής εφήβων, οι οποίες επιδεινώνουν την υφιστάμενη «προβληματική» κατάσταση. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν οι παρεμβάσεις των Οργανώσεων ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, οι οποίοι επεσήμαναν την έλλειψη παρακολούθησης της θεραπείας τους κατά την εκτέλεση της ακούσιας νοσηλείας και το πρόβλημα της εκτέλεσης της εισαγγελικής παραγγελίας και του ορισμού δικασίμου από χρονικής άποψης, ιδίως σε περιπτώσεις κατάχρησης του θεσμού από το οικογενειακό περιβάλλον του πάσχοντα.

Ολοκληρώνοντας τις τοποθετήσεις τους οι προσκληθέντες φορείς, έθεσαν το ζήτημα της εφαρμογής της «Ψυχιατρικής Διαθήκης», κατά την οποία ο ψυχικά πάσχων θα έχει το δικαίωμα να εκδηλώνει την επιθυμία του για τον τρόπο νοσηλείας του σε περίπτωση υποτροπής. Επίσης ζητήθηκε η λειτουργία περισσότερων δομών και υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ιδίως εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων.

Κατά την παρέμβαση- τοποθέτηση της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδος, πραγματοποιήθηκε αναλυτική αναφορά στα πρακτικά προβλήματα εφαρμογής του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία, ιδίως αναφορικά με την άκρως αναξιοπρεπή και παραβιάζουσα τα ανθρώπινα δικαιώματα «μεταφορά» των ψυχικά ασθενών για την εκτέλεση της εισαγγελικής παραγγελίας, παραδοχή όλων ανεξαιρέτως των εμπλεκόμενων φορέων. Επισημάνθηκε η απουσία κατάλληλων δομών ψυχικής υγείας, ιδίως σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Ψυχικής Υγείας, η τεράστια έλλειψη Νοσηλευτών Ψυχικής Υγείας και το μη ασφαλές περιβάλλον περίθαλψης των ψυχικά πασχόντων, με δυσμενείς συνέπειες τόσο για τους θεραπευόμενους, όσο και τους νοσηλευτές.

Ακολούθως, προτάθηκε η συνδρομή της ΕΝΕ, δια του Τομέα Ψυχικής Υγείας, σε κάθε ζήτημα σχετικό με την εκπαίδευση του προσωπικού των εμπλεκόμενων φορέων στη διαχείριση της κρίσης και στην εφαρμογή τεχνικών αποκλιμάκωσης στην Κοινότητα.

Την Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδος εκπροσώπησαν ο κ. Αβραμίδης Γεώργιος (Οργανωτικός Γραμματέας Κεντρικής Διοικήσης Ε.Ν.Ε., Νοσηλευτής Ψυχικής Υγείας, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής), η κα Μούγια Βασιλική (Μέλος 1ου Περιφερειακού Τμήματος Ε.Ν.Ε., Διευθύντρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής), η κα Παπαγεωργίου Ελένη (Νομική Σύμβουλος Ε.Ν.Ε.) και ο κ. Πολυκανδριώτης Τζαννής (Μέλος Κεντρικής Διοίκησης Ε.Ν.Ε., Νοσηλευτής Ψυχικής Υγείας, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής).

Κλείνοντας τη συνάντηση, ο Πρόεδρος της Ομάδας επεσήμανε ότι πρωταρχικός σκοπός του Υπουργείου Υγείας είναι η προστασία των ασθενών που υποφέρουν από ψυχικές διαταραχές ως ευάλωτης ομάδας πληθυσμού και προέτρεψε τους παριστάμενους φορείς στην κατάθεση υπομνημάτων με τις απόψεις τους, και στη συμμετοχή τους στην επικείμενη διαβούλευση του σχεδίου Νόμου για την ακούσια νοσηλεία.

Τις επόμενες ημέρες θα κατατεθεί από την Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδος ενώπιον της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου και της Ομάδας Εργασίας, αναλυτικό και εκτενές υπόμνημα με όλες τις προτάσεις της σχετικά με τη νομοθετική μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου για την ακούσια νοσηλεία, καθώς εντός του Φεβρουαρίου, η Επιτροπή θα διαμορφώσει το κείμενο της πρότασης Νόμου. 

