Ο αδόκητος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη μέσα σε ιατρείο του Κολωνακίου και όσα αποκαλύπτονται τις τελευταίες ημέρες για τη θεραπεία πλασμαφαίρεσης στην οποία είχε μεταβεί για να υποβληθεί, ανοίγουν μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση. Ποιος ελέγχει έναν χώρο όπου παρέχονται ιατρικές υπηρεσίες, μέχρι πού φτάνει η ευθύνη των Ιατρικών Συλλόγων και κυρίως πώς μπορεί ένας πολίτης να γνωρίζει ότι η πράξη που του προτείνουν γίνεται από τον κατάλληλο γιατρό και στον κατάλληλο χώρο;
Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας κ. Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος μίλησε στο onlarissa.gr με αφορμή την υπόθεση που συγκλονίζει τη χώρα, δίνοντας παράλληλα την εικόνα που υπάρχει στη Λάρισα για ιατρεία, κέντρα αισθητικής, Botox και υπηρεσίες που τα τελευταία χρόνια προβάλλονται συχνά κάτω από την ευρύτερη ομπρέλα της «ευεξίας» ή της «αντιγήρανσης».
Για τον κ. Γιαννακόπουλο, πάντως, το ζήτημα του χώρου και της συγκεκριμένης ιατρικής πράξης είναι σαφές. «Η πλασμαφαίρεση έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ορισμένα νοσήματα του αίματος, σε νευρολογικά νοσήματα και σε αυτοάνοσα. Γίνεται όταν πρέπει και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δεν χρησιμοποιείται για αναζωογόνηση, ευεξία ή μακροζωία. Δεν μπορεί να γίνεται οπουδήποτε», τονίζει στο onlarissa.gr. Η τοποθέτησή του συμπίπτει με τα ευρήματα και τη θέση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία η πλασμαφαίρεση αποτελεί σύνθετη ιατρική διαδικασία, απαιτεί σαφή ιατρική ένδειξη, κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και χώρο όπου υπάρχει δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης πιθανών επιπλοκών.
Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας ξεκαθαρίζει πως, σύμφωνα με την εικόνα που διαθέτει ο Σύλλογος, αντίστοιχη δραστηριότητα πλασμαφαίρεσης σε ιδιωτικά ιατρεία δεν υπάρχει στη Λάρισα. «Εδώ τα ιατρεία αδειοδοτούνται με πολύ μεγάλη σχολαστικότητα. Κανένας δεν μπορεί να πάρει άδεια αν δεν έχει όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις, από τα σχέδια και τα τετραγωνικά μέχρι τον εξοπλισμό που δικαιούται να διαθέτει για την ειδικότητά του», αναφέρει.
Διαφορετικό είναι το καθεστώς στα κέντρα αισθητικής και ευεξίας. Όπως εξηγεί, αυτά εποπτεύονται από τη Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας και όχι από τον Ιατρικό Σύλλογο. Η νομοθεσία επιτρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις τη συστέγαση ενός τέτοιου κέντρου με ιατρείο. Έτσι μπορεί, για παράδειγμα, δίπλα σε ένα αδειοδοτημένο δερματολογικό ιατρείο να λειτουργεί χώρος αισθητικής. Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικές δραστηριότητες, με διαφορετική αδειοδότηση και διαφορετικό φορέα εποπτείας.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στο Botox, γύρω από το οποίο έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια μια μεγάλη αγορά. «Το Botox είναι ιατρική πράξη», επισημαίνει. Η διενέργειά του, όπως εξηγεί, προϋποθέτει γιατρό που έχει το σχετικό δικαίωμα βάσει ειδικότητας: δερματολόγος ή πλαστικός χειρουργός ή γναθοχειρουργός για αισθητικούς μόνο λόγους, ενώ για θεραπευτικούς μπορούν να το κάνουν ιατροί νευρολόγοι, νευροχειρουργοί και οφθαλμιατροι. Η ύπαρξη ενός κέντρου αισθητικής από μόνη της δεν νομιμοποιεί τη διενέργεια μιας ιατρικής πράξης από οποιονδήποτε.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας, σύμφωνα με τον κ. Γιαννακόπουλο, πραγματοποιεί κάθε χρόνο δειγματοληπτικούς ελέγχους σε ποσοστό άνω του 10% των ιατρείων. Εδώ όμως βρίσκεται και μία από τις αδυναμίες του σημερινού συστήματος. «Ο έλεγχος είναι στιγμιαίος, δεν είναι διαρκείας», λέει χαρακτηριστικά. Για να εξηγήσει τι σημαίνει αυτό στην πράξη, χρησιμοποιεί ένα απλό παράδειγμα. Ένα ιατρείο μπορεί την ημέρα της αδειοδότησης ή ενός ελέγχου να διαθέτει ακριβώς τον εξοπλισμό που προβλέπεται. Μετά την αποχώρηση του κλιμακίου, κάποιος θα μπορούσε να μεταφέρει μέσα ένα μηχάνημα που δεν έχει δηλωθεί ή για το οποίο δεν διαθέτει το δικαίωμα χρήσης. «Πώς μπορεί να το γνωρίζει ο Σύλλογος αν δεν υπάρξει πληροφορία ή καταγγελία;» διερωτάται.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να αποτελεί πλέον ένα από τα κεντρικά ζητήματα και στην υπόθεση Μαζωνάκη. Το ιατρείο του Κολωνακίου είχε περάσει από προηγούμενους ελέγχους χωρίς να εντοπιστούν τα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης που βρέθηκαν μετά τον θάνατο του τραγουδιστή. Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης παραδέχθηκε σήμερα δημόσια ότι το υπάρχον σύστημα ελέγχων παρουσιάζει κενά και ανακοίνωσε πρωτοβουλίες για την αλλαγή του πλαισίου.
