Το 26,5% των νοσηλευτών έχουν τάσεις εγκατάλειψης της εργασίας τους συχνά (2,5%) τις περισσότερες φορές (3,3%) ή μερικές φορές (20,7%).
Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης – IATRONET
Αποδυναμωμένο και κατάκοπο εργάζεται (και) το νοσηλευτικό προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία. Τρεις στους πέντε είναι στα όρια της κατάρρευσης, ενώ το σύνολο σχεδόν αντιμετωπίζει τη λεγόμενη “κόπωση συμπόνοιας”.
Πρόκειται για μία κατάσταση εξάντλησης, βιολογικής, σωματικής και συναισθηματικής δυσλειτουργίας, η οποία προκαλείται από την παρατεταμένη έκθεση σε στρες συμπόνιας.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αλλαγές στη συμπεριφορά, εξάντληση, άγχος, αρρυθμίες και συναισθηματικές αλλαγές, όπως απάθεια, κατάθλιψη και αίσθηση απώλειας σκοπού.
Το πρόβλημα αναδεικνύεται από μελέτη που διεξήχθη μεταξύ 121 πιστοποιημένων νοσηλευτών, μαιών και βοηθών νοσηλευτών (117 γυναίκες) σε τρία δημόσια μαιευτήρια στην Αττική.
Τη μελέτη, που παρατίθεται πιο κάτω, υπογράφουν επιστήμονες από το μαιευτήριο “Έλενα Βενιζέλου” και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Από τα ευρήματα προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:
Το 26,5% των νοσηλευτών έχουν τάσεις εγκατάλειψης της εργασίας τους συχνά (2,5%) τις περισσότερες φορές (3,3%) ή μερικές φορές (20,7%).
Το 7,4% θεωρούν κακές τις συνθήκες που επικρατούν στο εργασιακό περιβάλλον, ενώ στο ίδιο ακριβώς ποσοστό δηλώνουν πως οι συνθήκες είναι άριστες.
Μόλις το 19,8% λαμβάνουν υψηλή ικανοποίηση από την εργασία τους, ενώ το 65,8% δηλώνουν χαμηλή και το 14,1% μέτρια ικανοποίηση.
Σε φάση έντονης εργασιακής κόπωσης (burn out) βρίσκονται το 5% των συμμετεχόντων, μέτρια κόπωση έχουν το 54,5% και χαμηλή το 40,5%.
Το 73,9% των συμμετεχόντων δηλώνουν υψηλής έντασης κόπωση συμπόνοιας, το 19,8% μέτρια και μόλις το 6,3% χαμηλή.
Ταλαιπωρία
Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, οι επαγγελματίες της μητρότητας και της γυναικολογίας εκτίθενται σε δυσάρεστα γεγονότα, τραύματα και ταλαιπωρία που μπορεί να προκαλέσουν κόπωση συμπόνιας.
Η κατάσταση αυτή – εξηγούν – μπορεί να αντιμετωπιστεί με μία οργανωμένη διαδικασία στήριξης, κλινική εποπτεία και η συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Μέσω αυτής, μπορεί να επιτευχθεί έλεγχος των ανυπέρβλητων συναισθημάτων που οδηγούν σε κόπωση συμπόνιας.
Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει το προσωπικό να κατανοήσει βαθύτερα την επικοινωνία και τις αλληλεπιδράσεις του κατά τις συναισθηματικά φορτωμένες στιγμές της μητρότητας και τη γυναικολογική φροντίδα.
Φροντίδα
Η κόπωση συμπόνιας, το δευτερογενές τραυματικό στρες και ο δευτερεύων τραυματισμός είναι οι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν το “κόστος φροντίδας” του νοσηλευτικού προσωπικού.
Νοσηλευτές και μαίες αναφέρουν μία ποικιλία ξαφνικών, απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων συμβάντων κατά τη διάρκεια της εργασίας τους, που μπορούν να προκαλέσουν τραυματικό στρες.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με υψηλή συχνότητα καισαρικών τομών, όπου παρατηρούνται δυσλειτουργίες και προβλήματα στις δημόσιες δομές εξαιτίας της κρίσης, με τα δημόσια μαιευτήρια να είναι υποστελεχωμένα…
ΠΗΓΗ:https://medispin.blogspot.com/