ΠΗΓΗ:http://healthmag.gr/

 

Πιλοτικό πρόγραμμα μέσα στο Φεβρουάριο για τους ηλεκτρονικούς φακέλους των ατόμων με αναπηρία και χρόνια νοσήματα

Πιλοτικό πρόγραμμα, εντός του Φεβρουαρίου, για την αποτύπωση σε ηλεκτρονικό φάκελο του ποσοστού αναπηρίας για τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, προβλέπει διάταξη του υπουργείου Εργασίας που συμπεριλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο για τα προαπαιτούμενα. Το πρόγραμμα που θα τεθεί σε πανελλαδική εφαρμογή τον Ιούνιο έχει προκαλέσει ήδη την αντίδραση του αναπηρικού κινήματος.

Στο ίδιο πολυνομοσχέδιο προβλέπεται ενιαίο επίδομα παιδιού το οποίο αυξομειώνεται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών και το ύψος τους εισοδήματος. Συγκεκριμένα:

Για την πρώτη κατηγορία (έως 6.000 ευρώ):

Εβδομήντα ευρώ ανά μήνα για το πρώτο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 70 ευρώ ανά μήνα για το δεύτερο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 140 ευρώ ανά μήνα για το τρίτο και κάθε εξαρτώμενο τέκνο πέραν του τρίτου.
 Για τη δεύτερη κατηγορία ( από 6.001 έως 10.000 ευρώ):

Σαράντα δύο ευρώ ανά μήνα για το πρώτο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 42 ευρώ ανά μήνα για το δεύτερο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 84 ευρώ ανά μήνα για το τρίτο και κάθε εξαρτώμενο τέκνο πέραν του τρίτου.
 Για την τρίτη κατηγορία (από 10.001 έως και 15.000 ευρώ):

Είκοσι οκτώ ευρώ ανά μήνα για το πρώτο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 28 ευρώ ανά μήνα για το δεύτερο εξαρτώμενο τέκνο.
Επιπλέον 56 ευρώ ανά μήνα για το τρίτο και κάθε εξαρτώμενο τέκνο πέραν του τρίτου.

 

ΠΗΓΗ:http://www.healthview.gr/

Μπαίνει νυστέρι στην μπίζνα των μεταμοσχεύσεων

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ:https://www.ygeianet.gr/

Επανέρχονται τα πληθυσμιακά κριτήρια για τα διαγνωστικά μηχανήματα! Τι προβλέπει το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα

Γράφει: Δήμητρα Ευθυμιάδου


Επανέρχονται και επισήμως με το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης με τα προαπαιτούμενα της τρόικας, τα πληθυσμιακά κριτήρια για την εγκατάσταση διαγνωστικών και ιατρικών μηχανημάτων.

 

Πρόκειται για κριτήρια που είχαν καταργηθεί τα προηγούμενα χρόνια οπότε και είχαν αρθεί οι όποιες απαγορεύσεις για νέα μηχανήματα σε κλινικές και διαγνωστικά κέντρα.

Με τη ρύθμιση του πολυνομοσχεδίου πλέον ορίζονται συγκεκριμένες παράμετροι για την εγκατάσταση των διαγνωστικών μηχανημάτων, τα οποία είχαν αρχίσει βέβαια να εφαρμόζονται από την περασμένη Άνοιξη άτυπα με απόφαση του υπουργείου Υγείας.

Το πολυνομοσχέδιο προβλέπει χαρακτηριστικά:
Ιοντίζουσες Ακτινοβολίες

“Τα δύο τελευταία εδάφια της παρ.2 του άρθρου 4 του ν.δ. 181/1974 (Α’347), αντικαθίστανται ως εξής:
«Με απόφαση του Υπουργού Υγείας μπορεί να καθορίζονται πρόσθετα κριτήρια, όπως κοινωνικά, χωροταξικά, συμπεριλαμβανομένου του κριτηρίου πληθυσμιακής κάλυψης, υγειονομικά και οικονομικά και να ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την έκδοση της άδειας σκοπιμότητας.

 

Ως πληθυσμιακή κάλυψη ορίζεται ο πληθυσμός στον οποίο αντιστοιχεί κάθε είδος συστήματος. Ως πληθυσμιακή μονάδα μπορούν να θεωρούνται είτε οι Δήμοι είτε οι Περιφερειακές Ενότητες είτε οι Περιφέρειες, είτε συνδυασμός των ανωτέρω κατά περίπτωση, που ειδικώς θα ορίζεται στην ανωτέρω απόφαση του Υπουργού Υγείας.

Εκκρεμείς αιτήσεις για νέα άδεια σκοπιμότητας, σε οποιοδήποτε στάδιο, κατά την ημέρα δημοσίευσης της προαναφερόμενης απόφασης του Υπουργού Υγείας, επανεξετάζονται ως νέες αιτήσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην απόφαση αυτή». 

ΠΗΓΗ:http://www.healthreport.gr/

 

Τέλος στην εικαζόμενη συναίνεση στους υποψήφιους δωρητές οργάνων

δωρητές-οργάνων

Η οικογένεια θα λαμβάνει την τελική απόφαση για τη δωρεά οργάνων, ακόμη και αν ο υποψήφιος δότης είχε εκφράσει στο παρελθόν την επιθυμία να προσφέρει τα όργανά του αλλά βέβαια το είχε κάνει προφορικά και όχι γραπτά ή με άλλο επίσημο τρόπο. Η κατάργηση της "εικαζόμενης συναίνεσης" προβλέπεται από το άρθρο 260 του πολυνομοσχεδίου.


Ο ισχύον νόμο προβλέπει ότι η αφαίρεση ενός ή περισσότερων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο, πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του.

Όπως αυτό αλλάζει με το άρθρο 260 του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, που αναφέρει ότι η αφαίρεση ενός ή περισσότερων οργάνων, ιστών και κυττάρων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται με σύμφωνη γνώμη της οικογένειας, ακόμη και στην περίπτωση που ο υποψήφιος δότης δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του όσο ζούσε.

Συναίνεση της οικογένειας δεν απαιτείται μόνο στην περίπτωση που ο νεκρός είχε εκδώσει εν ζωή ειδική κάρτα δότη οργάνων!

Ωστόσο γίνεται πιο εύκολη η διαδικασία δωρεάς οργάνων από άτομα τα οποία έχουν προσωπική σχέση με υποψήφιο λήπτη (γονείς, αδέλφια, σύντροφοι....) όταν πρόκειται να δώσουν πχ νεφρό που δωρίζεται από ζώντα.

Με τον ισχύοντα νόμο για προσφορά οργάνου από ζώντα δότη πρέπει να υπάρξει δικαστική απόφαση. Αλλά σύμφωνα με όσα προβλέπονται τώρα, την απόφαση λαμβάνει πλέον μη αμειβόμενη επιτροπή του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Μάλιστα με το άρθρο 260 του πολυνομοσχεδίου, για τη μεταμόσχευση οργάνου σε άτομο που συνδέεται συναισθηματικά με τον δότη, απαιτείται στο εξής άδεια από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ).

Προϋποθέσεις
-Για να δοθεί η άδεια, πρέπει να προηγηθεί απόφαση μη αμειβόμενης επιτροπής, που αποτελείται:

-Από έναν πρωτοδίκη, ο οποίος ορίζεται από τον πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του κατά τόπον αρμόδιου Πρωτοδικείου, στην περιφέρεια του οποίου κατοικεί ο λήπτης.

Από εκπρόσωπο του ΕΟΜ.

-Έναν ψυχίατρο και έναν κοινωνικό λειτουργό.

Η επιτροπή θα συντάσσει τεκμηριωμένη έκθεση περί της ύπαρξης προσωπικής σχέσης και συναισθηματικού συνδέσμου, που δικαιολογεί το αίτημα για μεταμόσχευση. Με έγγραφη συγκατάθεση του δωρητή και του λήπτη, τα μέλη της επιτροπής έχουν το δικαίωμα να πραγματοποιούν πλήρη έλεγχο και αξιολόγηση κάθε είδους προσωπικά δεδομένα δότη και λήπτη. Μπορούν, επίσης, να εξετάζουν τις συνθήκες της καθημερινής τους διαβίωσης, των κοινωνικών τους σχέσεων, της εργασίας τους, του ιατρικού τους φακέλου και του ποινικού τους μητρώου.

ΠΗΓΗ:http://www.iatropedia.gr/

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας
28ης Οκτωβρίου 43 Λάρισα 41223
Τηλ.2410287777 - 2410236036
Φαξ:2410287777

Website: http://www.isli.gr

 

 Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να το δείτε.
 ------------
 Σας ενημερώνουμε οτι τα γραφεία του ΙΣΛ θα είναι ανοικτά προς εξυπηρέτηση ως εξής:
Δευτέρα εως Παρασκευή πρωί 09:00-14:00
Δευτέρα-Τετάρτη απόγευμα 18:00-20:00

 

"ΒΙΟΠΟΛΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΥΣ"

viopolis ypodoheus

Ημερολόγιο δημοσιεύσεων

Φεβρουάριος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