Ο κ. Γιαννακόπουλος σημειώνει ακόμη ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με υποθέσεις παράνομης ιατρικής διαφήμισης, οι οποίες έφτασαν μέχρι τα πειθαρχικά όργανα. Για καταγγελίες πολιτών εξηγεί ότι η προβλεπόμενη διαδικασία είναι έγγραφη και επώνυμη, με παράβολο 50 ευρώ. Στη μέχρι σήμερα εμπειρία του Συλλόγου, όπως λέει, δεν έχουν υπάρξει έγγραφες καταγγελίες αντίστοιχες με την υπόθεση της Αθήνας, δηλαδή για διενέργεια τέτοιων ιατρικών πράξεων σε μη κατάλληλους χώρους.
ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
Το μεγάλο βάρος το ρίχνει τελικά στην ενημέρωση του ίδιου του πολίτη. Η πρώτη κίνηση, όπως λέει, είναι να εξακριβώνεται ότι το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται κάποιος είναι πράγματι γιατρός και ότι διαθέτει την ειδικότητα που απαιτείται για την πράξη που πρόκειται να πραγματοποιήσει. Η αναζήτηση μπορεί να γίνει μέσω των επίσημων μητρώων, ενώ ο πολίτης μπορεί να επικοινωνεί και απευθείας με τον οικείο Ιατρικό Σύλλογο.
Στο ίδιο ακριβώς πεδίο κινείται και η αλλαγή που προανήγγειλε σήμερα το υπουργείο Υγείας. Εξετάζεται η υποχρεωτική τοποθέτηση QR code στην είσοδο κάθε ιατρείου. Με ένα σκανάρισμα από το κινητό, ο ασθενής θα μπορεί να πληροφορείται για ποιες πράξεις είναι αδειοδοτημένος ο συγκεκριμένος χώρος. Παράλληλα εξετάζεται αυστηρότερος έλεγχος της διαφήμισης ιατρικών υπηρεσιών μέσω διαδικτύου και social media.
Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας εμφανίζεται ιδιαίτερα αιχμηρός και απέναντι σε κάθε μορφή «εναλλακτικής θεραπείας» που υπόσχεται λύσεις για σοβαρές ασθένειες χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση. Μιλά για ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την απόγνωση ασθενών, πουλώντας αλοιφές, ροφήματα και κάθε λογής υποσχέσεις. Η συμβουλή του προς τους πολίτες είναι πολύ συγκεκριμένη. Να ελέγχουν ποιος βρίσκεται απέναντί τους, ποια ειδικότητα έχει, αν ο χώρος είναι νόμιμα αδειοδοτημένος και εάν η θεραπεία που τους προτείνεται αποτελεί αναγνωρισμένη ιατρική πράξη για την κατάστασή τους.
Για τη Λάρισα, ο κ. Γιαννακόπουλος επιμένει πως οι νόμιμες διαδικασίες αδειοδότησης εφαρμόζονται αυστηρά. Εκείνο που καμία άδεια και κανένας περιοδικός έλεγχος δεν μπορούν από μόνοι τους να εξασφαλίσουν είναι τι μπορεί να συμβεί σε έναν χώρο μετά την αποχώρηση του ελεγκτικού κλιμακίου. Αυτό είναι το κενό που η υπόθεση Μαζωνάκη έφερε με τον πιο οδυνηρό τρόπο στην επιφάνεια.
newsroom onlarissa.gr
